ตะลุยกิน!โตเกียว-คิวชูเหนือ 7วัน 6คืน

[iannnnn]

นึกรสไม่ออกสักอย่าง
ต้องเลียจอสินะ

[ออยอิชี่]

กินเกินวันละ5มื้อ กินลงไปได้ยังไงเนี่ย 



ไม่ใช่อะไร องุ่นเปรี้ยว อิจฉา 

[Vikz]

ไส้หมูผัดเกลือ

ฮือ

ปกติไม่กินไส้หมู แต่ทำไมเห็นภาพแล้วถึง ...... 

[Ping]

คลิปแผงลอยร้านโคคินจังกำลังผัดไส้หมูครับ

ราเม็งแผงลอยร้าน โคคินจัง

[Vikz]

เช็ดโด้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

[eThics]

ส้มน่ากินมาก ตั้งแต่ที่ให้มากับข้าวกล่องละ ดูอวบอิ่มฉ่ำมากๆ  
ส่วนอาหารก็ยกให้ร้านข้างทาง กับร้านเนื้อย่างนี่ดูจะถูกจริตที่สุดแล้ว

โอย กินแล้วไม่ตายได้ยังไง

ก็แล้วถ้าปิงมันตาย ใครจะปล่อยเงินกู้ให้แกล่ะ  

[iannnnn]

จะได้ไม่ต้องใช้ไอ้ที่ติดๆ ไว้ไง

[eThics]

โอเค งั้นกินแล้วตายๆ ไปเลย
พวกกชั้นจะตายเพราะรูปอาหารแกแล้วอีปิง

[Vikz]

เห็นแล้วอยากตาย

สุดยอดแห่งเมืองของกิน

[Ping]

ผมนี่มีแต่คนรัก คนชอบนะครับ 

[蓝月 (lán yuè)]

เห็นแล้วจะเป็นลม

[iSharp]

 

[จั๊วจ่ะ :)]

โอ่ย ตายๆๆ เพิ่งมาเห็นจู๋นี้ครั้งแรกเอาตอนเที่ยงคืน
อ่านการ์ตูนค้างอยู่นี่ลืมไปเลย 

[ณต]

ร้านโอเด้ง กับร้านแผงลอยนี่ เหมาะเป็นร้านกินแกล้มเหล้ามากๆ 

[Ping]

วันที่ 5 - คุรุเมะ + คุมาโมโต้

เข้าสู่วันที่ 5 แล้ว และเป็นอีกวันที่ต้องตื่นเช้า ภารกิจวันนี้มีมากมายยิ่งนัก เริ่มต้นวันกันที่สถานีฮาคาตะก่อน


รถไฟที่จะไปคือชินกังเซ็น ซากุระ จะออกตอน 7.53


กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ซื้อเอกิเบ็นเตรียมไว้ก่อน


เลือกอันไหนดีน๊าาา


เลือกน้องแว่นคนขายแล้วกัน กลับไทยกับพี่มั้ยน้อง  


มาแล้วชินกังเซ็นที่จะนั่ง หล่อโคตรรรรร


ขึ้นล่ะนะ


ข้างในหรูหรามากๆ


เอาล่ะพับโต๊ะออกมาเตรียมตัวกินเอกิเบ็นที่ซื้อมาเมื่อกี้


ชแว๊บบบบ ซื้อซาบะเมชิมาจ้าาา


แกะห่อโดยด่วน


แกะมาปุ๊บกลิ่นซาบะดองหอมแตะจมูกเลยครับ


ซาบะอร่อยมากๆเนื้อแน่นสุดๆ ดองได้รสอร่อยเข้ากับข้าวซูชิมากๆ


ขิงดองเอามาตัดรสชาติ


เผลอแป๊บเดียวถึงสถานีคุรุเมะ แห่งเมืองคุรุเมะแล้ว


เมืองคุรุเมะ จริงๆแล้วเป็นเมืองที่เป็นต้นตำรับของ ราเม็งน้ำซุปกระดูกหมู แต่ตอนหลังไปดังที่เมืองฮาคาตะหมด เพราะร้านดังๆอร่อยๆไปอยู่ที่ฮาคาตะครับ


นั่งรถไฟ Local ต่อไปอีก รสไฟมีแค่ 2 โบกี้เอง เล็กๆน่ารัก


อธิบายเพิ่มเติมเกียวกับสาย Local ของที่นี่นิดนึงครับ ตอนแรกงงมากๆ มีที่หยอดเงินหยอดบัตรกันในนี้ด้วย แล้วก็รู้มาว่า ที่นี่ห่างจากตัวเมืองมาก บางสถานีจะไม่มีตัวสถานี คนขับรถไฟเองจะตรวจตั๋วเองกันตรงนี้เลย ถ้าบัตรเงินไม่พอหรือผิด ก็หยอดเงินเพิ่มกันตรงนี้


ถึงแล้วสถานี Tameshimaru


ที่นี่จะขึ้นชื่อเรื่องตำนานกัปปะ มีพิพิธภัณฑ์กัปปะและสถาที่ท่องเที่ยวต่างๆมากมาย (แต่ไม่ค่อยมีคนสนใจ) แม้ตัวสถานีเองก็เป็นอาคารจำลองแบบจากกัปปะ (แต่ดูเหมือน โดนัลดั๊กมากกว่า)


แต่ธุระของผมไม่เกี่ยวอะไรกับกัปปะ เดินกันไปต่อ


บ้านคนระแวกนี้สวยงามมากครับ ชอบสุดๆ คล้ายๆพวกปราสาทหรือวัดเลย


แดดเริ่มส่องแล้ว


แถวนี้อีกาเยอะมากกกกก


สังเกตที่ยอดต้นไม้ มีเพียบเลย


ข้ามสะพานแม่น้ำตรงนี้


ตรงสะพานทีป้ายหินสลักชื่อคนพร้อมรูปภาพ เข้าใจว่าน่าจะเป็นของสวนแถวนี้เป็นคนสร้างสะพาน (แล้วแต่ล่ะป้ายชื่อก็ต่างกัน)


มีสวนเพาะไม้ประดับสวนที่บ้านด้วย


กำลังก่อสร้างทำทางน้ำ ใหญ่มากๆ


บ้านสวยอีกหลัง




ถึงแล้ว!! เดินมากว่า 40นาที กว่าจะถึง (มัวแต่ถ่ายรูปเพลินด้วยล่ะครับ) ที่นี่คือสวนสตอเบอรี่พันธุ์ "อามะโอว" สตอเบอรี่พันธุ์ที่ดังที่สุดของคิวชู และรู้จักกันดีในทั่วแคว้นแดนญี่ปุ่น


เข้าไปล่ะครับ


ข้างในเค้ากำลังคัดผลสตอเบอรี่อย่างจริงจังมากๆ


เห็นครั้งแรกถึงกับอึ้ง คือมันสวยงามมาก สีแดงสดมันวาว ที่สำคัญใหญ่มากกกกกกกกกกกกกกก ขนาดลูกเล็กๆยังใหญ่เลย


คือที่นี่จะมีบริการกินเท่าไหร่ก็ได้ในสวน 30 นาที 1500 เยน พอแจ้งปุ๊บทางเค้าก็โทรเรียกคนมารับไปที่ตัวฟาร์ม (ห่างกับตัวออฟฟิศราวๆ 1-2 กม.)


เข้าไปในสวน อากาศอุ่นๆ ก่อนเริ่มเค้าจะแนะนำ กฎกติกามารยาท เช่น วิธีเด็ด ห้ามเดินลัดแปลง ต้องเดินตามทางเดิน


ตอนแรกเข้าใจว่าทั้งสวนจะแดงไปหมด แต่ความเป็นจริงแล้วมันก็มีทั้งสุกบ้างไม่สุกบ้าง เลือกเด็ดเอาเองครับ


แน่นอนว่าต้องเลือกที่แดงเถือกๆๆๆๆๆ


โอยน่ากินไปหมด เสริมนิดนึงครับ ที่ว่าพันธุ์ อามะโอว (อะ-มะ-โอ-อุ) มาจากคำว่า อะไม=หวาน, มะรุ=กลม, โอกี้=ใหญ่, อุไม=อร่อย


ปกติลูกก็ใหญ่อยู่แล้ว ดันมีลูกแฝดอีกแน่ะ


นี่มันอะไรกันนนนนนนนนนนนนนนน สตอเบอรี่ขนาดเท่าฝ่ามือ!!!!!!!!!!


แหลกแม่มทั้งหมดนั่นล่ะ 5555555555555 (ในมือถือ 2 ลูกนะครับ)


ข้างในฉ่ำมากกกกกก หวานนนนนนนนนนน สุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่มีความเปรี้ยวแจมมาแม้แต่น้อย


ดอกสตอเบอรี่ (ทำไมรู้สึกเป็นคำด่า)


หลังจากที่กินเสร็จแล้ว ก็ขอให้เค้าพาไปส่งสถานีหน่อย เนื่องจากที่นี่ห่างจากตัวเมืองมากรถไฟมีน้อยยังไม่ถึงเวลารถไฟมา เค้าเลยพาไปออฟฟิศเลี้ยงกาแฟก่อน


น้องหมาสมาชิกที่นี่ ดูอยากมาเล่นด้วย แต่ก็กลัวๆ


เหลือบไปมองสตอเบอรี่ที่กำลังคัดอยู่ เห็นแล้วอดใจไม่ได้ที่จะขอซื้อกลับ (ทั้งๆที่กินมาเต็มคราบแล้ว)


ซื้อมา 2 แพค แพคล่ะ 500 เยน


และก่อนกลับก็คุยๆกับเค้า ถามว่าปกติมีคนต่างชาติ มาเที่ยวที่นี่บ่อยมั้ย เค้าบอกว่าคนเกาหลีกับคนจีนเยอะมาก ส่วนคนไทยก็เคยมีมาทำรายการ (แต่ไม่ใช่รายการ Say Hi นะ) เค้าให้ดูรูป แต่ผมไม่รู้จักดาราเลยไม่รู้ว่าเป็นใครรายการอะไร 55555

แล้วก็ถามต่อว่าปกติคนที่มาเที่ยวเค้ามายังไงกัน เดินมาแบบผมรึเปล่า เค้าบอกว่าจริงๆแล้วมาถึงสถานี โทรเรียกให้ไปรับก็ได้ หรือบอกนายสถานี(เป็นภาษาอังกฤษ) ให้โทรให้ก็ได้ครับ.... แล้วตอนเช้าที่ตรูเดินมากว่า 40นาทีล่ะ....คิดว่าชมวิวแล้วกัน

"สวนผลไม้ Nakanoka"
เปิด: 8:00-18:00 (สตอเบอรี่จะกินได้ช่วงปลายธันวาคม-กุมภาพันธ์)
เบอร์โทร ในกรณีต้องการให้มารับที่สถานีครับ 094-372-2967
เว็บไซต์: http://www.nakanokajitsuen.jp/
map: https://plus.google.com/108862340323732495032/