โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[wahz]

http://84000.org/  ไม่แน่ใจว่ามีขายมั้ยอ่ะครับ 

ในพระไตยปิฎกมีเรื่องบันทึกไว้ร้อยแปด
เรื่องเล็กเรื่องน้อย สามารถยิบหยกขึ้นมาตีความแบบไหนก็ได้
และเพื่อประโยชน์อะไรก็แล้วแต่
ผมว่าเรื่องนางวิสาขานี่ก็อีกเรื่องหนึ่ง ที่ถูกยิบยกขึ้นมาเพื่อประโยชน์บางอย่าง
คนธรรมกายบอกว่า เพื่อที่จะได้ให้ปลื้มในบุญ แต่ในคนที่คิดต่างที่ขัดแย้งออกไปก็จะมองว่า
เพื่อเจตนาให้เป็นจุดขาย หลอกล่อให้หลง เพิ่มคุณค่า โฆษณาประชาสัมพันธ์เพื่อประโยชน์ที่ได้จากศรัทธาของมหาชนผู้คลั่งใคล้  เป็นต้น
ส่วนผมอยุ่พวกหลัง

ผมว่าคนที่เอาเงินไปบริจาคส่วนใหญ่ก็ปลื้มในบุญจริงๆอย่างที่เค้าบอกหนะแหละ
แต่ในทางพุทธจริงๆนั้น สอนให้เราใช้ปัญญา และอยู่กับปัจจุบันขณะ
คนที่ไปวัดธรรมกายอาจจะเป็นคนที่ทำงานหนักจนไม่มีเวลาอยู่กับตนเอง
จนคิดว่าเอาเงินไปบริจาค ก็ได้รับบุญกลับมา
นี่อาจจะเป็นทางลัดของการทำบุญให้ได้บุญอย่างที่คนสมัยนี้ต้องการก็ได้

และ

ครั้งหนึ่งผมเคยไปวัดป่า
ได้มีโอกาศสนทนากับพระที่นั่น ผมถามว่าพระในป่ากับพระในเมือง ต่างกันยังไง?
ท่านก็บอกว่าพระในป่าเป็นพระที่ต้องการหลุดพ้นจากกิเลสรอบๆตัว
ส่วนพระในเมืองเป็นพระที่รักษาศีลและคอยสั่งสอนฆารวาส

[เดอะบุ๋ม]

อยากตอบว่า  ทักษิณมีเงิน       เยอะด้วยนะ



อ้าว ผิดจู๋ 

[wahz]

อยากตอบว่า  ทักษิณมีเงิน       เยอะด้วยนะ



อ้าว ผิดจู๋ 

[psyfer]

เจ๊เพ็ญก็มีนะ 

[นักศิลปะ]

ทักษิณ  เป็นธรรมกายด้วยนี่นา

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

หลอดก็ด้วย 

[นักศิลปะ]

หลอดก็ด้วย 

เออถามอีก ชาร์ปรู้จักหลอดไหม

[wahz]

สุริยะ จึง ก็ด้วยครับ

ว่าแต่เนวินนี่ สำนักไหนอ่ะ??

[คิ้วหนาจ้ะ]

เอ้อ ตกลงชาร์ปรู้จักหลอดมั้ยหว่า 

[โก้]

หลวงพ่อพุทธทาส ท่านกล่าวไว้ว่า
"อย่ายึดติด"
ไม่รู้จะอธิบายให้เข้าใจกันยังไงครับ สำหรับท่านที่คิดอีกทางนึง
แต่ผมเข้าใจนะ เข้าใจในแบบฉบับของผม

ไม่ได้ให้แตกแยกนะครับ
แต่ผมเข้าใจว่า DMC คิดอย่างไร
และเราคิดอย่างไร (หวังว่าคงเข้าใจนะครับ)

ผมเชื่อว่า ทำดี แล้วจะได้ดีครับ จริงๆ ครับ ทำดีได้ดี
ส่วนทำชั่วนั่น.... แหม อยากจะพิมพ์หยาบๆ ก็เกรงใจครับ

ปล. ผมเมานะครับ อย่าถือสา แต่ผมก็ยังคิดเหมือนเดิมเรื่องทำดี หรือทำบุญ
ปลล. พรุ่งนี้มีตักบาตรพระ 5000 รูปครับ ผมฟังจากเพื่อนที่นับถือ DMC นะ

สำหรับผม แค่ได้ตักบาตร ผมก็ชื่นใจแล้วครับ ไม่ต้องมีจำนวนเป็นตัวแปร

[ยุนเอ]

หายากนะครับ ตื่นมาตักทีเดียวได้ตักห้าพันรูปเลย

[จักรี]

หลอดเนี่ย มันก็ปลื้มในสิ่งที่มันทำนะครับ มันจะรุ้สึกได้บุญมั้ยที่มันสร้างโปรแกรมสนองตัญหาคนได้

[คนตาบอดข้างเดียว]

ลองจนดู พี่
พอจนแล้วมันจะต้องพยายามเอาตัวรอด ตกปลา ยิงนก หรืออื่นๆ
พอบาปเสร็จก็ติด loop ชีวิตก็ตกต่ำเรื่อยๆ เว้นแต่ทำบุญเลยหลุดจาก loop ได้

ถ้าบาปมันมีอยู่จริง สมมุติมีคนคอยนั่งจดบาปเราจริงๆ
คนฆ่าหมูกับคนกินลูกชิ้นมันก็บาปเท่าๆกันนั่นแหละ ลองใช้สติปัญญาคิดดูดีๆนะครับ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น บุญหรือบาป ล้วนไม่ใช่สาระสำคัญของพุทธศาสนา
เพราะมันไม่ใช่ปัญญา

ลองพิจารณาว่า การเอาแต่ทำบุญมันต้องใช้สติปัญญาพิจรณาทำความเข้าใจอะไรบ้าง
ยิ่งคนรวยๆ ยิ่งไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย
เพราะ จุดมุ่งหมายของการทำทาน ก็เพื่อลดความตระหนี่ อะไรพวกนี้
แต่ถ้าคุณมีเงินมากๆ และจะทำบุญเป็นจำนวนเงินมากๆ ก็ไม่ได้ช่วยในเรื่องจิตใจอะไรคุณเลย
เพราะยังไงคุณก็มีเยอะอยู่แล้ว

และความ ตระหนี่ขี้เหนียว มันก็ไม่ได้มีเฉพาะเงินอย่างเดียว
มันมีทั้งขี้เหนียวเงิน ขี้เหนียวเรี่ยวแรงพละกำลัง ขี้เหนียวความรู้

ครูบ้านนอก อาจจะไม่มีสตางค์มากมาย
แต่เขาก็สามารถทำทานได้โดยการให้ความรู้กับชาวบ้าน
ชาวบ้านไม่มีเงินเช่นกัน  แต่ก็ทำทานได้ โดยการให้ความช่วยเหลือครูที่เดินทางเข้ามาสอนพวกเขา

การทำทานแบบนี้ ธรรมกายรู้จักบ้างไหม มันไม่ต้องใช้เงินเลยซักนิดเดียว
แถมยังได้ประโยชน์มากกว่าเอาเงินตั้งมากมายไปสร้างจานบินยักษ์ เอ้ย!! เจดียักษ์ ซึ่งแทบจะหาประโยชน์ไม่ได้เลยครับ

[Ah!]

คนธรรมกายมักจะชวนให้ไปที่ธรรมกาย น่าจะเพราะความหวังดี 

กลับกัน (แต่ด้วยความหวังดีเช่นกัน) อยากจะขอชวนให้ "ออก" จากธรรมกายดูบ้าง 

[TangMo]

ผมขออนุญาติตอบนะครับ

แอบอ้าง
เพราะฉะนั้นที่เราต้องมีทรัพย์ ก็เพราะ สามารถใช้ทรัพย์ที่เรามีอยู่นั้นไปสร้างความดี ได้มากกว่าคนที่ไม่มีทรัพย์ครับ

ไม่เห็นด้วยครับ

มากกว่าในที่นี้ ให้ผมเดา คงหมายถึงปริมาณใช่มั้ยครับ
ถ้าใช่ ก็บอกให้ว่า คุณคิดแปลกแล้วครับ ไม่ใช่คุณเป็นคนแปลกนะ
แต่คิดแปลกเท่านั้น

ทำบุญ 1 บาท นั่นคือการทำบุญเช่นเดียวกับการทำบุญ 100 ล้านครับ
ถ้า ทำด้วยใจ

100 ล้าน ถ้าทำด้วยหวังจะไปต่อชาติหน้า หรือแลกอะไรที่ไม่เห็น กลับมา
ทำเป็นพันล้านก็ไม่ได้ครับ

ไม่ใช่ครับพี่โก้  ผมมองในเรื่องของจังหวะและเวลาครับ
         
              ยกตัวอย่างเช่น  สมมติมีคนอยู่ 2 คน ฐานะไม่เท่ากัน คนแรกมีทรัพย์มาก คนที่ 2 มีทรัพย์น้อยปากกัดตีนทีบ
ทั้ง 2 คน ทำงานแล้ว มีอยู่วันหนึ่ง มีความคิดที่จะออกบวชช่วงเข้าพรรษา 3 เดือน ฯลฯ
              ผมมองว่า คนแรก - สามารถไปบวชได้ง่ายกว่าคนที่ 2 ครับ

              หรือแม้แต่การลาไปปฏิบัติธรรม 3 วัน 7 วัน คนที่มีทรัยพ์มาก เป็นเจ้าของกิจการ ย่อมหาโอกาสไปฏิบัติได้มากกว่า คนที่เป็นมนุษย์เงินเดือนครับ


               ส่วนในเรื่องของ ปริมาณที่พี่โก้ พูดถึงนั้นผมเห็นด้วยครับ เวลาทำบุญ ให้เรามีความปลื้มปีติในบุญที่เราทำครับ ทำด้วยความตั้งใจ และความปรารถนาดี

ปลล. พรุ่งนี้มีตักบาตรพระ 5000 รูปครับ ผมฟังจากเพื่อนที่นับถือ DMC นะ

สำหรับผม แค่ได้ตักบาตร ผมก็ชื่นใจแล้วครับ ไม่ต้องมีจำนวนเป็นตัวแปร

พี่โก้ถูกต้องแล้วครับ

แค่ได้ตักบาตร ผมก็ชื่นใจแล้วครับ ไม่ต้องมีจำนวนเป็นตัวแปร

ตอนนี้ที่วัดมีโครงการจัดตักบาตรพระทั่วประเทศ 500,000 รูป   ....  เป็นหนึ่งในโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก
ตอนนี้ก็มีการจัดแล้วหลายจังหวัดทั่วประเทศไทย ทั้งลำปาง ลำพูน สมุทรปราการ  ตาก สงขลา  ฯลฯ รวมแล้วได้ หลายหมื่นรูปแล้วครับ
           
              ที่ต้องทำโครงการนี้ เหตุผลหนึ่งก็เพราะว่า
               -  เป็นการฟื้นฟู ประเพณีดีงาม ให้คนทั่วไป หันมาใส่บาตร ให้ความสนใจในพระพุทธศาสนาเพิ่มขึ้น
               -  ให้ช่องว่างระหว่างพระ กับ โยม น้อยลง คือ ให้โยมมาเห็นพระเกิดความเลื่อมใสในกริยาอันสง่างามของพระสงฆ์
                - ฯลฯ



ของลุงอ๋าห์ ครับ (ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่า)

สมมุติว่ามีวันนึง
มีคนนึงพิสูจน์ให้โลกเห็นได้ว่า

การทำความดีนั้น ไม่มีผลทำให้เราได้บุญ ได้แค่อิ่มเอิบใจ สุขกับความดีนั้นๆ
การทำความชั่วนั้น ก็ไม่มีผลอะไรเลย ได้แต่อิ่มเอิบใจ สุขกับความเลวนั้นๆ
พูดง่ายๆ ไม่มีบุญ ไม่มีบาป ทำอะไรก็ได้

เราจะเลือกทำอะไรครับ
เราจะยังคงทำความดีอยู่ไหม เราจะรับเลี้ยงหมาพิการไหม
จะช่วยลูกนกที่หล่นจากรังอยู่อีกไหม หรือเฉยๆเสีย

แล้วถ้าผมมองต่อล่ะครับ ว่า

             ถ้าบุญบาป ไม่มีจริง แล้วเราทำดี ... ผมว่าก็มีความสุขในปัจจุบัน
            ถ้าบุญบาป มีจรงิ แล้วเราก็ทำดีด้วย ... ผมว่าก็มีความสุขทั้งในปัจจุบันและความสุขในปรโลกด้วย

              ถ้าเราคิดว่า บุญบาป ไม่มีจริง แล้วเราทำชั่ว ..... ผมว่าปัจจุบันก็อยู่อย่างไม่ภาคภูมิ อยู่ด้วยความหวาดระแวง ไม่มีความสุขหรอกครับ
              ถ้าคิดว่า บุญบาป  มีจริง แล้วเราทำชั่ว ...... ผมว่าทั้งทุกข์ในปัจจุบัน และ ทุกข์ในปรโลกเลยนะครับ

สรุปแล้วก็ ขอตอบว่า   

ทำดี ดี

ครับ 

คนธรรมกายมักจะชวนให้ไปที่ธรรมกาย น่าจะเพราะความหวังดี 

กลับกัน (แต่ด้วยความหวังดีเช่นกัน) อยากจะขอชวนให้ "ออก" จากธรรมกายดูบ้าง 

ดีครับ  ช่วยกัน ชวนกันทำความดีเถอะครับ  อย่าชวนกันทำความชั่วเลยครับ   

(ถามนอกเรื่อง พระไตรปิฎกมีขายให้อ่านทั่วไปเปล่า )

มีขายครับ แต่ที่ไหนนี่ไม่รู้ครับ




พี่ตั้งครับ

ซึ่งที่วัดพระธรรมกาย มี
บทสวดสรรญเสริญ พระมงคลเทพมุนี
บทสวดสรรเสริญ คุณยายอาจารย์ ซึิงเป็นอุบาสิกา ฯลฯ

ซึ่งเป็นการรสรรเสริญที่ตัวบุคคล

           ผมว่าการที่เราสามารถมองเห็นคุณความดีของคนอื่น และสรรเสริญในความดีของคนนั้น เป็นสิ่งที่ดีนะครับ .... แสดงถึงความกตัญญูกตเวทีในความดีของบุคคลนั้นนะครับ

          ผมว่าการแต่งบทสรรเสริญบุคคลที่เรารัก เป็นเรื่องปกตินะครับ
          - อย่างเช่น บทสวดสรรเสริญสมเด็จโต ที่ท่านแต่งบท ชินบัญชร ก่อนสวดบทชินบัญชร ยังมีบทกล่าวถึงคุณของท่านเป็นภาษาบาลี
          - บทไหว้ครู ก็ยังมี ให้สวดกันทุกๆ ปี
          - นักฟุตบอลต่างประเทศแค่เตะบอล ยังไม่ได้ชักชวนคนทำความดี .... ยังมีคนแต่งเพลงเชียร์
          - แม้แต่ ถึงวันเกิดของบุคคลที่เรารัก บางครั้ง เรายังมีการแต่งกลอน ไปให้เค้าเลยครับ ฯลฯ