โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[ดาเฉยๆ]

ผม(ไลท์)  - แล้วที่ทำอยู่พี่แตงโมแน่ใจมั้ยครับ ว่าพี่แตงโมดีพอจะหลุดบาป จนพ้นอบายภูมิได้

ผม(ดาร์ค) - ส่วนตัวผม ผมคิดว่าการหยิบยกนู่นนี่มาพูด มันก็ยิ่งแตกประเด็นเพิ่ม เพราะ เหมือนถามอย่าง ก็เอาอีกอย่างมาตอบยังไงก็ไม่รู้

สำหรับผม การณ์อัศจรรย์มันคงไม่ได้สำคัญขนาดนั้นอยู่แล้ว ใช่มั้ยครับหมอแมว

คนที่ชอบตอบในพันทิปว่ามี ไลท์กะดาร์คโหมดนี่คือ   ...เองเรอะ

[D869]

ผม(ไลท์)  - 
ผม(ดาร์ค) - 

[ดาเฉยๆ]

สรุปใช่ปะเนี่ย 
เห็นในกระทู้เฉลิมไทยบ๊อยบ่อย

[TangMo]

ผม(ไลท์)  - แล้วที่ทำอยู่พี่แตงโมแน่ใจมั้ยครับ ว่าพี่แตงโมดีพอจะหลุดบาป จนพ้นอบายภูมิได้

ผม(ดาร์ค) - ส่วนตัวผม ผมคิดว่าการหยิบยกนู่นนี่มาพูด มันก็ยิ่งแตกประเด็นเพิ่ม เพราะ เหมือนถามอย่าง ก็เอาอีกอย่างมาตอบยังไงก็ไม่รู้

สำหรับผม การณ์อัศจรรย์มันคงไม่ได้สำคัญขนาดนั้นอยู่แล้ว ใช่มั้ยครับหมอแมว

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ  แต่ที่แน่ๆ ก็จะหมั่นทำทาน รักษาศีล และนั่งสมาธิ ไม่ให้ขาดครับ อันไหนที่เป็นบาป ผิดศีล ผิดธรรม ก็จะ(พยายาม)ไม่ทำครับ

[Dayight]

พี่ตั้ง ลองอ่านเนื้อเรื่องนี้ก่อนแล้วกันครับ แล้วพี่ตั้งค่อยถามผมอีกครั้งนะครับ

พอได้รับคำตอบนี้ ผมคิดว่าผมเข้าใจแล้วครับ 

[ยุนเอ]

[Dayight]

เอาน่า คนเรามีโลกส่วนตัวไม่เหมือนกัน   

[จักรี]

ถึงจะตั้งใจอย่างไง เช็คเด้งก็ไม่ได้บุญนะครับ  ระวังดีๆ   

[iSharp]

ผมทำแต่เงินสด 

[iSharp]

ตอบหมอแมวครับ

เป้าหมายหลักก็คือ พ้นทุกข์เข้านิพพานชิมิ
แต่เส้นทางที่จะไปนั้น มันไม่ใช่ปฏิบัติโป๊ะเดียว ได้เลย เรายังต้องเกิดอีกหลายชาติสร้างบารมี(ปฏิบัติธรรม)ไปเรื่อยๆ
จนบรรลุธรรม เป้นขั้นเป็นตอนเข้านิพพานไป

ในช่วงที่สั่งสมบารมีนี่แหละ ที่เราต้องประคับประครองตัวเอง ไม่ให้ตกอบายภูมิ
เพราะตกอบายไป ก็ทุกข์ เราไม่ชอบแน่นอนแล้วการเข้านิพพานเราก็ช้าลงด้วย
โดยละเว้นจากบาป และสั่งสมบุญเรื่อยไป
เพื่อให้เราได้มีชีวิตที่สุขสบายตั้งชาตินี้ และภพชาติต่อไป
โดยมีที่พักระหว่างทางคือ สวรรค์

อย่างเรื่อง เครื่องประดับสวรรค์ ที่จำลองมาแบบนั้นก็เป็นการ ทำให้เห็นภาพของอานิสงค์แห่งบุญได้ชัดเจนมากขึ้น
และเห็นภาพสวรรค์ชัดเจนยิ่งๆขึ้นไป
รู้ว่าทำบุญ ก็ได้อานิสงค์แห่งบุญ แต่มันมีอะไรมั่งละ
แตกต่างกันมั้ย ทำแบบนี้กับแบบนี้จะได้เหมือนกันมั้ย ฯลฯ

สรุปประเด็นมาได้ประมาณนี้ครับ ตกหล่นก็ขอคำชี้แนะด้วย

ความคิดเห็นส่วนตัวของผม
ก็อยากรู้เหมือนกันนะว่า ทำบุญแบบนี้แล้วมันได้ผลยังไง
เพราะผมทำบุญเป็นปกติตั้งแต่เด็กแล้ว
ถ้าถวาย mac book ละ ตูจะมีชุด mac book หรือป่าวว่า หน้าตาเป็นยังไง
น่าสนุกดีครับ แต่จุดประสงค์หลักๆที่ถวาย มันไม่ใช่ต้องการถวายเพื่อชุดหรือแหวนบนสวรรค์
จริงๆไม่ใช่เฉพาะในส่วนของ สวรรค์ เท่านั้นที่จำลองออกมา
นรก ก้ยังจำลองออกมาด้วย แล้วมันก็น่ากลัวมากๆ ผมกลัวตกนรกครับ
ถึงจะไม่ตกนรก แต่มาเจอกับ พวกวิบากกรรม นี่ก็น่ากลัวมากๆและพยายามหลีกเสี่ยงสุดๆ


ผมจะพยายามเรียบเรียงคำ ความหมาย ให้โดนคำถาม และสิ่งที่ต้องการถาม ให้ได้มากที่สุดครับ
แล้วก็ผมจะฉุนขาดเวลาเจอพวก ข้อความกวนตีน ตั้งป้อมด่า หยามหลวงพ่อ ไม่ให้ความเคารพต่อวัด
ก็ต้องขอโทษล่วงหน้านะครับ

สงสัย จะถามเพิ่มเติมในประเด็นนี้ ก็ถามต่อได้ครับ
หรือจะไปประเด็นอื่น

[คนตาบอดข้างเดียว]

เคยมีผู้ถกเถียงกันไว้ในปัญหาพวกนี้ว่าทำไมพระสงฆ์หลายรูปที่มีชื่อเสียงจึงมีแนวทางการสอนไม่เหมือนกัน

พระบางรูป มีการปฎิบัติฝึกสติ ...  กรรมฐาน ลักษณะสายพระป่า    เช่นพระสายหลวงปู่มั่น
พระบางรูป ทำเครื่องรางของขลัง และเน้นไปทางอภินิหารมากกว่า  เช่นหลวงพ่อคูณ
พระบางรูป เน้นสิ่งที่ดูแล้วเหมือนอภินิหาร หรือดูแล้วเป็นพุทธแบบบิดๆ(ในสายตาบางคน) เช่น ....

บางคนเชื่อว่า การทำแบบนี้เป็นเหมือนการเก็บSpare เพราะว่ามนุษย์มีจริตไม่ตรงกัน

ถ้าเอาตามพระไตรปิฏก ผมก็ว่านิพพานไม่มีความยาวความสูงหรือขนาด .... พระพุทธเจ้า ไม่เคยสอนให้ไปยึดติดกับอะไรทั้งนั้น
และหนทางไปสู่นิพพาน ก็น่าจะต้องมาผ่านที่มนุษย์ การเป็นเทวดาหรือสัตว์ในนรกภูมิไม่สามารถไปนิพพานได้
ดังนั้นการมานั่งบอกว่าถวายEarthquakeจะได้แหวนไอติม ถวายส้มตำปูได้สร้อยคอส้มตำ ถวายไอ้นั่น ได้ไอ้นี่ ในชั้นเทวดา
ต่อให้เป็นจริง มีพระที่ทำวิปัสนาไปเจอจริงๆ ก็ต้องทราบว่าไม่ใช่วัตถุประสงค์หลัก เพราะเรามุ่งสู่นิพพาน และเราไม่ควรไปเป็นเทวดา
ถ้าชาติหน้ามีจริง เราควรมุ่งนิพพาน หรือมิฉะนั้นก็มุ่งสะสมบุญบารมีเพื่อเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง

แต่ในแง่มนษย์ ก็มีคนหลายเหล่า
ถ้าเราบอกว่าให้คนๆนี้มุ่งนิพพานและชาติหน้ามาเกิดเป็นมนุษย์ใหม่ .... จะมีกลุ่มนึงที่ไม่สนใจ เพราะรู้สึกว่าเป็นมนุษย์ไม่เห็นมีดีตรงไหน .... คนกลุ่มนี้กลับกันเราไปสอนว่าให้ทำบุญมากๆ นั่งสมาธิเยอะๆ จะได้ไปเป็นเทวดา
ถ้าเราบอกให้มุ่งนิพพาน แต่ด้วยชาติกำเนิดการศึกษาบังคับให้คนๆนั้นต้องประกอบอาชีพที่ไม่เหมาะสม สอนให้ไปนิพพานเขาก็ไม่มีวันสน ... จะสวดมนต์แม้สักคำก็ไม่มี ... ก็ต้องล่อด้วยการใช้เครื่องรางของขลัง
ดังนั้นเทคนิกต่างๆ ผมว่าไม่ผิด  ...  
ถ้าไม่มีธรรมกาย จะมีคนหมู่ใหญ่ที่ไม่เอาพระพุทธศาสนาเลยแม้แต่น้อย ... และในกลุ่มนี้บางคนอาจจะกลายเป็นคนชั่วไปประกอบกิจชั่วรบกวนคนดีที่จะได้ไปนิพพานคนอื่นๆ
ถ้าไม่มีพระเครื่องหรือเครื่องราง อภินิหาร จะมีคนกลุ่มนึงที่ไม่สนใจอะไรเลยเหมือนกัน มุ่งสู่การทำชั่วอย่างเดียว
การมีอยู่ของพุทธศาสนาในลักษณะที่ไม่ตรงตามพระไตรปิฎกเป๊ะๆ น่าจะช่วยเก็บSpareคนบางกลุ่ม

ปัญหาคือ ถ้าควบคุมไม่ดี จะกลายเป็นมีแต่โทษ
ธรรมกายถ้าคุมไม่ดี  จะกลายเป็นคำสอนว่าการทำทานมีอานิสงค์สูงสุด แล้วกลายเป็ฯว่าทำบาปอื่นเพื่อเอาเงินมาโป๊ะการทำทาน ก็ยังได้บุญ (อย่างเช่นกู้เงินมาทำบุญ จนคนที่บ้านจะอดตาย)
เครื่องราง ถ้าคุมไม่ดี ก็กลายเป็นพุทธพาณิชย์และมีมิจฉาชีพเอาไปเชื่อในทางผิดๆ (อย่างเช่นพวกเสือในสมัยก่อนที่เชื่อเรื่องพระเครื่องแล้วเอาไปปล้น ไอ้พวกนี้ก็เลว)

ปัญหาธรรมกาย จริงๆไม่ใช่เรื่องการทำบุญ แบบบ้าบุญ
เพราะถ้าเราจะนับอันนี้เป็นปัญหา มันก็เป็นกันแทบจะทุกวัด
ซึ่งความจริงมันก็แย่นั่นแหละ
แต่ธรรมกายทำสิ่งที่แย่กว่านั้นมากนัก
คือการบิดเบือนคำสอน ในขั้นปลายสุดของศาสนาพุทธ ที่เรียกว่านิพพาน

เป็นการตัดยอด ตัดหลักสำคัญของพุทธศาสนาทิ้ง
สมมุติ ง่ายๆ เหมือนเดินไปปากซอย
เราต้องเดินไปจนถึงปากซอยเสียก่อน จึงจะพูดว่า "ถึงแล้ว ยัตต้า" ได้
แต่ธรรมกายสอนให้เดินไปแค่ครึ่งซอย แล้วพูดว่า "ถึงแล้ว ยัตต้า"

ซึ่งส่วนที่ขาดหายไปอีกตั้งครึ่งนึงมันเป็นส่วนที่สำคัญมาก
แล้วถ้าปล่อยไปแบบนี้ อนาคตเส้นทางที่เหลือมันขาดหายไป มันจะยุ่ง
เพราะมันเป็นเรื่องที่ยากที่ใครจะมานั่งใต้ต้นไม้แล้วคิดวิธีดับทุกข์แบบหมดจดแบบพระพุทธเจ้าได้อีก

และปัญหาสำคัญอีกปัญหาที่ซ้อนอยู่ก็คือ หลักการสำคัญทางพุทธศาสนา ที่ธรรมกายเข้าไปแตะต้องล่วงเกินนั้น
เป็นหลักธรรมในระดับลึกซึ้ง เข้าใจได้ยาก
ความจริงหลักการยากๆพวกนี้เป็นเรื่องของพระ
พระคือคนที่ตั้งใจจะละทิ้งความทุกข์โดยสิ้นเชิง

คนธรรมดาที่ยังไม่ได้ตัดสินใจละทิ้งทั้งหมดก็ยังไม่จำเป็นต้องศึกษามันก็ได้
ผู้คนโดยทั่วไปก็เลยไม่ได้เอาใจใสศึกษามัน
ก็เลยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วธรรมกายทำอะไรผิด เพราะเราไม่เห็นภาพ ไม่เกี่ยวกับเรา
เราไม่ใช่พระนี่หว่า นิพพงนิพพานอะไร ไม่ได้สนใจจะไปอยู่แล้ว

แต่ถ้ามันเพี้ยนไป (เพราะเจ้าธรรมกายนี่ละ)
ในอนาคต เกิดลูกหลานเราอยากบวชปฏิบัติจริงจังขึ้นมา
แต่องค์ความรู้มันถูกทำลายผิดเพี้ยนไปแล้ว  มันไม่สามารถกู้กลับไปยังจุดๆเดิมได้ครับ


ใครมีกล้องก็นึกซะว่า
สมมุติว่ามีกล้องของใครไม่รู้วางอยู่อันหนึ่ง
จากนั้นก็มีใครไม่รู้เดินมาเอานิ้วมาถูหน้าเลนส์กล้องตัวนั้นอย่างเมามัน
แล้วผมก็เห็น  มันไม่เกี่ยวกับผมหรอก  แต่ของดีๆมันจะเสีย

[iSharp]

...โอเคเย็นละ

ที่วัดพระธรรมกายไม่ได้ตัดยอดที่เรียกว่า พระนิพพาน ออกหรอกครับ

ถ้าเปรียบเป็นต้นไม้

เราให้ความสำคัญกับ รดน้ำ ใส่ปุ๋ย พรวนดิน และ ไม้ค้ำยัน
เพื่อให้ต้นไม้นั้นมันเติบโต กลางแดดและพายุฝนไปได้

บางคนเดินผ่านมาแล้วบอกรำคาญ ไม้ค้ำยัน "มันไม่ใช่ส่วนของต้นไม้นั้น"
"ต้นไม้สมัยก่อนไม่เห็นต้องใช้ไม้ค้ำยันเลย" "บางต้นไม่ต้องทำอะไรเลยก็โตได้"
สภาพอากาศและดินในแต่ละพื้นที่ มันก็แตกต่างกันไป การดูแลก็แตกต่างกันไป
เราแค่เลือกวิธีที่ได้ผลมากที่สุด และเหมาะสมมากที่สุด

บางก็เดินมาสะดุดไม้ค้ำแล้วก็ พาลโกรธไม้ค้ำแล้วก็พาลโกรธต้นไม้และอื่นๆไปด้วย

ประมาณนี้มั่ง 

ปล.ผมมีกล้อง ผมจะปิดฝาหน้าเลนส์ทุกครั้งหลังใช้และเก็บใส่กระเป๋าครับ ไม่เคยวางทิ้ง

[คนตาบอดข้างเดียว]

ต้นมะยม มันก็ต้องออกลูกเป็นมะยม
ถ้าต้นมะยมออกลูกเป็นมะละกอ ก็ผีหลอก เป็นไปไม่ได้

และถ้าธรรมกายไม่ได้สอนผิดเพี้ยน
สร้อยตำปูก็จะไม่มีออกมาให้เห็นหรอกครับ

[Dayight]

แต่ปลูกถั่วเขียว ได้ถั่วงอกนะครับ

[D869]

ตูกะแล้วว่าต้องมีคนเล่นมุขดี