โลกนี้สีชมพู

[ยุนเอ]

ที่ไปเล่นบาสด้วยกันอะ 

ที่บอว่าอยู่ดีๆ ก็เดินไปเซ็นต์ซื้อ ยาริส หรือ แจ๊ซ แล้วอะนะ 

[ฟิ้งซ์]

ตูไปเล่นบาสตั้งแต่เมื่อไหร่กัน




ความทรงจำตีกันไปหมดแล้ว เดี๋ยวไปทำงานก่อนนะ แล้วค่อยมาเคลียร์เรื่องนี้

[ยุนเอ]

สับสนแล้วด้วย 

พี่ฟิงส์นี่ขาวๆ ชิมิครับ 

ถ้าขาวๆ นี้เอจำผิดคนแน่นอน 

[Katezila]

อี๋

เอ นู๊บ 

[Buob Marley]

ที่ไปเล่นบาสด้วยกันอะ 

ที่บอว่าอยู่ดีๆ ก็เดินไปเซ็นต์ซื้อ ยาริส หรือ แจ๊ซ แล้วอะนะ 

ยาริสนั่นพี่เช่พันเอกป่าว

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

แวะมาอ่านของพี่ฟิงซ์ โอ้ ใช้คำง่ายๆนะ อ่านแล้วลื่นไหลดี 

พี่ต้น เเหมรอนานมาก จัดมาอีกสักสองสามบทเต้อะ เเฟนๆเรียกร้อง

ของเต่า 

[ณัฏฐ์]

ของเต่า 

[เต่ามาก]

ถึงอย่างนั้นก็จะเล่า  







เืรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า
ช่วงที่ผ่านมานี้ผมรู้สึกหมองมาก รู้สึกผิดหวังกับตัวเอง
ท้อแท้ แต่ก็ยังไม่อยากยอมแพ้กับสิ่งที่เริ่ม ที่ทำมา
ผมไม่เพียงทำให้ตัวเองผิดหวัง แต่ผมทำให้คนอื่นๆ ผิดหวังด้วย
น้องๆ หลายคนที่ทำงานมาด้วยกันหายหน้าหายตาไป
ผมไม่โทษที่พวกเขาต้องการไขว่คว้า หาหนทางที่ดีกว่าทำอะไรที่ดูไม่มีอนาคต
เป็นผมเองที่ทำตัวเหมือนคนหมดไฟ


อาทิตย์ก่อนพี่จักรีทักเข้ามา ชวนผมไปทำงานด้วย
ผมอ่านรายละเอียดคร่าวๆ ของงานแล้วก็ตอบตกลงเลย
ตอนแรกผมลังเลอยู่บ้าง เพราะไม่รู้จักพี่จักรีดี นึกว่าจะเป็นคนฮาไปวันๆ
กลัวนั่นกลัวนี่ จะถูกหลอกใช้กดราคารึเปล่า เป็นคนรู้จักกันมาเกิดผิดใจกันคงเสียมิตรไปอีก


หลังจากเริ่มคุยกัน
เดิมผมตั้งใจจะรีบซักถามเรื่องรายละเอียดของงานซักครึ่งชั่วโมง
กลายเป็นว่าเรานั่งคุยกันเกือบ ๓ ชั่วโมง




ก่อนหน้านี้ผมอ่านนารูโตะ พิจารณาจากภายนอกดูเหมือนการ์ตูนบู๊แหลกลาญ
แต่ผมไปอ่านโดยไม่ได้ตั้งใจ และประทับใจบางบทบางตอนมาก

ในบทนั้นกล่าวถึงภารกิจของนินจา เปรียบเทียบกับหมากในกระดานหมากรุก
ว่าต่างคนต่างก็มีความสามารถ มีหน้าที่ต่างๆ กันไป แต่ทุกคนก็มีเป้าหมายเดียวกันนั่นคือ ปกป้อง "ขุน"
คำถามคือใครกันแน่คือตัว ขุน ใช่ผู้นำของหมู่บ้านรึเปล่า?

บทเฉลยนั้นจับใจผมมาก และทำให้ผมยังคงมีความเชื่อมั่นในมนุษย์
หลังจากมีนินจาหลายคนสังเวยชีวิตเสียสละไปมากมาย
บทสนทนาระหว่างคนสองคนสองฝั่งกระดานหมากรุก กล่าวว่า
ที่จริง "ขุน" นั้นมิใช่ผู้นำสูงสุด หากแต่เป็น "เด็กๆ" คนรุ่นใหม่ที่จะเติบโตขึ้นมาดูแลหมู่บ้านนี้ต่อไป
ไม่ว่าเราจะมีหลักในการดำเนินชีวิตยังไง ทำอะไรให้กับสังคมหรือไม่ ทุกคนมีหน้าที่ที่จะต้องปกป้องคนรุ่นใหม่
เพราะเค้าจะเติบโตขึ้นมาเป็นคนอย่างไร เห็นแก่ตัว หรือเสียสละแค่ไหน มันขึ้นอยู่กับเรา




งานของเราเป็นงานที่ทุกคน มีจุดร่วมทางความคิดในเรื่องนี้ (ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง) ทำงานแบบไม่หวังเงิน
ผมทราบดีว่าเราเปลี่ยนคนทั้งโลกไม่ได้ รื้อสังคมแล้วประกอบใหม่ไม่ได้
แต่หากพิเคราะห์ดู ก็จะเห็นว่าในฐานะคนเล็กๆ เราก็สามารถทำอะไรได้มากมาย
ไม่หวังผลเลิศ ไม่เพ้อฝัน  ทำงานแบบไม่เอาเปรียบกัน ทำด้วยความสนุก
มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นจริงๆ

ผมมองเห็นความตั้งใจดีในแววตา ระหว่างการสนทนาตลอด ๓ ชั่วโมง



สำหรับคนที่เคยผ่านเรื่องราวมามากมาย มันอาจจะดูน่าขัน
แต่วินาทีนั้นผมตกหลุมรักพี่จักรีจริงๆ
เราคุยกันถึงเรื่องอื่นๆ สถานการณ์ในเว็บฟอนต์ ผู้คน ศาสนา ความเชื่อ
ผมรู้สึกได้จากน้ำเสียงว่าพี่จักรีพูดด้วยความตั้งใจดีอย่างบริสุทธิ์จริงๆ



ระหว่างทางไปเวียนเทียน ผมครุ่นคิดถึงบทสนทนา
เรื่องสับสนในหัวผมเหมือนได้คำตอบอย่างหาคำอธิบายไม่ได้
หรืออีกนัยหนึ่ง ผมไม่ต้องการหาคำตอบอีกต่อไป
อะไรคือจุดพอดีระหว่างความมั่นใจ กับความอ่อนน้อม
อะไรคือจุดพอดีระหว่างความยึดมั่น กับความผ่อนปรน
อะไรคือจุดพอดีระหว่างความใ่ส่ใจ กับความปล่อยวาง
คำถามหายไป หลังจากเห็นความคิดของพี่จักรี


ผมดีใจที่ได้มีโอกาสทำในสิ่งที่ผมเชื่อ ท่ามกลางทีมงานที่มาด้วยใจ
รู้สึกเชื่อมั่นตัวเองมากขึ้น หลังจากเคว้งคว้างท่ามกลางคำถามว่าผมควรเชื่อมั่นตัวเองแค่ไหน
รู้สึกอบอุ่นเมื่อรู้ว่ามีคนที่เข้าใจเรื่องราวที่ผมคิด และมุ่งมั่นทำมันอย่างจริงจัง

พี่ทำให้โลกผมกลายเป็นสีชมพูเลยว่ะครับ







ปล. ผมมีแฟนเป็นผู้หญิงนะครับ

[IM]

เต่ามีรสนิยมแบบนี้เอง  

[ยุนเอ]

โอ้ว ขอโทษครับพี่ฟิงส์ เอหมีเอง  

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

อ๋อ ได้สองเพศเลยหรอ 

[เต่ามาก]

ได้หมดครับ 

[Romzaikyu]

สรุปว่าเต่ามีแฟนเป็นผู้หญิงแต่หลงรักผู้ชายมาแล้ว 2 คนสินะ  







จะตกหลุมรักผู้ชายพี่ไม่ว่าหรอกนะแต่........เลือกหน่อยก็ดี  

[Katezila]

โอ้วเต่า  

[ไอ้เบิร์ด]

สับสนแล้วด้วย 

พี่ฟิงส์นี่ขาวๆ ชิมิครับ 

ถ้าขาวๆ นี้เอจำผิดคนแน่นอน 

ถ้าที่มาพร้อมกับผม แล้วเค้าพาแฟนมาด้วย ผมจำชื่อเล่นเค้าไม่ได้ แต่ใช้ชื่อเมมว่า "กิ่งไม้" อะครับ