โลกนี้สีชมพู

[กวางจ้ะ]

อ้าวเจ๊ตาลลบไปซะละ เสียดายจัง




// อย่างที่เจ๊ตาลกะเจ๊นัทบอก

ตูเหมือนบอทเส้นตื้นจริง ๆ นะ อะไรนิดอะไรหน่อยก็ขำไปหมด 

[psyfer]

ขำแบบรุนแรงด้วย  >

ถ้าใครเปิืดโชว์ตลก
จ้างมันไปเป็นหน้าม้า คุ้มแสรด 

[น้องเข่มเข๊ม]

   แต่มันหัวเราะอร่อยดีนะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

?
เจ๊ตาล  ทำไมไม่ไปกดเปลี่ยนเป็น Draft ให้หมดแทนล่ะ ไม่ต้องลบด้วย
ถ้าเป็นของ Exteen ให้ลอง Revision กลับมา แล้วก็ Save ก็ได้นะ

[Romzaikyu]

ช้าไปแล้วหมอ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ของExteen ถึงเราลบไปแล้วก็ดูดกลับมาใหม่ได้นิ

[น้องเข่มเข๊ม]

ตาลเขียนของไดอารี่อิสค่ะ  (diaryis.com)

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

กูเกิลมันเก็บไว้ถึงช่วงเดือนกพ. ... ส่วนของมีนาคมตอนแรกยังเห็นๆอยู่ พอกดอีกทีหายไปแล้ว 

[Katezila]

ยังไม่เคยอ่านไดตาลเลย   ลบแล้วเหรอ ฮึก ฮึก

[☼ แอนมินิ ☼]

  เคยอ่านล่ะ เขียนสนุกดี
เลยรู้ว่าตาลรู้จักกับพี่ปรีดิ์ (ที่จบวิศวะจากลาดกระบังแต่ไปเป็นนักดนตรีอะ)


ลบหมดเลยเหรอ 

[กวางจ้ะ]

คงจะได้เวลาเล่าแล้วล่ะมั้งสำหรับคนนี้ เสาร์หน้านี้ก็วันเกิดเขาละ (อยากลืมกลับจำ  )






เขาเป็นผู้ชายที่ทำให้กวางเจ็บจนชาทั้งกายและใจเลยล่ะ
ไม่รู้ว่าตอนนั้นรักไปได้ยังไง -*-"



หลังจากที่พี่ป้องเสียชีวิตไป กวางก็โศกอย่างหนัก
ช่วงนั้นกวางเป็นเฟรชชี่อยู่ค่ะ
เป็นเด็กปี 1 ในราชมงคล วิทยาเขตหนึ่งกลางใจเมือง ที่มีทั้งชื่อเสีย และชื่อเสียงพร้อม ๆ กัน

เพื่อนกวางเห็นก็สงสาร เพราะว่าเมื่อไหร่ที่กวางคิดถึงพี่เค้า กวางก็เศร้าลงทุกที
จนมีเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อแมวละกันค่ะเป็นเพื่อนร่วมห้อง บังเอิญ นั่งใกล้กัน เพราะแมวอ่ะเลขที่ 5 ส่วนกวางอ่ะเลขที่ 3
และก็จะค่อนข้างคุยกันเยอะ เวลากวางปวดหัวไมเกรนเป็นลมเป็นแล้งไป
ก็จะมีแมวนี่ล่ะคอยช่วย แบ่งยาให้กินด้วย เพราะแมวก็เป็นเหมือนกัน

เวลาผ่านไปประมาณเดือนนึง
ระหว่างนี้รุ่นพี่ก็ให้นักศึกษาปี 1 ในสาขา (ตอนนั้นมีแค่ห้องเดียว 40 คน)
เอาสมุดจดชื่อเพื่อนทั้งห้อง พร้อมชื่อเล่น, วันเกิดและเบอร์โทรศัพท์
และก็จดเรียงตามเลขที่ กันจดไม่ครบ (มันเป็นวิธีที่รุ่นพี่คิดว่าจะทำให้พวกเราสนิทกันเร็วที่สุดแล้วมั้ง)

ส่วนอาจารย์ในสาขาวิชา (ที่คล้าย ๆ อาจารย์ฝ่ายปกครอง) ก็ขอใบประวัติพร้อมรูปนักศึกษาทั้งห้อง
โดยมอบหมายให้แมวเป็นคนรวบรวมแล้วเข้าเล่มสันรูด เอาไปส่งก่อนสิ้นเดือน (อาจารย์ให้เวลาสามอาทิตย์)
ระหว่างนี้กวางก็ทำส่งไปก่อนเลย แปะรูปสติ๊กเกอร์ลงไปด้วย แถมด้วยเบอร์โทรศัพท์อีกต่างหาก

1 อาทิตย์หลังกวางส่งใบประวัติให้แมวไป
กวางได้รับโทรศัพท์แปลก ๆ ก็รับแล้วคุย ๆ ไป ว่าเป็นใครมาจากไหน
เขาบอกกวางว่า "เดี๋ยววันนึงกวางก็รู้เอง"
เขาบอกว่าเขาอยากรู้จัก ชื่อกวางใช่มั้ย
น่าแปลกใจที่กวางยอมคุยกับเขาโดยดี โดยไม่แปลกใจอะไรทั้งสิ้น

เขาก็โทรมาคุยทุกวันเลยนะ ทำนองว่าจีบนั่นแหละ
เขาชื่อพี่วิทย์ เรียนคณะวิศวกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร อยู่คลอง 6
เมื่อก่อนอยู่ลาดกระบัง แต่ซิ่วมาตอนปี 3
เลยต้องมาเรียนคลอง 6 ใหม่ ตอนนี้อยู่ปี 3 แล้ว
ส่วนวันเกิดเขาก็ เกิดปี 24 เดือนเมษา วันที่ 11 (ตอนนั้นอายุ 24)

กวางก็เล่าให้แมวฟัง ว่ามีคนโทรมาอย่างนั้นอย่างนี้
แมวบอกว่า กวาง ถ้าเราจะเล่าอะไรให้ฟัง กวางอย่าโกรธเรานะ

แมวเล่าว่า เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เรามีธุระกับพี่ชายเรา
วันนั้นเลิกเรียนก็รีบไปเลย ปรากฏว่าพี่ชายเราก็ค้นสมุด กับใบประวัติที่เรารวบรวมไว้
ตอนนั้นพี่ชายเราเขาเพิ่งเลิกกับแฟน
บังเอิญสมุดเล่มนั้นเป็นสมุดเซ็นชื่อ แล้วแกก็อยู่เลขที่ที่เขาชอบ (พี่วิทย์ชอบเลข 3)
แถมลายมือก็ บอกตรง ๆ ละกันลายมือแกอ่านง่ายน่ารักดี
เขาก็เลยถามว่า รู้จักคนนี้มั้ย หน้าตาเป็นยังไง
ตูก็เลยค้นใบประวัติ เอารูปแกให้พี่ชายเราดู
ปรากฏว่าเขาก็ถูกใจแก บอกว่าเห็นหน้าแล้วถูกชะตา ก็เลยขอเบอร์โทรแกไป
แล้วก็อย่างที่แกเล่าให้ฟังนั่นแหละ
กวางตอบไปว่ากวางไม่โกรธหรอก
แค่แปลกใจ ว่าแต่หน้าตาเป็นยังไงอ่ะ?

ตอนนั้นแมวมีรูปพี่ชายติดกระเป๋าพอดี เป็นรูปสติ๊กเกอร์ ถ่ายกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง
กวางก็ขอมาดู เออ คิ้วเข้ม ๆ น่าจะผอม ๆ หน้าเหลี่ยมหน่อย ๆ
ถ้าคนอื่นมาเห็นก็จะบอกว่าหน้าตาเถื่อนมากกก
(กวางลืมกฏของรูปสติ๊กเกอร์ไปซะสนิท ว่ารูปสติ๊กเกอร์มันหลอกตาคน  )

วันนั้นพี่วิทย์โทรมาหากวางหลังจากถึงบ้านได้ไม่นาน
กวางบอกว่า กวางรู้เรื่องจากแมวแล้วนะ และก็ได้รูปสติ๊กเกอร์มาอันนึง
ก็ถามเขาไปว่า ผู้หญิงที่ถ่ายรูปข้าง ๆ อ่ะแฟนรึป่าว ไรงี้
(เขาจะตอบว่าแฟนเร้ออออ)
เขาบอกว่าเป็นรุ่นพี่ กวางก็คุยเล่นต่อไปเรื่อย ๆ


จน 1 เดือนผ่านไป ช่วงนั้นมีงาน Robot ที่อินดอร์หัวหมาก
กวางก็อยากไป พี่วิทย์ก็อยากไป
ก็เลยนัดไปเที่ยวด้วยกันโดยเจอกันก่อนที่อนุสาวรีย์ชัยฯ และก็นั่งรถไปพร้อมกัน
และเหตุการณ์วันนั้นก็ทำให้กวางเจอพี่วิทย์ครั้งแรก
ตอนแรกก็เกร็ง ๆ นะ ตอนหลัง พอถึงงานแล้ว คนเยอะเข้า ๆ เขาก็บอกกวางว่า

"กวาง พี่ขอจับมือหน่อยนะ กลัวหลง"

กวางก็โอเค ยื่นมือให้ แต่ในใจก็เขินวุ้ย 

วันนั้นเดินจับมือเดินเที่ยวงานไปตลอดทางเลยล่ะ
จะว่าไป.. อินดอร์หัวหมาก ก็กว้างเหมือนกันนะ 



พอถึงเวลากลับบ้านก็กลับไปส่งที่เดิม และก็แยกย้ายกัน
ถึงบ้านแล้วเขาก็โทรมา


กวาง.. พี่ถามอะไรหน่อยสิ























กวางมีแฟนรึยัง?

[Katezila]

    ทำหน้ายังไงดีฟะ


บวกรอ มาต่อด่วนๆ

[psyfer]

 

[กวางจ้ะ]

ถามแบบนี้ตอบแบบเด็กไม่โง่ ว่ามันจะขอตูเป็นแฟนรึไงกัน

เลยตอบไปตามตรงว่าไม่มี (หยั่งเชิงไปในตัวว่าจะตอบว่าไง)


เขาก็ถามต่อ พี่เป็นแฟนกวางได้รึป่าว?




เฮ้ย.. ไรเนี่ย
ตั้งสติแล้วตอบไปว่า


ขอกวางเอากลับไปคิดก่อนละกันนะคะ แล้วจะให้คำตอบ


แล้วกวางจะตอบเมื่อไหร่หรอ?


อีก 3 วันละกัน



ก็คุยเล่น ๆ ต่อไปนะ
ว่าทำไมถึงอยากเป็นแฟนกวาง?
เขาบอกว่าเห็นหน้าแล้วชอบ ถูกชะตา แถมเป็นเพื่อนแมวอีก
(หาคนที่เข้ากะน้องตัวเองยากก็บอกมาเหอะ)
กวางก็อืม ๆ เก็บไปคิด ๆ ดู





สุดท้ายก็ตกลง

หลังจากนั้นเจอกันก็นัดไปเดินเล่นที่เซ็นทรัลลาดพร้าว
เขาชวนกวางไปหาของแก้บน

กวางก็งง เอ๊ะ ของแก้บนเหรอ..
เก็บความสงสัยไว้ตรงนั้น และก็ตาม ๆ เขาไป


เขาพากวางไปเดิน junction-x โซนที่ขายของเกี่ยวกับฟุตบอล
เป็นโมเดลนักเตะทีมหนึ่ง เขาให้กวางช่วยเลือกตัวนึง
ซื้อของกันเสร็จ เขามีของมาให้กวางด้วยนะ..


เป็นสมุดทำมือ ปกสีดำ สันทำด้วยเชือกกระสอบ
กระดาษข้างในเป็นกระดาษโน้ตหลากสี มีหลายลายเหมือนกัน หนาด้วย
หน้าแรกเขียนข้อความนิดหน่อย
เนื้อความประมาณว่าให้ใช้สมุดเล่มนี้บ่อย ๆ นะ เดี๋ยวมันจะน้อยใจ
และก็เมื่อไหร่ที่ใช้สมุด ก็ขอให้รู้ว่าคิดถึงทุกครั้งนะ  


ข้างในมีตั๋วรถไฟเลขสวยเก็บไว้ด้วย
เป็นเลข 883333 เป็นของรักของหวงมาก เพราะพี่วิทย์ชอบเลข 3 เป็นทุนเดิมด้วยแหละ

หลังจากได้สมุดพร้อมตั๋วรถไฟเลขหายากมา กวางก็ใช้บ่อยเหมือนกัน เขียนอะไรจุกจิก ตั้งแต่เรื่องเรียน
ยันเรื่องส่วนตัว เรื่องของเรา หลาย ๆ เรื่อง

ส่วนตัวแล้วชอบนะ มันเป็นของที่ .. คนหน้าตาแบบนี้ทำได้ด้วยเหรอ (แปลกใจ)
ปัจจุบันสมุดเล่มนี้ก็ยังอยู่นะไม่ได้ทิ้ง  




จนกระทั่ง

[psyfer]