โลกนี้สีชมพู

[น้องเข่มเข๊ม]

เคยมีแฟนคนนึง แต่นานแล้วล่ะ 
ผู้ชายคนนั้นเรียนราม นิติศาสตร์  กำลังจะสอบเป็นอัยการ
หรืออะไรสักอย่าง พี่จำไม่ได้


เราคบกันสั้นมาก คือ คบได้ 2 เดือน
หลังจากนั้นมันบอกว่ามันจะกลับบ้านที่ยะลา


แล้วมันปิดโทรศัพท์ประมาณ 2 อาทิตย์ 
2 อาทิตย์ที่เหมือนตัวเองจะเป็นบ้า
2 อาทิตย์ที่แทบไม่ได้นอน

อารมณ์เป็นห่วงมากกว่ามานั่งคิดระแวงว่ามันจะเป็นอะไรหรือเปล่า
แต่นานเข้า เริ่มรู้สึกว่า มันคงไม่เป็นอะไรหรอก ก็แค่คนมันจะเหี้ยน่ะ   
แต่เรื้อรังตลอด  มีมันโทรมาหลอนบอกเป็นห่วงบ้างเป็นระยะ ๆ
ซึ่งมันยิ่งทำให้พี่ตัดใจได้ค่อนข้างยาก

การตัดใจสำหรับคนนี้พี่คิดว่าพี่อดทนมาเยอะนะ
อย่างเช่น วันหนึ่งมันทำเรื่องลงทะเบียนที่รามฯ แล้วพี่ตามไปด้วย
มีเพื่อนมันคนนึงชื่ออะไรพี่จำไม่ได้  แต่วันนั้นเป็นวันที่เหนียกสัด
ระหว่างที่มันไปเดินเรื่อง มันฝากโทรศัพท์ไว้กับเพื่อนมัน

พี่สังเกตว่าเวลาโทรศัพท์เครื่องแฟนตูดัง  ทำไมเพื่อนมันกดตัดสายทิ้งวะ
มันกดดทิ้ง 3-4 รอบ จนในที่สุดความเสือกของพี่เองที่ทำให้พี่ตาสว่าง
(ถึงแม้จะไม่ทั้งหมดก็เหอะ) เลยถามเพื่อนมันว่า

ทำไมไม่รับสายนั้นซะละ ตัดทิ้งทำไม


เพื่อนมันทำหน้าเสียไม่ได้  คือ อาการแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก 

หลังจากนั้น มันแปร๊บเข้ามาเอง ว่าทำไม


มันเคยบอกว่ามันเลิกกับแฟนแล้ว
มาสำเหนียกได้ว่า มันคงยังไม่เลิกหรอก

ตูเดินออกจากรามเลยนะ   ยังกะนางเอกมิวสิคแน่ะ ร้องไห้ด้วย
แอบเห็นตัวต้นเหตุเกาหัวยิก ๆ
ประมาณว่า "แผนแตกแล้วเหรอ"
หรืออารมณ์อะไรสักอย่าง
ที่ตูอ่านสีหน้าแล้ว มันคงรู้สึกผิด (มั้ง)


อยู่ห้องไม่ได้ด้วยเลยไปหาเพื่อนที่อยู่ฝั่งธน
เพื่อนพอจะรู้ว่าเป็นอะไรก็เลยไม่อยากพูดถึง
ตอนนั้นรู้สึกผิดเหมือนกันนะ ประมาณว่าเวลาตัวเองมีความสุข
แต่ไม่เคยคิดมาหาเพื่อน แต่พอตัวเองมีทุกข์ เพื่อนจะมาอันดับ 1 เชียว
แล้วเพื่อนพี่ชวนกินมาม่า ต้มในกระทะ ใส่ปลากระป๋อง
พี่จะเรียกเมนูนี้ว่า "มาม่าหม้อไฟ" เป็นมื้อที่อร่อยที่สุด
เพราะพี่กินอะไรไม่ค่อยได้มาหลายวันแล้ว 


ตบด้วยเบียร์อีก 3 ขวด

อยู่ดี ๆ เพื่อนพี่ก็บอกว่า "ขอโทษที่ทำให้มึงเจอคนไม่ดี"
ตูตกใจเพราะว่า ความจริงเรื่องนี้เพื่อนไม่เกี่ยวนะ
ตูเองที่ผิด เพราะพวกมึงเตือนแล้ว แต่ตูไม่ฟังเอง ตูมันดื้อด้าน
กอดคอกันร้องไห้ 3 คน เลยสัญญากันไว้ว่า ถ้ามีอะไรแบบนี้อีก
ขอให้บอก ไม่ใช่มานั่งเงียบ เพราะดูเหมือนเพื่อนพี่เป็นห่วงพี่มาก
จากที่เคยร่าเริง อ้วนท้วนสมบูรณ์ อารมณ์ดี กลับกลายเหมือนเด็กเก็บกด
ผอมก็จริง แต่ดูไม่มีชีวิตชีวา



พี่ค้างห้องเพื่อนอยู่เกือบอาทิตย์
ตอนกลางวันเพื่อนไปทำงาน เพื่อนพี่ผลัดกันมาดู ซื้อข้าวมาให้กิน
ช่วงนั้นตัวเองเหมือนหุ่นยนต์ เพราะก่อนนอนพี่ซัดยานอนหลับ ไป 2 เม็ด
ตื่นมากินข้าวได้ 3 คำพี่ก็กลับไปนอนต่อ (ไม่ผอมได้ไง)
ตอนเย็นเพื่อนกลับมาจากทำงาน ชวนไปไหนพี่ก็ไม่อยากไปน่ะ
โทรศัพท์พี่ก็ปิด ๆ เปิดๆ   โดยที่หวังว่ามันน่าจะโทรมาบ้าง
แต่โชคดีแล้วที่ไม่โทร เพราะถ้าไม่มีเหตุการณ์นี้ขึ้น
พี่ก็ไม่รู้ว่า พี่ยังจมปลักกับไอ้ผู้ชายคนนี้อยู่หรือเปล่า 




ปล. ถ้ามีอีก จะเล่าเสริมนะจ๊ะ   

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ซึ้ง 

[Romzaikyu]

ซึ้ง

เพื่อนกูรักมึงว่ะสินะ 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ช่างสรรหาอุปกรณ์ประกอบจริงๆ 

[น้องเข่มเข๊ม]

ลงทุน  



2 คนนี้เป็นเพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดิม

คือ คบหลายคนนะคะ แต่ตัด ๆ แล้วก็มีไอ้สองคนนี้แหละที่นัทรักมันมากที่สุดน่ะ

ไปบ้านเพื่อน 2 คนนี้บ่อยกว่าไปบ้านแฟน หรือหอแฟนอีก ถ้าเพื่อนนัทเป็นผู้ชาย

แม่เพื่อนมันคงไปขอหมั้นหรือแต่งงานแล้วล่ะค่ะ  

[JΛNΣ]

ลุงเป็ดเริ่มเข้าสู่ยุครัตนโกสินทร์แล้ววุ้ย

[เดอะบุ๋ม]

เศร้าแรกๆ แต่สุดท้ายก็ยังมีเพื่อน  
ไว้ครบชม.จะบวกให้อีก  


-------------

เป็นห่วงเป็นกังวล สำหรับผู้หญิงเรา
ไม่รู้ว่าผู้ชายจะเข้าใจรึเปล่าเนาะเจ๊

อาจจะนึกคิดรำคาญที่เราโทรหา โทรตาม
แต่ไม่รักจะห่วงไหม
หรือเพราะรักมาก จนเฝือไปหรือเปล่า
หรืออาจจะไม่อยากให้เรารักแล้ว
หรือมีใครอื่น

พอไม่สน ก็หาว่าไม่เหมือนเดิม
พอมีงานก็ลืม  แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

บางทีก็ดูเหมือนอาร์ตตัวเเม่
ไร้เหตุไร้ผล แค่อยากเอาแต่ใจ
แต่แค่คำว่ารักมันคงไม่พอ
ต้องเจออีกหลากหลายสิเนอะ  

ออกแนวบ่น   พอดีกว่า

"ความรักที่พอดี"  สักวันหวังว่าเราคงรู้จักกันนะ  


ว่าแล้วก้อยากดู แฮปปี้เบิร์ทเดย์ เร็วๆ


//

โอว ปั่นกันกระจุย มีคนตัดหน้าคุณตั้ง 5 คนแน่ะ





ซึ้ง 

[Romzaikyu]

ลงทุน   

2 คนนี้เป็นเพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดิม

คือ คบหลายคนนะคะ แต่ตัด ๆ แล้วก็มีไอ้สองคนนี้แหละที่นัทรักมันมากที่สุดน่ะ

ไปบ้านเพื่อน 2 คนนี้บ่อยกว่าไปบ้านแฟน หรือหอแฟนอีก ถ้าเพื่อนนัทเป็นผู้ชาย

แม่เพื่อนมันคงไปขอหมั้นหรือแต่งงานแล้วล่ะค่ะ   

ที่จะไปขอหมั้นน่ะ แม่เพื่อนหรือแม่นัท 

แล้วซึ้งเนี่ยก็ขโมยมาจากในฟ้อนท์นี่แหละ น่าจะของแอนนแปะไว้
รอจังหวะอยู่นานกว่าจะได้ใช้
นี่เองหนึ่งในสิ่งที่อยู่ใน "อีโมลับในตำนาน"

[น้องเข่มเข๊ม]

หลังจากนั้น มันก็ยัง "พยายาม" หาทางติดต่อพี่อยู่นะ

ตอนแรกพี่บล็อกเอ็ม จนตอนหลัง ๆ มาคิดอ่านดูว่า

"กูจะบล็อกทำไมวะ เราไม่ใช่คนผิดสักหน่อย"


จนอันบล็อกออก เห็นไอ้เหี้ยนั้นเข้ามาคุยพอดี

คุยประมาณว่า เค้าขอโทษ เรากลับมาคบกันได้ไม๊



ตูแดกข้าวนะ ไม่ใช่แดกหญ้า  



ตอบพี่ร่ม


แม่เพื่อนมาหมั้นหนูสิ (ถ้าเพื่อนนัทเป็น ชายนะ)

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ดีนะ ขอโทษทางเอ็ม ถ้าขอโทษต่อหน้านี่ สงสัยนัทปีนขึ้นเชือกเส้นสาม โดดลงมาตีศอก แล้วจับกด กรรมการนับสาม ชูมือ ชนะไปเลย

[น้องเข่มเข๊ม]

   ถ้ามีเสาต่อขึ้นไปจากมุมแดงมุมน้ำเงิน ตูคงปีนจนสุดแล้วโดดทับมันแล้วล่ะ





ไม่แคร์หรอก ถ้าไม่เจอกับเหตุการณ์นี้ ตูคงไม่ได้เจอน้องตินหรอก 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

 

แบบนี้เรียกว่า จบสวย 

[กวางจ้ะ]

 

[น้องเข่มเข๊ม]

   คิดแล้วโมโห 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ตัวใครตัวมันหล่ะ