อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[กวางจ้ะ]

 

[eThics]

ระหว่างเล่าไอ้เกศก็ขนลุกไปด้วย 

[ณัฏฐ์]

ไอ้ลิฟกระจกสองด้านนั่นแหละโคตรตกใจเลย

วันก่อนเดินเข้าลิฟ
มีกระจกอยู่ข้างหน้า ก็ส่องๆ ลูบๆ ผม(หลังยังติดกระประตูลิฟอยู่)

เสร็จแล้วก็หันหน้ากลับมาเจอหน้าตัวเองนั่นแหละ แทบช็อค

[eThics]

ถ้าเป็นอีเอ็มกะอีบวบ
คงตกใจเงาตัวเองจนช็อคไปเลย  

[Buob Marley]

ตกใจว่าพี่โดมเข้ามาในลิฟต์ด้วยกันตั้งกะเมื่อไหร่

[Katezila]

อี๋ พี่โดม 

ไปขายก๋วยเตี๋ยวมา เล่าถึงไหนแล้วฟระเนี่ย

[IM]

เดี๋ยวก็เผยผิวในลิฟท์ซะเลย 

[คิ้วหนาจ้ะ]

อี๋ พี่โดม 

ไปขายก๋วยเตี๋ยวมา เล่าถึงไหนแล้วฟระเนี่ย

ถึงตอนมหาลัยเอากระจกไปไว้ในลิฟต์
ไว้ให้ นศ. ส่องตอนกินก๋วยเตี๋ยว

[Katezila]

ต่อจ้ะ ขอบคุณพี่ศักดิ์ค่ะ 

--------------


หลายวันต่อมา เสียงร่ำลือถึงอาถรรพ์ลิฟต์แดงเริ่มหนาหูขึ้นอีกครั้ง

ฉันเองถึงจะกลัว แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาคุยเรื่องอะไรกัน
แอบไปเลียบๆเคียงๆถามเพื่อน ก็ได้ความว่า เกิดเรื่องกับสาวๆที่ขึ้นลิฟต์แดง
นั่นคือ ..ใครก็ตามที่ขึ้นลิฟต์แดงไปคนเดียว และหวีผมพร้อมกับส่องกระจกไปด้วย
สักพัก เงาที่สะท้อนในกระจก จะมีผมยาวขึ้นเรื่อยๆ...

ฟังแค่นี้ฉันก็ขนลุกแล้ว

เพื่อนๆเริ่มแตกออกเป็นกลุ่ม คือกลุ่มที่กลัวและปักใจเชื่อ กลุ่มที่ลังเล และกลุ่มที่ไม่เชื่อโดยสิ้นเชิง
แน่นอน.. ฉันอยู่ในกลุ่มแรกนั่นล่ะ

อาการที่แสดงออกของทั้งสามกลุ่มก็คาดเดาไม่ยาก

นั่นคือกลุ่มแรก (นำโดยฉัน) จะไม่เฉียดไปใกล้ ไม่ขึ้นลิฟต์แดงอีกเลย
กลุ่มที่สองนั้นกึ่งๆ คือจะขึ้นก็ได้ แต่ก็ไปกันเป็นทีมเพื่อความอุ่นใจ

ในขณะที่กลุ่มสุดท้าย
เลือกที่จะ "ลองดี"

[papos]

 

[IM]

มีลองของด้วย 

[ต้น]

เป็นแกนนำด้วย 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

อุบ๊ะ อุบ๊ะ

[โต]

 

[Katezila]

พี่คนนั้นชื่อ พี่เทิด

พี่เทิดเป็นกระเทยแอ๊บแมน ปากร้าย ใจกล้า ขี้วีน และไม่เคยเชื่ออะไรที่ตามองไม่เห็น
ไม่มีใครรู้สึกแปลกใจเลยที่พี่เทิดคิดจะลองของทันทีที่ได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้น

แรกๆ พี่เทิดก็เริ่มด้วยการพูดจาโวยวายในเชิงไม่เชื่อก่อน
จากการโวยวาย ก็กลายเป็นการสบประมาท
แรงขึ้น และแรงขึ้น

จนกระทั่งวันหนึ่ง แกก็ประกาศขึ้นมาว่า

"กูไม่เชื่อหรอก ผีเผอมีที่ไหน เดี๋ยวกูจะขึ้นลิฟต์คนเดียวแล้วหวีผมไปด้วย ลองดูสิว่าอะไรจะมาเล่นกะกู"

เพื่อนๆและฉันที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ตกใจและห้ามปราม
บางคนก็บอกพี่แกว่าให้ปล่อยๆไปเถอะ ไม่เชื่อก็ไม่ต้องไปยุ่ง
ผลก็คือ กลับทำให้พี่เทิดฮึกเหิมมากขึ้น

"กูจะลอง กูหมั่นไส้"

..

ในที่สุดก็ไม่มีใครหยุดพี่เทิดผู้หมั่นไส้ผีเอามากๆได้
พวกเราจึงรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ยื่นหวีให้พี่เทิด แล้วยืนรออยู่หน้าลิฟต์ชั้นล่างสุด

พี่เทิดรับหวีไปและกดเรียกลิฟต์
รอเพียงไม่นาน ประตูลิฟต์ก็เปิด .. พี่เทิดเดินเข้าไป มองหน้าตัวเองในกระจกแล้วยักคิ้ว
ก่อนจะหันกลับมาบอกเพื่อนๆน้องๆที่รอลุ้นอยู่ข้างนอกว่า "เดี๋ยวกูมา"