เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

[Romzaikyu]

วันนี้อัดล้วงลับฯ 2 เทป
ขณะรออัดเทป 2 อยู่
ก็นั่งเตรียมพร๊อพอยู่หลังเวที
ตอนแรกในสตูฯ ก็เปิดเพลงบิ๊วคนดู ด้วยเพลงแด๊นซ์ๆ
แล้วเพลงก็หยุด ไฟก็ดิมลง
วงแมวสำราญ(วงประจำรายการ รู้จักชื่อกันแล้วนะครับ)ก็ขึ้นอินโทรเพลงช้าๆ คุ้นๆ จากวันเก่าๆ ขึ้นมา
ปากเราก็ร้องขึ้นมาด้วยความคิดถึง "อยากบอกให้รู้ ฉันคือคู่ยามเธอพลั้ง..."
เพลงเพื่อนกันของเบิร์ดกะฮาร์ทนั่นเอง
แล้วเพลงก็หยุดไปดื้อๆ เอ้า กำลังเพลิน

ไม่ทันบ่น อินโทรก็ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเสี้ยงนักร้องชายนุ่มๆ ก็ขึ้นมา
"อยากบอกให้รู้ ฉันคือคู่ยามเธอพลั้ง..." ใครกัน
ปกติวงนี้มากันแต่นักดนตรีนิ ดูในมอนิเตอร์ก็ไม่เห็นเวที
เสียงคนดูก็กรี๊ดขึ้นมา
พอออกไปดู พี่หนุ่ม กรรชัยนี่เอง 

เลยออกไปร้องคลออยู่หน้าเวทีกับตุ๊กกี้
น้องสเตทถามว่าเพลงของใคร
เบิร์ดกะฮาร์ทไง
เกิดไม่ทันว่ะพี่ 
ช่างมัน ตอนนี้คนคุมไฟเริ่มเล่นไฟสีแล้ว

วันนี้เลยได้ฟัง "เพื่อนกัน" "ลืม" จากเสียงนุ่มๆ ของพี่หนุ่ม
ตบท้ายด้วย "ยินยอม" หนุ่ม กรรชัย ฟีเจอริ่ง ตุ๊กกี้ เพราะพี่หนุ่มขึ้นคีย์ไม่ถูก 

ทำงานมีความสุขขึ้นเยอะแฮะ 

[ยุนเอ]

อยู่บ้านมากๆ เลยไปคุ้ยๆ หาหนังสือเก่าๆ มาจะอ่านไปเจอจดหมายรักสมัยยังเด็ก เจ็ดแปดปีที่แล้ว
เลยรื้อมานั่งอ่าน เหมือนเหตุการณ์พึ่งเกิดขึ้นเร็วๆ นี้เอง

อ่านไปก็ขำไป ชีวิตมันก็เป็นยังงี้นิเนอะ

ปีหน้าเขียนไดอารีดีกว่า :)

[Buob Marley]

ของพี่ร่มดูเป็นความสุขผู้สูงวัยมากๆ
ของเอนี่ก็ความสุขแบบคนพ้นวัยรุ่นมาแล้ว

[Buob Marley]

เมื่อเช้ากับข่าวนี้ครับ หัวเราะแทบตาย แต่น้ำหูน้ำตาไหลเลยล่ะ


http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/7067875/Seven-year-old-raises-60000-for-Haiti-appeal.html

[โก้]

ขี่แมงกะไซค์มาทำงานเมื่อเช้า
เจอเต่าตัวนึงจอดอยู่กลางถนน
รถทุกคันที่ผ่านไปมา หลบให้มัน
แล้วสิงห์แมงกะไซก็จับมันส่งเข้าฝั่งที่มันหันหน้าไป

อิอิ

ปล. ถูกฝั่งอย่างที่เต่ามันต้องการหรือเปล่าไม่รู้ แต่ดีกว่าให้มันอยู่บนถนนตอนรถเยอะๆ

[Buob Marley]

ขี่แมงกะไซค์มาทำงานเมื่อเช้า
เจอเต่าตัวนึงจอดอยู่กลางถนน
รถทุกคันที่ผ่านไปมา หลบให้มัน
แล้วสิงห์แมงกะไซก็จับมันส่งเข้าฝั่งที่มันหันหน้าไป

อิอิ

ปล. ถูกฝั่งอย่างที่เต่ามันต้องการหรือเปล่าไม่รู้ แต่ดีกว่าให้มันอยู่บนถนนตอนรถเยอะๆ

ถ้าผิดฝั่งมันคงเซ็ง

[โก้]

ตอนส่งมันแล้วตูก็คิดแบบนั้นแหละ

[Buob Marley]

นานนะกว่าจะเดินมาถึงตรงนั้น

[ออยอิชี่]

เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาไปเที่ยวเกาะล้าน
ขากลับ ก็นั่งเรือ Slow Boat กลับตามทุนทรัพย์



คือผมได้นั่งตรงกลางเรือ ตามภาพ
ผม = จุดดำ
สาวหมวยรุ่นแม่ = จุดฟ้า  ตาบอดสี
หนุ่มตี๋รุ่นพ่อ = จุดเขียว
เด็กตี๋ เด็กหมวย = จุดขาว

ทีแรกตรงจุดขาวสองเด็กน้อยก็ร่มดีอยู่หรอก
พอเรือหันหัวเรือพร้อมกลับฝั่ง
แดดก็เริ่มมาฝั่งนั้นแทน
ทีแรกผมไม่ได้มองรอบตัวเลย
นั่งมองไปแต่ทางด้านหน้า
ซักพัก เห็น สาวหมวยรุ่นแม่(จุดฟ้า) แกแลขวาบ่อยๆ เลยสงสัย
ก็เลยหันมองตาม เห็นเด็กน้อยสองคน นั่งหลบแดดอยู่ตรงพุงอันใหญ่โตของคุณพ่อหนุ่มตี๋
ผมเลยหันไปบอก กับ สาวหมวยรุ่นแม่ว่า ให้น้องมานั่งที่ผมไหมครับ เดี๋ยวผมไปนั่งตรงนั้นเอง
ผมเลยลุกขึ้น แล้วไปให้น้องเด็กตี๋ มานั่งกับแม่ เพราะแกนั่งหลับ หัวเหวี่ยงไปมา (นึกถึงคนหลับ ผงกหน้า ผงกหลัง เอียงซ้าย เอียงขวา)
แล้วเด็กตี๋ก็ได้ไปนอนตักแม่ ส่วน หนุ่มตี๋รุ่นพ่อก็ช่่วยบังแดดให้ลูกสาวต่อไป
น่ารักอ่ะ แก้ามขาวอมชมพู ปากแดง หูแดง น่ารักน่าฟัดมากมาก
นั่งไปได้อีกนิด เด็กหมวยก็เริ่มน้ำลายยืด ปนกับ เหงื่อที่แตกแบบเยอะมาก
มันร้อนหน่ะ นั่งตรงขอบเรือ กันแดดบังแดดไม่มิด
ผมเลยสะกิดเพื่อนให้เอาพัดอาม่า ของผมมา(พัดที่คนจีนใช้ สีเหลือง ตัดแดง ตัดเขียว พัดสานหน่ะ)
เพื่อนก็นึกว่าผมจะพัดหรือบังตัวเอง
ป่าวเลย ผมเอาพัดมาบังให้ เด็กหมวย
เห็นแล้วทนไม่ได้ น้องเหงื่อแตก ทั่วตัว น้ำลายก็ยืดยาด คงเพลียจนหลับหน่ะ
ก็บังแดดให้ตั้งแต่ออกจากเกาะล้านจนถึงพัทยานั่นแล
เพื่อนชมว่า ออยเมิงหล่อมาก
เพิ่งรู้เร๊อะ!!! แต่ขอโทษครับ ผมไม่หล่อ แต่ อร่อย  
มีความสุข  

[JΛNΣ]

สาวหมวยรุ่นแม่ = จุดแดง

ตูหาจุดแดงไม่เจอ 

[eThics]

ตูหาจุดแดงไม่เจอ 

/

[ส้ ม ♥]

แม่ฝากกล่องที่ใส่เตารีดเก่าๆ ไว้ใบนึง วานตูให้ไปหากล่องสุญญากาศดีๆ มาให้หน่อย

เปิดออกมาก็ถึงบางอ้อ ว่าเป็นจดหมายรักที่พ่อส่งถึงแม่ ตั้งแต่ยังไม่เป็นแฟนกัน ยันแต่งงาน มีลูก

ถึงพ่อจะเสียไปนานมากแล้ว ไม่มีความทรงจำใดๆ เกี่ยวกับพ่อเลย

พอมานั่งอ่านจดหมายไปเรื่อยๆ พร้อมเสียงเล่าถึงสมัยพ่อยังมีชีวิตอยู่ จากทั้งทางอา และทางแม่

หืมม ~ ตูรู้แล้ว ไอ้นิสัยประหลาดๆ หลายๆอย่าง นี่ตูได้มาจากใคร 


พ่อเป็นผู้ชายที่แสนดี ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว รักครอบครัวมาก

พ่อสอบเป็นไปรษณีย์ได้ ตอนนั้นเป็นอะไรที่สอบยากมาก เพราะเค้ารับแค่คนเดียว

ตอนพ่อเสีย .. มีคนมากมายจากทั่วสารทิศ ที่พ่อเคยไปส่งจดหมายให้มางานศพ  จึงเป็นงานศพที่คนไม่รู้จักกันมามากที่สุด

แต่ทุกคนรู้จักพ่อ ... แม่เคยบอกว่า พ่อชอบกลับบ้านดึก เวลามีจดหมายเร่งรีบ

พ่อบอกแม่ว่า ของแบบนี้เค้ารีบร้อน อีกฝั่งของจดหมายเค้าอาจป่วย หรือต้องการความช่วยเหลือก็ได้ จึงต้องรีบเอาไปให้

เรียกได้ว่าเป็นผู้นำพาทั้งความสุข และความเศร้า เป็นคนที่มีความสำคัญของชาวบ้านจริงๆ

และแต่ละที่ก็ไกล แสนไกล .. แต่ทุกครั้งที่กลับมา พ่อมักจะมีผลไม้ ผักหญ้าจาก คนที่พ่อไปส่งจดหมายให้อยู่เสมอๆ

พ่อตูเป็นคนใจดีนะ แต่บทจะหัวดื้อหัวรั้น ก็ใช่ย่อย ถึงขนาดไปร่วมขบวนเดินประท้วงมาแล้ว (สมัยก่อนน่ะนะ ถือว่าเป็นพวกหัวแข็งมาก) 

ตอนจะแต่งงานกับแม่ โดนตัดพ่อลูก ตูก็ยอม 555+ .. พอดีตอนนั้นแม่จน และปู่เป็นอาจารย์ใหญ่ ปู่เลยไม่ชอบแม่มากๆ 


วีรกรรม เยอะจริงๆ .. ถ้ายังมีชีวิตอยู่ คงได้สนุกแน่ๆ

เป็นช่วงเวลาดีๆ เวลานึง ที่อยู่ส่วนลึกของความทรงจำจริงๆ 

[ออยอิชี่]

ตูหาจุดแดงไม่เจอ 

/

ผมพิมพ์ผิดคร้าบบบ 
มองจุดฟ้าเป็นจุดแดง 

[eThics]

 

[Ou!]

อ่านความสุขของคนอื่นแล้วก็อิ่มใจ