สมมุติว่าตัวเองมีลูก

[จักรี]

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมอยากเล่ามากเลยนะ  แต่เดี่ยวนี้ ไม่ค่อยแล้ว  เดี๋ยวรอไว้ออกพรรษาก่อน  {หมีโหด}

[蓝月 (lán yuè)]

นั่นมันเหล้า

[REROYD]

สมัยเด็ก ๆ นั้นอยู่กับแม่มาตลอด (จนปัจจุบัน) เพราะพ่อได้เสียไปตั้งแต่ต้นปี '35 (ผมเกิดปลายปี '31)
สมัยเด็ก ๆ ก็ได้ทุนจากโบสถ์ โปรแตสแตนท์แห่งนึงส่งให้เรียนจนจบ ม.5 ได้  แต่ก็ต้ิองออกจากโบสถ์ไป เพราะไขว้เขวในเรื่องศาสนา (ปัจจุบันไม่นับถือศาสนา)
ครั้งนึงเคยถามแม่ว่า เสียงของพ่อเป็นยังไง (เพราะไม่เคยได้ยิน) ....แม่หันขวับแล้วตอบกลับมาว่า "ก็เหมือนมึงไง "

แม่เคยเล่าให้ฟังว่า แต่ก่อนพ่อเป็นคนที่ทำงานหนัก และดูแลแม่อย่างดี (แม่บอกว่าไม่เคยทะเลาะกับพ่อเลย)
พ่อผมทำงานเป็นหัวหน้างานที่เยาราช และบางครั้งก็ต้องไปส่งของเอง (ของเแห้งพวกปลาหมึกแห้ง ที่ขายทั่วไปตามเยาราช)
และพ่อผมก็เสียเพราะไปส่งของนี่ละครับ เห็นแม่บอกว่าขับรถมอเตอร์ไซค์ไปชนกับรถเมล์ ครีมน้ำเงิน ..... วันจันทร์ที่จะถึงนี้ (1 ต.ค.) เป็นวันเกิดของพ่อครับ เดี๋ยวต้องไปทำความสะอาดที่เก็บกระดูกสักหน่อย 

[ปิ๊ก]

ถ้าผมมีลูก หรอ อืม . . .
เหตุผล 1 . อยากให้ลูกน่ารักเหมือนผม
เหตุผล 2 . จะสอนให้ลูกใช้ชีวิตด้วยเหตุและผล ไม่สอนให้เขาฟุ่มเฟือย รวยเป็นก็จนได้
เหตุผล 3 . เป็นคนธรรมะ ธรรมโม ด้วยไง ผลิตลูกเพื่อเพิ่มคนดีให้กับประเทศชาติ

แต่ในความเป็นจริง ตอนนี้ยังหา ภริยา ไม่ได้เลย

[จักรี]

ก็พี่มัวแต่ขายก๋วยเตี๋ยวอยู่ไง ครับ

[iannnnn]

นึกถึงบทความใน Genderism ของโตมร ศุขปรีชา
(ไม่ชอบเวลาจะอ้างชื่อคนอื่นมาใช้พูดเหมือนกัน แต่มันนึกได้เลยขอทีนึง)

ประมาณว่า วันแม่ เรากราบแม่เพราะแม่ประเสริฐเสมอ
สังคม วัฒนธรรม สิ่งต่างๆ หล่อหลอมให้เรายกแม่ไว้บนหิ้ง
ไว้เหนือเกล้า หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย
ซึ่งนั่นเป็นแม่ในอุดมคติ - บางคนมีแม่แบบนี้ พ่อแบบนี้ ก็ถือว่าเกิดมาโชคดีมากๆ
แต่กับบางคน ไม่ใช่ยังงั้นไง

วันนึงเราก็ต้องเป็นพ่อคนแม่คนใช่ไหมครับ
และวันก่อนพ่อแม่เราก็เป็นอย่างเรา หรือไม่เป็นอย่างเรา
นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่า พ่อแม่ก็เป็นคน ที่ไม่ได้สมบูรณ์ทุกประการเหมือนอุดมคติ

ที่เขียนมาแบบงงๆ นี่ก็คือ รู้สึกว่าเห็นด้วย หรืออย่างน้อยก็ยอมรับ
กับความเห็นที่พูดเรื่องบุพการีอันเป็นที่รักยิ่งของหลายคน
แต่กับบางคน บริบท สภาพแวดล้อมที่เติบโตมาไม่ได้เป็นยังงั้นไงครับ
ดังนั้นถ้าแค่ตระหนักตรงนี้ ก็จะได้เอาไว้เผื่อมีลูกมีหลานจะได้ปฏิบัติกับเขาเป็นคนด้วยกัน
มั้งครับ

[มุมมืดของสังคม]

วันนึงเราก็ต้องเป็นพ่อคนแม่คนใช่ไหมครับ
และวันก่อนพ่อแม่เราก็เป็นอย่างเรา หรือไม่เป็นอย่างเรา
นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่า พ่อแม่ก็เป็นคน ที่ไม่ได้สมบูรณ์ทุกประการเหมือนอุดมคติ

อันนี้เห็นด้วยโคตรมาก
พ่อแม่ไม่ใช่ยอดมนุษย์ครับ

[โก้]

แม่ผมเคยน็อคจากโรคหอบไป 3 ครั้งในชีวิต
ครั้งแรก และสอง มีพ่อผมอยู่ในเหตุการณ์คนเดียว ที่โรงพยาบาล

ครั้งที่สาม เกิดกับผมและน้องสองคน พ่อไปนครฯ พี่สาวท้องแก่อยู่เปาโล
ผมอยู่กับน้องสองคน แม่อยู่ตรงกลาง ที่เตียงของโรงพยาบาลเมืองแปดริ้ว

แม่น็อค และบอกว่า "แม่ไม่ไหวแล้วนะลูก" ตอนทุ่มกว่าๆ
พยาบาลวิ่งกันตาหูแหก ผมอยู่ข้างขวาของแม่ ในชุดบอล
น้องอยู่ฝั่งซ้าย สองคนมองหน้ากัน มองหน้าแม่ที่กำลังซีด และม่วง

เพราะไม่มีอากาศเข้าปอดแล้ว หลังจากปั๊ม และสอดท่ออยู่พักนึง
อากาศเข้าปอดได้ ต้องกราบตีนพยาบาลคนนึง ที่เป็นใครก็ไม่รู้ มาปั๊มแม่กูอยู่นั่นล่ะ
เข้าใจภายหลังว่า นั่นคือลูกศิษย์แม่สมัยเรียน งั้นสิ ปั๊มไป ร้องไห้ไป

คราวนั้น ผมกับน้อง เจอเรื่องนี้กันเต็มๆ สองคน รู้เลยอย่างนึงว่า
คนรักที่กำลังจากเราไป มันเป็นยังไง และควรที่จะบอกรักเขาทุกวัน ถ้าทำได้
ควรคิดถึงแม่ ก่อนคิดถึงเมียและเพื่อน ควรโทรหาพ่อ ก่อนโทรไปคุยกับคนอื่น

ไม่รู้ว่าแม่และพ่อจะตายเมื่อไหร่ แต่รู้ว่าเวลาทั้งหมดของผมที่มี ตอนนี้ให้ทั้งสองคนหมด
ไม่รู้ว่า ถ้าผมมีลูก แล้วลูกจะคิดแบบเดียวกับผมมั้ย แต่ผมไม่สนใจ เพียงแค่ตอนนี้
ผมคิดกับพ่อแม่ แบบนี้ พอแล้วล่ะ

เวลาเหลือไม่เยอะ และไม่รู้ว่าตอนไหนพ่อแม่จะจากเราไป ผมยืนยันครับ
รีบซะ ทำอะไรก็ได้ ให้อะไรก็ได้ กับท่านทั้งสอง

สมมติว่าตัวเองมีลูก ก็หวังแค่ให้ลูกมันคิดเช่นนั้นล่ะครับ จริงๆ

[poloh]

  คุ้มค่ากับเวลาที่ใช้อ่านตั้งแต่หน้าแรกจริงๆครับผม

[iannnnn]

ลุงโก้ห์

[蓝月 (lán yuè)]

อ่านของลุงโก้แล้วน้ำตาซึม

[มุมมืดของสังคม]

งือออออออออ
มันเป็นเช่นนั้นจริงๆครับลุง ซึ้งๆ

[โก้]

ปวดขี้กันรึไง 

[|<3N]

จะให้ไปสอบสอวน.ตั้งแต่ม.๒(ถ้าโรงเรียนสนับสนุนด้วยอะนะ) เข้าตอนม.๔มันแก่เกินไปแล้ว

[นักศิลปะ]

ผมมาอ่านหลังจาก ห่างหายโลกออนไลน์ไปสองวัน
ได้รับรู้ และ ทบทวนตัวเอง ในขณะอ่านขณะรู้หลายเรื่องเชียว
กับลูกเราเป็นอย่างไร
กับบุพการี เราเป็นอย่างไีร
นับแต่ นี้ และ ต่อๆ ไป
อย่างน้อยๆ ก็ได้นิ่ง นั่ง
และ ย้อนมองเรื่องราวที่ผ่านไป
เพื่อนเรียนรู้และปรับปรุง ตัวเอง ครับ

ผมเพียรพยายามทำโน่นทำนี่
ตลอดเวลา เพื่อ
ให้สิ่งนั้น งอกเงย
เพื่ออนาคตตัวเองและครอบครัว
อย่างหนึ่ง
แต่อีกอย่างหนึ่ง ที่ผมคิดเสมอๆ ว่า
ผมอยากให้ลูกผมมีทางเลือก ในชีวิตอีกหนึ่งข้อ
ไม่ใช่เหมือนผม เมื่อตอนจบแล้วนั่งรอสัมภาษณ์งาน
อย่างใจจดจ่อ เขาจะเอาเราไหม เขาจะเอากูไหม

ไม่รู้ผมคิดถูกหรือผิด
ถ้าผมมีบางสิ่งให้ลูกเลือกเพิ่ม
ลูกจะเลือกหรือไม่เลือกไม่เป็นไร
แต่เอาละนะ ก็ดีกว่ามีทางเลือกเดียว

ตอนนี้คิดแบบนี้แหละครับ