งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[แอ้]

น่าจะมองคำว่า พื้นที่ปรับผ้านุ่มต่างกะป๋าแหละ
คือเรามองว่า Comfort zone มันคือ สุขสบายจนไร้แรงกระตุ้น
วันๆ ก็คิดว่าจะไปเที่ยวไหนดีวะ และรู้ว่าเดี๋ยวเงินประมาณเท่านี้ๆ มันจะไหลเข้าบัญชีมาเอง
อย่างพวกแอ้ก่อนหน้านี้คือ รู้ว่าได้โบนัสประมาณเท่าไหร่ด้วยซ้ำ ชิวมาก
ถามว่าสบายมั้ย มันก็สบายอะนะ แน่แหละ แต่เผลอแว้บนึง มันผ่านไปเจ็ดแปดปีเฉยๆ
บางทีก็แอบคิดนะว่า เออ เราไม่ได้ลับคมเลยนะ เราไม่ได้ลองอะไรใหม่ๆ เลย
ถ้าเราแก่ตายไปแบบนี้ เราจะมีอะไรให้ภูมิใจวะ ไอ้ความรู้สึกแบบนี้มั้ยที่เขาว่า Comfort zone เป็นพื้นที่อันตราย
สำหรับนักธุรกิจก็คงมองว่า ทิ้งเวลาที่จะทำความร่ำรวย (กว่านี้มาก) ไปเฉยๆ
ส่วนนักผจญภัยก็คงมองว่า เอาแต่อยู่ในเปลือกไม่ได้เผชิญโลก (สายตาตัวเองอะนะอันนี้)
แต่สายชิว รักความสงบอาจจะว่ามันก็ดีแล้วไง

เราก็ค่อนข้างมั่นใจว่า ไม่ได้อยากให้ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลาหรอก
แต่บางทีมันก็ดูน่าสนุกดีนะ ถ้ามีอะไรให้ใจเต้นระทึกบ้างเหมือนตอนอยู่ก่อสร้าง ซึ่งแม่งวันๆ ไม่รู้จะเจออะไร

อนึ่ง ทั้งหมดทั้งปวงที่รวมเป็นวิสัยทัศน์แท้จริงเลยคือสุขนิยม
อะไรก็ดีหมดอะ เราหาข้อดีได้ในแทบทุกสิ่ง อันนี้แอ้ว่าตัวเอง comfort มาก ในใจเราเองนะ


ดูนางเอกมากเลย เวลาเจอตัวจะดูเร้าๆ น่ากลัวหน่อยๆ อันนั้นเป็นคาแรกเตอร์นะ ลึกๆ เป็นคนเงียบๆ มุ้งมิ้งมาก 

[Buob Marley]

(หารูปฮิปโปมุ้งม้งแปร๊บ~)

[Vikz]

ส่วนตัวคิดว่า จุดมุ่งหมายในชีวิตเรา
ก็คือการได้ใช้ชีวิตอยู่ใน comfort zone ไม่ใช่เหรอวะ 
หลายๆ คน ออกจาก comfort zone แห่งหนึ่ง
ดิ้นรนต่อสู้ เพื่อไปสร้าง comfort zone อีกแห่ง
เห็นส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น

ประโยคนี้สำหรับผมมันใช่นะครับ ขอบคุณที่มาทำให้ภาพมันกระจ่างครับ 

จริงอย่างที่แอ้ว่าครับ ผมว่าอายุหลัก 30-40
ก็เตรียมหาลู่ทางทำมาหากินได้เลยถ้าอยู่ในบริษัทเอกชนนะครับ
ตามความเป็นจริงคือเงินเดือนสูงมาก บริษัทเค้าก็ไม่ไหวกันนะ
หาตัวใหม่เฟรชๆ ทำงานอ่อนนิดนึง แต่เงินเดือนน้อยหน่อยบริษัทจะไปได้มากกว่า
แล้วมักจะเป็นอย่างนี้กันซะส่วนใหญ่นะครับ

มันเป็นกับทุกธุรกิจหรือเปล่าครับ
ผมยังพอจะเห็นบางธุรกิจ (ที่ผมอยู่) มันก็ยังมีการเลี้ยงคนเก่าเอาไว้ เพราะต้องใช้ด้านประสบการณ์ในการดีลกับลูกค้า หรือเพราะ connection ที่คนอื่น ๆ มาเทียบได้ยากน่ะครับ

(หารูปฮิปโปมุ้งม้งแปร๊บ~)

ท่าจะไม่ได้อยู่ถึงวันแต่งงาน 

[ยุนเอ]

อาจจะเพราะเราวาง comfort zone สุดท้ายที่วางเอาไว้คือ
นอนกินดอกเบี้ยเฉยๆ เที่ยวๆ โง่ๆ ง่ายๆ จนแก่ตาย นี่แหละ


ตอนนี้เลยยังไม่ comfort zone 

[iannnnn]

ถ้าสำหรับตู ตอนนี้ไม่ใช่ Comfort Zone เลย
นั่นเพราะการกลายมาเป็นเจ้าของกิจการ
(ที่จริงคือเมียเป็นเจ้าของที่แท้จริง แต่ก็นั่นแหละ)
ทุกวันนี้ขาข้างหนึ่งเลยค่อนข้างตรงข้ามกับวิถีสลอธ
เพราะเมียชอบสายนั้น เราก็เป็นฝ่ายสนับสนุน
เอาจริงคือฝ่ายวางแผน

และขาอีกข้างก็กำลังค่อยๆ สานฝันไปเรื่อยๆ
แน่นอนว่าไม่เกี่ยวกับเงิน แต่เกี่ยวกับเป้าหมายในชีวิตที่จะไปเลือกแก่ตาย


พอพูดถึงการเป็นเจ้าของกิจการ ก็เลยนึกได้ว่าบริษัทที่ทำอยู่นี่
เป็นบริษัทที่แปลกอยู่อีกอย่างคือ เรื่องอายุไม่เกี่ยงนะครับ
พนักงานคนล่าสุดที่รับมานี่ก็ 50 กว่าๆ ได้ หน่วยก้านโอเคก็รับมาทำงานเฉยเลย

ถ้าเป็นเมื่อก่อนสมัยเป็น ผจก.บริษัท ก็จะอวดว่าเรารับสมัครคนไม่ดูวุฒิ
แต่เดี๋ยวนี้หนักกว่านั้น คือไม่ดูอายุเลย วัดกันที่ฝีมือเป็นปัจจัยเดียว
มีสอบสัมภาษณ์และสอบปฏิบัติก่อนทำงานจริงด้วย

อ้อ การสอบสัมภาษณ์ก็แสดงว่าต้องวัดอีกปัจจัยสินะ คือดูนิสัย
สรุป นิสัยดี ฝีมือดี แก่แค่ไหนก็มีงานทำครับ

[roundbol123]

ติดตามๆ 

[โบว์]

ไม่ได้เข้าฟอนต์นานมาก
พรุ่งนี้จะไปโอนบ้านผีสิงแหละ  อยู่แถวเกษตรนวมินท์
หลักๆจะซื้อไว้ทำสตูดิโอถ่ายรูปนลินฟ้า แล้วก็จะปล่อยเช่าด้วย
อยู่ดีๆก็เป็นหนี้อีกจ้า

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

เอ้าๆๆ...ขอให้รุ่งเรือง

[Buob Marley]

วันนี้มีเรื่องให้นอยด์เล็กๆ ก่อนกลับบ้าน
คือเจ้านายมาคุยด้วย ว่าอยากจะย้ายเราไปช่วยเขาอีกออฟฟิศนึง (ในเมือง) ทำเกี่ยวกับอสังหาฯ แน่นอนว่าเสนอเงินเพิ่มให้ (จริงๆ เงินเดือนเพิ่งขึ้นไปเมื่อสี่ห้าเดือนก่อน) โดยมีเงื่อนไขว่า เข้าออฟฟิศนั้นสัปดาห์ละ 3 วัน และอยู่ออฟฟิศนี้ ซึ่งใกล้บ้าน สัปดาห์ละ 2 วัน

ที่ทำให้นอยด์ ไม่ใช่แค่เรื่องต้องเข้าไปทำงานในเมือง แต่เป็นเรื่องทำให้จะไม่ได้ไปสอนสตูดิโอ ตอนบ่ายวันพุธอีกแล้ว เพราะที่ออฟฟิศนั้น พาร์ทเนอร์เขาคงไม่ค่อยแฮปปี้ ที่เราจะปลีกเวลาไปทำอย่างอื่น
ซึ่งตรงนี้ทำให้เราเสียดายมาก

สุดท้าย ก็ต้องการคว้าโอกาสนี้ไว้แหละ เขาอยากได้คำตอบคืนนี้ ก็กลับมาเรียบเรียงความคิดเขียนอีเมลไปถามเรื่องนู้นนี้ตามประสา
ส่วนงานสอนตอนนี้ก็หาคนไปแทน (ทาบทามพี่รหัสที่ศิลปากรไว้ ไม่รู้อาจารย์เขาจะว่ายังไงบ้าง)

เฮ่อ.. เป็นการตัดสินใจที่รู้สึกว่าขัดใจตัวเองที่สุดตั้งกะทำงานมาเลย 

[คุณชาย ( 737 )]

ในเมื่อแยกร่างไม่ได้ ก็ต้องขัดใจตัวเองละครับ สู้ๆ ฮะ

[Buob Marley]

ปรากฎว่าได้เงินมากกว่าไปสอน หยุดบ่นเลย.. แฮร่!!
จริงๆ คือยังไม่ได้คำตอบเรื่องที่ถามไปหรอก แต่ลาพักร้อนเดือนหน้าอนุมัติแล้ว ก็สบายใจไปเรื่องนึง

นี่พรุ่งนี้ไปสอน คงต้องไปคุยกะอาจารย์ก่อน เฮ่อออ~

[psyfer]

แสนยัง

[ยุนเอ]

เสี่ยบวบ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ผัวขา

[Buob Marley]

แสนยัง

ยังอีกไกล

เสี่ยบวบ

ไล่ทันมึงแล้วค่อยเรียกเสี่ยเหอะ