โรงเรียนในอุดมคติ

[✖ S U R A L I S M ✖]

อ้าว หมอแมวไม่ได้เรียนหมอแล้วจบมาเป็นหมอได้ไงง่ะ

นั่นมันป๋าเลย!! 


ตึ่งโป๊ะ!!


















ช่วยเต่านะ สงสารเงื้อค้างไม่มีคนเอาลง 

[iannnnn]

เด็ก(มัธยม) เดี๋ยวนี้ ตัวเลือกเยอะขึ้น ..มาก
มากจนไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องขวนขวาย
ทุกอย่างมีมารออยู่ที่ปายนิ้วอยู่แล้ว

เอฟเฟกต์ตรงความไม่ต้องขวนขายนี่ สาหัสมากนะครับ
ความชั่งใจ ความไตร่ตรอง และความมานะอุตสาหะพยายามนี่หายไปหมดเลย

[Rabbitinblack]

แต่เรื่องเข้าค่ายนี่ก็ดีนะครับ อย่างน้่อยคนที่ไปค่ายก็สามารถที่จะทราบว่าคณะนั้นๆตรงกับที่เราอยากเรียนหรือเปล่า แต่มันยังไม่หลากหลาย ในที่นี้ ผมหมายถึงพวก ค่ายหมอ ค่ายวิศวะ ค่ายทันตะอะไรพวกนั้นครับ

[แทน]

แต่ค่ายพวกนี้ บางทีก็ทำให้เอนเอียงอยากเข้าไปซะทุกที่เลยน่ะสิครับ
ผมมีเพื่อนคนนึง ชื่อหยก ฉายา "หยกร้อยค่าย" มันไปมาทุกที่ทุกคณะ เมื่อวานจะเข้าวิศวะโยธา ถัดมาจะเข้าสถาปัตย์ กลับจากค่ายมา จะเข้าวณศาสตร์ สุดท้ายกลับไปเอาโยธา

[บักอาร์มมมม]

แต่ค่ายพวกนี้ บางทีก็ทำให้เอนเอียงอยากเข้าไปซะทุกที่เลยน่ะสิครับ
ผมมีเพื่อนคนนึง ชื่อหยก ฉายา "หยกร้อยค่าย" มันไปมาทุกที่ทุกคณะ เมื่อวานจะเข้าวิศวะโยธา ถัดมาจะเข้าสถาปัตย์ กลับจากค่ายมา จะเข้าวณศาสตร์ สุดท้ายกลับไปเอาโยธา

เหมือนเพื่อนผมเลย ตอนแรกจะเอาหมอ ซักพักวิศวะปิโต อีกซักแปปนิติ แล้วก็นิเทศ สรุปมันได้นิเทศครับ

[Rabbitinblack]

อันนั้นเหมือน ไม่ได้ว่านะครับ แต่ไปแล้วไม่ได้คิดตามหรือเปล่า ไปสนุกอย่างเดียวอะไรแบบนั้นหรือเปล่า

[:†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†:]

เด็ก(มัธยม) เดี๋ยวนี้ ตัวเลือกเยอะขึ้น ..มาก
มากจนไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องขวนขวาย
ทุกอย่างมีมารออยู่ที่ปายนิ้วอยู่แล้ว

เอฟเฟกต์ตรงความไม่ต้องขวนขายนี่ สาหัสมากนะครับ
ความชั่งใจ ความไตร่ตรอง และความมานะอุตสาหะพยายามนี่หายไปหมดเลย

ขออนุญาตนิดนึุง ครับ ผมมองว่าเด็กสมัยนี้ ลำบากขึ้นนะ อย่างสมัยผม ประถมก็ยังไม่มีเรียนพิเศษ

รร.ไม่มีเปิดภาค EP ให้พ่อแม่ขยัน แข่งกัน เอาลูกเข้า

รร.ตอ. อัตราส่วน คนสอบ ยังไม่มหาศาล ขนาดทุกวันนี้

ทุกวันนี้ ระยะห่างระหว่าง เด็กมากขึ้นเรื่อยๆ เด็กที่มีโอกาศดี พ่อแม่พร้อมสนับสนุน ก็จะดีไปเลย (ไม่รวมพวก กเฬวราก นะ)

ส่วนเด็กที่ขาดโอกาศ ต้องขวนขวาย ก็จะถูกทิ้งไปเรื่อยๆ

ค่าเทอม ค่าเรียน ก็ถีบสูงเอาๆ

แต่ถ้าจะพูดถึงมุมมองของผมในประโยคของคุณแอน ผมว่า พ่อแม่ป้อนทุกอย่างให้ลูกหมด จนลูกแทบไม่ต้องทำอะไรเลย

ผมเคยเจอเด็กที่ยังไม่เคยแม้ซ้อน มอไซค์ ม.1 แล้วยังข้ามถนนไม่เป็น ทุกอย่างพ่อแม่แทบประเคนใส่ในพานมาให้ ถ้าเคี้ยวข้าวแทนได้ก็คงทำไปแล้ว

[ณัฏฐ์]

เข้าค่ายนี่ผมชอบนะ

บางค่ายแม้จะดูสนุกไร้สาระ
แต่อย่างน้อยเราก็ได้เพื่อน
ได้รู้จักโลกกว้างขึ้น
ได้รู้จักแนวคิดใหม่ๆ

บางค่ายที่เป็นความรู้เราก็เต็มที่กับมัน
เรียนเอาอะไรๆกลับมาให้ได้มากที่สุด

บางค่ายที่เป็น โอเพ่นเฮาส์
ก็ทำให้เรารู้ว่าเราชอบอะไร
ไม่ชอบอะไร

ผมยังเสียดายเลยครับที่มีโอกาสเข้าค่าย ตอน ม.ปลายน้อยไป(ส่วนใหญ่จะเป็นค่ายความรู้อีกตะหาก)

[roundbol123]

ประมาณว่าถ้าไม่สบายไปเลยก็ต้องดิ้นรนสุดๆไปเลยรึเปล่าคะ 

[ณัฏฐ์]

ผมก็ว่าเหมือนเมื่อก่อนอยู่ดีแหละครับ

เพียงแต่ จำนวนคนมันเยอะขึ้น

เราเลยเห็นคนสบายเยอะขึ้น
แล้้วก็คนลำบากเยอะขึ้น

คนไม่มีอะไรเลยสมัยนี้
กับคนที่เป็นลูกชาวบ้านยากจนสมัยก่อน

คุณหนูลูกคนรวยมีโอกาสสมัยนี้
กับลูกข้าราชการใหญ่โต คนในวัง

มันก็ไม่ต่างกันหรอกครับ

แค่โลกมันแคบลง(หมายถึงข้อมูลอะไรๆก็ถึงกันได้หมดเลยเห็นโลกได้กว้างขึ้น)
คนมันเยอะขึ้น เราเลยเห็นอะไรๆ ที่ไม่เคยเห็น

[:†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†:]

สมัยก่อนเรียน รร.ประชาบาล ยังสอบเข้า ตอ.ได้

เด็กวัดยังมีโอกาศได้เรียน ธรรมศาสตร์

ผมว่า point หลักมันอยู่ที่คนเยอะขึ้นนั่นแหละครับ

แต่จำนวนที่นั่งเรียน มันไม่ได้เยอะตาม ในสัดส่วนที่เท่ากับ จำนวนคนที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่ หรือ

ฉะนั้นโอกาศในการเข้าถึง สำหรับคนทั่วไป หรือผู้ที่ด้อยโอกาศกว่า มันก็ต้องน้อยลงเป็นธรรมดา

เืทียบง่ายรุ่นผม เพื่อนผมพ่อเขาเล่นลิเก แต่ลูกเรียนเก่ง ก็สามารถสอบเข้า รร.ตท.ได้

หรือเพื่อนผมที่บ้านเป็นครูประชาบาล ก็ยังสามารถเข้า ตท.ได้

แต่ยุคหลังๆ มา ผมยังไม่เห็นเด็กคนไหนที่เป็นประเภทนี้สอบติด รร.ทหาร ซักคน

[iannnnn]

อันนั้นเพราะเด็กเยอะขึ้นแต่โรงเรียนยังรับเท่าเดิมไงครับ
ถ้ามองในมุมของการสอบเข้าที่ดังๆ อะไรงี้ก็เห็นด้วยเหมือนกัน

[วันดี.ฮอลิเดย์]

เด็ก(มัธยม) เดี๋ยวนี้ ตัวเลือกเยอะขึ้น ..มาก
มากจนไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องขวนขวาย
ทุกอย่างมีมารออยู่ที่ปายนิ้วอยู่แล้ว

เอฟเฟกต์ตรงความไม่ต้องขวนขายนี่ สาหัสมากนะครับ
ความชั่งใจ ความไตร่ตรอง และความมานะอุตสาหะพยายามนี่หายไปหมดเลย

ตอนอ่านที่คุณแอนเขียนทีแรกนี่ นึกถึงคำว่า Generation Y ที่เคยคุยกับพี่ที่รู้จักกัน คือเป็นคนยุคที่มีความสะดวกสบายทางเทคโนโลยีมาก เรียกว่าจะเอาอะไร แป๊บเดียวก็ได้แล้ว ทั้งเรื่องการสื่อสาร การหาข้อมูล อยากรู้อะไรได้อะไร ก็อยู่แค่ปลายนิ้ว ถ้าเป็นประเด็นที่หยกก็มองว่าจริง ทำให้ขันติของคนลดลงไปมาก เพราะระบบการใช้ชีวิตที่ได้อะไรมาง่ายๆ เร็วๆ ทำให้ยากที่จะมีความอดทนในการทำงาน หรือการใช้ชีวิตที่ต้องให้เวลาและลงแรง ถ้าไม่มีการฝึกแบบควบคู่กัน เด็กจะเป็นคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อได้ง่ายเลย (หมายถึงเด็กที่ถูกเลี้ยงไปตามกระแสเทคโนโลยี)

ปล. เพิ่งรู้ตัวว่าสะกดชื่อ "แอน" ผิดมาตลอด ไปใส่ "น์" แบบชื่อพี่สาวคนหนึ่งที่รู้จักกัน ขออภัยค่ะ -/\-

[วันดี.ฮอลิเดย์]

ไปอ่านอันนี้มาค่ะ
http://www.positioningmag.com/Magazine/Details.aspx?id=60546
ได้อ่านหลายๆ แง่เกี่ยวกับ Generation Y ในมุมมองของฝรั่ง

รู้สึกว่าหลายๆ คนที่นี่ก็ยัง Y อยู่นะ (พูดสั้นไปไหมนะ ๕๕)

[นักศิลปะ]

เอาอะไรตัดสินใจดีละนี่
ใครลำบากกว่ากัน เพราะ ไอ้เด็กสมัยก่อน กับไอ้เด็กสมัยนี่
แหม สองคำข้างบนนี่แหละ อาจจะมีปัญหา
เด็กสมัยไหนก็เด็กครับ เขาเจออะไร เราเจออะไร
ต่างคนต่างเจอ ปัญหาและทางแก้ก็มีมุมมองที่แตกต่างกันไป

เด็กก็เหมือนผู้โดยสารเรือในทะเลมรสุม
ต้องประคับประคอง ให้ไปถึงฝั่ง
ทั้งประคองเรือ ทั้งประคองเด็ก

อาจจะมีมรสุมสมัยก่อนกับมรสุมสมัยนี้อีก (ฮา)