สมมุติว่าตัวเองมีลูก

[มุมมืดของสังคม]

แก่แล้วก็พูดงี้ได้แหละ

พี่อุ้ยยยยย

เป็นคนจะเหนื่อยได้ไง  ไม่ต้องทำอะไรก็เป็นคนอยู่แล้ว 

เป็นคนทั้งที กับเป็นคนแน่เหรอวะเนี่ย
มันไม่เหมือนกันนะครับกิ้ว

[น้องสุกน้องใส]

พิมพ์ไปตั้งเยอะเพิ่งเห็นว่าลืมเปลี่ยนภาษา   
ไม่ตอบแล้ว

[icez]

- -'
แล้วผมจัดอยู่ในประเภทไหนเนี่ย

โดดเรียนแทบทุกวัน ทำแต่ไอ้ที่ตัวเองอยากทำ
และคิดว่าทำแล้วส่งผลกับตัวเอง
ที่ำสำคัญ แม่ไม่ว่าด้วย
แม่บอก เอาตัวเองให้รอดก็พอ
แล้วไอ้ลูกชายแม่มันก็ยังเอาตัวเองรอดมาได้เรื่อยๆ
ก็เลยไม่ห่วงมันเท่าไหร่

ตอน มัธยม (ยกเว้น ม.6) แบบว่าสุดๆ อะครับ
เฉียดๆ ติด ม.ส. ทุกวิชา (แต่ก็รอดมาได้)
แต่ติด ร. ติด 0 ซะกี่วิชาก็ไม่รู้ (กร๊าก)
ไม่อยากเอา transcript มาโชว์ เคยเอา ร.บ. ให้เพื่อนดูทีนึง
มันอึ้งกันเป็นแถบ
ใบ transcript มีร่องรอยแก้เกรดตัวแดงแป๊ด
แถมแก้จาก 0 เป็น 1
เกรดแกว่งๆ แถวๆ 2.5 ให้ใจหายเล่นตลอด

ตอน ม.6 ด้วยความแก่
ก็เลยอยากรู้ว่าตัวเองจะตั้งใจทำอะไรได้แค่ไหน
เลยลองเล่นๆ พยายามเท่าที่อยากจะพยายาม
ประมาณว่า ขี้เกียจเมื่อไหร่ก็ร่วงเหมือนเดิมเมื่อนั้น
ปรากฎว่า ... เกรดทะลุเพดานไปไกลลิบๆ
ขึ้นจาก 2.5 (ม.5 เทอม 2) มาเป็น 3.66 ในพริบตา

ก็เลย เออ จะทำก็ทำได้นี่หว่า
เทอมสองก็เลยขี้เกียจลงหน่อย
เกรดก็เลยหายไปอีกนิดนึง (เหลือแถวๆ 3.3)
สรุป ม.ปลายเกรด 3.01


แม่ผมสอนมาว่า ทำอะไรก็ทำไปเถอะ
ถ้าเราทำแล้วเราสบายใจ และไม่มีใครเดือดร้อนกับการกระทำของเรา
ย้ำตลอดจริงๆ คำนี้
ก็เลยถือเป็นคติการใช้ชีวิตมาตลอด


ส่วนเรื่องพี่น้อง...
บ้านผมพี่น้องรวม 4 คนครับ ผมคนที่ 2
จะเรียกว่าเป็นลูกหลงก็คงได้มั้ง เพราะตอนแรกมีพี่สาวผมแล้ว (คลอด ปลาย เมษา)
ซักพักไม่รู้อีท่าไหนอะไรยังไง แม่ท้องอีก ทั้งๆ ที่ไม่ได้วางแผน
แต่ผมคงโชคดีจริงๆ แหละที่เกิดมาบ้านนี้
ถึงแม้พ่อตอนเด็กๆ จะโหดไปบ้าง (แหงแซะ เล่นจับห้อยหัวเอาเข็มขัดฟาดเอาๆ)
แต่ก็... นะ สายเลือดตัดไม่ขาดจริงๆ

กะพี่สาว จริงๆ ตอนเด็กๆ ทะเลาะกันตลอด
เพิ่งมาปีหลังๆ นี่เองที่คุยกันดีๆ แล้วไม่ทะเลาะกัน
(หลังจากครั้งล่าสุด พี่เอาเก้าอี้ไล่ฟาด วิ่งหลบแทบไม่ทัน )
เล่นกันแทบเหมือนเพื่อนกันเลยมั้ง
พี่เก่งเคมีกับภาษา ผมเก่งงานคำนวณกะตรรกะ
ตอนหลังๆ เลยช่วยงานกันบ่อยๆ

ส่วนน้องสาวกะน้องคนสุดท้อง ...
เอาเป็นว่า อายุห่างกัน 6 กะ 10 ปี
เลยให้ความรู้สึกว่ามันเป็นน้องเล็กมากๆ
เห็นมันตั้งแต่แรกเกิดเลย (จำได้ด้วย ตอนนั้นไป รพ. กะพี่สาว)
ก็เลย... จะว่าไงดีอะ เป็นห่วงน่ะใช่
แต่ก็ชอบแกล้งมัน สนุกดี

ส่วนไอ้เปี๊ยก ขอยืมคำที่พี่สาวบอกมาแล้วกัน
"มันจะยังน่ารักจนกว่ามันจะพูดได้นั่นแหละ"
ยืนยันแล้วว่าเป็นจริงทุกประการ
โตขึ้นมา แม่ถึงกับส่ายหัว เพราะได้นิสัยพี่ชายมันมาเต็มๆ
แม่บ๊นบ่น เลยเข้าใจเลยว่า ตอนเลี้ยงเราแม่เหนื่อยแค่ไหน



เอ้า ไปถึงไหนแล้วเนี่ย

[ยุนเอ]

เด็กจะน่ารักจนกว่าจะพูดได้นั่นแหละ จริงแท้ทุกประการ

อกาลิโกมากๆ 

[นักศิลปะ]

เด็กจะน่ารักจนกว่าจะพูดได้นั่นแหละ จริงแท้ทุกประการ

อกาลิโกมากๆ 

แปลด้วยสิ 

[ยุนเอ]

จำคำแปลได้ไม่แม่นเลยไปคุ้ยมาให้ครับ

อกาลิโก-คือ สิ่งที่ไม่ประกอบด้วย"กาลเวลา" เช่น ความว่าง นิพพาน ความดี เป็นสิ่งที่แน่นอน ไม่ต้องอาศัยกาลเวลาเป็นเครื่องตัดสิน และความน่ารักของเด็กจนกว่าจะพูดได้

[นักศิลปะ]

น่านแหละโยม

เช่นนั้นเอง

[มังกิ๊ง]

เบื่อเด็กพูดมากจริง ๆ ครับ

ถึงจะรู้ว่ามันไม่รู้มากเหมือนเราก็เหอะ

[นักศิลปะ]

เบื่อเด็กพูดมากจริง ๆ ครับ

ถึงจะรู้ว่ามันไม่รู้มากเหมือนเราก็เหอะ

ผมเคยรำคาญลูกเจ้านายผมนะครับ
รำคาญมาก เพราะเธอจะพูดและพูดและพูดทั้งวัน
แต่เมื่อ ผมคิดว่า ถ้าเขาเป็นลูกหลานเรา
ความรำคาญจะลดลงครึ่งหนึ่ง

ตอนนี้เธอคนนั้นโตแล้วครับ
พูดน้อยลง แล้ว


เวลาผ่านไปเด็กก็เรียนรู้โลก
มากขึ้น

[ยุนเอ]

รู้สึกแปลกๆ ดีนะครับ 

ที่มนุษย์จะไม่ชอบในสิ่งที่ตัวเองควบคุมไม่ได้

และตัวเองก็ไม่อยากให้ใครควบคุม

จริงๆ ชอบเด็กๆ นะครับ แต่ไม่ชอบตรงที่ควบคุมให้หยุดพูดไม่ได้ 

[นักศิลปะ]

รู้สึกแปลกๆ ดีนะครับ 

ที่มนุษย์จะไม่ชอบในสิ่งที่ตัวเองควบคุมไม่ได้

และตัวเองก็ไม่อยากให้ใครควบคุม

จริงๆ ชอบเด็กๆ นะครับ แต่ไม่ชอบตรงที่ควบคุมให้หยุดพูดไม่ได้ 

แล้วเราจะไปควบคุมเขาทำไม 
เด็กนะ ไม่ใช่ นักโทษ

[ยุนเอ]

งั้นเราคงต้องควบคุมตัวเองแทน 

อุดหูตัวเองซะ 

[น้องสุกน้องใส]

ปกติมันดีนะที่เด็กพูดมากหน่ะ เพราะถ้าไม่พูดเนี่ยเกิดอะไรขึ้นกับน้องเค้าเนี่ยเค้าจะไม่พูดเลย
จากประสบการณ์ที่เลี้ยงเด็กมานะ  มันค่อนข้างจะดี  /
แต่ถ้าโตแล้วยังพูดมากอยู่แปลว่าบุคลิกเค้าเป็นแบบช่างพูด ก็ดีอีกเหมือนกัน

[มังกิ๊ง]

รู้สึกแปลกๆ ดีนะครับ 

ที่มนุษย์จะไม่ชอบในสิ่งที่ตัวเองควบคุมไม่ได้

และตัวเองก็ไม่อยากให้ใครควบคุม

ถึงได้ติดเกมกันทั่วบ้านทั่วเมืองไงครับ เพราะเอาแต่จะ "ควบคุม"

[iannnnn]

ได้แต่อ่านครับจู๋นี้
เพราะที่บ้านเลี้ยงดูลูก 4 คนมาแบบราชก๊ารราชการ
เลยไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นประเภทนอกลู่นอกทางนัก
(นอกจากน้องชายคนเล็กที่เคยติดยาอยู่พักนึง)

เอาไว้มีลูกแล้วจะขุดมาปั่นใหม่
ตอนนี้ก็ยกขึ้นหิ้งไว้ก่อน