รวมงานเขียนชาวฟอนต์

[มังกิ๊ง]

เลือ

[นิ้ง]

คือ ยังไม่ได้เริ่มลงมือค่ะ อยู่

[มังกิ๊ง]

หิ้ง...

[นิ้ง]

ค่ะ คงจะวันพรุ่งนี้คงเริ่มค่ะ วันนี้

[มังกิ๊ง]

และสุดท้ายของบทเรียนในวันนี้

คือการเก็บรายละเอียดและตกแต่งครับ

เป็นการต่อเติมเพิ่มสีสันให้นิยายของเราไม่จืดชืดและน่าเบื่อเกินไปครับ เป็นสิ่งเดียวที่นิยายฝรั่งทำได้ไม่มากเท่าเรา

เช่นการละชื่อผู้พูดบทสนทนาเป็นบางครั้ง เพราะการเอ่ยชื่อมากเกินไปจะทำให้ซ้ำซาก

หรือการใส่วงเล็บเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบน้องนิ้ง (เริ่มเรียกน้อง  )

หรือการยัดมุkตลกไปก็ทำได้

ตลอดจนการใช้สรรพนามแทนชื่อ เช่นตัวที่เรากำลังพูดอยู่เป็นคนร่างสูง ผมดำ ตาสีม่วง แทนที่จะเป็น

รุซโซยืนนิ่งไม่ไหวติงขณะเผชิ�?หน้า�?ับเฟรซเซน

ก็จะกลายเป็น

ดวงตาสีม่วงเข้มตวัดไปยังร่างของปีศาจคราบมนุษย์ที่ฆ่าคนมานักต่อนัก ใบหน้าเรียบเฉยพร้อมกับร่างที่แน่นิ่งของทั้งสองขมวดบรรยากาศให้ตึงแน่นเข้าไปอีก

อ่า สำหรับวันนี้กระผมก็ขอตัวไปนอนก่อน เพราะท่านพ่อเริ่มอาละวาดแล้ว 

[นิ้ง]

ขอบคุณที่สั่งสอนค่ะ
(โค้ง1ทีงามๆ)


อย่างนี้ใช่ไหมคะ

[蓝月 (lán yuè)]

 
ประมาณนั้นค่ะ

[มังกิ๊ง]

  ขอโทษครับที่มาพ่นให้ฟัง

[นิ้ง]

ไม่เป็นไร หามิได้

[蓝月 (lán yuè)]

สาระนะนั่น

[นิ้ง]

ด้วยสมองอันน้อยนิด เลยทำให้คิดว่าจะให้พยายามตามหายาอมตะ- -"

[roundbol123]

หนีจา

[นิ้ง]

เรื่องอะไรอะนานา- -"

[roundbol123]

นิยายนานาบรรยา

[นิ้ง]

นานา ทำไม