อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

เริ่มโพสต์โดย K w a n g ! !, 23 มี.ค. 2005, 00:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ยุนเอ

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

จักรี

ใช่ๆ ผมนึกตั้งนานว่าจะพิมพ์ออกมาอย่างไง   :30:(หัวเราะเองก็ได้วะ )
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

HS-JEF

อ้างคำพูดจาก: DAW = ต่อ นะจ๊ะ เมื่อ 06 ต.ค. 2008, 21:50 น.
หมดแมกแล้วครับ  :56:

มช. ร่มรื่นนะครับ เดินเล่นไปเถอะไม่ต้องกลัวหรอก บางคนที่ไม่เคยเห็นเลยก็มีนะ ผมเคยเจอแค่สองครั้งเอง แล้วก็ไม่แน่ใจด้วยว่าใช่ผีหรือเปล่า เพียงแต่มันรู้สึกเสียวสันหลังมากๆเท่านั้นเอง  :56: :56:

ใครมีเอามาแชร์บ้างครับ

เคยมีเรื่องของโรงเรียนเก่าด้วยนะ เดี๋ยวขอตั้งหลักก่อน  :42:

รออ่าน  :02: เดี๊ยวเอาไปเล่าให้น้องสาวฟังต่อ เห็นมันตั้งเป้าจะมาเรียนที่ มช. ให้มันเตรียมตัวไว้ :30:

-----------------------------

ต๊าย...นังกรี  :30:
วาว วาว เสียงรถไฟแล่นไปฤทัยครื้นเครง

แอ้

เอ๊.. เคยเล่าไว้สองสามเรื่อง เรื่องนี้น่าจะยังไม่เคย (ค้นไม่เจอค่ะ)

แปดเก้าปีก่อนตอนสมัยทำงานแรกๆ อายุยังน้อยค่ะ ซนไปตามเรื่อง ที่ทำงานอยู่ที่เยาวราชเลย
เป็นบริษัทก่อสร้างเก่าแก่ อยู่ในตึกเก่าๆ แถวยศเส (ตึกเก่าขนาดที่ว่า ไม่กี่ปีหลังจากนั้นมันพังลงมาเองเลย บาดเ็จ็บกันไปตามๆ แต่แอ้ออกมาแล้ว)
เพื่อนร่วมงานมีกันไม่กี่คน ฉะนั้นพอช่วงจะยื่นซองประมูล ก็ต้องอยู่กันดึกๆ ดื่นๆ เพื่อปั่นงานให้ทัน
ทำแบบนั้นกันเป็นเดือนๆ จนบางครั้งคนที่เคยมีหน้าที่มากินข้าวเย็นด้วยเขาจะมาหา แล้วพาไปกินข้าวก่อน ค่อยพากลับมาส่งที่ทำงานอีกรอบ

อย่างที่บอกว่าตอนนั้นเด็กๆ โต๊ะทำงานจะเป็นซอกทึบๆ ซอกหนึ่ง ซึ่งเวลาที่โดนดุ หรือโทรศัพท์ ฯลฯ
แอ้จะมุดไปใต้โต๊ะทีละนานๆ (อย่าถามหาเหตุผลกับเด็กคนนั้นเลย มันบ๊องๆ ค่ะ) เป็นที่รู้กันว่าถ้ามองไม่เห็นตัว
ตะโกนเรียก แอ้ก็จะตอบมาจากใต้โต๊ะทุกครั้งว่า หนูอยู่นี่ค่ะ

วันหนึ่ง เจ้าหน้าที่พากินข้าวเย็นแวะมาตอนก่อนทุ่ม ส่วนงานนั้นยังอีกยาว ก็เลยพากันไปกินข้าวที่เยาวราช
กันอย่างเพลิดเพลิน หายไปราวๆ ชั่วโมงกว่าได้ค่ะ ตอนกลับมาถึงออฟฟิศ เปิดประตูเข้ามา รู้สึกเลยว่าทุกคนหันขวับมามองหน้าซีดเลย
แอ้ก็ถามว่าเป็นอะไรกัน พี่ๆ บอกว่า .. เมื่อกี้อยู่รึเปล่า ซักครึ่งชั่วโมงที่แล้วเนี่ย แอ้ก็บอกไปว่า ไม่อยู่ค่ะ ออกไปตั้งแต่ก่อนทุ่ม เพิ่งจะเข้ามาเนี่ย..
พี่ๆ บอก ขนลุกเลย เพราะเขามองไม่เห็นแอ้ เลยตะโกนเรียกตามปกติ ว่าแอ้อยู่ไหน

แล้วมีเสียงมาจากซอกโต๊ะแอ้ว่า "หนูอยู่นี่ค่ะ"     :07:

-ตัดจบ- ต่อหน่อย ก็คือทุกคนกลัวมากเลย แต่แอ้ไม่กลัว แถมยังทำผีหลอกพี่ๆ อีกนานเลยค่ะ แต่ก็รู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกดี
เพราะพี่ๆ สี่ห้าคนได้ยินเหมือนกันหมดเลย
  :56:

ตอ

#2614
อ้างคำพูดจาก: โทนี่ จ่า เมื่อ 06 ต.ค. 2008, 22:56 น.
รออ่าน  :02: เดี๊ยวเอาไปเล่าให้น้องสาวฟังต่อ เห็นมันตั้งเป้าจะมาเรียนที่ มช. ให้มันเตรียมตัวไว้ :30:


รับน้องทางอ้อม  :02:  ดีเลยครับ เดี๋ยวไปขุดตำนานมช.อีก  :04: :04:


//ของแอ้ เหมือนกับที่ผมเห็นนิโคลแทนน้องเลย

อินครับ :56: :56:
DiggityDaw aka วัวโหดด

iannnnn

เรื่องของน้องแอ้(คนนั้นที่บ๊องๆ) น่ากลัวมากครับ :14:

แน็ก

 :30: เข้าไม่ได้มันร้อน
(ไม่เชื่อเรื่องผี นะ เชื่อว่าเป็นคนมาก่อนแล้วตายน่ะ เลยไม่กลัว)
ไม่ว่าคุณจะรอบรู้ เก่งกาจ กล้าหาญ เท่าไหร่ ก็ไม่มีค่าอะไร ถ้าไม่มีใครรักคุณ

Bellbells

แต่ผมกลัวคนตายแฮะ ไม่รู้ทำไม  :30:

น้องเข่มเข๊ม

แหม นังแจ๊กกี้  เหนื่อยไม๊อ่ะ   :39b:
เลวยั้นเงา

iannnnn

เว็บเดอะช็อกเจ๊งไปหลายนาน ฟังสดไม่ได้ ฟังแห้งก็ไม่ได้
จนวันี้เองมีคนเอาลิงก์นี้มาแปะให้ฟังกันครับ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=xenophage&group=2
http://fb.esnips.com/web/shockfm

เลือกฟังกันเป็นเรื่องๆ ได้เลย :12:

าาา๐


ผมโรคจิต ชอบอ่านจู๋นี้ก่อนนอน  :25:
perfectionist

เทอร์โบบูสเตอร์

อ่านไปสิบกว่าหน้า ตูนอนไม่หลับ  :05:
กาก

iSharp

ตอนช่วยงานค่าย ดึกๆจะไปเข้าห้องน้ำ (ประมาณตี 2)
ก็เดินๆๆๆๆ ลงบันไดไป

ก็เห็นผู้หญิงเสื้อขาว (ที่วัดเห็นชุดขาวเสื้อขาวปกติ) เดินนำหน้าอยู่
ก็ไม่ได้สนใจ นึกว่าพวกมาอบรมอะไรอย่างงี้ (ปกติมันไม่มีคน)
พี่แกก็เดินๆไป เดินไป ทะลุกำแพงไปเลย


เข้ !!!!!  :07:
คาตาครับพี่น้อง
รับงานถ่ายภาพ
www.rpash.com

iannnnn

เฮ้ย จริงง่ะ นี่มันสุดยอดเลยนะชาร์ป :07:

น้องเข่มเข๊ม

เลวยั้นเงา

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines