โลกนี้สีชมพู

[ยัง มี พุง]

อีตาคนนี้ก็ครบสูตร เรต ฉ.
ถือเป็นพิมพ์นิยมสำหรับสาวๆ (ว่าไปนั่น)
หน้าตาดี รถแรง เป๋าหนัก

แต่ถ้าถามว่าอะไรที่ทำให้เริ่มคุยกัน
ตูก็จำไม่ได้แล้ว เหมือนมันเจ็บมาก
จนมันลบออกไปจากความทรงจำของตัวเอง
จำได้แค่ว่าเค้ามาส่งที่บ้านเพื่อน
แล้วก็เริ่มคุยกัน

มาแบบงงๆ
ถามว่าเป็นอะไรกันก็บอกว่าเป็นแฟน
แต่เคยไปเดินห้างด้วยกันสองครั้งเองมั๊ง
ไม่เคยดูหนังด้วยกันเลย
คุยโทรศัพท์กันอย่างเดียว
เดือนนึงเจอกันก็ไม่กี่ครั้ง
ว่าไปมันก็ผิดวิสัยคนเป็นแฟนกันล่ะเนอะ
แต่ด้วยความที่ก่อนหน้านั้นตูก็มีแต่แฟนอยู่ไกลๆ
นานๆเจอกันที ก็เลยคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา

โท.ไปคุยแป๊บๆ เดี๋ยวๆก็ดูทีวี
เดี๋ยวก็พาแม่โรงบาล
นู่นนี่นี่นั่น แต่ก็อย่างว่า ความหลงบังตา
ไปสัมภาษณ์ก็ไม่ไปด้วย
จนถึงวันที่ประกาศผล เค้าเองก็ไม่ได้ดีใจด้วยกับตู

จนถึงวันที่ตูจะต้องไปเกาหลีสามเดือน
เค้าก็ไม่ไปส่งตู 
ตลอดสามเดือนที่ไปเทรน
ตูหมดค่าโทรศัพท์ไปไม่รู้เท่าไหร่
เขียนจดหมายส่งด้วยนะ
แต่เหมือนเค้าจะไม่ได้เห็นว่ามันสำคัญอะไรเลย

จนกระทั่งตูบิน
ก็มีนู่นนี่ไปฝากที่บ้านเค้าตลอด
เข้านอกออกในบ้านเค้าจนพ่อแม่เค้ารู้ว่าเป็นแฟน
แต่ก็ยังมีแฟนเก่าของเค้าด้วย ที่ยังโท.มา ยังติดต่อกันตลอด
รู้ แต่ทำเป็นไม่สนใจ
เชื่อแต่คำพูดของเค้าตลอด

พอตัดใจจะเลิกๆ เค้าก็จะมาง้องุ๊งงิ๊ง
สุดท้ายก็ตัดใจไม่ได้ ก็ต้องกลับไปทุกที
ถูลู่ถูกังคบกันไปได้จนครบปีนั่นแหละ

[กวางจ้ะ]

 





"คิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา"

คำนี้เป็นคำที่ย้อมใจเราตลอดเวลาที่คบกับแฟนอ่ะ

[เดอะบุ๋ม]

  ความเอ๋ยความรัก


รออ่านต่อค่ะ  

[Katezila]

  รอต่อ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ma roo fung na

[IM]

ma roo fung na

แปลให้ 


มะรู้ฟังนะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ma roar fung na

[icez]

มา รอ ฟัง นะ

[Romzaikyu]

แม่ คำราม ฟัง นะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เครื่องนี้พิมพ์ไทยยากอ่ะ ต้องไปพิมพ์ที่อื่นก่อนแล้วไปcopyมาแปะอีกทีนึง

[Ah!]

ต่อๆๆ

[น้องเข่มเข๊ม]

   รออ่านต่อ ทั้ง ๆ ที่รู้แล้วก็เถอะ 

[เบลล์]

จะมาเล่า เรื่องสีเทาๆที่เคยกล่าวถึง

จริงๆต้องเกริ่นก่อนว่าเบลล์เรียนโรงเรียนหญิงล้วนตั้งแต่อนุบาล3-ม.6
ก็จะเจอแต่เพื่อนหญิงๆ ไม่เคยเจอผู้ชาย ไม่เคยมีเพื่อนผู้ชาย
เลยทำให้ ดูเหมือนจะอ่อนต่อโลกอยู่พอควร

ในช่วงที่เพิ่งจบ ม.3 กำลังขึ้น ม.4 ป๊าก็ส่งให้ไปเรียนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนสอนภาษาแห่งนึง
คอร์สแรกที่เรียนก็เจอแต่คนที่แก่กว่าหมดเลย เราเด็กสุดในห้อง และที่สำคัญเจอสิ่งมีชีวิตที่เป็นผู้ชายด้วย!!
เป็นอะไรที่ ปรับตัวยากมาก จากที่เวลาเรียนในโรงเรียนเจอแต่คนเพศเดียวกัน
แต่ตอนนี้ ทุกเสาร์ต้องมาเจอเพื่อนร่วมห้องที่ไม่คุ้นเลย
เวลาอาจารย์ให้จับกลุ่มทำงาน ก็จะพยายาม หันหาผู้หญิงก่อน
กลัวมาก(เข้าขั้นโรคจิต) ไม่คิดแม้จะเข้าไปคุย เค้าถามคำเราก็ตอบคำ
ไปๆมาๆเลยไม่มีเพื่อนใหม่ที่เป็นผู้ชายในคลาสนั้นเลย

ตอนนั้นก็ ไม่ได้คิดอะไร แค่กลัวและระแวงเพศตรงข้าม จนวันสุดท้ายของคลาสนั้น
ก็มีพี่คนนึง เข้ามาขอเบอร์  พี่คนนั้น เราไม่เคยคุยด้วยเลยซักครั้ง ในใจก็คิด จะมาขอเบอร์เราทำไม
จบคอร์สแล้วด้วย คงไม่เจอกันอีกละด้วยซ้ำ แล้วต้องการอะไรหรอ อย่ามายุ่งกับชั้น (ตอนนั้นคิดแบบนี้จริงๆนะคะ5555 )
เราก็เดินหนีออกจากห้องเรียนมา เพราะจะรีบกลับ
ไม่ทันไรเค้าก็เดินตามมาจะขอเบอร์ให้ได้ ก็เลยเอาวะ ให้ก็ให้ คงไม่ติดต่อมาหรอก(มั้ง)

ไม่นานหลังจากปิดคอร์ส พี่คนนั้น ก็โทรมา คุยโน้นนี่ไปเรื่อย
ถามสารทุกข์สุขดิบ การเรียน บลาๆเรื่อยเปื่อย และมักจะมีdead airบ่อยๆ
เราก็อึดอัด ไม่เคยคุยโทรศัพท์กับผู้ชายนี่หว่า
ตอนที่คุย ก็จับใจความไม่ได้ว่า โทรมา ต้องการอะไร จะมาขอเบอร์เพื่อนก็ไม่ใช่
จะถามทาง ก็ไม่ใช่ คือ ไม่มีอะไร ว่างจัด เลยโทรมา งั้นหรอ
ไอ่เราก็ ยังไม่คิดอะไร ก็คุยปกติเหมือนพี่คนนึง แต่เอาจริงๆก็เขินนะ  มากด้วย

และ ก็เป็นแบบนี้ เรื่อยๆ ไม่บ่อย แต่สม่ำเสมอ
น่าจะประมาณเดือนละครั้ง นานเข้า ผ่านไปเป็นปี จากไม่คิด เราเองก็เริ่มคิดละล่ะ
แต่ก็พยายามหาข้ออ้างมาหักล้างความคิดที่กำลังเข้าข้างตัวเองอยู่
คือ คิดว่า เค้าคงเป็นคนที่อัธยาศัยดีมากๆคนนึง ก็คงเท่านั้นมั้ง

จนครั้งนึง ได้ไปดูหนังด้วยกัน
แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรนะ ก็ พี่น้องๆไปดูหนังๆไม่แปลกๆ 
แต่ที่แปลกและดูน่ารักโรแมนติกเอาซะมากๆคือ
พี่เค้าพกเสื้อกันหนาวไปเผื่อเราด้วย!!! ถามว่า หนาวมั้ย พี่เอาเสื้อมาเผื่อ
โอยยยยยย กรี๊ด คือ เราผิดปกติเอง หรือ เค้าเองที่ประหลาด
เกิดมาไม่เคยเจอคนอะไร เทคแคร์ได้ขนาดนี้ แบบ โอย โอยโอยยยย
จากพยายามไม่คิดอะไร ก็ คิดซะแล้วสิงานนี้
ไอ่เราก็ หนาวจริงๆ เลย โอเค เอาเสื้อเค้ามาใส่ก็ได้
แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรแปลกประหลาด ดูหนังปกติ กลับบ้าน ปกติ
ไม่มีอะไรที่จะสื่อได้ว่าเค้าคิดอะไรกับเราเกินพี่น้องหรือเพื่อนรึเปล่า

หลังจากวันนั้น ความคิดเบลล์เริ่มเปลี่ยนไป. . .

[IM]

ยังไม่เทา  ติดตามต่อ 

[น้องเข่มเข๊ม]

รออ่านต่อนะเบลล์