อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[JΛNΣ]

ตามติด ลุ้นระทึก

[papos]

แล่วๆๆ ลุ้นๆๆ 

[กวางจ้ะ]

ลุ้นมาก 

[psyfer]

มายัง 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ดูซิ ตอนออกมาจากลิฟท์จะเหลือผมกี่เส้น  

[ณัฏฐ์]

อุ้ยๆ

[Katezila]

ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นไปชั้นบน

พวกเรายืนรออยู่นอกลิฟต์ มองดูตัวเลขที่เลื่อนขึ้นไปเรื่อยๆ
ทั้งๆที่รู้ว่าลิฟต์ตัวนี้เก่ามากและวิ่งช้า แต่วันนั้นพวกเรายิ่งรู้สึกว่าลิฟต์เลื่อนช้ามากกว่าปกติ

เมื่อลิฟต์ขึ้นถึงชั้นบน พวกเราหลายคนก็ถอนหายใจโล่งอก และเฝ้ารอให้ลิฟต์กลับลงมาด้านล่าง
ลิฟต์หยุดค้างไว้สักครู่ แล้วตัวเลขก็ค่อยๆเลื่อนกลับลงมา

ไม่ช้า ประตูหน้าลิฟต์ก็เปิดออก
พร้อมกับพี่เทิดที่ยืนหน้าเชิดอยู่อย่างผู้ชนะ


"ไม่เห็นจะมีเหี้ยไรเลย กูยืนจ้องกระจกหวีหัวจนผมจะหลุดละเนี่ย ไม่เห็นผมจะยาวขึ้นเลย"

พวกเราร้องฮือฮาขึ้น มีเสียงหนึ่งถามว่าพี่เทิดเห็นคนอื่นบ้างไหม

"ไม่เห๊น จะไปเห็นใคร กูก็เห็นแต่ตัวกูจ้องกูกลับมาคนเดียวเนี่ย"

..

เสียงถอนหายใจโล่งอกดังขึ้นมาอีกครั้งจากพวกเรา
ตามด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆนานา หลายคนเริ่มทยอยเดินจากไป


เรื่องมันคงจะจบอยู่แค่ตรงนั้น ถ้ามันไม่มีเสียงพี่อีกคนดังขึ้น

"เห้ย เล่นไรกันวะ มุงไรกันๆ"

ทุกคนหันไป .. เป็นพี่หัวหน้าชั้นปีเดินยิ้มแย้มมาหา ท่าทางไม่รู้เรื่องอะไรกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
พี่คนนี้เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับพี่เทิด พี่เทิดจึงยิ้มกริ่มและเริ่มอวดอ้างศักดาทันที

"อ๋อ กูลองไปหวีผมส่องกระจกในลิฟต์แดงดูน่ะ เห็นน้องๆกลัวกัน กูเลยลองให้มันรู้ว่าไม่มีอะไร"


พี่หัวหน้าชั้นปีเริ่มหุบยิ้ม


"อ้าว มึงเล่นไรเนี่ย .. แล้วเจออะไรรึเปล่า"

"ไม่เจ๊อ ไม่มีอ้ะ"

"แล้วมึงเห็นอะไรบ้าง"

"ไม่เห็น ไม่มีอะไร กูก็เห็นแต่กูคนเดียวอ่ะ .. มึงจะพูดให้กูเจออะไรเนี่ย"

"มึงบอกว่ามึงเห็นแต่มึงเหรอ"

"เออ ก็กูยืนส่องกระจกหวีผมไง"

....


สิ้นคำตอบของพี่เทิด พี่หัวหน้าชั้นปีก็หน้าซีดเผือด รอยยิ้มหายไปนานแล้ว



"ไอ้เชี่ย ไอ้เทิด .. อาจารย์เค้าเอากระจกออกไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไอ้เหี้ย แล้วมึงเห็นใคร"

[ณัฏฐ์]

 

[อู๋]

  อ๊าก หักมุม ยังกะห้าแพร่ง

[papos]

โอ้ววว 

[psyfer]

อ่ะ 

[Romzaikyu]

แล้วมีใครเปิดลิฟต์ดูมั้ยว่าไม่มีกระจกจริงรึเปล่า  

[Katezila]

โอเค คราวนี้หน้าลิฟต์แดงเงียบสนิท

ไม่มีใครอ้าปากพูดอะไรอีก จนกระทั่งพี่เทิดโวยวายขึ้นมาว่าไม่เชื่อ
พวกเราหลายคนก็ยังไม่เชื่อ เนื่องจากเมื่อสักครู่นี้ก็เห็นกันอยู่ทั้งหมดว่ามีกระจกอยู่ข้างในจริงๆ
และเราก็เห็นเงาพี่เทิดสะท้อนกลับมาจริงๆ

พี่หัวหน้าชั้นปีไม่พูดอะไร แต่เดินไปกดลิฟต์แดงที่ยังคงค้างอยู่ชั้นหนึ่งเหมือนเดิมให้เปิดออก

...

ไม่มีอะไร

ไม่มีใคร

ไม่มีเงาอะไรทั้งนั้น

และที่สำคัญ

ไม่มีกระจกด้วย

...

เอาเป็นว่า การลองของของพี่เทิดจบลงที่ตรงนั้น

หลังจากนั้นมา ไม่มีใครกล้าถามแกอีกว่าแกขึ้นลิฟต์แดงอีกรึเปล่า
แต่ดูท่าทางแกกลายเป็นกระเทยเรียบร้อยขึ้นมาอีกเยอะเลย  

-------


จบจ้ะ  

จริงๆลิฟต์คณะรัฐศาสตร์น่ากลัวกว่าอีกนะ  

[Romzaikyu]

สรุปว่าโดนหมู่ 

[คิ้วหนาจ้ะ]

แม่งโคตรหักมุมเลยว่ะ

ยืมมาจาก 5 แพร่ง
เป็นพี่น่าจะเสียสติ ไม่ก็กรี๊ดแต๋วแตกไปแล้ว