งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[าาา๐]

อ่านแล้วได้กำลังใจมากๆ 

ชีวิตต้องสู้ !!!

[Bellbells]

อ่านของพี่โบว์แล้วรู้สึกได้เลยว่าคนจะรวยต้องขยัน 
ตอนแรกนึกว่าเป็นลูกคุณหนูไฮโซ ทำกิจการงุงิ 

[เก้อ]

อ่านของพี่โบว์แล้วน้ำตาจะไหลหลายรอบครับ
โดยเฉพาะตอนที่ไม่มีตังกินข้าวคนเราไม่น่ามีภาวะไหน
ที่ย่ำแย่ไปกว่าการไม่มีทางจะหาข้าวจะกินแล้วนะผมว่า

อีกอย่าง ฟังแล้วรู้สึกตัวเองเลวมาก
นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ตอนนี้ก็ยังเป็น
ว่างๆแฉความเลวของตัวเองในนี้มั่งดีกว่า

[จั๊วจ่ะ :)]

  อ่านแล้วน้ำตาจะไหลเหมือนกันค่ะ
หันมามองชีวิตตัวเองแล้วไร้แก่นสารเหลือเกิน

มารออ่านต่อค่ะ 

[蓝月 (lán yuè)]

งาน - เงิน - เรียน
การเป็นเด็กทุนนี่จะถือว่าเป็นการทำงานไปด้วยมั้ยนะ
มันก็เหมือนการใช้เกรดแลกเงินในแต่ละเดือน
ดูเหมือนเด็กทุนจะได้โอกาสมากกว่าคนอื่นก็จริง
แต่จริงๆ เราก็ต้องแบกรับภาระของความกดดันไว้สูงมาก
เราต้องอยู่กะหมู่เพื่อนที่บางคนเก่งแต่ไร้การแบ่งปัน (จนชีวิตเครียดจนเขวไปช่วงหนึ่ง)
อยู่กะคนเก่งจนเครียด
แล้วเดือนยิ่งเป็นประเภทที่ชอบกดขี่ข่มเหงตัวเองอยู่

ส่วนเรื่องทำงานร้านการ์ตูน อันนี้อยากทำเพราะอยากมีตังค์เพิ่ม
พี่โบว์เคยถามว่า ชีวิตเด็กทุน 4000 ต่อเดือนนี่มันใช้ไม่พอเหรอ
จริงๆ ก็พอนะ แต่จะไม่พอตอนต้องจ่ายค่าหอ (เทอมละ 5000) แล้วเค้าให้จ่ายค่าเทอมก่อน

เคยมีช่วงนึงเงินไม่เข้า 4 เดือน
เป็นช่วงไม่มีเงินที่อึดอันทรมานเหมือนกัน
เดือนไม่ชอบการพึ่งคนอื่นเท่าไหร่นะ แต่บางทีมันช่วยไม่ได้
คือมีคนช่วยเหลือด้วยการให้หยิบยืมเงินชนิดมีแล้วค่อยคืน
บางทีมันเกรงใจ
ตอนไม่มีเงินนี่อึดอัดนะ ตอนช่วงเงินเดือนไม่เข้า ในกระเป๋าตังค์มีอยู่ไม่กี่บาท
เดือนเคยแบบ ไม่มีเงินแล้ว ต้องขุดหาตังค์ที่เหลือๆ มาใช้เหมือนกัน
อึดอัดจนอยากจะร้องไห้
โชคดีหน่อยที่ปีนี้เงินเข้าทุกเดือน

ตอนนี้ก็มีเงินเดือนนึง 4000 กว่านิดๆ
เพราะร้านการ์ตูนลดเวลาทำงานของเด็ก part time ลง (เพราะมี full time ประจำอยู่)
แล้วเดือนทำงานน้อยกว่าคนอื่นด้วย เพราะเก็บเวลาไปทำเรื่องเรียนมั่ง (งานโคตรเยอะเลย)

นี่ขนาดไม่ได้ช่วยครอบครัวอะไรเลยนะ
บางทียังแอบรู้สึกเหนื่อย (อายจัง)

ความหวัง - อนาคต

จากกระจู๋ มาเล่าอนาคตหลังวัยเรียนกันมั้ย
เดือนไม่มีสิ่งที่อยากทำแบบเป็นเป้าสายเดียวเลย
เดือนรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่กึ่งกลางระหว่างวิทย์กับศิลป์
เวลาเรียนคือโลกวิทย์ หลังจากนั้นคือโลกศิลป์
ทุกๆ อย่าง เดือนทำได้แค่นิดๆ หน่อยๆ กรุบกริบเท่านั้น
เรียนในวิทย์ก็พอได้ ดาราศาสตร์นี่ชอบหน่อย
พอโลกของศิลป์ เดือนชอบวาดรูป แต่มันวาดแบบนึกคิดออกมาเองนี่ก็ได้แต่แนวเส้นดำๆ แบบอะไรไม่รู้ เอามาหากินไม่ได้เลย
เมื่อวานที่พี่แอนพูดกะพี่โบว์ว่าอยากช่วยเดือนให้มีงานทำ แล้วแบบพอมาถึงที่ว่าเดือนทำอะไรได้บ้าง แล้วก็เงียบ...
เดือนก็รู้สึกแย่เหมือนกัน ขายของก็ไม่ได้ งานออกแบบก็ทำไม่เป็น ทำอะไรไม่ได้เลย
วาดรูปก็งั้นๆ กราฟิกก็งั้นๆ เป็นแต่งานเบ๊ๆ แบบอัปรูปทีละรูปอะไรแบบเนี้ย อ่านข่าว หาข่าว คุ้ยของเก่ง
มันจะเอามาเป็นความสามารถได้มั้ยก็ไม่รู้

เหมือนเด็กมีปัญหา (จริงๆ ก็มีปัญหา)
กำลังเวียนวนในโลกค้นหาตัวเอง
คิดๆ ไว้ว่าอนาคตถ้าหาทุนเรียนได้ทางดาราศาสตร์ก็จะเรียนต่อ
ถ้าไม่ได้ก็ออกมาทำงานนี่แหละ
อาจจะลองหอบฟ้อนสุดฯ ไปหางานทำดู
ไม่ก็จะพยายามทำหน้าที่เบ๊ๆ ในชีซ่าให้ดีๆ
เผื่ออาจจะมีอะไรเข้าตากรรมการมั่ง

คือตอนนี้ไม่มีสิ่งที่อยากเป็นเลย
มีแต่สิ่งที่อยากได้
แล้วทำอะไรก็ได้ เพื่อไปหาเป้าที่เราอยากจะมีตรงนั้น

แต่ก่อนหน้าจะทำฝันตรงนั้น ก็คงต้องใช้หนี้กะช่วยแม่ก่อน
ไม่รู้อีก 10 ปี จะเก็บเงินได้เท่าไหร่ไม่รู้
(ตรงนี้เลยเห็นด้วยกะแอมเวย์ที่มันมีจุดขายแนวๆ ว่า ทำงานออฟฟิศจะมีเงินล้านต้องใช้เวลาตั้งกี่ปีวะ
แต่ก็ได้แค่คิดนะ ไม่ทำแอมเวย์หรอก เป็นคนไม่มีวาทศิลป์)

[ดาเฉยๆ]

ลอกเดือน  >

[蓝月 (lán yuè)]

เจ๊ทำงานร้านการ์ตูนด้วยเหรอ

[ดาเฉยๆ]

ลอกบางบรรทัดพอ
แม่ไม่ให้ทำงานพิเศษ บอกว่าเลิกดึก เดี๋ยวเสียการเรียน
(ปกติลูกก็ปั่นบอร์ดดึกๆ ไม่ได้ตั้งใจเรียนอยู่แล้ว )

ปล. เวลาที่เงินไม่ออกหลายๆเดือน แล้วจู่ๆก็ได้มาเป็นก้อนนี่รู้สึกล่ำซำทันตาเห็นเลยนะ

[蓝月 (lán yuè)]

แต่อีตอนมันไม่มานี่เด่ แทบจะกัดก้อนเกลือกิน

[แนนเค้ก ❤]

ความหวัง - อนาคต

จากกระจู๋ มาเล่าอนาคตหลังวัยเรียนกันมั้ย
เดือนไม่มีสิ่งที่อยากทำแบบเป็นเป้าสายเดียวเลย
เดือนรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่กึ่งกลางระหว่างวิทย์กับศิลป์
เวลาเรียนคือโลกวิทย์ หลังจากนั้นคือโลกศิลป์
ทุกๆ อย่าง เดือนทำได้แค่นิดๆ หน่อยๆ กรุบกริบเท่านั้น
เรียนในวิทย์ก็พอได้ ดาราศาสตร์นี่ชอบหน่อย
พอโลกของศิลป์ เดือนชอบวาดรูป แต่มันวาดแบบนึกคิดออกมาเองนี่ก็ได้แต่แนวเส้นดำๆ แบบอะไรไม่รู้ เอามาหากินไม่ได้เลย
เมื่อวานที่พี่แอนพูดกะพี่โบว์ว่าอยากช่วยเดือนให้มีงานทำ แล้วแบบพอมาถึงที่ว่าเดือนทำอะไรได้บ้าง แล้วก็เงียบ...
เดือนก็รู้สึกแย่เหมือนกัน ขายของก็ไม่ได้ งานออกแบบก็ทำไม่เป็น ทำอะไรไม่ได้เลย
วาดรูปก็งั้นๆ กราฟิกก็งั้นๆ เป็นแต่งานเบ๊ๆ แบบอัปรูปทีละรูปอะไรแบบเนี้ย อ่านข่าว หาข่าว คุ้ยของเก่ง
มันจะเอามาเป็นความสามารถได้มั้ยก็ไม่รู้

เหมือนเด็กมีปัญหา (จริงๆ ก็มีปัญหา)
กำลังเวียนวนในโลกค้นหาตัวเอง
คิดๆ ไว้ว่าอนาคตถ้าหาทุนเรียนได้ทางดาราศาสตร์ก็จะเรียนต่อ
ถ้าไม่ได้ก็ออกมาทำงานนี่แหละ
อาจจะลองหอบฟ้อนสุดฯ ไปหางานทำดู
ไม่ก็จะพยายามทำหน้าที่เบ๊ๆ ในชีซ่าให้ดีๆ
เผื่ออาจจะมีอะไรเข้าตากรรมการมั่ง

คือตอนนี้ไม่มีสิ่งที่อยากเป็นเลย
มีแต่สิ่งที่อยากได้
แล้วทำอะไรก็ได้ เพื่อไปหาเป้าที่เราอยากจะมีตรงนั้น

แต่ก่อนหน้าจะทำฝันตรงนั้น ก็คงต้องใช้หนี้กะช่วยแม่ก่อน
ไม่รู้อีก 10 ปี จะเก็บเงินได้เท่าไหร่ไม่รู้
(ตรงนี้เลยเห็นด้วยกะแอมเวย์ที่มันมีจุดขายแนวๆ ว่า ทำงานออฟฟิศจะมีเงินล้านต้องใช้เวลาตั้งกี่ปีวะ
แต่ก็ได้แค่คิดนะ ไม่ทำแอมเวย์หรอก เป็นคนไม่มีวาทศิลป์)

เดือนมีสิ่งดีๆ ในตัวเองเยอะแยะ
มีดีแบบที่พี่ไม่มี และใครหลายคนอยากมี

การเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น อาจจะทำให้มองไม่เห็นว่าเราเด่นตรงไหนบ้าง
แต่ถ้าได้ลองมองตัวเองนานๆ สังเกตตัวเองเยอะๆ เก็บข้อมูลว่าเราทำอะไรได้ดีในแต่ละวัน
พี่ว่ามันอาจจะช่วยให้อะไรๆ (ที่เรียกว่าหน้าที่การงานในอนาคต) ชัดขึ้นได้

ไม่แปลกหรอกที่เราจะยังหาตัวเองไม่เจอในตอนนี้ (ณ ขณะที่ยังเรียนอยู่)
เพราะหลายคนเรียนจบทำงานมาหลายปีแล้ว
ยังไม่เจอตัวเองเลย

แต่คนที่เค้าหาเจอแต่เนิ่นๆ
ก็คิดซะว่าเป็นความสามารถพิเศษของเค้าไป
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร

ทั้งหมดทั้งปวงที่บอกไป
พี่เองก็พยายามทำอยู่
เพราะเป็นคนที่มองไม่เห็นจุดเด่น-ข้อดีของตัวเองเหมือนกัน

หรือว่าที่จริงไม่มีวะ

[蓝月 (lán yuè)]

  เดือนทวงงานเก่งค่ะ

[O.D.M.]

ผมว่าเรื่องตอบแทนครอบครัวนี่ แต่ละคนมันก็มีเวลาของตัวเองไม่เท่ากันหรอกนะ
ตอนนี้เราเรียน เราก็เรียนและลองให้เต็มที่กับทุกอย่างที่อยากทำไปก่อน เพื่อหาอะไรที่ตัวเองถนัด
เราไม่จำเป็นต้องค้นเจอก่อนเรียนจบหรือหลังเรียนจบปีสองปีหรอกนะ เพราะบางคนทั้งชีวิตก็ยังไม่เจอ

จังหวะและโอกาสมันจะมาของมันเองครับ ตั้งใจแล้วก็ไม่ต้องคิดมาก
การตอบแทนทำได้เมื่อเราสามารถดูแลตัวเองได้ก่อนแหละครับ ค่อยเผื่อแผ่ไปยังคนอื่นๆ
ไม่ต้องน้อยใจ หรืออายที่ยังไม่ได้ช่วยหรือตอบแทนใคร สักวันนึงถ้าเราตั้งใจแล้ว วันนั้นมันก็ไม่มีวันสายหรอกครับ
เก้บความตั้งใจไว้ให้ดีก็พอครับ

เอาใจช่วยทุกคนที่กำลังสู้ๆ  ตัวผมเองก็ด้วย  

[✌]

บางทีการที่เหมือนมีชีวิตกลางๆไปทุกอย่างก็น่าอึดอัดนะครับ
คือมันไม่มีจุดเด่นเลย แล้วไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ทำอะไรดี
ตอนนี้แมคพยายามหาจุดเด่นอยู่ครับ



ลองอ่านเรื่องของพี่โบว์แล้ว
พี่โบว์สุดยอดครับ

[แนนเค้ก ❤]

เดือนทวงงานเก่งค่ะ

เป็นนิมิตหมายที่ดีนิ
จะเป็นเจ้าคนนายคนต้องทวงงานเก่ง 

[ส้ ม ♥]

ขอบคุณทุกประสบการณ์ จู๋นี้ทำให้ตูฮึดชิบหายเลยว่ะ