อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[itor]

+ ถูกใจชื่อหมาอย่างแรงฮะ 

[ไอ้เบิร์ด]

หมักตายแล้วหรอครับ นึกว่าจะอยู่ทรมานกับมะร็งซะก่อนอีก


-------------------------------------------------------------------
ล้อเล่นครับ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ตอนช่วยงานค่าย ดึกๆจะไปเข้าห้องน้ำ (ประมาณตี 2)
ก็เดินๆๆๆๆ ลงบันไดไป

ก็เห็นผู้หญิงเสื้อขาว (ที่วัดเห็นชุดขาวเสื้อขาวปกติ) เดินนำหน้าอยู่
ก็ไม่ได้สนใจ นึกว่าพวกมาอบรมอะไรอย่างงี้ (ปกติมันไม่มีคน)
พี่แกก็เดินๆไป เดินไป ทะลุกำแพงไปเลย


เข้ !!!!! 
คาตาครับพี่น้อง

ถ่ายไว้หรือเปล่าครับ 

[Boo!!]

ไม่รู้เกี่ยวกับผีหรือเปล่าแต่...เกี่ยวมั๊ง


เมื่อประมาณเดือนกันยา 07 เรากับแฟนทำเรื่องขอ PR มันเป็นวีซ่าสำหรับไปแคนาดา
ปกติชาวบ้านเค้าทำกันอย่างเร็วก็ 3 เดือน อย่างช้าก็ 8 เดือน
แต่เคสเราล่อไปซะ 14 เดือน (เคสเราต้องเข้าสัมภาษณ์)

ก่อนหน้านั้นก็ภาวนา สวดมนต์ขอให้วีซ่าเสร็จเร็วๆจะไปอยู่กับแฟนซะที
ขอทุกคืน ทุกวัน ยังไม่เสร็จ


จนเมื่อวันพุธสถานฑูตโทรมานัดวันเวลาสัมภาษณ์ดีใจมากๆ
เช้าวันพฤหัสพ่อโทรมาจากกทม.ว่า เมื่อวาน(วันพุธ)แก้บนหลวงพ่อโสธรให้แล้ว
(ก่อนหน้านั้นพ่อบนขอให้เราได้งานที่ภูเก็ต แล้วยังไม่ได้แก้บน
มาอีกทีก็บนให้ลูกสาววีซ่าเสร็จ)




สรุปว่า...มันเกี่ยวกับผีป่าวนี่? 

[Soris0ri]

จากที่อ่าน


ไม่น่าเกี่ยวนะคะ   

[ตอ]

เที่ยง 13 มาอีกแล้ว

กุมาร

ช่วงต้นๆตุลามีเรื่องยุ้มๆเพียบเลยครับ แต่หลังๆเริ่มหมดสต้อก จนลืมโพสต์ในวันฮัลโลวีน 

คราวนี้มาเล่าเรื่องส่วนตัวให้อ่านครับ
ตอนเด็ก ประมาณ ป.5 ป.6

บ้านผมที่เชียงรายเป็นบ้านไม้ครับ ตอนนั้นเซททีวีจะตั้งอยู่ตรงข้ามกับประตูชานบ้าน
เวลาใครเดินไปเดินมา จะเห็นตัวเองในทีวี
ส่วนตัวเองก็ชอบครับ
ชอบเล่นกับเงาตัวเองที่ทอดลงบนทีวี ทึกทักเอาว่าตัวเองได้ออกทีวี  บ๊องชะมัด 

มีอยู่วันนึงครับ
วันนั้นตอนเย็นแล้ว เวลา prime time โพล้เพล้เลย
ผมก็ออกไปรดน้ำสวนผักกระบะที่อยู่นอกชานตามปรกติ
ขาเดินเข้ามาจะตักน้ำไปรดอีกรอบ
เห็นเงาตัวเองอยู่บนหน้าจอทีวีครับ ตอนนั้นทีวีปิดอยู่นะ 
เลยยืนตรงๆ และย่อลงหน่อยๆ ติ๊ต่างว่าตัวเองเป็นผู้ประกาศข่าว                 ...

ความจริงมันก็มีเงาใบลำใยด้วยครับ แต่จะเห็นตัวเองชัดกว่า
พอย่อลงได้สักพัก ก็เห็นที่ไหล่ข้างขวาขอตัวเองครับ
มีหัวเด็กเล็กๆค่อยโผล่ขึ้นมาบนจอทีวี บนไหล่ผมเลย
ผมก็นะ
ซีดเลย เพราะหันไปมองแล้วไม่มี
หันกลับมาดูหน้าจออีกที ก็ไม่มีอะไรแล้ว

พยายามคิดว่าตัวเองตาฝาดครับ
ถ้าตาฝาดก็ีดีไปครับ แต่ทำไมภาพมันถึงได้ชัดเจนมาก จนเห็นว่าเป็นหัวเด็กซะขนาดนั้น

ผมก็เดินตัวแข็งๆขนลุกๆ ลงบ้านไปเลย
แกล้งออกไปวิ่งเล่นเลยครับ   ชั่วโมงนั้นไม่กล้าอยู่บ้านแล้ว

กลับมาโดนมาด่าครับ ว่าทำไมไม่รดน้ำให้เสร็จ
ตอนนั้นก็ไม่กล้าบอกครับ เพราะกลัวแม่ไม่เชื่อ

วันต่อมา รวบรวมความกล้าถามแม่ครับ ว่าบ้านเรา
มีเจ้าที่ใช่มั๊ย
แม่ก็ตอบว่ามี แล้วแม่ก็เล่าให้ฟังอีกว่า
ยาย(เสียนานแล้ว)เคยเจอด้วย
ยายเล่าให้แม่ฟังว่า เด็กคนนี้นอนขวางบันได
จนยายบ่นใส่ว่า "หลบไปนะ เดี๋ยวเตะตกบันไดเลย"
ออกจะเกินจริงเป็นตัวๆ แต่อันนี้แม่เล่าให้ฟังครับ

ผมก็บอกแม่ว่า วันนั้นที่รดน้ำไม่เสร็จ เพราะว่าผมเจอเค้าในทีวี เกาะบนไหล่(งุงิไม่บอกแม่ว่าตอนนั้นกำลังทำอะไร )


แม่ก็ตอบแค่ว่า

"อ๋อ หรอ"
หน้าซื่อตาใส เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมว่าเค้าคงเจอบ่อยแล้ว

ใครเจอเจ้าที่บ้านแปลกๆแบบผมบ้างครับ

คราวหน้าเอาเรื่องค่ายลูกเสือมาเล่ากัน

[สมเจี้ยม]

โอ้ว

รอกระจู๋นี้มานาน

[ไอ้เบิร์ด]

เสียวหลังวาบเลย กำลังนั่งอ่านแล้วเห็นภาพตัวเองสะท้อนบนจอคอม ไม่กล้ามองภาพที่สะท้อนบริเวณไหล่เลย

[Bellbells]

ดันเห็นเงาสะท้อนตัวเองในจอคอมด้วยสิ 
นั่งอ่านตาแข็งปั๊กเลย ไม่กล้าเหลือบมองเงา 

[แอ้]

เล่าเก่งแฮะ .. เล่าได้น่ากลัวขนาดอ่านตอนกลางวันแสกๆ นะคะเนี่ย.. 

วันนี้มีเรื่องมาเล่า เป็นเรื่องของเพื่อนที่ทำงาน จริงๆ เขาเล่าเรื่องนี้นานแล้ว แต่เมื่อวานมาพูดถึงอีกครั้งเลยนึกได้
เพื่อนคนนี้เป็นผู้หญิงค่ะ และก็เป็นคนกลัวผีสุดใจเลย  และจากเรื่องนี้ทำให้รู้ว่าเธอเป็นคนจิตอ่อนมากๆ ด้วย
ครั้งหนึ่งเธอไปออกค่าย หรือกิจกรรมอะไรสักอย่างที่กาญจนบุรี ขากลับนั่งรถด้านขวา และมองออกนอกหน้าต่างตลอดเวลา
อยู่ๆ เธอก็หันไปทางซ้าย พบเข้ากับสุสานยาวเหยียดเป็นแถว เธอก็ตกใจแล้วหันกลับ เดินทางกลับบ้านอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ

หลังจากนั้น ตอนนอนที่บ้าน เพื่อนแอ้ไม่เคยได้นอนสงบเลย เพราะว่ามีคนมาย่ำบนเตียงไปรอบๆ เท้า ความรู้สึกบอกว่ามีหลายคนทีเดียว
แล้วก็เริ่มแรงขึ้น จากเดินย่ำ เป็นการดึงขา เพื่อนบอกว่า โดนดึงพรวดจนตกใจตื่นหลายๆ ครั้ง
เพื่อนนอนไม่หลับหลายคืน บ่นกับแม่เขา แม่ก็ไปหาคนที่เขาดูพวกนี้อ่ะค่ะ (ไม่รู้เรียกว่าอะไรดี จะว่าหมอ ก็ไม่ได้จบแพทย์ศาสตร์เนอะ)
เขาบอกว่า ลูกคุณไปต่างจังหวัดมาใช่ไหม เขาตามมาด้วยถึง 5 คนแน่ะ บอกว่ามาขออยู่ด้วย
แม่เขาถามว่า ทำไมศาลหน้าบ้านก็มี ทำไมเขาถึงเข้ามาได้ ได้คำตอบว่าเพื่อนแอ้จิตอ่อน บางเวลาที่อ่อนแอมากๆ พวกนี้ก็อาจจะสิงตัวได้
ทำให้เดินเข้าบ้านมาได้ ทางผู้ทำพิธีก็ปัดรังควาญ ไล่ให้ค่ะ
เขาบอกว่า ทั้งหมดนั้นกลับไป 4 คน อีก 1 ไม่ยอมกลับ ขออยู่ด้วย บอกว่า "จะช่วยดูแลน้องให้"
แล้วเพื่อนแอ้ก็เลยเอาตุ๊กตาเคนหล่อๆ (ที่เป็นแฟนบาร์บี้) มาให้เขาอยู่ จะได้เลิกก่อกวนซักที หลังจากนั้นก็สามารถนอนได้สงบสุขค่ะ

ทุกวันนี้เพื่อนแอ้ก็มีชีวิตสงบสุขปลอดภัยดี .. อาจจะเป็นเพราะพี่เคนช่วยดูแลอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆ พี่เคนน่ะอยู่บ้าน โชคดีไปที่ไม่ได้ตามมาทำงานด้วยทุกวัน.. 

[ตอ]

พี่เคน 

ดีเนาะที่พี่เคนคอยปกป้องแต่อยู่ที่บ้าน

[iSharp]

ตอนสมัยเรียนม.ปลายอยู่ห้องแถว 4 ชั้น
ห้องผมอยู่ชั้น 3 ริมหน้าต่างไม่มีระเบียง มองออกไปนอกหน้าต่างจะเป็นโรงแรม มหาราชเพลส
บรรยากาศจะออกเก่าๆนิเพราะสร้างมานานมาก ขยับไปหลังๆบ้านเป็นวัดป่าคลองกุ้ง
ป่าทึบๆ กลางคืนไม่กล้าเฉียดเข้าไปเลย

แล้วผมก็นอนดึกมากๆ เพราะเล่นเกม
มีคืนหนึ่งประมาณ ตี2 ตี3 กำลังนั่งเล่นแรคอย่างบ้าคลั่งอยู่
ก็ได้ยินเสียงเคาะกระจกหน้าต่าง

ชิบหายแล้ว 
ในใจตอนนั้น ระทึกมากๆ เพราะรู้ว่าไม่ใช่คนแน่นอน และไม่มีอะไรมาเคาะเป็นจังหวะแบบนี้ได้
มองไปทางหน้าต่างก็มองไม่เห็นอะไรเพราะมีม่านบังอยู่
ทั้งห้องปิดไฟมืด มีแต่แสงจากหน้าคอมอย่างเดียว
เสียงเคาะหน้าต่างก็ดังขึ้นเรื่อยๆ และถี่ขึ้นเป็นจังหวะ ก๊อก ก๊อก ก๊อกๆๆ
เหงื่อแตกละครับ ไม่เป็นอันเล่นเกมเลยทีเดียว
พยามยามคิดว่าจะเป็นหนูมั้ย เพราะบ้านเราหนูเยอะ หรือลมพัดอะไรมาตีหน้าต่าง
เอาวะ รวมความกล้าไปเปิดหน้าต่างอยู่
ก็ลุกขึ้นเดินไปหน้าต่าง เสียงก็ยังเคาะอยู่เรื่อยๆเป็นจังหวะ
แวกม่าน เปิดหน้าต่าง
ไม่เจออะไรนอกจากนกพิราบจิก กระจกหน้าต่างอยู่ เข้!!! ก็เลยไล่มัน
แล้วไปนั่งเล่นเกมต่อ ก็ได้ยินเสียงเคาะหน้าต่างอีก ทีนี้ก็ไม่ได้สนใจละ
เล่นเสร็จนอน ตื่นมาตอนเกือบเที่ยง (ยังมีเคาะมาเรื่อยๆแต่ไม่ถี่)
ก็ไปเปิดหน้าต่างระบายอากาศ โห่นกพิราบจิกหนา้ต่างด้านนอกเป็นรอยไปหมดเลย
...
เอ๊ะ . . . เฮ้ย นี่มันรอบมือคนนี่หว่า
ที่หนา้ต่างด้านนอกมันมีฝุ่นแล้วก็เป็นรอย มือคนเต็มไปหมด ทั้งแบมือ และเป้นจุด 4 จุดเรียงกัน
รอบนกพิราบมันจะเป็นรอยแบบขีดๆ



ถ้าเมื่อคืนเปิดหน้าต่างอีกรอบคงมีอะไรมาเล่าได้อีก

[ตอ]

ของชาร์ปแบบว่าหักศอกยอกกลับตอนจบมากๆ \/

บอกเลยว่าอ่านบรรทัดสุดท้ายแล้วเสียวแว้บเลย

[โมเอง]

 

อ่านแล้วไม่กล้าเปิดหน้าต่างห้องเลย

[Buob Marley]

เล่ามั่งไม่น่ากลัวนะ ขำมากกว่า
เรื่องเกิดเมื่อวันอังคารก่อนนู้น (น่าจะสัปดาห์สิ้นเดือน)

เนื่องจากคืนก่อนนอนดึกมาก หลับอยู่หน้าทีวี โดยนอนหนุนบีนแบ็กหลับไปตอนเช้า
ตอนที่หลับจำได้ว่ารูมเมทออกไปเรียนแล้ว (อีกคนไม่กลับห้อง)
นอนๆ อยู่ (ตะแคงไปทางประตู หันหลังให้ระเบียง) / ดูภาพประกอบได้ในจู๋ ห้องหับหอ
อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่ามีคนโดดข้ามตัวไปทางระเบียง.. วืบบบ เห็นเป็นเงาดำๆ แต่รูปร่างนี่คนเลยล่ะ
ก็เลยจะหันไปดู พอจะพลิกตัวปั๊บ!! หันไม่ได้ครับ ผีอำ แต่หน้าเหมือนจะหันได้มากกว่าตัวนิดนึง
มองเห็นทีวีเปิดอยู่ และด้วยความที่ปิดม่านนอน ก็เห็นด้วยหางตาว่ามีแสงลอดผ่านม่านมา เป็นรูปเงาคน!!

พยายามมองโลกในแง่ดี ว่าคงเป็นรูมเมทอีกคนออกไปดูดบุหรี่ แต่จะเรียกก็ไม่มีเสียง
ก็เริ่มหงุดหงิดและ.. แม่งเอ๊ย ฮึดฮัดๆ อยู่ก็สะบัดหลุดจากผีอำ พร้อมหลุดเสียงมาดังๆ เป็นชื่อรูมเมท
แต่ที่ระเบียงไม่มีใครอยู่.. ทีวียังเปิดเหมือนที่เห็น

แต่ก็เออวะช่างแม่ง.. หันไปดูนาฬิกาบอกเวลาสิบเอ็ดโมงครึ่ง
คงไม่ใช่ผีหรอก เพราะถ้าเป็นผีเนี่ยไม่ได้รู้เวล่ำเวลาเล้ย แถมออกไปยืนตากแดดอีก
เดาว่าที่หันไม่ได้เพราะติดบีนแบ็ก ที่เห็นทีวีเพราะเปิดทิ้งไว้ หลับไม่สนิท
ส่วนเงานั่นอธิบายไม่ได้


หลังจากนั้นสองสามวันก็เล่าให้เมทคนที่ไม่อยู่ฟัง เพราะไปเรียนด้วยกัน (อีกคนอยู่คนละภาคกัน)
แล้วเย็นนั้นผมก็ออกไปข้างนอกกลับมาดึกๆ ปรากฎว่ามันถ่ายทอกให้อีกคนเรียบร้อยแล้ว
และอีกคนกลัวผีมาก.. พอเล่าจบคนเล่าก็ไปนอนห้องแฟนมัน ผมก็เข้าห้องนอนเล็ก ปิดประตูนอนตามปกติ
อีกคนทีเหลือรีบทักมาในเอ็มเลยว่าเฮ้ยยย มานอนข้างนอกกัน (แม่งกลัวสุดๆ)
ผมก็ไม่เอา ชอบนอนคนเดียวมากกว่า ปรากฎว่าเงียบหายไปเลย กลับมาอีกทีตอนเช้า
วิ่งหนีไปนอนห้องเพื่อนมา (เจ้าของห้องบอกว่ามันทักมาให้เอ็มว่าจะไปนอนด้วย แป๊บเดียวเท่านั้นแหละ กดกริ่งอยู่ข้างล่างตึกแล้ว ทั้งๆ ที่ตึกอยู่ห้างกันสักห้าร้อยเมตรได้ )