อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[ส้ ม ♥]

ขึ้นไปเอาของที่กรุงเทพ 2 วัน เลยไปเปิดโรงแรม แถวๆโซน คลองถม สำเพ็ง

โรงแรม 24 ชั้น ตูพักชั้นที่ 23 เห็นภูเขาทองด้วย

และด้วยความเหนื่อยที่ต้องเดินทั้งวัน .. เพื่อนตูเลยเกิดอาการผีอำ กระดุก กระดิกตัวไม่ได้

ร้องให้ตูช่วย .. ดิ้นจนเหงื่อแตกพลั่ก  พอมันขยับตัวได้ ก็ลุกขึ้นมาเล่าให้ตูฟัง

ตูเลยบอกว่า เหนื่อยรึเปล่าเนี่ย เพราะเดินหาของ มาทั้งวันเลยนะ

มันบอกว่า ไอ้อาการแบบนั้นก็พอจะเข้าใจ .. แต่ไอ้เสียงที่บอกว่า " กูอยู่ตรงกลาง ระหว่างมึง"  นี่แหละที่ไม่เข้าใจ



นอนเถอะนะ นอนเถอะ -- 

และ .. ก็ถึงตาตูบ้าง   เมื่อกี้ตูยังนอนหลับสบาย

แต่ ทำไมกระดุกกระดิกตัวไม่ได้ล่ะ  ฉิบหายละ .. งั้นตูท่องนะโมก่อนเลย

ท่องยังไง ก็ท่องไม่จบ .. ท่องได้แต่ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต ๆๆ   จน มีเสียงที่ไหนไม่รู้มาต่อท้ายว่า .. อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ 

โอยย น่ากลัวมาก  .. มาหลุดตอนท่องชินนะบัญชรนี่แหละ   หลุดปั๊บ .. ตูนี่ต้องลุกขึ้นมานั่งเลย  ต้องหาพระมานอนกำเอาไว้

อีกวันนึง เปิดหนังสือสวดมนต์ ท่องจริงจังก่อนนอน พร้อมแผ่เมตตตา 


-- จริงๆแล้ว ตูเป็นคนไม่เชื่อเรื่องผีอำ อย่างสิ้นเชิงนะ เพราะรู้ว่ามันคืออาการที่ร่างกายเหนื่อยจัดๆ

แต่พอมาเกิดเหตุการณ์แบบนี้ .. ต้องขอคิดอีกที

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

 

[JΛNΣ]

มีต่อท้ายให้ด้วย  

[IM]

มีต่อท้ายให้ด้วย 

[ส้ ม ♥]

เท่ป่ะล่ะ .. เป็นเสียงผู้ชายน่ะ 

[Romzaikyu]

นึกถึงบุปผาราตรีภาคแรกที่มาต่อบทแผ่เมตตา 

[กวางจ้ะ]

จน มีเสียงที่ไหนไม่รู้มาต่อท้ายว่า .. อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ 

ขนลุกเกรียวเลย  

[ส้ ม ♥]

ในหนังมันก็ฮา ดีหรอกนะพี่ ... ของจริง แม่งไม่ฮา

สติครบถ้วน แต่ร่างกายกระดิกไม่ได้ 

[JΛNΣ]

เค้าอุตส่าต่อให้แล้ว ขอบคุณซักคำก็ไม่มี ระวังจะไปทวงคำขอบคุณถึงบ้านนะ 

[ส้ ม ♥]

ก็วันที่สอง แผ่เมตตาไปให้แล้วไง 

แถวนั้น เห็นว่าเป็นเมืองเก่า เจ้าที่แวร๊งงงส์ ด้วย

[จักรี]

เมืองเก่าของเราแต่ก่อน จิตใจอาวรณ์ มาเล่าสู่กันฟัง...

[แอ้]

อ่านมาจาก โลกจิต เขาว่าเป็นอาการที่หลับเข้าไปอยู่ในอีกระดับหนึ่ง แล้วจะบังคับร่างกายไม่ได้
แต่ถ้าดันตื่นขึ้นมาตอนนั้น เหมือนสติมาแล้ว แต่ร่างกายยังไม่มา ก็จะตกใจ อะไรประมาณนี้ค่ะ

แต่อีตอนเจอจริงมันหลอนใช้ได้เลยนะ
แอ้นอนหลับไม่เค้ยไม่เคยเป็นแบบนั้น มีครั้งนึงไปค้างบ้านเพื่อนที่ต่างจังหวัด
มันให้แอ้นอนห้องมันนั่นแหละ แต่เป็นอีกด้าน มีตู้คั่น ปลายเท้า (ย้ำว่าปลายเท้า)
มีรูปขาวดำ เก่าๆ เฮ้อ.. เหมือนรูปหน้างานศพเลย แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้
แต่ที่แน่ๆ เจ้าของรูปน่าจะเรียบร้อยไปแล้วแหละ
ก่อนนอนก็มองรูปนิดๆ แล้วก็แบบ .. ทำไม๊..มึงต้องให้กรูนอนตรงนี้ด้วยวะเนี่ย..

อืม.. กลางดึกตื่นมา กระดุกกระดิกตัวไม่ได้
ต๊กกะใจเป็นอันมากค่ะ กว่าจะดิ้นหลุดได้.. เฮ้อ.. 
สรุปก็ยังไม่รู้อยู่ดี ว่าวิทยาศาสตร์ หรือวิญญาณศาสตร์..

[IM]

ก็วันที่สอง แผ่เมตตาไปให้แล้วไง  

แถวนั้น เห็นว่าเป็นเมืองเก่า เจ้าที่แวร๊งงงส์ ด้วย

เมืองเก่าของเราแต่ก่อน จิตใจอาวรณ์ มาเล่าสู่กันฟัง...

มีต่อให้ด้วย  

สรุปก็ยังไม่รู้อยู่ดี ว่าวิทยาศาสตร์ หรือวิญญาณศาสตร์..

วิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่ามันคือ ผี 

[จักรี]

รู้คือไม่รู้ ไม่รู้คือรู้ ผีก็คือไม่ผี ไม่ผีก็คือผี

[❤ ตูน ❤]

ท่องต่อให้ด้วยแบบนี้