เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

เริ่มโพสต์โดย ความฝันกลางฤดูร้อน, 22 ก.ค. 2007, 21:31 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

แอ้

ยินดีด้วยนะคะน้องเดือน..
ทีนี้ก็สู้ต่อไป แล้วถ้าได้ไปเชียงใหม่จะไปเยี่ยมนะ  :56:

Ou!

งบน้อย

蓝月 (lán yuè)

วิดยา :25:

ขอบคุณทุกท่านอีกทีนะค้าาา ดีใจจจจจ :53:
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...

Ou!







เย่ๆ เข้ากรุงเมื่อไรมาเลี้ยงทาโกะฯ ด้วยนะ :45:


งบน้อย

☼ แอนมินิ ☼

#1684
 :25: ดีใจด้วยนะเดือน
ว่าแต่เรียนข้ามประเทศเลยนะ
อยู่ใต้แล้วก็ไปอยู่เหนือเนี่ย

ว่าแต่เรียนกี่ปีเหรอ

REROYD


aCh.

ก้าวไปตามฝัน..แม้ปัจจุบันจะกินแกลบ T_T

โบว์

ไปเที่ยวๆๆๆๆๆ ลอยโคมปีนี้ก็เจอกันดิ :33:

Ah!

        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R

กวางจ้ะ

เมื่อวานนี้ ตอนบ่าย ๆ แม่โทรมาหากวาง
แม่บอกว่า เจ๊หมวย (เพื่อนแม่)
ซื้อคัพเค้กมาให้แล้วนะ วางอยู่ในห้อง
กวางเลยบอกแม่ไปว่า
งั้นเค้กกล้วยหอมที่อยู่ในห้องอีกกล่องนึงก็เอาไปให้เขาด้วยนะแม่
แม่ก็โอเค วางสายไป



(เท้าความนิดนึง
กวางเคยเอาบราวนี่ให้เจ๊หมวยทานแล้วเจ๊เค้าติดใจอ่ะค่ะ
ถามใหญ่เลยว่าได้สูตรมาจากใคร
แถมเจอหน้ากันรอบล่าสุด ยังบอกอีกว่า
ถ้ากวางทำขนมอีก พี่ขอกินด้วยนะ
เวลามีคนมาขอให้เราทำขนมให้กินนี่มันปลื้มเนอะ  :40:)




และก็ พอตกเย็นกวางเลิกงาน ไปหาแม่ที่ร้านส้มตำ
กวางถามถึงเค้กกล้วยหอม ว่าได้เอาไปให้เจ๊หมวยมั้ย
แม่ตอบว่าเปล่า กวางก็ถามต่อว่า แล้วเอาไปให้ใครล่ะ?
แม่บอกว่า ให้ป๊าเอ็ง ป๊าเองบอกกูว่ายังไม่ได้กินขนมเลย
ก็เลยขอของมึงกล่องนั้นไว้กิน และก็บอกว่าทำรอบหน้าค่อยแบ่งเจ๊หมวย




รู้สึกดีจัง
ทั้ง ๆ ที่ช่วงแรกที่กวางทำขนม
ป๊ากวางเขาจะมองว่ามันเกะกะลูกตามาก ๆ ด่าทุกวันเลย
เวลากวางทำอะไรกินก็จะแอบ ๆ ทำ เพื่อไม่ให้เขาว่ากวาง (กลัวเสีย self แหละ)
พอมาถึงตอนนี้นะ ได้ยินแบบนี้
เรื่องอื่น ๆ ที่กวางเครียด ๆ อยู่ แทบจะคลื่นไส้ ไมเกรนจะขึ้น
กวางไม่มีอาการพวกนี้เหลืออยู่เลย

ครอบครัวนี่แหละสำคัญที่สุด  :40:

N/A

อ้างคำพูดจาก: MoonShines เมื่อ 12 ก.พ. 2009, 23:28 น.
ขุด

สอบ ป โท มช ติดละค่า :25:
if clause complete ไป 1

ได้ดูแพนด้า
ไปกินข้าวเค้าก็ให้กาแฟมาฟรีแก้วนึง (เค้าลองเครื่องชงอยู่ ฮ่าๆๆ)
ไปเที่ยวตอนเย็น
มีพี่สาวน่ารักมาหาพร้อมหนังสือและการ์ดอีกใบ

วันนี้ดีใจอ่ะ คนละเรื่องกะเมื่อวานเลย *-*


ยินดีด้วยครับผม :35:
นี่คือลายเซ็นของคุณ   นี่คือคำแนะนำตัวของคุณ <<< ชื่อ ณ และเป็นผู้ชายนะครับ - -"

แอ้

อาทิตย์ที่แล้วเอาสแตมป์เซเว่น 330 บาทไปแลกเก้าอี้โดเรมอน เขาขอเบอร์โทรศัพท์ไว้ แล้วให้บิลเล็กๆ มาใบหนึ่ง
ซึ่งวันต่อมาแอ้ก็ทำหายด้วยความรีบอะไรสักอย่างของตัวเอง..

พอไปติดต่อขอรับของ เขาบอกว่าให้ไม่ได้ถ้าไม่มีบิล ตอนแรกก็อารมณ์เสีย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเขานะคะ
แค่รู้สึกเฟลๆ กับตัวเองนิดหน่อย แล้วก็กลับบ้านไป.. ไม่น่าเชื่อว่าพี่ที่เซเว่นเขาตามเรื่องให้ เมื่อวานเช้าแวะไปซื้อขนมจีบทานตามปกติ
เขาบอกว่าแอ้รับของได้เลย แค่บอกหมายเลขโทรศัพท์เท่านั้น ก็รู้สึกดีนะคะ ที่เขาใส่ใจ แต่ต้องไปทำงานเลยบอกว่าตอนเย็นจะมาเอา

พอค่ำๆ จะไปรับของ และซื้อของกินด้วย ทั้ๆ ที่พี่คนเมื่อเช้าออกเวรไปแล้ว แต่ก็ฝากเรื่องไว้กับอีกคน พอโผล่ไปถามเขาก็จัดการค้นให้ทันที
แล้วน้องพนักงานอีกคนเห็นว่าแอ้ซื้อของเพิ่มอีก ถือเก้าอี้อีก เอาทั้งหมดรวบไว้มือซ้ายมือเดียว เพราะมือขวามันเดี้ยง ก็ยังจะอาสาไปส่งบ้านให้อีก แต่ก็ปฏิเสธไปเพราะแอ้ถือไหวอยู่..

เจอคนมีน้ำใจก็รู้สึกดี ยิ้มไปได้อีกวัน  :22:

eThics

วันนี้ไป ททท.
ตอนรอจะขึ้นลิฟท์ มีกลุ่มคนเดินพรึ่บพรั่บเข้ามาหน้าลิฟท์ 4-5 คน
ว. ถาม รปภ ว่าเคลียร์ลิฟท์เรียบร้อยรึยัง
เพียงเฮือกเดียว ลิฟท์ 1 ใน 3 ตัวก็ลงมา
แล้วกลุ่มคนเดิมเหล่านั้นก็รายล้อมคนๆ นึงเข้าลิฟท์ไป
ขณะที่อีกคนกดปิดลิฟท์ ชายคนหนึ่งยื่นมือออกมากั้นประตูไม่ให้ปิด
แล้วยื่นตัวออกมาเรียกเรา และอีก 3 คนที่ยืนรอลิฟท์อยู่
"ไปด้วยกันได้ครับ เชิญครับ" ชายคนนั้นกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มดูจริงใจ

เขาคือ นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์
อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและการกีฬา

ปฏิบัติตัวแบบนี้
ใครๆ ที่อยู่ใกล้ๆ ก็นับถือ และแอบนิยมอยู่ในใจ
โดยไม่จำเป็นต้องอวดเบ่งบารมีให้คับสถานที่

ก็เลยยกมือไหว้ พร้อมกล่าวสวัสดี..และกล่าวขอบคุณก่อนจาก
ความสวัสดีจงมีแด่คนไม่ถือตัว และมีน้ำใจ :22:


ปล.
ไม่ทราบเหมือนกันว่าตอนนี้ยังมีตำแหน่งสำคัญอะไรรึเปล่า
แต่เห็นมีผู้ติดตาม เพื่ออำนวยความสะดวกให้เป็นพิเศษ

เราเป็นเช่นเราเชื่อ    :: tK ::    :: สีมา ::

itor

ตอนขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้านมา ยืนจับเสาที่อยู่ระหว่างประตู
สักพักมีคนขึ้นมาล้นหลาม เจอน.ศ. วิ่งเข้ามาจับจองเสาด้วยการเอาแขนกอดเสาไว้ข้างหนึ่งแล้วอ่านหนังสือโดยไม่สนใจรอบข้าง (  :08: พฤติกรรมนี้เกลียดพอๆ กับพวกที่เข้ามาแล้วพิงเสา)

แต่...มือผมกับนมน้องเค้ามันแนบกันอยู่ที่เสาต้นนัน้แหละ :55:
ไม่กล้าเอาออกกลัวน้องเค้ารู้ตัวแล้วจะอาย  :47:

ก็เลยทนจนลงที่สถานีอ่อนนุชเลย  :05:


SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines