งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[พันเอก]

เดี๋ยวเช่พันเอก แถลงนิด ไอ้บริบัทที้มีหัน 3 คนนะมีความรู้สึกว่ามันเสียวๆยังไงก็ไม่รู้อะ โทรมาหาว่าจะทำไหม เพราะโทรมาบอกว่าสรุปจะทำกับพี่ไหม แล้วบอกเค้าว่ามีอีกที่หนึ่งใหล้บ้านมากหยุดวันเสาร์ด้วย เค้าบอกว่าเดี๋ยวต่อไปเราก็ให้หยุดวันเสาร์
คือเหมือนเค้าอยากให้เราทำด้วยมาก มากจนน่ากลัว เพราะบริบัทเค้าก็ไม่มีอะไรที่ยอมได้เค้ายอมให้หมด กลัวเลยจะโดนหลอกไหมเนี่ย
เพราะไม่ได้ลงในเว็บสมัครงานด้วย(ลงในthaiflash) คือเค้ารีบจนน่าแปลกใจนะ

[แอ้]

เข้าเว็บ http://www.dbd.go.th แล้วสมัครสมาชิก
(เว็บกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์)

สมัครสมาชิกแล้ว ที่หน้าแรกด้านซ้ายมือ เลือกตรวจสอบ
1) การส่งงบการเงินของนิติบุคคล
2) เปรียบเทียบงบการเงินของนิติบุคคล 3 ปี

ดูตัวเลขแล้วพอจะเห็นคร่าวๆ ค่ะ ว่าเข้าท่ารึเปล่า แต่รายละเอียดลึกกว่านี้ดูไม่เป็นจริงๆ
ที่พี่บัญชีเก่งๆ เค้าสอนมา คือให้ดูว่าทุนจดทะเบียนเท่าไหร่ จ่ายเต็มหรือไม่ , ดูกำไรขาดทุน
รายได้ที่ผ่านมาว่าบริษัทโตขึ้น หรือแย่ลง แน่นอนว่าตัวเลขทางบัญชีพวกนี้มีการตกแต่ง แต่ก็
ยังพอเห็นภาพได้ค่ะ

มีอีกวิธี ลองกรอกชื่อบริษัทที่รู้จักดี แล้วดูข้อมูลเปรียบเทียบกับบริษัทที่อยากรู้
น่าจะมองภาพออกมากขึ้นนะคะ

เอาใจช่วยค่ะ สู้ๆ 

[หนุ่ม]

ขอแปะหน่อยครับ กระจู๋มีคุณภาพ

[icez]

อ่านจู๋นี้กับมือถือลำบากชิป

[โต]

อ่านจู๋นี้กับมือถือลำบากชิป

เป๋ โลโก้ของโพสก็เป็นรูปโทรศัพย์ด้วย 

เข้าเว็บ http://www.dbd.go.th แล้วสมัครสมาชิก
(เว็บกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์)

สมัครสมาชิกแล้ว ที่หน้าแรกด้านซ้ายมือ เลือกตรวจสอบ
1) การส่งงบการเงินของนิติบุคคล
2) เปรียบเทียบงบการเงินของนิติบุคคล 3 ปี

ดูตัวเลขแล้วพอจะเห็นคร่าวๆ ค่ะ ว่าเข้าท่ารึเปล่า แต่รายละเอียดลึกกว่านี้ดูไม่เป็นจริงๆ
ที่พี่บัญชีเก่งๆ เค้าสอนมา คือให้ดูว่าทุนจดทะเบียนเท่าไหร่ จ่ายเต็มหรือไม่ , ดูกำไรขาดทุน
รายได้ที่ผ่านมาว่าบริษัทโตขึ้น หรือแย่ลง แน่นอนว่าตัวเลขทางบัญชีพวกนี้มีการตกแต่ง แต่ก็
ยังพอเห็นภาพได้ค่ะ

มีอีกวิธี ลองกรอกชื่อบริษัทที่รู้จักดี แล้วดูข้อมูลเปรียบเทียบกับบริษัทที่อยากรู้
น่าจะมองภาพออกมากขึ้นนะคะ

เอาใจช่วยค่ะ สู้ๆ 

เพิ่งรู้นะเนี่ย เอาไว้ตรวจสอบบริษัทได้เลย  +

[icez]

เป๋ โลโก้ของโพสก็เป็นรูปโทรศัพย์ด้วย 

ไปเกณฑ์ทหารมาครับ นั่งรอวัดขนาด ไม่ได้ขนาด
เสร็จเรียบร้อยและ เห้อ พ้นไปอีกเรื่อง

[X11]

อยากอ่านนะ แต่ยาวมากๆ   
แปะไว้ก่อนละกัน

[โบว์]

แปะไว้ตั้งนานมาต่อซะหน่อย
ถ้าถามว่าพอใจกับงานที่ทำอยู่ตอนนี้ไหม ตอบได้เลยว่า พอใจมาก
งานที่โบว์ทำอยู่ตอนนี้คือ 1.เป็นเจ้าของแบรน "monamafia" (พุดซะหรู)
2.เป็น project manager สตูดิโอออกแบบชื่อดังย่านวังหิน (พูดหรูอีกแล้ว)


จริงๆโบว์เริ่มทำงานตั้งแต่อยู่ปี 3 ขายประกันขายตรงไปเรื่อย
แต่เริ่มจริงๆจังๆตอนอยู่ปี 4 ขายตรงแบบจริงจังมาก
เพราะว่าที่บ้านไม่มีตัง คือพ่อกับแม่ขายของในตลาดแล้วเค้าก็รับจ็อบเป็นเจ้ามือหวย
แต่เจ๊งน่ะค่ะ เจ๊งขนาดที่ว่าติดหนี้เป็นล้านๆ เจ้าหนี้เต็มไปหมด โทรศัพท์นี่ไม่ต้องรับเลย
มีแต่คนโทรไปทวง แม่ออกไปขายของที่ตลาดก็ออกแทบไม่ได้
มีแต่คนออกไปด่าไปทวงกลางตลาด แม่กะพ่อจะฆ่าตัวตายวันละหลายๆรอบ
โบว์เลยต้องออกมาดิ้นรนทำงานช่วงปี 4 อีกอย่างต้องส่งน้องเรียนเพราะพ่อแม่ไม่มีตังด้วย
ตอนนั้นเบียร์เรียนอยู่วิศวะปีปี 3 มั๊ง
ปี 4 นี่โบว์ไม่ได้สนใจเรียนเลย มัวแต่หาเงิน เลยเรียนไม่จบ 4 ปี
ล่อไป 4 ปีครึ่ง (จริงๆ ขี้เกียจตั้งแต่เข้ามหาลัยแล้ว f ระนาว พูดให้ดูดีไปงั้นแหละ )


ตอนทำขายตรงที่อยู่ปี 4 นี่แรกๆลุ่มๆดอนๆมาก
แรกๆได้หลักพันพอเดือนที่ 3-4 เริ่มขึ้นเป็นหมื่น บางเดือนสูงสุด 4 หมื่นก็มี
ทำได้ 10 เดือน แต่ปีนั้นได้เงินได้เฉลี่ยเดือนละ 2 หมื่นบาท
จริงๆมันเยอะมากๆเลยนะสำหรับคนที่เรียนอยู่ปี 4 แต่มันไม่พอกับรายจ่ายเลย
ตอนนั้นคือต้องจ่ายเองเกือบทุกอย่าง ให้เบียร์เดือนละ 3500 ค่าหอตัวเอง 1500
ผ่อนแอร์ที่บ้านที่พ่อกะแม่ยังผ่อนไม่หมด 2 พันกว่าบาท
ตอนแรกกะว่าให้เค้ายึดไปเลยแล้วไปตายเอาดาบหน้าแต่สงสารพ่อแม่
่แม่เค้าก็เสียดายเพราะผ่อนมาได้ครึ่งทางก็เลยต้องผ่อนต่อ
มีอย่างอื่นอีกนะ อ้อมีเครื่องดูดฝุ่นด้วยแต่อันนี้ปล่อยยึดไปเลย
อีกเรื่องนึงคือเรื่องใหญ่มากๆที่ทำให้ตังหมดคือว่า บ้านที่อยู่ยังผ่อนไม่หมด
แล้วพอพ่อกะแม่เจ๊งเนี่ย ก็เลยจะโดนยึดครับท่าน 


บ้านหลังนี้มีอาถรรพ์ จำได้ว่าตอนนอยู่สัก ปี 1
ตอนนั้นพ่อกะแม่ขายของไม่ดี กุ้งที่เลี้ยงไว้ที่จันทบุรีตายยกบ่อ ไม่มีตังส่งบ้าน
รอบนั้นก็จะโดนยึดไปแล้วรอบนึง แต่พอธุรกิจพ่อกะแม่ฟื้นเค้าเลยส่งบ้านกันต่อ
ครั้งนี้ที่โบว์อยู่ปี 4 เป็นรอบที่ 2 ที่จะโดนยึด
โอ้ว อาถรรพ์จริงๆ ตอนแรกบ้านอยู่กับ ธนาคารชื่ออะไรนะที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นนครหลวง
พอธนาคารเปลี่ยนมือ แล้วเราไม่ส่งเค้าเลยย้ายเจ้าหนี้ไปอยู่กับ "บริษัทบริหารสินทรัพย์เพชรบุรี"
เป็นบริษัทที่จัดการเรื่องบ้านโดยเฉพาะเลย ซื้อหนี้เสียมาจากธนาคารแล้วเตรียมขายทอดตลาด
ตอนนั้นโบว์ก็ความรู้งูๆปลาๆ แต่รู้อยู่อย่างนึงว่าจะไม่ยอมให้บ้านหลังนี้โดนยึด
เลยทำทุกอย่าง ตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต ดีที่ทำขายตรงพอไว้ เลยตั้งแชร์ค่ะ
ได้เงินก้อนมา 5 หมื่น เอาไปโป๊ะบ้าน แล้วก็ทำสัญญาผ่อนต่อกับบริษัทนี้ เดือนละ 7 พันบาท
หายนะเริ่มมาเยือน เพราะ 7 พันบาทสำหรับเรานี่เยอะนะเพราะขายตรงมันก็ไม่มั่นคง
โบว์จัดลำดับความสำคัญดังนี้คือ
เรื่องที่ 1 .เบียร์ (น้องชาย) จะต้องมาก่อน
2.ส่งบ้าน แค่นี้รายได้จากขายตรงก็จะหมดแล้ว
เราก็ยืมคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย โชคดีสนิทกะพี่ที่ศิลปากรคนนึง เวลาตังไม่มีก็ยืมเค้าตลอด
(ตอนนั้นแอนก็เรียนปี 5 ทะเลาะกันแทบจะเลิกกันเพราะไม่มีเวลา และทะเลาะกันเรื่องขายตรง)



เบียร์นี่มันก็อึดนะ มีเรื่องนึงที่แม่รันทดจนทุกวันนี้ พูดถึงเค้ายังร้องไห้ทุกครั้ง
เบียร์มันไม่มีตังโบว์ก็ตังหมดยังไม่ออก เบียร์มันโทรไปขอแม่กะพ่อบอกว่ามีตังบ้างไหม
มันไม่มีตังกินข้าว พ่อกับแม่ก็ไม่มี 100 เดียวยังไม่มี สงสารพ่อกับแม่มากเค้าช้ำใจมาก
ว่าเงินจะให้ลูกกินข้าวยังไม่มีรูุ้้สึกว่าเบียร์มันขุดตังได้ 5 บาท เลยซื้อมาม่ากินเลยรอดตัวไป
ลืมบอกว่าพ่อกับแม่หมดอาลัยตายเลิกทำงานเกือบปีน่ะ พ่อนี่หยุดเลย
คือทั้งคู่เค้าไม่กล้าไปสู้หน้าผู้คนที่ตลาด ขายของได้แต่ก็มีลูกหนี้มาทวงเต็มไปหมด
จนไม่มีทุนลงของขายในวันต่อมา โบว์เลยกลายเป็นตัวยืนของบ้าน
สงสารพ่อกะแม่มาก เค้าไม่รู้จะทำอะไร ได้แต่นอนๆๆๆๆ แบบคนหมดอาลัยตายอยากในชีวิต
โบว์เลยเป็นเสาหลักของบ้านไปเลย


เดี่ยวมาต่อไปซักผ้าก่อน เล่าไปเล่ามาชักมัน

[จักรี]

สุดยอดครับ  ผมว่าผมก็เป็นหลักของบ้านแล้วนะ แต่ไม่เคยใช้หนี้ หรือให้พ่อแม่เป็นก้อนมากกว่า 50000 เลย


โว้ว  ภาระหนักอึ้ง 





รู้สึกโชคดีที่ที่บ้าน ไม่เคยผ่อนอะไร 

[แอ้]

เก่งและเข็มแข็งมากๆ เลย  รออ่านต่ะนะคะ 

[ฟิ้งซ์]

เพิ่งเห็นกระจู๋นี้ ขออ่านก่อนแล้วกัน ข้อความแต่ละคนยาวๆ ทั้งนั้นเลย

[หนุ่ม]

สุดยอดหญิงแกร่ง

[ยุนเอ]

โห 

[iannnnn]

พอได้อ่านแล้วก็รู้สึกเหมือนคนอื่นๆ แหละครับ
ว่าเฮ้ย ภาระขนาดนี้จะเอาตัวรอดยังไงวะ
อย่างบ้านตูตอนนี้หนี้ก็มีอยู่เหมือนกันแต่แค่ไม่กี่แสน
แล้วน้องชายก็เป็นมะเร็งด้วย
ค่ารักษาเดือนนึงหลายหมื่นก็ไม่เท่าไหร่
แต่ความเครียด ความวิตกกังวลของพ่อกับแม่นี่แหละ
ที่ถือเป็นเรื่องใหญ่ของคนวัยเฉียดเกษียณ ที่ต้องมาดูแลลูกอ่อนวัยยี่สิบกว่าๆ เนี่ย

ดีว่าทำงานราชการครู (ที่เมื่อก่อนเขาว่าเท่และมั่นคงกัน)
ก็เลยพอมีสวัสดิการสารพัดมาแบ่งเบาภาระตรงนี้ได้ (เหลือแค่หลักหมื่นต่อเดือน)
แต่หนี้สินที่มีอยู่เยอะแยะตามสูตรข้าราชการไทย ก็ยังต้องหาวิธีโยกต่อไป

อ่านของพี่ฉึ่งเมื่อหลายหน้าก่อน เป็นคำเตือนให้ระวังไว้ว่า
ตอนนี้เราคิดว่าทำงานมีเงินเก็บพอหลวมๆ ก็อย่าเพิ่งวางใจ
เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ อะไรก็เกิดขึ้นได้...
ขอบคุณครับ



จู๋นี้ใครอ่านก็พากันบวกล่ะครับ เพราะเรื่องพวกนี้สอนเราได้มากเลย
แต่โพสต์นี้ตรงใจสุด

เป็นกระจู๋น่าสนใจมาก ขอมาลงชื่อแปะไว้ ว่างเมื่อไหร่จะเข้ามาอ่านนะ 

ตูก็ต้องว่างจริงๆ ครับค่อยเข้ามาอ่าน
นี่เผลอดองไว้หลายวัน พอเข้ามาอ่านก็จมอยู่กับจู๋นี้ตั้งนานแน่ะ
ตอนนี้รออ่านของโบว์ภาคสอง กับไอ้เช่ภาคสองอยู่

ว่าแล้วก็เอาขึ้นหิ้งซะหน่อย

[เกดลดา]

พี่โบว์