โรงเรียนในอุดมคติ

[วันดี.ฮอลิเดย์]

ยิ่งปัจจุบันการศึกษาและรู้เพียงแค่เนื้อหา มันทำให้คนมีเหตุผลที่ควบคุมไม่ได้
บางทีกลายเป็นเหตุผลที่ดีบนพื้นฐานของการเห็นผิด

เห็นด้วยค่ะ หยกว่า "การเห็นผิด" นี่แหละเป็นต้นกำเนิดของความบรรลัย มรรคมีองค์ ๘ ข้อที่หนึ่งคือ สัมมาทิฐิ หรือการเห็นชอบ
หยกว่าข้อนี้สำคัญ เพราะเป็นการนำทิศในเบื้องแรก

เรื่องการเห็นผิด กับ เรื่องเหตุและผล ถ้ายกตัวอย่างที่เห็นจากโฆษณาส่วนมาก ด้วยเนื้อด้วยตาก็เป็นเหตุผลที่ดีอยู่ แต่พอพิจารณาให้ดีแล้ว เหตุผลที่เขาบอกอาจจะไม่ได้เป็นเหตุและผลจริงๆ .. เป็นอะไรคงรู้กันดีอยู่

ในทางกลับกัน สิ่งที่ฟังดู "งมงาย" หลายๆ เรื่อง ถ้าลองพิจารณาดูให้เข้มข้น อาจแฝงไปด้วยเหตุและผลที่ลงตัวที่สุึดก็ได้ อย่างเรื่องนั่งสมาธิ หยกว่าเป็นเรื่องของเหตุและผลล้วนๆ ซึ่งหลายๆ คนมองว่า "งมงายจัง" ในฐานะที่เป็นครูอายุงานน้อย หยกได้มีโอกาสพูดนำสมาธิเ็้ด็กอยู่น้อยครั้งมาก ครั้งหนึ่งที่เคยนำสมาธิ (คือการพูดนำให้เด็กน้อมใจหลับตาทำสมาธิ) เราให้เด็กเทียบการนั่งสมาธิกับการทดลองทางวิทยาศาสตร์ ลองดูซิว่า เช้าที่เรานั่งสมาธิกับเช้าที่เราไม่นั่งสมาธิ (เด็กบางคนนั่งเปิดตา คิดเรื่องโน้นเรื่องนี้) เช้าไหนเราสดชื่นและเรียนได้รู้เรื่องมากกว่า บอกว่าครูไม่บังคับ ให้่ทดลองดูผลเองได้

เรื่อง "ศรัทธา" กับ "ปัญญา" หยกเห็นว่าเป็นเรื่องที่เราต้องอ่านตัวเองให้ออก ว่าตัวเราชอบเแบบไหนมากกว่า
ถ้าชอบแบบไหน ก็ให้แบบนั้นนำ นำไปสู่ปัญญาที่แท้จริง เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่าบางทีคนเราก็ชอบโดนหลอก ในขณะที่บางคนก็ไม่ชอบที่จะรู้สึกว่าโดนหลอก ถ้ารู้ตัวว่าโดนหลอกจะไม่ยอมทำ

ถ้าครูจะหลอกใคร ก็หลอกไปเพราะรักนะจ๊ะ .. ฮิ้วววว
จบซะ 

[วันดี.ฮอลิเดย์]

อ่านที่คุณโอ๋เขียน รู้สึกว่าเหมือนจะมีบทสรุปอยู่ในตัวนะคะ นับถือๆ

[iannnnn]

สะดุดกับคำว่าผลิตผลของมานีมานะ


คนกลุ่มนี้ คนที่สัมผัสกับการสะกดจิตด้วยบทเรียนหลักสูตรนี้
ตอนนี้จะมีช่วงอายุประมาณเท่าไหร่ครับ (เด็กสุดคงสัก 23-24)
พอดีสนใจว่าแบบเรียนหลักสูตรนั้นส่งอิทธิพลไม่มากก็น้อยให้กับคนยุคเราๆ ขนาดไหน

[ยุนเอ]

เด็กสุด 

[O.D.M.]

สะดุดกับคำว่าผลิตผลของมานีมานะ


คนกลุ่มนี้ คนที่สัมผัสกับการสะกดจิตด้วยบทเรียนหลักสูตรนี้
ตอนนี้จะมีช่วงอายุประมาณเท่าไหร่ครับ (เด็กสุดคงสัก 23-24)
พอดีสนใจว่าแบบเรียนหลักสูตรนั้นส่งอิทธิพลไม่มากก็น้อยให้กับคนยุคเราๆ ขนาดไหน

อย่างน้อยส่งให้ผมคนนึงติดการอ่านหนังสือ เพราะสนุกกับเรื่องราวเลยอยากหาเรื่องอื่นๆมาอ่านต่อ
บางทีผมว่ามันก็น่าเบื่อเกินไปนะ ถ้าเราไม่มีเรื่องราวอะไรแทรกให้เรียนรู้ไปพร้อมๆกับการใช้จินตนาการเลย

[คุณหนูฟ้า]

หนังสือมานีมานะ สอนให้สะกดค่ะ

ไม่ได้ให้จำเป็นคำๆ เหมือนสมัยนี้



ตรงนี้แหล่ะสำคัญ


ปล.ฟ้าคนนึงที่ชอบอ่านหนังสือเพราะมานี มานะจริงๆแหล่ะ

[ยุนเอ]

ยังสอนพระอภัยอยู่รึเปล่าครับ ซื้อพระอภัยมณีมาอ่านก็เพราะบทสอนในหนังสือนี่ละครับ

[นักศิลปะ]

...ถ้าผมเป็นครู สอบครูได้(บังเอิญสอบบรรจุตก 7 หน)
ตอนนั้นผมน่าอายุ 23 สอนเด็ก 13 ปี
ผลิตผลจากยุค มานี-มานะ ใช้เรียนครั้งแรก
ก็ออกดอกออกผลเต็มเมืองยุคนี้แหละครับ

หมายถึงผมนะครับ
ผมเป็นรุ่นแรก ของหลักสูตรใหม่(สมัยนั้น)
เพราะรุ่นพี่ผมก่อนหน้ารุ่นนึงไม่ได้เรียน
และผมก็เป็น ป.6 รุ่นแรก
รุ่นก่อนผมเป็น ป.7 รุ่นสุดท้าย

[Ah!]

อ้าว เรอะ ผมเป็นป.หกรุ่นที่สาม มอหกรุ่นที่สามนะ
ชักงงๆแล้วสิ
รึน้าโอ๋เป็นรุ่นพี่ผม

ตอนอยู่มอหนึ่งนี่ ปีพ.ศ. 2523 ผมอายุ 11 ขวบ
งั้นมอหนึ่งรุ่นแรกน่าจะปี 2521
ซึ่งเป็นปีที่มีทั้ง ม.ศ.1 และ ม.1 เรียนในโรงเรียนเดียวกัน

แต่ผมก็ไม่ได้เรียนมานะมานีปิติชูใจนะครับ เคยได้อ่านเพราะน้องสาวเรียน
น้องสาวผม น่าจะปอหกรุ่นหกมั้ง

[ณัฏฐ์]

เอ่อ. . . .

ผมเกิด 33 ครับ ตอนนี้ พึ่งจบ ม.6

ทำไมเหมือนผมจะรู้สึกคุ้นๆชื่อ มานะ มานี ปิติ ชูใจ ด้วยเลยล่ะเนี่ย
แต่ก็เหมือนว่าผมได้เรียนกล้ากับแก้วเหมือนกัน

[Dew Susansaraly]

ถึงพี่ระจัน
ผมกล้ายืนยันว่าแม่ผมเป็นครูเต็มตัวครับ เพราะเหตุนี้กระมังผมจึงเป็นคนที่ยอมรับความลำบากของครูในระบบการศึกษาไทยและไม่เคยตั้งคำถามอะไร รู้แค่ว่าทำแบบนี้แบ่งเบาภาระครูได้มั้ย ถ้าได้ก็จะทำ

ผมไม่อยากเป็นครู เพราะรู้แล้วว่าครูที่เป็นครูในสังคมแบบนี้มันลำบากขนาดไหน งานที่ว่าทำยากๆนะคงไม่มีงานไหนยากไปกว่าการเป็นครูที่ดีแล้วละครับ

สภาพสังคมทุกวันนี้มันก็บั่นทอนครูมากจริงๆละครับ สงสารครูในระบบที่ตั้งใจทำงาน

พูดมาถึงตรงนี้ผมก็คิดว่า ถ้าคิดจะพัฒนาคนโดยพึ่งระบบการศึกษาอย่างเดียว คือ ไม่สนใจหน้าที่พ่อแม่ ปล่อยให้ระบบการศึกษาพาลูกไป แบบนี้ระบบการศึกษาก็คงไม่อาจสร้างมนุษย์มาป้อนสังคมแน่นอน  แต่ถึงกระนั้นแม้พ่อแม่ทำหน้าที่อย่างดี แต่ระบบการศึกษาอย่างนี้ก็ไม่อาจเล็งผลเลิศในการสร้างมนุษย์เข้าสู่สังคมได้แน่ เพราะผมคิดว่าเด็กที่พ่อแม่เลี้ยงดูมาดีเขาจะมีภาวะที่แยกแยะและยอมรับสภาพบางอย่าง ขึ้นอยู่กับว่าเขาทนหรือไม่ทน มีความสุขกับสภาพกดดันอย่างนั้นได้แค่ไหน แต่ถ้าพ่อแม่ดี ระบบการศึกษาดี มันคงเป็นสวรรค์เลยทีเดียวครับ

ปล. คือผมไม่ได้เชื่อหรอกนะกับระเบียบในรั้วโรงเรียนประถม มัธยม การเรียนการสอนที่เน้นให้จำ แต่ผมก็ทำๆมันไปจนจบ ผมนะโชคดีที่แม้โดยภาพรวมระบบมันจะห่วยๆหน่อย แต่อาจารย์ที่สอนผมผมคิดว่าพวกท่านไม่ใช่คนที่ยอมจำนนต่อระบบ แต่สอนให้นักเรียนได้คิด เท่าที่ประมวลมาผมโชคดีตอน ป. ๓ โชคดีตอน ม. ๓ - ๖ ซึ่งใจผมคิดว่าช่วงเหล่านี้คือหัวเลี้ยวหัวต่อว่าเด็กจะสามารถประคองตัวให้มีความสุขในระบบการศึกษาไทยต่อไปได้ 

[X11]

...ถ้าผมเป็นครู สอบครูได้(บังเอิญสอบบรรจุตก 7 หน)
ตอนนั้นผมน่าอายุ 23 สอนเด็ก 13 ปี
ผลิตผลจากยุค มานี-มานะ ใช้เรียนครั้งแรก
ก็ออกดอกออกผลเต็มเมืองยุคนี้แหละครับ

หมายถึงผมนะครับ
ผมเป็นรุ่นแรก ของหลักสูตรใหม่(สมัยนั้น)
เพราะรุ่นพี่ผมก่อนหน้ารุ่นนึงไม่ได้เรียน
และผมก็เป็น ป.6 รุ่นแรก
รุ่นก่อนผมเป็น ป.7 รุ่นสุดท้าย

เรียนก่อนปีนึงสิเนี่ย เป็น ม.​1 รุ่นที่สอง 
เข้าเตรียม ปี 2525 สองร้อยปีกรุงเทพพอดี

[จักรี]

รุ่นสุดท้ายที่ได้เรียน มานี มานะ    เด็กสุด สำหรับแบบเรียนสุดแครสสิก
ที่พอกลับมาอ่านทางช้างเผือก กลายเป็น ไม่อิน ไปซะแล่ว แล่ว แล่ว   

[คุณหนูฟ้า]

รุ่นสุดท้ายที่ได้เรียน มานี มานะ    เด็กสุด สำหรับแบบเรียนสุดแครสสิก
ที่พอกลับมาอ่านทางช้างเผือก กลายเป็น ไม่อิน ไปซะแล่ว แล่ว แล่ว   

  จักรีก็เหมือนกันเหรอ?
เรานึกว่าเราเป็นคนเดียว


มันดูพยายามมากไปยังไงไม่รู้

[วันดี.ฮอลิเดย์]

ขอมาทำความเคารพค่ะ เท่าที่อ่านดู แต่ละท่านเป็นผู้ใหญ่ทั้งนั้นเลย -/\-