โรงเรียนในอุดมคติ

เริ่มโพสต์โดย Layiji, 29 ก.พ. 2008, 18:06 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

คุณหนูฟ้า

 
print ไปให้น้องสาวอ่านได้ไหมคะ พี่บิ๊ก?  :37: + ค่ะ รู้สึกดีกับพี่อย่างบอกไม่ถูก  :25:
ความหลงใหลในภาพลวงตา ที่ได้มาใช่ความสุข

Rabbitinblack

ตามสบายครับ พิมพ์มาแล้วนิครับ ยินดีนะครับ ถ้ามันจะเป็นประโยชน์ให้กับหลายคน

ที่สำคัญผมว่า ผมโชคดีที่มีที่ปรึกษาที่ดี แล้วก็ค้นพบทางที่ตัวเองอยากเดิน แล้วอยากทำจริงๆครับ

☼ แอนมินิ ☼

สุดยอดเลยค่ะพี่บิ๊ก  :12: ขอบวกด้วยคน

ณัฏฐ์

อ้างคำพูดจาก: blackRabbit เมื่อ 09 มี.ค. 2008, 21:13 น.

อาจารย์จะไม่สนอะไรมาก เอะอะอะไรก็จะให้เรียนหมอ วิศวะ

อย่างเพื่อนผมก็มีแบบว่าอยากเรียนวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมมาก

แต่อาจารย์ก็ยุให้เรียนวิศวะ แต่มันก็เชื่อตัวเอง เลือกวิทยาศาสตร์

ถูกใจมากเลยครับคำนี้ อะไรก็หมอ วิศวะ  :25:+

ตอนนี้อาจารย์แล้วก็เพื่อนๆก็ถามกันทั้งนั้น ว่าทำไมไม่เรียนวิศวะ เลือกวิทยาศาสตร์จบมาจะทำงานอะไร

ผมไม่สนครับ ผมชอบ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
มันเป็นอะไรที่ฝังใจมาแต่เด็กเลยครับ

ว่าทำไม ต้องหมอ-วิศวะ
ทำไมต้องสายสามัญ
ทำไมต้อง วิทย์-คณิต

ชอบ? ผมไม่ได้ว่าคนที่เลือกเพราะชอบจริงๆนะครับ
แต่ส่วนใหญ่จะเลือกเพราะค่านิยม หมอรวย วิศวะเท่ เลือกตามเพื่อน
คนเก่งต้อง แพทย์ มันฝังหัวคนไทยมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ?

อย่างผมเรียนสายสามัญมาเพราะผมคิดว่า ผมต่อทาง ปวช. ไม่ได้ ผมไม่มีฝีมือช่างขนาดนั้น แล้วผมก็ถนัดทฤษฎีมากกว่า

วิทย์-คณิตฯ ผมก็เรียนสายนี้ครับ และคิดว่าตัวเองก็ไม่เหมาะกับสายนี้ซักเท่าไหร่ แต่มันคงเป็นสายที่ผมถนัดที่สุดละมั้ง
เพราะผมไม่เก่งศิลป์เลยครับ วาดรูป(ให้เหมือน)ก็ไม่ดี คือมือมันไม่ไปตามที่จินตนาการน่ะครับ
ส่วน ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ ผมยอมรับเลยว่า ชีวะนี่ไม่ใช่แนวเลยครับ ผมไม่ชอบท่องจำ ส่วนฟิสิกส์ เคมีพอถูไถได้ ที่ทำได้จริงๆก็คือคณิต

แต่ผมเลือกสายวิทย์เพราะว่า เมืองไทยมันเน้นหนักสายวิทย์มากไปหน่อย ทุกอย่างเลยต้องเป็นวิทย์
สาขาที่ผมอยากเรียนมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับวิทย์ 3 ตัวซักเท่าไหร่นะแต่ว่า ชื่อคณะมันคือคณะวิทย์ศาสตร์ เลยต้องเรียนมา
คณะที่ผมอยากเรียนตั้งแต่แรกคือ วิทยศาสตร์ สาขาคณิตศาสตร์ครับ

ตอนนี้ก็็กำลังจะได้เรียนแล้วล่ะครับ วิทยศาสตร์ วิทยาการคอมพิวเตอร์(แตกมาจากคณิตฯนะสาขานี้)
คงต้องรอดูตอนต่อไปแหละครับ ว่าจะเป็็นยังไง

icez

หลังจากเรียนคอมมาสองปี ตอนนี้ผมได้แนวคิดมาแล้วครับ
(จริงๆ คิดได้ตั้งกะก่อนเลือกเรียนคอมแล้ว แต่ตอนเลือกคณะ สิ้นคิดไปหน่อยก็เลยหลับตากาเอา)
เหมือนพี่บิ๊กอะแหละ คนที่อยากเก่งคอม ไม่ต้องเรียนคอมก็ได้
ขอแค่มันอยู่หน้าคอมมันก็เรียนของมันได้แล้ว

เอาเข้าจริง อาจารย์แนะแนวโรงเรียนผมดีมากๆ เลยนะครับ
ไม่ได้เอะอะอะไรก็วิดวะหรือแพทย์
(เผอิญได้อาจารย์คนนี้มาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาด้วย :25: )
เพื่อนๆ ผมมันเลยกระจายกันซะอลังการ
จบสายวิทย์ เกรดสูงซะด้วย ไปต่อ ถาปัตฯ :08: นิติ :08a: อะไรพวกนี้กันให้พรึบ :30:
สรุปเอ็งเรียนสายวิทย์เพื่อ?

ตอนนี้ผมก็เลยคิดว่า ไหนๆ ก็เข้ามาแล้ว ก็ขอพยายามดิ้นรนทำเรื่องปรับเนื้อหาวิชาเรียนในคณะ/สาขา
ให้เป็นไปตามที่เรา (และคนส่วนใหญ่) คาดหวังหน่อยละกัน
แบบว่า คณะเพิ่งเปิดใหม่น่ะครับ :08a:

วันดี.ฮอลิเดย์

อ่านที่คุณ blackRabbit เล่าแล้ว โอ้ ดีเนอะ
(แต่พูดไม่เพราะ คุณครูขออนุญาตหักคะแนนได้ไหม  :43:)

รู้สึกว่าการค้นหาตัวเองนี่มันต้องใช้เวลาจริงๆ มองตัวเองตอนอยู่ ม.ปลายรู้สึกว่าเด็กมากๆ เป็นไปได้ยากมากที่จะรู้ว่าอยากเป็นอาชีพอะไรจริงๆ (เพราะไม่รู้ว่าหาข้อมูลอย่างไรดี ถ้าตอนนี้มีลูก จะให้ไปทำงานแหลกเลย จะได้รู้เรื่องเยอะๆ) ตอนนั้นเน้นแต่เข้าห้องครูแนะแนว เคยทำแบบทดสอบวัดแววอาชีพ จำได้ว่าคะแนนที่ออกมา คอมพ์กับศิลปะเท่ากันเป๊ะ พอดูผล เขาบอกว่าให้ไปเป็น "นายหน้าค้าโรงเรือน"

พูดไม่ออก ๕๕๕
http://wdgd.multiply.com/journal/item/149
วางแผงแล้วจ้า (^0^)/

psyfer

แล้วฉันเรียนเกษตรฯ
มาทำงานกราฟิคนี่ล่ะ

หรือแอนจบถาปัดไปเป็นทหาร

ไอ้รสเรียนวาริช(ประมง)
มาขายเครื่องสำอางค์

เราเรียนกันไปเพื่ออะไรเหรอ  :37:

icez

ให้รู้ว่าเราไม่ชอบอะไร เราจะได้เลี่ยงอันนั้นครับ :42:

Buob Marley

 :05: พี่บิ๊ก
อ่านถึงตอนที่บอกพ่อแม่แล้วมัน :05:

จริงๆ ผมก็พอจะคิดได้ (บ้าง) แล้วนะเรื่องเรียนน่ะ :37:
แต่ไม่มีทางทำเกรดได้แบบนั้นชัวร์ๆ :30:

:27: บวกแรงๆ ให้เลย

ปล. จะเรียนถาปัดมันต้องเรียนสายวิทย์มาเฟ้ยไอซ์ :11:
http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

psyfer

ใช่เพราะถาปัดเอาคะแนนฟิสิกส์
ชั้นจำได้ คะแนนฟิสิกส์ 25
แต่ความถนัด 65  :30:

icez

อ้าวหรอ :42: หน้าแตก ว้า แย่จัง

เอาเป็นว่าไอ้รุ่นนี้นี่ เลือกคณะกระจายเอามากๆ
สถิติที่ผ่านมาปกติแพทย์ 20 เภสัช 10 กว่า
ปีผมแพทย์เหลือไม่ถึงสิบ เภสัชอีกนิดๆ หน่อยๆ

dogdoy

อ่านประวัติของบิ๊ก(ขอเรียกชื่อเล่นเลยแล้วกันนะครับ ตีซี้.. :22:)แล้ว อึ้งครับ ชื่นชมตัวบิ๊กและครอบครัวจริงๆครับ  :45:

อ่านแล้วรู้สึกว่า ต่อให้เรื่องราวในชีวิตมันเลวร้ายซักแค่ไหน เราจะตัดสินใจทำอะไรผิดไปยังไง แต่ถ้าคนใกล้ตัวเรายังรักเราและพร้อมจะให้อภัยและเข้าใจเราเสมอๆแล้ว เรานั้นก็พร้อมที่จะกลับตัวและแก้ไขให้มันดีขึ้นเสมอ

จะว่าไปแล้ว ในโลกนี้มันไม่มีอะไรที่เรียกว่า "ผิด" จริงๆหรือเปล่าอะครับ มันเหมือนกับว่าแค่ "พลาด" ไปหน่อยเท่านั้นเอง


ผมเองก็รู้สึกว่าตัวเองพลาดอะไรหลายๆอย่างไปในชีวิตเหมือนกัน :05: 


นึกถึงสิ่งที่ไปอ่านเจอเมื่อวานนี้ครับ ไม่รู้จะเกี่ยวกันไหม แต่ผมว่าเกี่ยวนะ :52: เป็นบทสัมภาษณ์ Steve Jobs ครับ
http://money.cnn.com/galleries/2008/fortune/0803/gallery.jobsqna.fortune/10.html

อ้างอิง"At Pixar when we were making Toy Story, there came a time when we were forced to admit that the story wasn't great. It just wasn't great. We stopped production for five months.... We paid them all to twiddle their thumbs while the team perfected the story into what became Toy Story. And if they hadn't had the courage to stop, there would have never been a Toy Story the way it is, and there probably would have never been a Pixar.

"We called that the 'story crisis,' and we never expected to have another one. But you know what? There's been one on every film. We don't stop production for five months. We've gotten a little smarter about it. But there always seems to come a moment where it's just not working, and it's so easy to fool yourself - to convince yourself that it is when you know in your heart that it isn't.

ถ้าเรามองเห็นข้อผิดพลาดต่างๆ แล้วก็แก้ไขมัน ไม่ว่ามันจะต้องเสียเวลามากแค่ไหน แต่สุดท้าย ผลลัพท์มันน่าจะออกมาคุ้มค่านะครับ
แต่สำคัญอีตรงที่ว่า เราเข้มแข็งพอที่จะกลับไปแก้ไขมันหรือเปล่านี่สิ :44:

โบว์

ก็น่าหรอกนะว่าพ่อแม่จะเข้าใจบิ๊ก
เพราะบิ๊กออกจะช่วยเหลือกิจการที่บ้านเป็นอย่างดี
เช่นหิ้วโทรโข่งจากบ้านที่เพชรขึ้นไปขายเพื่อนที่กทม.
:30:

Rabbitinblack

แน่ะ ยังจำได้อีก อ๋อ ช่วยเราขนนี่หว่า 555

iannnnn

แล้วก็นึกย้อนไปถึงตอนมัธยม (หมายเหตุ-ตูเรียนโรงเรียนเดียวห้องเดียวกะคุณกระต่ายดำนะ)
ตอนนั้นพอบอกอาจารย์แนะแนวว่าจะเข้าถาปัด
เท่านั้นแหละ อ่านสายตาแกออกเลย
แล้วก็เลิกปรึกษาอาจารย์ท่านนี้อีกเป็นอันขาด

คือโรงงาน เอ๊ย โรงเรียนนี้เขาบัญชาให้เด็กห้องหนึ่งต้องเป็นหมอ เป็นวิศวะจริงๆ นะ
รู้สึกว่าไม่ใช่แล้วแหละ เราไม่ได้เกิดมาเป็นเครื่องมือของรัฐบาลหรือของใครที่ชี้นิ้วยังไงก็เดินไปยังงั้นแล้วแหละ
ว่าแล้วก็จบมาเป็นทหารซะเลย

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines