โลกนี้สีชมพู

[เบลล์]

เจ๊นัทจะถามให้เลยใช่ป่ะคะ 

ล้อเล่นนะ 

อันที่จริง ตอนนี้ก็มีเคสสีเทาๆอยู่ ถ้าเล่า เดี๋ยวยาวเลยอะ 

[น้องเข่มเข๊ม]

เรื่องความรักเรื่องกุ๊กกิ๊ก มันยาวทุกเรื่องล่ะน้อง   

[กันย์]

เนอะเจ๊เนอะ

[น้องเข่มเข๊ม]

   ใช่ 

[เดอะบุ๋ม]

เล่าเลยจ้ะน้องเบลล์ 

เรื่องความรักเรื่องกุ๊กกิ๊ก มันยาวทุกเรื่องล่ะน้อง   

เนอะเจ๊เนอะ

  ใช่ 

[กวางจ้ะ]

วันนี้ได้อ่านเรื่องของพี่กวางแล้วน้ำตาร่วงเลยอะ ไม่รู้เพราะอะไรเนอะ
เบลล์ไม่เคยเจออะไรแบบนี้หรอกนะคะ แต่แบบ อ่านแล้วความรู้สึกมันปรี๊ดเลยอะ
บวกๆๆพี่กวาง 

บวกน้องเบลล์จ้ะ 




พี่ก็ออกแนวสีชมพูไม่ได้นานหรอก เดี๋ยวก็เทา 

[icez]

  ใช่ 

มีเรื่องเก่า รื้อฟื้นเอามาเล่าปี่ เอ้ย เล่าใหม่

ความเดิมตอนที่แล้ว:

มีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับความรัก บ้างสุขสมหวัง หรือจะร้องไห้ แต่นั่นก็ทำให้ใจเรามีพลัง
จนนานๆ ไปมันก็กลายเป็นความหลัง ที่ในทุกครั้ง เรานึกถึงเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้จะขอบคุณมันยังไง

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา เค้าชวนไปเดินงานหนังสือ
เนื่องด้วยสาเหตุว่าอยากไปดูนิยายวาย ไปกับเพื่อนกลัวจะออกลายมากไม่ได้
ไอเราก็เลยจัดแจง... ลางาน (นักศึกษาฝึกงานบ้าไรวะ ลางานไปเที่ยวได้)
เจอกันตอนบ่ายสองนิดๆ เค้ายังน่ารักเหมือนเดิม
เราเห็นแล้วก็ใจเต้นโครมครามเหมือนเดิม... แล้วก็รู้สึกเหมือนเดิม
ถ้าไม่ติดว่าอยู่กลางสาธารณชนคงกระโดดกอดให้หายคิดถึงไปแล้ว
หนึ่งปีที่ห่างหายกัน กับอีกหนึ่งปีที่ทั้งปีเจอกันแค่สองสามครั้ง... คุยกันก็นานๆ ที
มันยังไม่ได้ทำให้ความรู้สึกของเราที่มีให้เค้านั้นเปลี่ยนไป
...
ไม่เข้าใจตัวเอง... บอกตัวเองแล้ว ย้ำตัวเองแล้ว ว่าเค้าขอเป็นแค่น้องชายของพี่
ไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกเท่าไหร่ กว่าเราจะทำใจไปมีคนใหม่ที่ไม่ใช่น้องชายคนนี้ได้






ปล. สรุปเดินงานหนังสือรอบนั้นผมได้มาอีก 4 เล่ม
ส่วนเค้า... ตังค์ตัวเองซื้อ text calculus (ขยันเรียนขึ้นเยอะ) แล้วก็โทรไปขอเบิกกะแม่
แล้วพอไปเจอนิยายก็หันมาหาเรา มองตาปริบๆ
แล้วเราก็หมดไปอีกพันกว่าๆ ในพริบตา

[กวางจ้ะ]

 

[Rabbitinblack]

  กลับมาฮอตอีกครั้ง

[น้องเข่มเข๊ม]

ถ้านึกอะไรออกจะมาเล่าอีก

[IM]

เมื่อเช้านี้โลกผมเป็นสีเทาสุดๆ

ตายังบวมถึงตอนนี้ 



คิดถึงวันดีๆ ที่โลกนี้ยังเป็นสีชมพู 

[หนูอร]

เบลล์ไม่เคยเจอโลกสีชมพูเลย มีแต่โลกสีเทาๆ
ความสัมพันธ์ที่เจอ ก็ตัดสินไม่ได้ว่าเอ๊ะไอ่นี่ มาไม้ไหน
บางคนดูเหมือนจะมาจีบ แต่มองอีกที ไม่ใช่หรอก คงเป็นแค่พี่ชายที่แสนดี
บางคน ในบางเวลา คำพูด ดูจะออกชมพูๆ แต่ดูไปดูมา ก็คงเพื่อนสนิทเองแหละ
เจอแค่คนแบบนี้อะ ไม่เคยเจออะไรชัดเจนเลยซักครั้ง 
มันทำให้เราเก็บมาคิดมาก ได้แต่คิดว่า ความสัมพันธ์แบบนี้ เรียกว่าอะไร
จนหลายครั้งต้องเสียน้ำตาให้เรื่องไม่เป็นเรื่อง
อาจจะด้วยความที่เป็นคนอ่อนไหว บ่อน้ำตาตื้น อะไรนิดหน่อยก็ร้องไห้
แต่ไม่นานก็หายได้เอง ไม่ชอบเลย เวลาที่เค้าทำให้เราคิดแต่เราไม่อาจรู้ได้เลยว่านั่นหมายความว่าอะไร
จะถามไปตรงๆ คงไม่งาม ทำไมนะทำไม ชีวิตนี้มันไม่ชัดเจนเอาซะเลย เฮ้อ!

มันช่างแทงใจดำ... อรเข้าใจนะเบลล์

[roundbol123]

ขอฮาเรื่องพี่ปุก 

[ยัง มี พุง]

อ่านเรื่องกวาง.ละนึกถึงตัวเองกับช่วงหลุมดำช่วงนึง

ก็ยังนึกสมเพชตัวเองนิดๆ

ชอบนักไอ้พวก Bad boy, play boy

สุดท้ายก็ต้องมานอนเลียน้ำตาตัวเอง

ถ้าใครอ่านในเที่ยวบินสุดฮาฯ ก็คงเจอเรื่องคนนี้

แต่แค่เกริ่นๆพอขำๆ ที่เอาเข้าจริงๆมันก็ไม่ขำ

ตอนนั้นปลายปี 48
กำลังใกล้จะเรียนจบ
เริ่มคิดอยากจะสมัครแอร์ฯ เลยตัดสินใจไปถ่ายรูปเพื่อสมัคร
ไหนๆเข้าเมืองกรุงทั้งที เลยนัดเจอเพื่อนกินข้าวลั้นลากันซักหน่อย
วันนั้นเป็นวันที่สวยที่สุดในชีวิตเลยแหละ เพราะฝีแปรงพี่อ้อม.

ถึงร้านที่นัดกันไว้
ผู้คนมากมาย ใครมั่งวะตูรู้จักแค่เพื่อนตูกับแฟนเพื่อนตู
นอกนั้นก็มีแต่เพื่อนของแฟนเพื่อนตู
(งงวุ้ย)

แต่มีแค่เค้าคนนั้น
คนที่นั่งหัวโต๊ะ
ผู้ชายมีเครา หัวยุ่ง หน้าตา Bad Boy คนนั้น
ที่ถึงจะพยายามหันไปมองที่อื่นทีไร
ก็ต้องไปหยุดกับเค้าคนนั้นทุกที

[Katezila]

บวกรอ