โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[เก้อ]

วัดที่ไปบวชนี่ ยังไงๆก็ไม่มีใครรู้จัก 

- ชื่อวัดป่าดอนบาก เป็นวัดป่า ซึ่งมองไม่เห็นวัดหรอก มีแต่ป่า อาคารศาลาเล็กน้อย
- อยู่หมู่บ้านเล็กๆ ในอำเภอเล็กๆอำเภอหนึ่ง จ.อุบล (ติดชายแดนลาว)
- ตอนที่บวชมีพระจำวัด 3 รูป นี่รวมเราแล้วนะ ปะขาวอีกหนึ่ง และไก่ป่าอีกสักร้อยได้
- ฉันมื้อเช้ามื้อเดียว ทุกอย่างฉันรวมกันในบาตร
  ของหวานของคาวจึงรวมกันเป็นของที่ไม่สามารถระบุรสทั้งสิ้น
- นม โอวัลตินก็ถือเป็นอาหาร เพราะงั้นหลังเที่ยง ฉันได้แต่น้ำเปล่า เพราะน้ำปานะไม่มีใครมาถวายหรอก
- ปฏิเสธเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์, ของบูชา,ใบ้หวย ,ผีสาง หรือการขอเรี่ยไร ฯลฯ
- ทำวัตรนี่ สวดมนต์แค่นิดเดียว นอกนั้นเป็นการอ่านพระไตรปิฎกให้กันฟังและถกกัน
- เดินบิณฑบาตรเท้าเปล่าหลายกิโล เข้าไปในหมู่บ้านไกล้ๆ ลัดเลาะทุ่งนา ป่าเขาไป
   แต่ยังไงๆเวลาเดินไปกลับก็รวมๆแล้วชั่วโมงครึ่ง
- มักมีคนถามว่าเจอผีไหม เพราะสภาพพื้นที่มันเหมาะสมมากๆ 
   แล้วกุฏิแต่ละท่าน ก็ไม่รู้ตั้งอยู่ไหนบ้าง รู้แต่ทำวัตรนั่งสมาธิเสร็จ 4 ทุ่ม ก็เดินหายเข้าป่า
   ทางใครทางมัน เราก็ต้องไปที่กุฏิตนเอง เดินเลาะป่าไปอีก ซึ่งสมควรจะเจอเอามากๆ
   แต่คงเหมือนที่เขาว่า ยิ่งกลัวยิ่งได้เจอ แต่เป็นทางตรงกันข้าม ประมาณว่าพอไม่สนเรื่องนี้
   จิตมันเลยไม่ลิ้งกับผี เลยไม่เจอเลย ว้า
- เล่าให้หลวงพี่ฟังว่าไม่นับถือศาสนาเพราะอะไร อย่างไร ซึ่งแกก็รับฟังเป็นอย่างดี
   แต่ก็แนะนำว่ามันคือมิจฉาทิฏฐิละเอียดชนิดหนึ่ง ถ้ายังไถ่ถอนได้ ก็สมควรทำ
   เราจึงตอบ โดยยกตัวอย่างคนที่เข้าข่ายมิจฉาทิฏฐิละเอียดอีกหลายๆคน อย่างคนที่นับถือพระเจ้า
   เป็นนักปรัชญา คนที่เป็นมนุษยนิยม คนที่นับถือตนเองไปเลย หรือนับถือดนตรี นับถือศิลปะ ฯลฯ
   เหล่านี้ล้วนแต่เป็นมิจฉาทิฏฐิละเอียดทั้งนั้น แต่เขาเหล่านี้ก็ล้วนแล้วแต่ขับเคลื่อนโลกให้หมุนไปในทิศทางที่ดีขึ้น
   โลกมันไม่ได้หมุนได้เพราะพุทธศาสนาอย่างเดียว นี่เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้อย่างหนึ่งเช่นกัน
   
   ทั้งนี้ทั้งนั้นผมยินดีที่ได้ยินแบบนั้นจากหลวงพี่แกนะครับ เพราะมันคือจุดยืนของนักบวช
   ในพระพุทธศาสนา เป็นสิ่งที่คาดหวังว่าจะได้ยิน แกก็เข้าใจในจุดยืน และยอมรับในเหตุผลของเรา
   ซ้ำยังบอกอีกว่า โอ้ย กู่ไม่กลับแล้วนะนี่
   
- สรุป เป็นการบวชที่สนุกเอาการเลย


เกี่ยวกับกระจู๋นี้ตรงไหน ก็ตรงที่เคยอธิบายไว้น่ะครับว่า
การที่จะเลือกสถานที่สำหรับฝึกปฏิบัติ แต่ละคนต่างก็ต้องเลือกตามที่เหมาะสมกับตัวเอง
ซึ่งที่ว่ามานี่ เหมาะกับเราเอามากๆ เพราะงั้นชาร์ปชวนไปนี่คงขอผ่านอะ
เรื่องสถานที่ใหญ่โต คนมากนี่ก็ไม่เข้าทางละ 

[iannnnn]

โอ้ ถูกใจทั้งหลวงพี่ทั้งทิดเก้อเลยแฮะ

[ณต]

ว่าแต่ว่า ทิดเก้อ ไปเจอวัดนี้ได้ยังไงอ่ะ

[iSharp]

อนุโมทนาบุญกับการบวชด้วยครับ
วัดป่านี่ก็สุดยอดนะ หลวงพี่แต่ละรูปที่อยู่ที่วัดป่า ใช้หลักธุดงควัตร ครบเลย
ในใจผมก็อยากไปลองอยู่แบบวัดป่ามั้งนะเนี่ย
แต่มันหมดโอกาสละ 
พี่เก้อครับแล้วได้ถามป่าวว่า เคยมาวัดพระธรรมกายมั้ย

(( วัดพระธรรมกายเวลาจัดงานใหญ่ๆจะนิมนต์พระทั่วประเทศมาทำบุญอ่ะครับ ((ผมว่าท่านน่าจะเคยมานะ))))

วัดป่านี่มันจะเป็นแนว ปฏิบัตินั่งสมาธิ สงบไม่ได้วุ่นวายกับใคร ให้ประโยชน์กับปัจเจกบุคคลมาก
วัดเมืองจะให้ประโยชน์กับบุคคลส่วนมาก เผยแผ่ศาสนา แต่จะวุ่นวายหน่อย


เดี๋ยวกับมาพิมพ์ต่อ

[TangMo]

อนุโมทนาบุญ กับทิดเก้อด้วยนะครับ   

หลังจากบวชกลับมาแล้ว

ก็มาเป็นแบบอย่างที่ดีงาม ให้กับคนรอบข้างและคนที่เรารัก สุดยอดมากเลยครับ 

[เก้อ]

อืม ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ ถ้าหลวงพ่อคิดว่าน่าจะเคยไปธรรมกายนะ
เห็นแกไปหลายงานเหมือนกัน เห็นอยู่ในป่าแบบนั้นก็เถอะ 


ส่วนเรื่องไปเจอได้ไงนี่ ไม่รู้กับบิดาผมเหมือนกันนะครับ
(แค่โทรไปบอกแม่ว่าจะบวช แกก็จัดให้เลย
พ่อแม่ว่าบอกว่าบวชแบบพระพุทธเจ้า โกนหัวเข้าวัดไปเลย
วันบวชก็มีแต่พ่อกะแม่ ไม่มีพิธีอะไรทั้งนั้นน่ะครับ
ไม่ได้เตรียมอะไรด้วย บาตร-จีวรของวัด เอาไปแต่แปรงสีฟันสบู่ )
แนวทางของวัดป่าที่กลายเป็นหลักให้คนยึดเลยนี่
คงเป็นวัดหนองป่าพง-หลวงปู่ชานั่นละ่ครับ ที่วัดนี้ก็เหมือนกัน
อีกเรื่องลืมเล่า เรื่องต้องไม่มีสมบัติส่วนตัวน่ะครับ มีได้เฉพาะเท่าที่ระบุไว้ในพระวินัย
เรื่องเงินนี่ไม่ต้องพูดถึง ไม่จับเลย ตามปกติเวลานิมนต์ไปสวด
เจ้าภาพเค้าก็จะให้ซองใส่ตังใช่ไหมครับ ท่านไม่แตะเลยนะครับ
ไม่สัมผัสเงินหรือแม้แต่ซองใส่เงินเลย (จะมีชาวบ้านจัดเก็บเอาไปหยอดตู้ที่วัดเอง
ถ้าไม่มีใครมาแกก็จะทิ้งไว้ยังงั้นล่ะครับ ตำแหน่งเดิมกับที่เขาวางให้นั่นล่ะ)


เคยคุยๆเรื่องธรรมกายด้วยเหมือนกัน แต่แกบอกไม่ได้ีศึกษาดูจริงๆจังๆ
ก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน แต่แกว่าตัวแกเองเอาเท่าที่ศึกษาตามพระธรรมวินัยนี่ก็แทบตายแล้ว
เลยไม่รู้จะมีความคิดเห็นอย่างไรดี ที่พูดถึงก็มีชมพวกตำหรับตำราเอกสารต่างๆ
ของธรรมกายนี่ล่ะครับ แกว่าทำออกมาดีกว่าของส่วนกลางอะไรยังงั้นด้วยซ้ำ


รวมๆแล้ว บวชนี่เรื่องได้บุญอะไรผมไม่รู้เรื่องนะครับ
เพราะงั้นไม่รู้ว่าบวชแล้วมันจะอะไรอย่างไรกับบุญกรรม
แต่ดูเหมือนจะเป็นการเข้าถึงแก่นของพุทธศาสนาเถรวาทในเวลาอันรวดเร็วมากกว่า
ที่ว่าเข้าถึงแก่น เพราะสิ่งที่เล่าๆมานี่ จริงๆมีระบุในพระวินัยทั้งหมดเลยนะครับ
ไม่ใช่ว่าตั้งเอาเองสักหน่อย เค้าแค่ปฏิบัติตามพระวินัย ตามแบบพระพุทธเจ้า
ถึงจะบอกว่าเป็นแนวทางของวัดหนองป่าพงก็เถอะ แต่หลวงปู่ชาท่านก็พยายามบอกว่า
ไม่ให้เรียกว่าเป็นแนวทางของที่นั่น เพราะนี่เป็นแนวทางของพระพุทธเจ้า
แถมท่านยังห้ามจัดทำรูปเคารพของท่านในทุกรูปแบบ หรือแม้แต่รูปภาพที่ระลึกก็ห้าม
มีในหนังสือของท่านกับพิพิธภัณฑ์ไว้เพื่อให้เป็นแนวทางศึกษาเท่านั้นพอ
ท่านไม่ให้มายึดติดกับความเป็นสำนัก หรือตัวท่าน
ยึดพระพุทธเจ้าและพระธรรมของพระองค์เท่านั้นพอ


เข้าใจนะครับวัดส่วนใหญ่มักมีเหตุและปัจจัยอื่นๆอีกมากมายให้ปฏิบัติไม่ไ่ด้
พอได้เห็นวัดที่ปฏิบัติบริสุทธิ์แบบนี้แล้ว จึงอดทึ่งไม่ได้
ไม่ว่าใครจะมีความคิดเห็นยังไง ก็ต้องมีใครสักคนทำหน้าที่
ในการรักษาความบริสุทธิ์ของการปฏิบัติตามหลักพุทธศาสนา
(แบบเถรวาท-ซึ่งถือกันว่ามาจากคำสอนของพระพุทธเจ้าโดยตรง)น่ะครับ

[ณต]

  อนุโมทนาด้วยครับ

[Ah!]

จู๋นี้น่าอ่านมากขึ้นไปอีกเป็นกอง

[TangMo]

อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยครับ 

[แอ๊ะ]

มีหน้าม้าด้วยวุ้ย  กั๊บ ๆๆๆๆ 

แล้วสรุปว่าเป็นไงบ้างเก้อ จากการไปบวชครั้งนั้น 

[เก้อ]

สรุปไปแล้วหนิครับ 
ว่ามันสนุกมาก เอ๊ะ บวชหรือว่าไรวะเนี่ย

สรุปอีกที เนื่องจากไม่รู้จักเรื่องบุญกรรมอะไร จึงเหมือนการไปรับฟังมุมมองวิธีคิด,ความคิดเห็น
และทดลองปฏิบัติตามพุทธเถรวาทแบบไร้สารเจือปน

แต่กลับออกมาแล้วก็เหมือนเดิม  เคยเชื่อและไม่เชื่ออะไรก็ยังเหมือนเดิม
่ก็ยอมรับว่า พุทธศาสนานี้ เป็นเครื่องมือที่จะนำพามนุษย์ไปได้ไกลที่สุดเท่าที่
ปัจเจกบุคคลคนหนึ่งจะสามารถไปได้น่ะครับ เออ หมายถึงนิพพานนั่นแหละครับ
แต่บังเอิญไม่ได้มีจุดหมายแบบนั้นเท่านั้นเอง


ปล.ขอบคุณหน้าม้าทุกท่านครับ 

[แอ๊ะ]

อ้าววว เหรอ ตูเก็บดาวผ่าน ๆ  โทษที 


แล้วมีจุดมุ่งหมายแบบไหนละ 

[เดอะบุ๋ม]

+1 พี่เก้อค่ะ


ซึ้งในรสพระธรรมเพิ่มอีกนิด

เวลายุงกัดนี่ก็ไม่ตบ ใช่รึเปล่าคะ

เห็นพระแถวบ้านยืนจีบสาวข้างกำแพงวัด เสื่อมศรัทธาไปเลย มีการโทรไปจีบด้วย  เขาเล่าให้ฟังอีกที

[เก้อ]

อยากให้โลกสงบสุขครับ 

[TangMo]

ผมเป็นหน้า   {หมีโหด}  ครับ    





งั้นผมขออธิบายเรื่องบุญ เท่าที่ผมพอจะเข้าใจนะครับ

ก่อนอื่น...ขอเริ่มต้นที่ความหมายของบุญก่อน
บุญ คือ ธาตุ หรือ ธรรมชาติ อันบริสุทธิ์ เป็นคุณเครื่องชำระล้างใจของเราให้สะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส
บุญ เกิดขึ้นทุกครั้งที่เราทำความดี คือ ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เป็นต้น

เราสามารถรับรู้ถึงบุญได้ง่ายๆ คือ เมื่อทุกครั้งที่เราทำความดี เราจะรู้สึกแช่มชื่น เบิกบาน อาจหาญ ร่าเริง ใจจะผ่องใส ใจจะสบาย เป็นต้น

แล้ว บุญ จะนำมาซึ่ง ความสุข และ ความสำเร็จ ครับ
อุปมาง่ายๆ ลองนึกภาพตามนะครับ  
เปรียบบุญเหมือน น้ำในคลอง    เปรียบบาปเหมือน ตอที่ปักอยู่ในน้ำ    เปรียบชีวิตของเราเหมือนเรือที่แล่นไปบนผิวน้ำ

ถ้าเรามีบุญมาก น้ำในคลองก็มาก บาปที่เปรียบเหมือนตอ ก็จนอยู่ใต้น้ำ  เรือก็วิ่งได้อย่างสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัย ชีวิตเราก็จะมีแต่ความสุข ความสดชื่น ความสำเร็จ  

ถ้าเรามีบุญน้อย น้ำในคลองก็น้อย เมื่อน้ำน้อย ตอก็ผุด เรือก็วิ่งติดตอ ชีวิตของเราก็จะเจอแต่ความทุกข์ อุปสรรคมากมาย เป็นต้น  




ก็อธิบายคร่าว ๆ ครับ
แล้วที่ เก้อ ไปบวชมา ขณะบวชก็ฝึกตัวเองให้บริสุทธิ์ จึงเป็นสิ่งที่ทุกคนยินดี ครับ