โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[ยุนเอ]

มาบ้านพี่มั้ยจ๊ะแจ็คกี้















ขอเป๋แก้เครียดหน่อยเถอะ

ไป  แต่มีคำถามอย่างเดียว

ห้องน้องมิวอยู่ไหนครับ 

// ชาร์ป
ต้องอ่านอะไรมั้งอะ

ได้ไปเที่ยวด้วยใช่มะ ไปๆ 

[จักรี]

พี่มัมเขาชวนผม   

[ยุนเอ]

พี่มัมเขาชวนผม   

ไม่เป็นไรเอไม่ถือ 

[มัม]

งั้นเรามาเป็น 3 คนผัวเมียกันเถอะ
























ว้อยยยยยยย ธรรมมะๆ

[จักรี]

นั่นซิ ตูกำลังจะบวชแล้วเชียว 

[ยุนเอ]

ปล้ำกันไปเหอะ ไปนั่งกับน้องมิวดีกว่า 

[iSharp]

หนังสือคัมภีร์ปฏิรูปมนุษย์ ภาคครอบครัวอบอุ่น ครับ
ได้รับตอนสมัคร

เป็นหนังสือของหลวงพ่อทัตตะ
ที่เกี่ยวกับธรรมะอันเป็นหลักการและวิธีการแก้ปัญหาครอบครัว
หลักธรรมที่ใช้ก็
ฆราวาสธรรม กฎแห่งกรรม คุณสมบัติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หน้าที่พ่อแม่
หน้าที่สามีภรรยา คุณสมบัติของแม่พระในบ้าน (โอวาทวันแต่งงานนางวิสาขา)
หลักการเลี้ยงดูบุตร (เคารพ วินัย อดทน)

เทือกๆนี้อ่ะครับ
ตอนสอบสามารถเอาหนังสือเข้าไปเิปิดได้ด้วยได้ครับ

เที่ยววัดเดี๋ยวพาเที่ยวเองครับ 

[ยุนเอ]

โอเช 1 ที่ confirm




อ๊ะ ไปไม่ได้แล้ว

ติดตรุษจีน   

กลับบ้านไปแจกอั่งเปา

ขอ อำ ภัย 

[iSharp]

ไม่เป็นไรครับ 

[พุทธบุตร]

พุทธบุตร ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว
ไม่ว่าเราจะมีพื้นฐานธรรมะ และความเชื่อ (ศรัทธา) แตกต่างกันอย่างไร
แต่เราชาวพุทธ ก็เป็นลูกพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเดียวกัน

แม้เราจะแตกต่างกันในความคิด แต่เราจะไม่แตกแยกและแตกความสามัคคีกัน

ขอให้ทุกท่าน ได้ประพฤติปฏิบัติธรรมกันเถิด อย่าได้มามัวเถียง ว่าใครผิด ใครถูกเลย
ปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงแล้ว จะรู้เองว่า ความคิดความเชื่อ กับ ความเป็นจริงที่ได้จากการปฏิบัติ มันเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร

สู้เราสามัคคีกัน ถ้อยทีถ้อยอาศัยซึ่งกันและกัน แล้วลงมือปฏิบัติให้เกิดผลขั้นสูงสุดกับตนเองเสียที เมื่อนั้นเราจะก็จะรู้ความจริงที่เกิดจากการปฏิบัติด้วยตนเองไงครับ

การสอบตอบปัญหาธรรมะ เป็นสิ่งที่ดี ควรสนับสนุน ผมขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยครับ
แล้วจะไปสมัครสอบด้วยนะครับ

ใครมีอะไรดี ๆ ก็มาแนะนำ กันนะครับ

[ooooo]

ชอบความเห็นข้างบนที่ซู้ดดดด

[เต่ามาก]

ต่อครับ
เกี่ยวกับข้อคิดเห็นต่อพระพุทธศาสนา
เอาให้จบ...

ผมเป็นคนที่ปฏิบัติอย่างที่ว่าไม่ได้เท่าไหร่จริงๆ
อันดับแรก ผมกำลังอยู่ในสังคมที่มีการสนับสนุนให้เกิดกิเลส
(เรียนสูง ทำงานได้ตังค์เยอะๆ เอาไว้ทำแบ้วอะไรก็ไม่รุ้)
อันดับที่สอง ผมเสพติดการปั่นบอร์ด 
และอันดับสุดท้าย ผมขี้ลืม

ถ้าจะเอาหลักธรรมแบบทั่วๆ ไป เช่นวุฒิธรรม สัทธรรม ฯลฯ
ก็เป็นคล้ายๆ common sense ที่จะสามารถพิจารณาได้โดยสติใช่มั้ยครับ
(ยกเว้นกรณีไร้สติ)
แต่ตรงที่ยากคือการจัดการความทุกข์ ...
เอาจริงๆ ความทุกข์เข็ญใจของผมเป็นเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องที่สุด
นั่นคือผมเป็นพวกคิดมาก คิดไปเรื่อย ดูทีวีอยู่ดีๆก็เครียดได้
ประมาณว่า เบื่อโลกทุนนิยม 
หรือบางทีก็นั่งทำงานวิชาสุขศึกษา แล้วก็นั่งคิด กูจะทำไปเพื่ออะไรวะ
ซักพักก็จะคิดได้ แล้วก็นั่งทำต่อจนเสร็จ
เอาล่ะ...
มันทุกข์ตรงไหนวะ... มันทุกข์ตรงที่ผมชอบไปทุกข์แทนคนอื่นครับ
บางทีรู้สึกว่ากูจะนั่งเรียนหนังสือ เอาเปรียบเพื่อนมนุษย์ทางอ้อมโดยการบริโภคงั้นเรอะ
(มากร์ส ว่า ทุนนิยมจะล่มสลาย หากชนชั้นกรรมมาชีพลุกขึ้นมาต่อสู้ แต่มันคงอีกนาน)

วิธีการแก้ไขตามหลักการ...
คือการหยุดคิดซะ...
สงบจิตสงบใจ...
(ผมเริ่มคิด ถ้าูสงบได้หมดนี่แล้วจะเอากิเลสที่ไหนไปหากินวะ)
พยายามสวดมนต์ และทำสมาธิครับ
แต่ก็ไม่เป็นผล ผมยังเอาชนะตัวเองไม่ได้

ทุกวันนี้ก็ยังมีปัญหากับตัวเองเป็นพักๆ
เวลามันเศร้ามากๆ มันจะคิดอะไรไม่ออก เรียกสติไม่ขึ้น อยากฆ่าคน ฯลฯ
เสร็จแล้วซักพักจะจางหายไปเอง...
(ไม่น่าเรียกโรคจิตนะ)

พิมพ์เหนื่อยชิบหาย 
ไร้สาระจริงๆ 

[ยุนเอ]

I Think, There for I am



คำของใครแล้วนะ ลองคิดซิ

[เต่ามาก]

ถ้าไม่มีความคิดก็ไม่มีตัวตนใช่ป่ะครับ
แล้วมันจะ think ให้พอดีนี่ยากมากเลยครับสำหรับผม 

[iannnnn]

อ่านคำถามและคำตอบของจาพนมกับหลวงพี่ชาร์ปคุยกันแล้ว (+ คนละ 1) ยังรู้สึกไม่เคลียร์
เหมือนว่าความเกรงใจกันมันทำให้ยังตอบคำถามชี้ออกมาไม่สว่างใจครับ

ผมไม่ผิดใช่ไหมที่สงสัย และตั้งคำถาม?




เข้าใจว่าที่จาพนมพยายามจะสื่อ คือ อารมณ์วัดแบบหีนยาน มันต้องออกแนวพอเพียงไม่ใช่เหรอครับ
(ทั้งนี้ ไม่ทราบว่าธรรมกายเป็นสับเซ็ตของหีนยานหรือเปล่านะครับ)
แต่แนวทางแบบมีโปรโมชั่น มีการตลาด มีการดัดแปลงต่อยอดออกไปนี่ มันไม่ใช่ หรือเปล่าครับ