โลกนี้สีชมพู

[Romzaikyu]

ไม่มีเรื่องจะเล่าเลย 

ก็ของเอมาเป็นรูปนี่ครับ พ่อผู้ชายดีๆ พ่อเทพบุตร 

[ส้ ม ♥]

ก็แน่ละ ผู้ชายดี ๆ ที่ไหน

จะมามีเรื่องแบบนี้มาเล่าให้แกฟังบ่อย ๆ เล่า

มันก็ต้องผู้ชายโฉด ๆ อย่างชั้นนี่แหละ

โอ๋ๆ เอ่เอี ...เอเอ๊ เค้าลูบหัวลูบหลังให้น๊าา พี่ร่ม

มามะๆ มาเล่าต่อเร๊ววววว

[Romzaikyu]

เรื่องต่อไปจะยาวยืดเยื้อมากจ๊ะส้ม เกี่ยวกับผู้หญิง 3 คน

และมันจะอยู่ใน f0nt สุดฯ จ๊ะ กำลังปั่นอยู่เลยยยยยยย 

[Soris0ri]

ยังโฉดอยู่อีกเหรอคะ 

[Romzaikyu]

ยังโฉดอยู่อีกเหรอคะ 

เป็นเรื่องในอะดูดน่ะ  ตอนนี้ลุงแก่แล้ว 

[Soris0ri]

ดูจากเผยผิว



อืม 


เข้าใจค่ะ

[eThics]

จบลงอย่างสวยงาม

[กวางจ้ะ]

 

ห่ า ง แ ค่ เ พี ย ง เ อื้ อ ม มื อ

แ ต่ มั น คื อ แ ส น ไ ก ล

ยิ่ ง เ ธ อ เ ป็ น เ ห มื อ น เ พื่ อ น ส นิ ท  

ยิ่ ง ไ ม่ มี สิ ท ธิ์   จ ะ บ อ ก ไ ป . . . .













" ว่ า รั ก เ ธ อ "

โลกนี้แอบสีชมพูภาคพิเศษ 2





เสนอตอน










"เพื่อนสนิท"








เรื่องนี้มันเริ่มต้นจาก
กวางเข้าเรียนปี 1 ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งแถว ๆ สวนพลู


จากกิจกรรมการรับน้องปี 1 ที่รุ่นพี่จัดให้พวกเรา
ทำให้กวางรู้จักเพื่อนในห้องได้อย่างรวดเร็ว แถมจำเพื่อนที่เรียนร่วมรุ่นได้ดี
มีเพื่อนอยู่ 2 คนที่กวางรู้ว่า กลับบ้านทางเดียวกับกวางแ่น่ ๆ
คนนึง ชื่อแบงค์ค่ะ บ้านอยู่สมุทรสาคร
ตานี่ต้องผ่านถนนหน้าหมู่บ้านกวางแน่ ๆ เพราะถ้าไม่ผ่านทางนั้นก็จะกลัีบบ้านไม่ได้
ส่วนอีกคน เขาบ้านอยู่ใกล้ ๆ กวาง แค่ 2 ป้ายรถเมล์


ช่วงปี 1 เป็นช่วงที่เรากลับบ้านด้วยกัน
ก็จะมี แบงค์ เขา และก็กวาง
กวางจะลงจากรถเมล์ก่อนเพื่อน
คนต่อมาคือเขา
และก็แบงค์เป็นคนสุดท้าย
เราอยู่บนถนนเส้นเดียวกัน แต่คนละป้ายรถเมล์

ตอนนั้นเวลากวางเรียน
กวางจะนั่งอยู่โต๊ะแถวที่ 2 ฝั่งซ้ายของกระดานไวท์บอร์ด
เป็นที่ประจำที่จะนั่งแบบนี้ไปทุก ๆ ห้องที่เข้าเรียนร่วมกัน
ส่วนเขา นั่งอยู่หลังห้องกับแบงค์ แต่ฝั่งเดียวกันกับกวาง เรานั่งอยู่ห่างกัน 1 แถว

ลืมบอกไป เขาชื่ออาทค่ะ  

เวลาจดงานไม่ทัน หรือมีของกินที่ซื้อมาจากซุ้มหน้าคณะ
เช่น ลูกอมเมนทอส ตลอดจนขนมขบเคี้ยว
ถั่วทอด และอื่น ๆ สารพัดจะเอามาทานในห้องเรียน
เพื่อน ๆ หลังโต๊ะกวาง รวมไปถึงอาท ก็จะขอขนมกินหรือขอดูเลคเชอร์ทุกที

แปลกดีเหมือนกันที่ขนาดเราจดเลคเชอร์ตั้งใจเรียนตลอด แต่คะแนนแย่ชะมัด
ผิดกับอาท ขานั้นถึงจะไม่ได้ตั้งใจในห้องเรียน
แต่คะแนนสอบก็อยู่ในเกณฑ์ที่เรียกว่าหนึ่งในตองอูอยู่เสมอ



ตอนหลังแบงค์ย้ายบ้านไปอยู่ไกลกว่าเดิม
ทำให้ต้องเปลี่ยนเส้นทางการเดินทาง
จึงทำให้เหลือแค่เรากับอาท 2 คน กลับบ้านด้วยกัน



เราคุยอะไรกันหลาย ๆ อย่างเยอะมาก
แม้แต่เรื่องผู้หญิงที่เขาแอบชอบ
อาทก็มาปรึกษาเราบ่อย ๆ



ส่วนเรื่องที่คุยกันบ่อย ๆ บนรถเมล์
"กวางว่าเขาชอบเรารึป่าว"
"ไม่แน่ใจนะ แต่ดู ๆ ไปเขาก็มองแกบ่อยเหมือนกัน"
"กวางกล้าขอเบอร์โทรให้เรามั้ย"
"ไม่อ่ะ"
"เหอะน่า คนอื่นเขาเห็นเราเดินด้วยกันเขาก็นึกว่าแฟนกัน"
"จะบ้ารึไง!!"
"ไม่งั้นกวางก็ต้องไปขอเบอร์โทรให้เราโอเคมั้ย"

แล้วเป้าหมายของคุณชายก็เดินลงรถไป

"ง่ะ ดูดิ๊ไม่ทันละ"
"ช่วยไม่ได้ช้าเอง"
"ดูดิ่เขาลงรถเมล์ยังมองเราเลย" (ตอนนั้นอาทนั่งริมหน้าต่างฝั่งประตูค่ะ)
"อ่ะลงไปขอเบอร์เขาดิ่"

แล้วรถก็วิ่งฉิววววว ออกจากป้ายรถเมล์ไป


เป็นแบบนี้ตลอดอ่ะ


ความเป็นจริงแล้ว อาทน่าจะอยู่ปี 2 แล้ว
หากไม่เบื่อจนต้องออกมาเสียก่อน
แต่ก็ดีแล้วหล่ะ มันทำให้เราสองคนเจอกันนี่เนอะ


เพื่อน ๆ ในห้องชอบเขาหลายคน
เพราะเขาเป็นคนแต่งตัวดูดีทีเดียวแหละ
แม้แต่เพื่อนในกลุ่มกวางเองก็เคยชอบ
แต่ตอนหลังก็ไม่ได้คบกันเพราะไม่ตรงสเปคเพื่อนในกลุ่ม
จะว่าไปแล้วกวางก็ชอบนะ ก็เขาหล่อน่ารักดีนี่นา
"แต่คำว่าเพื่อน มันค้ำคออยู่"

[roundbol123]

เรื่องอาร่ม (หรือลุงดี  )
สุดยอด อ่านจบแล้วขนลุก 



รออ่านของพี่กวาง 

[กวางจ้ะ]

กวางกับอาทสนิทกันอย่างรวดเร็ว
นอกจากเหตุผลที่กลับบ้านด้วยกันบ่อย ๆ แล้ว
เวลาออน msn ก็เจอบ่อยกว่าชาวบ้านเขาด้วย
พูดง่าย ๆ ก็คือ ออน msn เมื่อไหร่ก็เจอเขาทุกที
เหมือนเป็นยามเฝ้า msn ง่ะนะ




ตอนนั้นก็คุยเรื่องทั่ว ๆ ไป
ต่อมาก็คุยได้ทุกเรื่อง เช่น
เรื่องผู้หญิง เรื่องเพื่อนในห้อง เรื่องที่บ้าน
เรื่องสัตว์เลี้ยง เรื่องกิ๊ก เรื่องแฟน



ถ้าอยู่ที่คณะนะ อาทกับกวางคุยกันไม่กี่คำหรอก
นอกจากจะมีธุระ ขอดู source code
หรือขอลอกงานแหละถึงได้คุยกัน



แต่ถ้าใน msn นะจะเป็นอีกคนไปเลย
เป็นคนที่สนุกสนาน ชอบแกล้งเพื่อน (อย่างเรา)
ขี้เล่น และก็เจ้าชู้เอาเรื่องเลยหล่ะ




ช่วงที่เรียนด้วยกัน
มีอยู่บ่อย ๆ ที่กวางกับอาทช่วยกันทำการบ้าน
เหตุผลที่อาทชอบอ้างมากที่สุดคือ "ก็บ้านใกล้กันทำให้หน่อยดิ่"
บางทีก็ฝาก print การบ้านให้ แล้วค่อยไปส่งพร้อมกัน
จนเพื่อน ๆ ต่างสังเกต และก็จับคู่ให้โดยปริยาย



ตอนเช้า ๆ เพื่อน ๆ ในกลุ่มอาทชอบถามกวางว่า
"กวาง ๆ อาทไปไหนล่ะไม่เห็นมาด้วยกันเลย"
"จะไปรู้หรอ มากับพ่อแม่มั้ง"
"แหมเป็นกิ๊กกันน่าจะมาด้วยกัน เห็นกลับบ้านด้วยกันบ่อย ๆ นี่"
"แป่ว กลับบ้านด้วยกันบ่อย ๆ นี่ จำเป็นต้องเป็นกิ๊กด้วยหรอเนี่ย"
"แหม ก็คนมันสนิทกัน"
"เราไม่ได้เป็นกิ๊กกับอาทนะ"
"งั้นก็แฟนเลยดิ"
"บ้า ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เป็นเพื่อนกันดีกว่า"
"อย่ามาปฏิเสธหน่อยเลย ดูดิอายหน้าแดงแล้ว"
"เฮ้ยบ้า!!"


เหมือนยิ่งเถียงยิ่งแพ้อ่ะ เลยเลิกคุยเดินไปทำอย่างอื่นดีกว่า



หลังจากวันนั้น เราก็เริ่มคิดอะไรหลาย ๆ อย่างกับเพื่อนคนนี้
จากที่คุย ๆ กันได้ทุก ๆ เรื่อง
กลายเป็นไม่กล้ามองหน้าเขาอย่างสนิทใจ
กลายเป็นคนอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ขี้อาย
กลายเป็นคนขาดความมั่นใจ


เพราะอาทเองก็ไม่ใช่คนหน้าตาไม่ดีซะหน่อย
เราต่างหากที่หน้าตาไม่ค่อยดี
อาทยังหาคนที่ดีกว่าเราได้อีกเยอะ
ไม่เห็นต้องมาอยู่กับเรา
เพราะเราก็ไม่ชอบมัดแกละ
(อาทชอบผู้หญิงมัดแกละ เพราะดูเด็กซน ๆ ดี)
ไม่ใช่คนหุ่นดี
ไม่ใช่คนที่เดินด้วยกันแล้วดูเหมาะสม
และก็ไม่ใช่สเปคอาทเลย

[Romzaikyu]

เรื่องอาร่ม (หรือลุงดี  )
สุดยอด อ่านจบแล้วขนลุก 

นานา ไอ้เรื่องของอาน่ะมันเกิดขึ้นในโรงเรียนเราเลยละ

นานาน่าจะิอินที่สุด

แต่ตอนเริ่มเรื่องน่ะ นานายังไม่เกิดเลย 

นานาน่าจะเกิดซักตอนที่ 3 ล่ะ 

[roundbol123]

อินเพราะมันเกิดใน รร นี่แหละึค่ะ 
อ่านจบแล้วเหมือนน้ำตาจะรื้น  ประทับใจมาก 

มุกแบบสอบถามนี่สุดยอด น่ารัก+สร้างสรรค์สุดๆ 
แต่พอจะเข้าใจฟีลเด็ก ม.4 นะ 

[กวางจ้ะ]

พี่ร่ม มานั่งรื้อฟื้นความหลังในวัยเรีียนมัธยมหรอ 







เมื่อตอนปี 2 เทอม 1
กวางเพิ่งรู้จักกับเมย์
(เมย์เป็นแฟนของนู นูเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับอาท)
แต่เมย์อ่ะเขาเห็นกวางบ่อย ๆ ตั้งแต่ปี 1 ละ
ก็จะทักกันเสียส่วนใหญ่ ไม่ได้นั่งคุยกันนาน ๆ

จนมีอยู่วันหนึ่ง วันนั้นห้องกวางเลิกเรียนบ่าย 4 แต่อาจารย์ปล่อยก่อน
ตอนนั้นกวางลงมานั่งรออาทเพื่อจะคุยเรื่องการบ้านกัน
เพราะตกลงกันไว้ตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว
ก็เลยลงมานั่งรอเป็นเพื่อนเมย์ เพราะเห็นเมย์นั่งอยู่คนเดียว


"อ้าวกวาง เลิกละหรอ"
"อื้มจ้ะ"
"แล้วกลุ่มอาทอ่ะ"
"อ๋อเดี๋ยวคงตามลงมาอ่ะ นั่งด้วยคนนะ เพราะเราก็รอคุยงานกะอาทเหมือนกัน"
"จ้ะ.. พูดถึงอาท กวางกับอาทสนิทกันดีนะ"
"..."
"เราอยากให้กวางกับอาทเป็นแฟนกันจัง"
"มันเป็นไปไม่ได้หรอกเมย์ อาทเขามีแฟนแล้วนี่ เราก็มีเหมือนกัน อีกอย่าง เราไม่ใช่ spec เขาซะหน่อย"
"แต่ยังไงเราก็อยากเชียร์กวางกับอาทนะ"


เง้อออ เมย์นี่ทำเราหลอนนะ


พออาทมา ก็ถามเรากับเมย์
"คุยอะไรกันอ่ะ ตะกี้ได้ยินชื่อเราด้วย บอกมานะ!!"
"เรื่องอะไรจะบอกเล่า"
"เออ จำไว้เลย ไม่บอกนะเดี๋ยวไม่ให้ลอกการบ้านด้วย"
ก็คุยเรื่องในกลุ่มเธออ่ะหล่ะ จะให้คุยเรื่องอะไรล่ะ -*-""

เวรจริง ๆ เล้ยยยย






"ทำไมอาทถึงไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนกับเขาสักทีล่ะ"
เราถามคำถามนี้ตอนที่อาทเริ่มจะมีกิ๊ก เขาก็ตอบว่า
"คือเราไม่อยากทำให้คนที่เรารักเสียใจอ่ะ พูดง่าย ๆ คือเราเจ้าชู้ ก็อย่างที่เธอรู้อ่ะหล่ะ"
"ง่ะนะ"
"เธอรู้ไหม ว่าช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา เราคบกับเกด (เพื่อนในห้อง) เป็นแฟนด้วยอ่ะ แต่คบได้แค่ 3 วันเองก็เลิกกัน"
"อ้าวทำไมล่ะ เกดเขาก็ดีไม่ใช่เหรอ"
"ก็ เป็นที่เราเองหล่ะ กลัวทำเขาเสียใจ"
"โธ่ เธอนี่เป็นอะไรมากป่าวอ่ะ"
"ไม่หรอก เราคิดอย่างนี้จริง ๆ"




ช่วงหลัง ๆ นี้ เราเดินด้วยกัน
ยังไม่เคยจับมือกันเลยด้วยซ้ำ
ถือของให้ก็มีบ้าง ก็แค่อยู่บนรถเมล์
พูดง่าย ๆ คือ เขาสูงเกินกว่าที่เราจะคว้ามาเป็นของเรา
ถึงจะได้มา แต่ก็ลำบากที่จะไว้ครอบครอง
สิ่งแวดล้อม ครอบครัวเขา อะไรหลาย ๆ อย่าง
ทำให้เราเลิกคิดถึงเขาในแง่นั้น













แต่สุดท้ายเสี้ยวใจลึก ๆ ของกวาง มันก็ยังคิดอยู่ดี














วันหนึ่ง ช่วงนั้นเป็นช่วงใกล้ปิดเทอม
กวางกับอาทออน msn คุยกัน
นึกในใจว่าวันนี้ฉันจะใจกล้าบอกอาทให้ได้

"อาท เรามีเรื่องจะบอก"
"อะไรหรอ"
"เราชอบอาทนะ"

[กวางจ้ะ]

  "หรอ"




"อืม.."




"ทำไมถึงพึ่งมาบอก"





"ก็... เรารู้นี่ว่าอาทคงไม่สนเรา"





"เธอไม่ได้เป็นเรา เธอไม่รู้หรอก"





"รู้ไว้แค่นี้ก็พอแล้วหล่ะ รู้แค่ว่าเราเห็นอาทมีความสุขเราก็โอเคแล้ว"





"กวางเลิกคิดไปเองได้ไหม"

[ส้ ม ♥]

ชอบฟังเรื่องเพื่อนๆ เรื่องความรักใกล้ๆตัว น่ารักดี

ชอบความรักที่ไม่สมหวัง แต่มีกลิ่นอายความสุขเสมอๆ เมื่อนึกถึง 









และกระอักเลือดเมื่อโดนเอามาล้อภายหลัง