โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[จักรี]

   ไม่รุ้สิครับ แค่อยากบอกให้รุ้ว่า 

เฮ้ย!!
ข้อมูลเหล่านี้มันมีอยุ่จริงนะ


{หมีโหด}

[ยุนเอ]

เฮ้ย ข้อมูลเหล่านี้มีทุกยุคทุกสมัยเลยนะ 

[จักรี]

นั่นซินะ 

[iannnnn]

ถ้าว่ากันที่ประเด็นของศาสนาเสื่อม ไม่เกี่ยวกับเรื่องการเมืองการมุ้งผัวเมียอะไรนั่น
คำว่าศาสนาเสื่อม(ของคนแต่งคำทำนาย) คืออะไรล่ะ?
- ศาสนาพุทธกลายพันธุ์เป็นนิกายประหลาดๆ จนเละเทะเหลวเป๋วใช่ไหม
- หรือมีคนมานั่งตีความศาสนา จนเลือกที่จะไม่เชื่อสาระหลายอย่างในพระไตรปิฎกใช่ไหม
   (อย่างกระจู๋บนหิ้งของเว็บอะไรก็ไม่รู้)
- หรือมาถึง พ.ศ.5000 ปัจจัยสะสมต่างๆ ก็จะทำให้ศาสนาเรามาถึงจุดจบ
- หรือคนเสื่อมทรามลง เลวลง จิตใจต่ำลง (อันนี้เชื่อ แต่ดูเหตุผลด้านล่าง)

ขอใช้คำว่า "ละไว้ในฐานที่เข้าใจ" กับคำทำนายที่เป็นการวาดภาพกลางๆ แบบหมอเดานะ
เช่นเรื่อง คนพูดโกหกก็มีคนเชื่อ (เอ๊ะ พอมองอดีตนายก ..ข้อนี้ก็จริงนี่)
หรือความชั่วเยอะขึ้น ความดีน้อยลง ฯลฯ เพราะทุกยุคทุกสมัย คำทำนายเหล่านี้ก็เป็นจริงอยู่แล้วครับ
ไม่ได้เพิ่งมาเกิดในยุคที่ว่ากันว่าจะเสื่อม แต่มันเป็นมาตลอด
เหมือนที่ผู้ใหญ่ชอบพูดว่า "แหม.. กูล่ะหน่าย เด็กสมัยนี้นะ ....."

//ตัดหน้ากัน 5 คน ดีใจมากเลยที่ตัดกันในกระจู๋นี้ 

[tmd]

คำว่าพระพุทธศาสนาจะเสื่อมหลังพุทธปรินิพพาน 5000 ปี
ไม่มีในพระไตรปิฎก
เป็นคำกล่าวของอรรถกถาฎีกาจารย์

ซึ่งบางครั้งท่านก็ใช้มโนมติของท่านเขียนใส่เข้าไปเอง
เน้อ...

[iannnnn]

จ้า

[จักรี]

แต่ในตำราผมเรียกมันว่าตำราแล้วกัน  เขาบอกว่า ในสมัยพุทธกาลเป้นยุคทองของพุทธศาสนาเรื่องเหล่านี ไม่ค่อยมีเกิดขึ้น หรือมีก็มีน้อย โดยเฉพาะช่วงที่พระพุทธเจ้า ยังไม่ปรินิพพาน

[ณต]

คำว่าพระพุทธศาสนาจะเสื่อมหลังพุทธปรินิพพาน 5000 ปี
ไม่มีในพระไตรปิฎก
เป็นคำกล่าวของอรรถกถาฎีกาจารย์

ซึ่งบางครั้งท่านก็ใช้อัตตโนมติของท่านเขียนใส่เข้าไปเอง
เน้อ...

แล้วนั่นหมายความว่า อรรถกถาฎีกาจารย์
กล่าวไม่จริงเหรอครับ

อืมม์ แล้ว อรรถกถาฎีกาจารย์
นี่เป็นใครบ้างครับ  


ปล จะตัดหน้าอะไรกันนักหนานี่ 
นั่นมันตีสองที่เมืองไทยแล้วไม่ใช่เหรอ 

[ยุนเอ]

แต่ในตำราผมเรียกมันว่าตำราแล้วกัน  เขาบอกว่า ในสมัยพุทธกาลเป้นยุคทองของพุทธศาสนาเรื่องเหล่านี ไม่ค่อยมีเกิดขึ้น หรือมีก็มีน้อย โดยเฉพาะช่วงที่พระพุทธเจ้า ยังไม่ปรินิพพาน

สมัยนั้นมี แคมฟรอกมั้ยครับ
สมัยนั้นข้อมูลส่งถึงผู้คนเร็วเท่าสมัยนี้มั้ยครับ


ไม่ได้กวนนะ แต่ถ้าเราเลือกเทคโนโลยี เราก็ต้องเสียด้านจิตใจไปในราคาที่เท่ากัน

กฎของการตอบแทน ไม่มีใครได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งมาโดยไม่เสียอะไรไปหรอก 

[tmd]

ผมแค่แสดงข้อคิดเห็นครับ
จะเชื่อผมหรือไม่ก็ได้

ตำราอรรถกถาเป็นตำราที่แต่งขึ้นมาเพื่ออธิบายข้อความในพระไตรปิฎก
ตำราฎีกาเป็นตำราที่แต่งขึ้นมาเพื่ออธิบายข้อความในอรรถกถา

ทั้ง 2 ตำราต่างแต่งขึ้นเพื่อตีความพระไตรฯ
โดยพระเถราจารย์ในชั้นหลังทั้งสิ้น
ซึ่งบางครั้งท่านก็ใส่ข้อคิดเห็นของตัวเองลงไปด้วยจ๊ะ

ความน่าเชื่อถือนั้น
จึงเป็นรองพระไตรปิฎก
ซึ่งอ่านง่ายกว่ามาก ๆ

[iannnnn]

สมัยนั้นมี แคมฟรอกมั้ยครับ
สมัยนั้นข้อมูลส่งถึงผู้คนเร็วเท่าสมัยนี้มั้ยครับ


ไม่ได้กวนนะ แต่ถ้าเราเลือกเทคโนโลยี เราก็ต้องเสียด้านจิตใจไปในราคาที่เท่ากัน

กฎของการตอบแทน ไม่มีใครได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งมาโดยไม่เสียอะไรไปหรอก 

โอเค ถ้ายอมรับตรงนี้ก็แสดงว่า
ตามมุมมองของผู้แต่งพุทธทำนาย : พระพุทธศาสนาเราเสื่อมลงจริงๆ น่ะแหละ

[จักรี]

ก็การพัฒนาแต่ด้านวัตถุไงครับปัจจุบันจิตใจถึงได้ค่อยเสื่อมลง  ลองคิดกลับกันถ้าส่วนหนึ่งในพุทธทำนายเป็นสิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้จริงโดยมีใครมาเสริมที่หลังอันนี้ก็แล้วแต่..

เรื่องเหล่านี้ มันก็เป้นเรื่องที่ถูกคาดการณ์ไว้แล้ว เพราะช่วงพุทธกาลมีศิลสำหรับฆารวาส มีหน้าที่ของ สามี ภรรยา บุตร ธิดา ต่างๆ แล้ว คนในสมัยนั้นเขาก็ทำตามหลักนั้นจริงๆจึงได้ชื่อว่าเป้นยุคทองของศาสนา และที่สำคัญไม่มีสิ่งยั่วใจเหมือนสมัยนี้มั้ง...

แต่สมัยนี้ มันเสื่อมทอยไปตามกาลเวลา และยืดหยุ่นเปลี่ยนแปลงผิดเพี้ยนกันไป ต่างๆนานๆ  ก็สังคมมันเปลี่ยนไป มนุษย์ไม่สนใจพัฒนาจิตใจแต่เน้นพัฒนาวัตถุแทน...แบบนี้ ก็ถูกแล้ว มันเป็นวัฏจักร






**  นอนกันนะพวกเรา พรุ่งนี้ค่อยมาถกกันต่อ 

[ณต]

  ขอบคุณเณรธี ครับ

ตีสี่แล้ว ยังไม่นอนกันอีกเหรอครับ

[Soris0ri]

แต่สมัยนี้ มันเสื่อมทอยไปตามกาลเวลา และยืดหยุ่นเปลี่ยนแปลงผิดเพี้ยนกันไป ต่างๆนานๆ  ก็สังคมมันเปลี่ยนไป มนุษย์ไม่สนใจพัฒนาจิตใจแต่เน้นพัฒนาวัตถุแทน...แบบนี้ ก็ถูกแล้ว มันเป็นวัฏจักร

ไม่ได้มากวนจะ แต่ เสื่อมถอย


อันนี้มันก็อยู่ที่ประัเพณีปฏิบัติของแต่ละกลุ่มชน

[เก้อ]

พึ่งอ่านเรื่อง อรรถกถา ฎีกา อนุฎีกา มาพอดี
จริงๆตอนมัธยมก็มีสอนนะ จำได้ รวมถึงเรื่องอัตโนมติ
จากท่านป.อ.ปยุตฺโต(จำตำแหน่งปัจจุบันไม่ได้)
วุ้ย สมกับที่บวชมาจริงๆตู 

เห็นเขาว่า เวลาที่มีปัญหาเรื่องการตีความพระไตรปิฎกนั้น
1.พระไตรปิฎก
2.อรรถกถา
3.ฎีกา
4.อนุฎีกา
5.อัตโนมติ

1 ตัดสิน 2 ถึง 5
2 ตัดสิน 3 ถึง 5
อันต่อมาก็เรียงลงมาตามนี้
ที่เขาอธิบาย ก็เรื่องนิพพานอัตตาหรืออนัตตาตอนนู้นนั่นแหละครับ

วกกลับมาเรื่องชาติภพนะครับ เห็นห่อกิ่งแล้วน่าสนใจๆ
อ่านประวัติศาตร์ย่อของกาลเวลาแค่ผ่านๆ

จริงๆอย่างที่บอกไว้แต่แรก ใช้คำว่าไม่สนใจจะถูกกว่าไม่เชื่อ
ทีนี้พอไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ มันก็ไม่มีอยู่สำหรับเราแล้ว มันจึงพอๆกับคำว่าไม่เชื่อ

แต่อย่างที่พี่ณตยกข้อเขียนของพ่อห่อกิ่งมา
ผมก็นึกถึงคำตอบเรื่องนี้ของหลวงปู่ชาได้ครับ
(ผมยกคำสอนได้แค่ 2 ท่านนี่ล่ะครับ ไม่พุทธทาสก็หลวงปู่ชารู้สึกว่าแนวพอๆกัน)
ปกติท่านจะไม่ตอบเรื่องพวกนี้ จะบอกปัดหรือตอบเฉไฉไป เช่น

มีคนถามท่านว่า
"เขาลือว่าหลวงพ่อเป็นพระอรหันต์ เป็นแล้วเหาะได้หรือเปล่า?"
ท่านก็ตอบว่า
"แมงกุดจี่(แมลงชนิดหนึ่งอยู่กับขี้ควาย)มันก็บินได้  มันเป็นพระอรหันต์รึเปล่า?"

และอีกครั้งหนึ่ง  เมื่อครูคนหนึ่งถามท่านเกี่ยวกับการเหาะเหินเดินอากาศ
ของพระอรหันต์ในครั้งพุทธกาล  ที่เคยอ่านพบว่าเป็นความจริงหรือไม่ว่า
"เคยอ่านพบเรื่องพระอรหันต์สมัยก่อน ๆ  เขาว่าเหาะได้จริงไหมครับ?"
ท่านก็ตอบว่า
"ถามไกลตัวเกินไปแล้วล่ะครู  มาพูดถึงตอสั้น ๆ ที่จะตำเท้าเราจะไม่ดีกว่ารึ? "

แนวไหมครับ ผมว่าแนวมากเลยนะครับ 

กลับมาที่เรื่องชาติภพ อย่างเวลาที่คนบอกว่าสิ่งใดมีอยู่จริงนะ
มันก็ต้องมีคนถามเหตุผลใช่ไหมครับว่าทำไมมีอยู่จริง ถ้ามีจริง พาไปดูได้ไหม
ขณะนี้ที่เราอยู่ปัจจุบันคือวันนี้ คำถามเรื่องชาติภพมันเหมือนกับถามว่า
แล้ววันพรุ่งนี้ล่ะ มีจริงไหม ถ้ามีพาไปดูหน่อยได้ไหม มันก็ทำไม่ได้
การถกเถียงเรื่องนี้มันจึงไม่มีทางหาที่จบลงได้ พระพุทธองค์ท่านก็ไม่ให้เราตามไปดูถึงขนาดนั้น
ไม่ต้องสงสัยสนใจว่าชาติหน้ามีหรือไม่มี ไม่ต้องไปถามว่า คนตายแล้วจะเกิดหรือไม่เกิด
อันนั้นมันไม่ใช่ปัญหา มันไม่ใช่หน้าที่ของเรา

ตรงนี้น่าจะตรงกับสิ่งที่ท่านพุทธทาสว่า ฉีกทิ้งได้เลย
แค่วิธีพูดต่างกันเท่านั้น


พอพูดถึง 2 ท่านนี้แล้วก็นึกได้เรื่องหนึ่ง พอดีเคยไปสวนโมกข์หลายที
(ไปจอดรถซื้อไข่เค็ม  ) เคยเห็นกุฏินึงในสวนโมก อยู่ตรงไกล้ๆ
อาคารรูปเรือน่ะครับ ถ้าใครเคยไปคงนึกออกมีอาคารเดียวเป็นรูปเรือ
กุฏินั้นมีป้ายเขียนไว้ว่า กุฏิอาจารย์ชา แต่ก่อนก็ไม่ได้สงสัยอะไร
เมื่อไม่นานมานี้จึงไปอ่านเจอว่า เป็นกุฏิที่สร้างไว้สำหรับรับรองพระผู้ใหญ่ที่มาเยือนสวนโมกข์
แล้วหลวงปู่ชาท่านเคยพูดไว้ว่าจะมาเยือนสวนโมกข์ แต่สุดท้าย ท่านก็ล้มป่วยก่อน
จึงได้แต่เรียกว่ากุฏิอาจารย์ชารอเก้อกันมาจนถึงทุกวันนี้