เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

[ส้ ม ♥]

 

กำลังจะมาพิมพ์บอกวิธีซักหน่อย

[IM]

วีธีฆ่านกอ่ะนะ 

[Piix]

ทำไมมันตายอ่า

[ส้ ม ♥]

วีธีฆ่านกอ่ะนะ 

อีเอม  เดี๋ยวตูจับหักคอซะนี่     

[IM]

 

[Bluecat]

ได้เจอเพื่อนสมัยประถม รู้สีกเหมือนเป็นเด็กๆเลย หัวเราะเสียงดังพอคุ้ยเรื่องเก่าๆมาเล่ากัน

[☼ แอนมินิ ☼]

เมื่อวานไปโรงพยาบาลพาเหม่งไปฝึกพูด (ถ้าใครไม่รู้ เหม่งเป็นเด็กพูดช้า มีปัญหานิดหน่อย)
แต่ว่าตามไปคนละทีกับภรรยาและลูก
ขณะเดินไปที่ห้องพัฒนาการเด็ก ก็เจอลูกนกกระจอกตัวนึงตกลงมาจากรัง
ดีว่ามันโตพอสมควร ขนขึ้นแล้ว(ก็มากพอจะดูออกว่ามันเป็นนกกระจอก) เลยดูไม่เป็นอะไรมาก
แต่ก็นอนขดๆ สั่นๆ อยู่ในพงหญ้า
ตอนแรกว่าจะปล่อยไว้ตรงนั้นให้พ่อแม่มันมาเจอ
แต่ว่าพอหันมาอีกทางเจอหมาตัวนึงนอนหลับอยู่...เอ่อ มันจะตื่นมาแดกนกก่อนพ่อแม่นกมาเจอมั้ยวะ
แล้วปกติพ่อแม่นกมันเอาขึ้นรังได้มั้ยวะ...
ปล่อยไว้มันจะตายมั้ยวะ...
เอาไงดีวะกู...


ตอนนี้เอามาป้อนกล้วยกับไข่แดงที่บ้าน
เริ่มโผล่หัวออกมาร้องขออะไรกินได้แล้ว
แต่ด้วยความเป็นลูกนก มันจะกินได้ทีละหน่อย แต่กินมันทั้งวัน 
ช่วยกันป้อนทั้งบ้าน รวมทั้งเหม่ง ซึ่งได้สละโตะนักเรียนเป็นที่ตั้งบ้านเจ้านกซ่า

ต่อไปตูจะสอนมันบิน กับหาหนอนเองได้ยังไงวะ

กำลังจะบอกซะหน่อย ว่าอย่าให้อาหารทั้งวัน 
(เพราะให้บ่อยเท่าไหร่มันก็กิน)
เพราะปกติมันร้องหาอาหารทั้งวัน แต่ธรรมชาติของนก มันจะไม่ได้กินทั้งวัน
เพราะแม่มันต้องหามาป้อนตัวอื่นด้วย
ป้อนแค่ 2-3 เวลาต่อวันก็พอ 

จากคนมีประสบการณ์เลี้ยงลูกนกตกจากรัง 

[Romzaikyu]

เผอิญเจอข้อมูลในเว็บเลี้ยงนกมาว่าถ้าเป็นลูกนกเล็กๆ ให้ทุกครึ่งชม.
ถ้าใหญ่หน่อยก็ประมาณ 1-2 ชั่วโมงครั้งน่ะ

น่าจะมาโพสต์ถามในนี้เร็วกว่านี้เนอะ

[ออยอิชี่]

คำเตือน: กระจู๋นี้ร้างมากว่า 120 วันแล้วนะ
ตั้งสติก่อนขุดกระจู๋นะจ๊ะ

อย่าได้แค


ผมคงมีประสบการณ์กับรถเมล์สายต่างๆ เต็มไปหมด
แล้วคุณหล่ะ เคยขึ้นรถเมล์ไหม

ปรกติแล้วเวลาขึ้นรถเมล์ ผมเดาได้เลยว่า
หลายๆ คนอยากให้รถโล่ง
อยากให้มีที่นั่งเหลือ
เหลือสำหรับเรา
ให้เราได้นั่ง
ผมก็เช่นกัน
แต่ในความเป็นจริง
มันเหมือนกับการเสี่ยงโชคมากกว่า

วันนี้ก็เช่นกัน
หลังจากที่ผมกลับจากบางกะปิ
แน่นอน ผมจะกลับตึกเนชั่นทาวเวอร์ บางนา
ก็ต้อง 207 สายเดียวเท่านั้น
แรกเริ่มที่ผมขึ้นไป
ที่นั่งในรถเมล์ว่างทีเดียว
เมื่อรถเคลื่อนผ่านป้ายจุดจอดต่างๆ
คนก็เพิ่มขึ้น
เพิ่มขึ้น
แล้วก็มี พี่ ไม่สิ น่าจะเรียกว่าน้ามากกว่า ก้าวขึ้นรถเมล์มา
ไหล่ข้างนึงสะพายกระเป๋าผ้า ดูท่าจะหนักเอาการ
สังเกตได้จากไหล่ที่เอียงตามน้ำหนักของกระเป๋า
ที่แขนอีกข้างนึง ได้กลายมาเป็นที่ห้อยถงพลาสติกใบโต
ดูจากรอยที่ถูกกดจมลงไปในเนื้อ ก็พอเดาได้ว่า
ไอ้เจ้าถึงพลาสติกใบนั้น ก็น่าจะหนักไม่น้อยกว่ากระเป๋าผ้าทีเดียว
ผมหันไปรอบตัว
อ้าว เบาะหลังสุด(เบาะยาว) ยังเหลือที่ว่าง 1 ที่นี่
แต่ทำไมน้าคนนี้จึงไม่ไปนั่ง
อ๋อ ผมเข้าใจแล้ว
มีผู้ชายหน้าทะมึน กับ คนสมบูรณ์นั่งประกบที่ว่างอยู่นี่เอง

ผมก็เข้าใจนะ บางที
ผู้หญิง คงเลือกที่จะยืน
ถ้าจะให้ย้ายไปนั่งตรงนั้น
เขาอาจมองว่ามันไม่ปลอดภัยก็ได้มัง
ที่ตรงนั้น ผมน่าจะนั่งได้แฮะ
ผมตัวสูง แต่รูปร่างก็ผอมบาง
น่าจะนั่งได้สบาย
ิคิดได้ดังนั้น
ก็ไปสะกิดน้าคนที่หิ้วของอยู่
ให้มานั่งที่ผม
แล้วผมย้ายไปนั่งเบาะหลังเอง
ไม่รู้ทำไม มันสบายใจ
ตูบ้าป่าวนี่ 
น้าคนนั้นหันมายิ้มแล้วก็ขอบคุณ
กระเป๋ารถเมล์เห็น ก็ยิ้มให้ผม
เออ ดีแฮะ ได้รอยยิ้มจากคนที่ไม่รู้จัก
เป็นรอยยิ้มที่ดูจริงๆใจ จากใครก็ไม่รู้เพิ่มอีกสองคน
คืนนี้ คงฝันดีอีกคืนมัง...~
ชายออย 

[Romzaikyu]

ป้าชอยอยากนั่งกับผู้ชายหน้าโหดๆ ก็บอกมา 

[ออยอิชี่]

โหดที่ว่า เท่่าลุงเป็ดไหม 

[หนุ่ม]

ออย
ได้นั่งระหว่างผู้ชายหน้าทะมึนกับคนสมบูรณ์
แล้วนอนหลับฝันดี

[แอ้]

สรุปได้ดีมาก  



เรื่องดีๆ ตอนนี้คือ งานเยอะ มีปัญหารายวัน
สุขภาพเดี้ยงๆ อ้วน แก่ ยังจนอยู่ ฯลฯ
แต่ยังหัวเราะเสียงดังๆ ได้อยู่เหมือนเดิม..

[ออยอิชี่]

แค่เรายิ้ม ก็ทำให้บรรยากาศโดยรอบได้ยิ้มตาม 

[ส้ ม ♥]

น้องออย +