เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

[น้องเข่มเข๊ม]

พี่เชื่อจ๊ะ ถึงหลอกพี่พี่ก็เชื่อ   

[เดอะบุ๋ม]

หน้าเด็กมาก คราวหน้าเอาค่าจ้างราคานักเรียนแล้วกันนะ

จากเรื่องดีจะกลายเป็นไม่ดีซะแล้ว 

[กากก่อเกรียนนู้บ]

  ม่ายยยย
พี่โบว์อ้ะ

[Bellbells]

แต่เราให้เต็มราคานะ 

จ่ายด้วยร่างกายเหมือนอย่างเคย 

[IM]

ก่อเผยผิวลบคำครหาเลย 

[ต๊อป]

คำครหาข้อไหนดีล่ะ

มีหลายข้อนะ

[Buob Marley]

แต่เราให้เต็มราคานะ 

จ่ายด้วยร่างกายเหมือนอย่างเคย 

ข้อนี้คงไม่ต้องแก้ตัวแล้วสินะ

[ณต]

มิน่า

[Soris0ri]

เย็นวันนั้น

นั่งรอรถเมล์ตรงบันไดที่หน้ากองสลาก
ตัดสินใจจะไปเอกมัย หรือไปอนุสาวรีย์ดี
กะว่ารถแอร์สายไหนมา คนน้อยก็จะขึ้น (อากาศร้อนมาก )
และเนื่องจากว่า นั่งบนนั้นทำให้ทัศนวิสัยดี
เลยเห็นฝรั่งสาว backpacker คนนึง ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาว กางเกงขาสั้นจุ๊ดสไตล์ฝรั่งมาไทย
ในมือมีแผนที่ ท่าทางเหมือนเดินเข้าไปถามทางคนที่ยืนละแวกนั้นหล่ะ
แต่เหมือนเค้าจะไม่ได้คำตอบ เพราะเห็นส่ายหัวกันอย่างเดียว
เค้าก็วิ่งไป วิ่งมา ซักพักก็หายไปจากเรดาห์ จนนึกว่าเค้าไปแล้ว


เดินลงจากบันไดมาดูรถเมล์ (ตัดสินใจจะไปเอกมัย) หันมาอีกที
เห็นเ้ค้านั่งหน้าเหนื่อย ดูแผนที่อยู่ตรงตีนบันได และทุกคนต่างถอยหนี 
อันตัวข้าเจ้า ก็ไม่ค่อยได้พูดกับชาวต่างชาตินัก แต่ก็เอาเถอะ เห็นแล้วเหนื่อยแทน 

เลยเข้าไปถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม
เค้าเลยบอกว่าจะไปเซนจูรี่ เค้าชี้แผนที่ให้ดูตรงซอยรางน้ำ
ทีนี้เพื่อความชัวร์เรื่องสายรถเมล์ ก็เลยหันไปถามลุงๆ ที่ยืนแอบมองอยู่ใกล้ๆ ว่ามีสายไหนผ่านมั่ง
พอรถเมล์มาลุงแกบอกคันนี้ผ่าน ก็เลยบอกให้เค้าขึ้น
พอขึ้นไปแล้ว เห็นข้างรถ อ่าวเวร คันนั้นไม่ผ่าน 

แป๊บนึง ลุงก็มาสะกิดชี้ให้ดูว่าเค้ากลับมานั่งทีเดิม  แอม ซอด้วง
ก็เลยชดใช้ด้วยการเดี๋ยวพานั่งรถเมล์ไปด้วยกัน
เปลี่ยนมาไปอนุสาวรีย์ก็ได้ฟะ
จะได้ไปด้วยกันเลย ไม่ต้องกลัวหลงแล้ว 
นั่งไป คุยไป (งูๆ ปลาๆ) เป็นการฝึกภาษาไปในตัว เฮฮาดี
ไปส่งที่เซนจูีรี่แล้วก็แยกย้าย ด้วยรอยยิ้ม


วันนั้น
เลยได้เพื่อนเพิ่มอีก 1 คน
ชื่อนิโคล อายุ 29 (หน้าไม่น่าถึง) น่ารักดี เป็นลูกเรือชาวเยอรมัน
มีัแฟนแล้วด้วย ชื่อ ซูคอร์ฟ ออกเสียงยากจริงต้องบันทึกไว้ วันหน้ามาอ่านจะได้ไม่ลืม 
พอถามถึง hi5 เค้าบอกไม่รู้จัก มีแต่ facebook
คงต้องทำมั่งแล้ว 

[psyfer]

สมัครเฟซบุ๊ค เลยเฟิร์น 













แล้วมาเล่นเรสเตอรองกัน 

[น้องเข่มเข๊ม]

เฟิร์นแบบดูใจดีเนอะ   

[Soris0ri]

ออกจะนางสาวไทย 







// แล้วจะลองสมัครนะเคอะ
แค่อะไรๆ ที่ทำนี่ยังขี้เกียจอัพเลย 

[☼ แอนมินิ ☼]

เคยเห็นแขกกลุ่มนึงยืนมุงดูแผนที่ตรงรถไฟฟ้าใต้ดินเหมือนกัน
ตอนแรกจะเดินผ่านไปแล้วล่ะ
แต่เห็นแขกคนนึงสะพายกระเป๋า AIT
อ้าว เรียนสถาบันเดียวกัน
เลยเข้าไปถามว่าจะไปไหนแล้วก็บอกทางเค้าไป

รู้สึกเหมือนได้เป็นเจ้าของประเทศที่ดี 

[O.D.M.]

จากความเดิมเมื่อปีที่แล้ว เก็บกระเป๋าตังค์ได้
เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว มีโทรศัพท์เข้าจากผู้รับเหมาที่เพิ่งรู้จักกัน
เค้าว่ามีงานอยากให้ช่วยทำแบบให้หน่อย เป็นตกแต่งซ่อมแซมบ้าน เลยรับปากไป
วันรุ่งขึ้น ก็เลยนัดไปเจอกับลูกค้าที่จะทำ

สรุป เป็นเจ้าของกระเป๋าใบที่ผมเก็บได้เมื่อปีที่แล้ว....
เค้าเองก็ยังจำได้ เลยสรุปให้ผมทำบ้านให้เค้าเลย ไม่ต้องดูตัวอย่่างงานแล้ว
อีกทั้งยังแถมงานแต่งหน้าร้านเพิ่มให้อีก 1 งานเข้าไปด้วยเลย

รู้สึกแล้วว่า ทำดียังไงสักวันมันก็ต้ิองได้ดี
มีกำลังใจที่จะทำอะไรดีๆขึ้นอีกเยอะเลย 

[Buob Marley]

เย็นวันนั้น

นั่งรอรถเมล์ตรงบันไดที่หน้ากองสลาก
ตัดสินใจจะไปเอกมัย หรือไปอนุสาวรีย์ดี
กะว่ารถแอร์สายไหนมา คนน้อยก็จะขึ้น (อากาศร้อนมาก )
และเนื่องจากว่า นั่งบนนั้นทำให้ทัศนวิสัยดี
เลยเห็นฝรั่งสาว backpacker คนนึง ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาว กางเกงขาสั้นจุ๊ดสไตล์ฝรั่งมาไทย
ในมือมีแผนที่ ท่าทางเหมือนเดินเข้าไปถามทางคนที่ยืนละแวกนั้นหล่ะ
แต่เหมือนเค้าจะไม่ได้คำตอบ เพราะเห็นส่ายหัวกันอย่างเดียว
เค้าก็วิ่งไป วิ่งมา ซักพักก็หายไปจากเรดาห์ จนนึกว่าเค้าไปแล้ว


เดินลงจากบันไดมาดูรถเมล์ (ตัดสินใจจะไปเอกมัย) หันมาอีกที
เห็นเ้ค้านั่งหน้าเหนื่อย ดูแผนที่อยู่ตรงตีนบันได และทุกคนต่างถอยหนี 
อันตัวข้าเจ้า ก็ไม่ค่อยได้พูดกับชาวต่างชาตินัก แต่ก็เอาเถอะ เห็นแล้วเหนื่อยแทน 

เลยเข้าไปถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม
เค้าเลยบอกว่าจะไปเซนจูรี่ เค้าชี้แผนที่ให้ดูตรงซอยรางน้ำ
ทีนี้เพื่อความชัวร์เรื่องสายรถเมล์ ก็เลยหันไปถามลุงๆ ที่ยืนแอบมองอยู่ใกล้ๆ ว่ามีสายไหนผ่านมั่ง
พอรถเมล์มาลุงแกบอกคันนี้ผ่าน ก็เลยบอกให้เค้าขึ้น
พอขึ้นไปแล้ว เห็นข้างรถ อ่าวเวร คันนั้นไม่ผ่าน 

แป๊บนึง ลุงก็มาสะกิดชี้ให้ดูว่าเค้ากลับมานั่งทีเดิม  แอม ซอด้วง
ก็เลยชดใช้ด้วยการเดี๋ยวพานั่งรถเมล์ไปด้วยกัน
เปลี่ยนมาไปอนุสาวรีย์ก็ได้ฟะ
จะได้ไปด้วยกันเลย ไม่ต้องกลัวหลงแล้ว 
นั่งไป คุยไป (งูๆ ปลาๆ) เป็นการฝึกภาษาไปในตัว เฮฮาดี
ไปส่งที่เซนจูีรี่แล้วก็แยกย้าย ด้วยรอยยิ้ม


วันนั้น
เลยได้เพื่อนเพิ่มอีก 1 คน
ชื่อนิโคล อายุ 29 (หน้าไม่น่าถึง) น่ารักดี เป็นลูกเรือชาวเยอรมัน
มีัแฟนแล้วด้วย ชื่อ ซูคอร์ฟ ออกเสียงยากจริงต้องบันทึกไว้ วันหน้ามาอ่านจะได้ไม่ลืม 
พอถามถึง hi5 เค้าบอกไม่รู้จัก มีแต่ facebook
คงต้องทำมั่งแล้ว 

อืมมม~