โลกนี้สีชมพู

[โบว์]

มา count กับพี่ไหมน้อง

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

นับดาว ....  /
ดาวดวงที่ 1
ดาวดวงที่ 2
ดาวดวงที่ 3

[กวางจ้ะ]

 

[ยัง มี พุง]

ฮิ้วววววววววววว นับดาววววววววววววววว 

ปีนี้คงเคาท์ดาวน์ด้วยกันสองรอบ

เกาหลีรอบนึง กรุงเทพรอบนึง

ถ้าไม่ออกไปข้างนอกซะก่อนนะ

[กันย์]

วันนี้ (เอ๊ะ หรือเมื่อวานหว่า )

ไปติวหนังสือให้บีบีแหละ

สองต่อสอง ไม่มีใครคนอื่นด้วย

[ยุนเอ]

เค้าให้ไปเองแหละ 

[Soris0ri]

สวมรอย 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

Puppy Love
สมัยเด็กผมเรียนที่โรงเรียนทิวไผ่งาม อนุบาลในตอนนั้นต้องเรียน2ปีก่อนที่จะแยกย้ายกันไปเข้าโรงเรียนประถม
ผมอยู่ชั้นเดียวกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมไม่รู้จักแม้แต่ชื่อเล่น ... ผมรู้จักแต่ชื่อจริงของเธอคือ "พรหมพร"
ผมไม่รู้สาเหตุหรอกว่าทำไมผมถึงชอบเด็กผู้หญิงคนนี้
ตอนกลางวันที่นั่นจะมีการให้เด็กๆเข้านอนกลางวันกัน ... ผมก็ชอบไปนอนตรงข้ามกับเธอเอาหัวชนกันเสมอ
เวลาเรียน บางครั้งจู่ๆก็เดินไปหาแบบไม่พูดไม่คุยอะไร
เวลาพัก ก็ชอบเข้าไปใกล้ๆ
สิ่งที่จำได้เพียงเลือนลางก็คือ เธอไม่ชอบและรำคาญที่มีเด็กผู้ชายคนนึงมาเจ๊าะแจ๊ะ

ส่วนผมเองจำได้ว่าตัวเองมีความรู้สึกที่ดีให้กับคนๆนี้

ครูที่สอนเองก็สังเกตเห็น แล้วก็มอบโอกาสที่ใกล้ชิดที่สุดให้ครั้งนึงก็คือ ให้ผมร่วมเชิญธงชาติกับเธอ
เป็นความทรงจำที่ชัดเจนที่สุดช่วงนึงในช่วงวัยเด็กเลยทีเดียว

เวลาผ่านไป ผมออกจากทิวไผ่งามไปเรียนประถมที่อื่น
ส่วนเธอเรียนที่นั่นต่อ

พอม.ปลาย ครูสมัยอนุบาลมาเยี่ยมที่บ้าน
ครูจำได้ว่าผมมีคนที่อยากรู้ความเป็นไปอยู่สองคน
เพื่อนสนิทคนนึงเข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาได้ ... คนนี้ติดต่อกับครูอยู่
ส่วนเธอ ... ครูไม่ทราบแล้วเพราะไม่ได้ติดต่อกัน
แต่ครูเอาหนังสือรุ่นเก่าๆมาให้ผมดู  ผมนับปี แล้วก็เปิดไล่ดูไปที่ชั้นป.4

จากเด็กหญิงผมทรงหน้าม้าสั้นๆ เปลี่ยนเป็นเด็กผุ้หญิงใส่แว่นผมเปีย

จากนั้นผมก็ใช้ชีวิตของผมต่อไป ... ความรู้สึกนั้นแน่นอนว่าเปลี่ยนไปจากเดิมแน่ๆ จากที่ความรู้สึกตอนเด็กนั้นรุนแรงและเข้มข้นชัดเจน
เวลาที่ผ่านไปก็ทำให้ความรู้สึกจางหายลง
แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้ผมสงสัยว่าเธอจะเป็นเช่นไร เธอจะหน้าตาแบบไหน ผมจะยังจำเธอได้ไหม

พอเอนท์ทรานส์ได้ในครั้งแรก ผมไปที่ม.เกษตร เพื่อร่วมงานที่รุ่นพี่มาจัดรับน้อง
ที่ไป ไม่ได้ไปร่วมงานในคณะที่ตัวเองได้  แต่เพราะผมไปรู้มาว่าเธอสอบได้ในคณะหนึ่งของศิลปากร ...
เมื่อไปถึงงาน ผมก็ตรงไปที่ซุ้มของศิลปากร .... และไปเคว้งคว้างไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะทำอะไร

หลังจากนั้นกลับบ้านก็ลองไปหาจากฐานข้อมูลผู้สมัครสอบเอนท์ ก็รู้ทีหลังว่าเธอติดในคณะมัณฑนศิลป์ของศิลปากร
เมื่อสอบได้ที่ศิริราช สิ่งที่ทำนอกเหนือจากการเรียน... ช่วงนั้นเวลาว่างๆผมจะไปที่ท่าพระจันทร์ เดินไปที่ท่าช้าง เข้าไปศิลปากร หาคณะมัณฑนศิลป์ จากนั้นเดินวนแถวๆนั้นรอบสองรอบก่อนจะกลับไปนั่งเรือกลับฝั่งศิริราช
พอเรียนจบชั้นปี 3 ... เธอก็จบปี 4 
ผมรู้จากกูเกิล ที่ค้นหาแล้วเจอรูปงานวิทยานิพนธ์ของเธอเกี่ยวกับจิตรกรรมฝาผนังที่อยุธยา

จากนั้น ก็ไม่มีเหตุให้ผมต้องไปศิลปากรบ่อยๆอีกแล้ว ....

เหลือเพียงความทรงจำจางๆ ของเด็กหญิงพรหมพรในชุดเสื้อขาวกระโปรงแดง ที่เราแทบจะไม่รู้จักกันเลย

[ยัง มี พุง]

กูเกิ้งอีกแล้ว 

ถ้าโลกนี้ไม่มีกูเกิ้ง เราคงพลาดอะไรบางอย่างในชีวิตไป 










แล้วเธอใช่พรหมพร ยูวะเวสมั้ยเหรอ?

[เดอะบุ๋ม]

พี่หมอ 

[Romzaikyu]

ชอบเรื่องหมอแมวมากเลย
เป็นคนธรรมดาดี
แต่แอบพิเศษ

[eThics]

รร. ทิวไผ่งาม ซอยจรัญฯ 44 ถูกต้องป่ะ

บ้านคุณย่าก็อยู่ซอยนี้ ทำไมไม่เคยเห็นหมอแมวเลยนะ  แฮ่

หมอแมวอยู่ย่านจรัญสนิทวงศ์เหรอจ๊ะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

แล้วเธอใช่พรหมพร ยูวะเวสมั้ยเหรอ?

ล่ำภากร

[ส้ ม ♥]

โหยยย  อะไรเนี่ยย  พี่หมอ 

[เดอะบุ๋ม]

ฟังเพลงนี้แล้วชอบแฮะ 

ไม่เคยฟัง เพิ่งเคยฟัง เลยแกะมาฝาก


ชายไร้รักกับเธอผู้หวานใจ

เช้าวันฟ้าใส ผู้ชายที่ไร้รัก
ได้มารู้จัก กับเธอ ผู้หวานใจ
ก่อนเธอจะจากไป เธอยังช่วยรับไว้
ความรักจากหัวใจ ของชาย...ที่ไร้รัก
ซึ่งไร้ ..ที่พักพิง

*ค่ำคืนนี้ดาว...สดใส
เตือนใจให้คิด..ถึง
ชายไร้รักคิดคำนึง
เฝ้าคิดถึงเธอคนเดียว

**ตั้งแต่ได้พบเธอมันละเ มอและเผลอฝัน
เห็นหน้าเธอเป็นดวงจันทร์ เห็นหน้าฉันเป็นดวงดาว
ขอเพียงเราคู่กัน เพียงฝันก็พอใจ
แม้เธอจะอยู่ไกล ถึงอย่างไร...ใจผูกพัน

รุ่งขึ้นเช้าวันใหม่ กับชายที่มีรัก
ได้มารู้จัก ว่ารักเป็นเช่นไร
นับจากเช้านี้ จะมีแต่สดใส๊

***จะรักเธอตลอดไป คู่ใจ ฉันคนเดียว


(*,**,***)


ชอบๆ   

ทำนองออกแนวดุริยางค์
ฟังแล้วนึกถึง รด. กับ ทหารเกณฑ์