ระยะนี้อ่านหนังสืออะไรกันบ้างครับ

[@srakrn]

COMPUTER.T0DAY ครับ
น่าอ่านมากกกๆๆๆๆๆๆๆ

[slaveofann]

อ่านฝนสีขาว ของอาคากาว่า จิโร่ค่ะ
ปกติ เค้าจะเขียนขำๆ เรื่องนี้ออกแนวซ่อนเงื่อน
อ่านยังไม่ถึงไหนเล้ย

[ไอ้เบิร์ด]

Design+Culture โดย อ.ประชา สุวีรานนท์ (แนะนำเลยครับเล่มนี้สำหรับนักออกแบบ ผมว่าดีนะ)



เจ้าชายน้อย (รอบที่5ได้)

[นักศิลปะ]

Design+Culture โดย อ.ประชา สุวีรานนท์ (แนะนำเลยครับเล่มนี้สำหรับนักออกแบบ ผมว่าดีนะ)



เจ้าชายน้อย (รอบที่5ได้)

ไม่ขยายแบบย่อๆหน่อยหรือครับ

[ไอ้เบิร์ด]

เนื้อภายในอ.ประชา พูดถึงงานที่เป็นงานออกแบบต่างๆ เช่นเรื่อง

ส่วนเกินแต่จำเป็น
  เรื่องการนำเอาที่วางแก้วไปใส่ในรถเข็นเด็กแล้วทำให้ยอดขายเพิ่มผิดหูผิดตา เลยกลายมาเป็นวัฒนธรรมการนำเอาที่วางแก้วมาใส่ในรถยนต์ แล้วเป็นการแข่งขันทำที่วางแก้วในรถยนต์ว่าค่ายไหนที่จะทำที่วางแก้วได้ตอบสนองผู้บริโภคได้ดีที่สุด ถึงขนาดว่าทีมสร้างปรึกษากันเรื่องที่วางแก้วมากกว่าโครงสร้าง

ไกด์บุ๊กยุคโพสต์ทัวริสต์
  Very Thai พูดเรื่องเกี่ยวกับหนังสือแนะนำเกี่ยวกับเมืองไทยแนวใหม่ ผ่านช่างภาพชาวต่างชาติ 2คนที่อยู่เมืองไทยกว่า 10ปี ที่ไม่ใช่แค่ว่า วัดเก่า โบราณสถาน พระราชวัง แต่คือทุกอย่างทีเป็นเมืองไทย เช่น เรื่องการใช้ชีวิตของคนไทย สิ่งที่พบให้ได้ทั่วไปโดยที่เราคนไทยไม่เคยคิดว่ามันแปลกเช่น กระดาษทิชชู่โต๊ะจีนที่เป็นสีชมพู  ศิลปะจากล้อยางรถยนต์ มาเป็นเก้าอี้ กระถาง ถังขยะ อ่างเลี้ยงปลา เพราะชาวต่างชาติไม่มีเลยเป็นเรื่องแปลกสำหรับเค้า

ยังมีอีกหลายเรื่องที่น่าสนใจแต่ผมยังอ่านไม่หมดเลย

[เก้อ]

เก็บตกยาวเลย

หลังจากโหลดเรื่องนี้จากNetมาแล้ว ปรากฎว่าอ่านช่วงสองบทแรกไม่รู้เรื่อง ก็เลยหยุดอ่านไปเพราะคิดว่าความสามารถทางภาษายังต่ำเกินไป
วันนี้ไปที่สะพานควาย แล้วก็ไปเจอขายเลหลังราคา 75 บาท แต่สภาพดี ดูแล้วเจ้าของเดิมน่าจะเปิดไม่เกิน 3 รอบก็เลยซื้อมา

และได้รู้ว่า ขนาดเขาแปลเป็นไทยแล้วกว่าจะอ่านให้รู้เรื่องได้ก็ปาไปครึ่งเล่ม

ผมเคยอ่านเล่มสมัยเก่า กระดาษเหลืองๆเลยครับ
มันคือสำนวนแปลเดิมเลยหรือเปล่าครับ พี่หมอแมว
ผมชอบชื่อตอนแรก กับตอนสุดท้ายมาก
จุดดับแห่งนิรันดร์-จุดเริ่มแห่งอนันต์
เหมือนจะงง แต่ทำไมเข้าใจก็ไม่รู้

ส่วนสถาบันสถาปนา อ่านมาหลายฉบับมาก
ตอนแรกอ่านแบบกระดาษเหลืองจากห้องสมุดโรงเรียนตอนมัธยม
จำไม่ได้ว่าอ่านถึงเล่มไหน แต่จำได้ว่าอินมาก จนแค้นที่
ห้องสมุดมันมีไม่ถึงจบ ประมาณว่าค้างอยู่ตอนใดตอนหนึ่ง

พอมหาลัย มันมีฉบับพิมพ์มาใหม่ ถึงได้อ่านต่อ
อารมณ์เหมือนได้เจอเพื่อนเก่า ฮาริ เซลดอน มโนมัย
การตามล่าหาสถาบันสถาปนาแห่งที่ 2 (และไม่รู้ทำไม ผมแอบเชียร์มโนมัย)
ฉบับต่อจากนั้น ที่คนอื่นเขียน ได้อ่านที่ห้องสมุดประชาชนเชพเพิร์ดบุช
เมื่อปีที่แล้วนี่เอง ก็พึ่งรู้ตอนนั้นแหละว่ามันมีคนเขียนต่อ
พอพูดแบบนี้ให้เขาฟัง บรรณารักษ์เขาก็บอกว่า
พึ่งรู้ก็ไม่เสียหายหรอกเพราะมันไม่สนุกเลย
อ่านดูแล้ว ก็ค้นพบว่าไม่สนุกจริงๆด้วย ผมว่าสำนวนเขาน่าเบื่อ
และชั้นเชิงของพล็อตยังห่างชั้นอยู่ เหมือนเขียนพอเลี้ยงได้ตัวน่ะ
แต่ไม่ใช่ว่าเขาแย่นะ เป็นเพราะเทียบกับตำนานไง ทำยังไงก็ไม่เท่าหรอก

อ่านเรื่อง Under the Tuscan Sun อยู่ค่ะ
เป็นเรื่องจากบันทึกของผู้หญิงอเมริกันคนหนึ่ง
ที่ไปหลงประเทศอิตาลี เลยได้ไปซื้อบ้านเก่าที่แคว้นทอสกานี่
เรื่องก็จะเป็นแบบ การใช้ชีวิต ท่องเที่ยว ทำอาหาร สบาย ๆ 
อ่านแล้วสบายใจดีค่ะ
มีภาคต่อชื่อ Bella Tuscany ด้วย

อันนี้อ่านแล้ว แต่ยังไม่จบ (และไม่รู้ว่าเมื่อไรจะจบ)
คิดว่าอ่านเพลินดีนะครับ ไม่ใช่แนววางไม่ลง
แต่เป็นแนวละมุนละไม อ่านได้เรื่อยๆ
ผมมีปกนี้เลยเหมือนกัน (แต่ตัดบรรทัดภาษาไทยออกนะ)
แต่สภาพเยินนิดนึงได้มาจากกองหนังสือมือสอง

อ่าน NINE LIVES แล้ว

โอ้ว ชอบมาก!!!!
รู้สึกว่ามันง่ายแต่ไม่ง่าย
นุ่มนวลและลึกซึ้ง
ชอบ ชอบ
ภาพประกอบ คำบรรยาย ลงตัวดีชะมัดยาด

เห็นพูดถึงกันหลายคน เล่ารวมๆให้ฟังเลย
ผมก็พึ่งได้อ่านเมื่อไม่นานมานี้
และหลังจากอ่านจบ ผมโทรไปบอกพี่อัพว่า
" เฮ้ย พี่ ผมรู้นะว่าพี่เขียนเรื่องอะไร "
(โดยเฉพาะตอน ตลอดกาล กับทางแยกในสายหมอก)
และบอกว่า ตอน ทางแยกในสายหมอกหน้าสุดท้าย
ผมอ่านแล้วร้องให้ ร้องจริงจังมากด้วย รู้สึกแหลกสลายไปกับหนังสือเลย
ทุกๆคำในบทนั้น ผมเข้าใจหมด ว่ามันคืออะไร มาจากไหน
(และแน่นอน ผมเข้าใจถูก)

นึกออกไหมครับว่าหนังสือเล่มนี้ มันดีมากและมันทำให้คนรู้สึกไปกับมัน
ได้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว แล้วมารวมกับผม ซึ่งอยู่ตรงกลางของเหตุการณ์เหล่านั้น
รับรู้มาด้วยตลอด (เป็นตัวละครหนึ่งด้วยซ้ำ)
เลยเหมือนผมได้รับสิทธิพิเศษในการเข้าถึงหนังสือเล่มนี้
ยิ่งกว่าใครในโลก เลยส่งผลฟูมฟายกับมันมาก

ผมบอกว่า หน้าที่แมวชราเฝ้าสุสานลำพังนั่น
ผมเปิดมาถึงหน้านี้ นำ้ตาผมก็ล้นเลยพี่
พี่อัพตอบผมว่า "...เออ พี่ก็เหมือนกันว่ะ"

[ยุนเอ]

เป็นเรื่องของตัวพี่อัพเองเลยใช่มั้ยครับ พี่เก้อ

เหมือนเคยอ่านเจอว่า แกใช้เวลาสองปีเขียนขึ้นมาเพราะอกหัก

[เก้อ]

จริงๆเหมือนพี่แกเล่าเหตุการณ์ตอนนี้ไว้ใน
อะเด ฉบับตัวเองแล้วนะครับ แต่ผมยังไม่เคยอ่าน
ไม่แน่ใจว่าเล่าไว้มากน้อยแค่ไหน

พี่อัพคือพี่รหัสผม และน้องคนนั้นคือน้องรหัสผมหนึ่งปี
นี่แหละ ที่ว่าอยู่ตรงกลาง และทีแรกที่รับน้อง
ผมก็ไปบอกว่า น้องรหัสเราปีนี้น่ารักมากกก
ซึ่งกว่าแกจะได้เจอ และรู้ว่าเป็นคนที่ตัวเองเคยติวมา
ก็จบซ่อมไปนานพอสมควร แล้วหลังจากนั้น
มันก็ดำเนินไปด้วยดีโดยตลอด จนสี่ปีผ่านไป
มันถึงกลายเป็นอย่างอื่น สี่ปีคงไม่ใช่ระยะเวลาสั้นๆ
ยิ่งสี่ปีดีๆแบบนั้น ยิ่งดูมหาศาลในความรู้สึกคนๆหนึ่ง

แล้วความมหาศาลเหล่านั้น ก็ถูกบรรจุไว้ใน
Nine Lives ทั้งเล่มเลยครับ
สองตอนที่ว่าคือชัดเจนเป็นพิเศษ
แล้วมันก็กระจายอยู่ทั้งเล่ม อยู่ในบางประโยค
บางสีหน้า บางตัวละคร ที่ผมอ่านแล้วก็ได้แต่
ร้องเฮ้ยในใจอยู่เรื่อยๆ

เอ้อ แล้วพี่แกชอบเวลาที่คนพูดถึงนะครับ
จะด่าจะชม ชอบหมด กระตือรือล้นที่จะรู้ผลตอบรับเลยล่ะ
มันเป็นแรงให้แกทำงานต่อไปได้
เพราะงั้น ผมอ่านเจอใครว่ายังไง ผมบอกแกหมด
แล้วเฮียแกก็จะดีใจมาก อ๋อ ยอดขายก็ด้วย

[ยุนเอ]

แสดงว่านกฮูก แมวเฒ่า ตัวละครทุกตัวในเรื่องมีตัวตนอยู่จริงรึเปล่าครับ 


พี่เก้อเป็นตัวไหนอะครับ

[ไอ้เบิร์ด]

ตอนนี้พี่อัพเป็นอ.พิเศษสอนเกี่ยวกับภาพประกอบอยู่ที่ม.กรุงเทพครับ แอบไปนั่งเรียนเรื่อย เพราะคลาสผมมักเลิกก่อน พี่เก้อ ได้ไปดูงาน4สัตว์ประหลาดของพี่อัพรึเปล่าครับ

[แนนเค้ก ❤]

4ประหลาดเฉยๆ นะ

ไปดูมา
ได้มังก้าซินติดมือกลับมาด้วย





ขอบคุณพี่เก้อสำหรับข้อมูลมากมาย
อ่านของพี่เก้อจบ แนนอยากรีบไปหยิบ nine lives มาอ่านอีกรอบเดี๋ยวนี้เลย

ป.ล.
ถ้าเจออีก ฝากบอกพี่อัพว่าแนนสมัครเป็นแฟนคลับไปแล้วนะคะ
ถ้าพี่เค้างงว่าสมัครเมื่อไหร่ยังไง ฝากตอบไปว่า "น้องมันก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน"

[IM]

ตอนสมัยประถมชอบอ่านพวก ผจญภัยตามใจเลือก
ที่เนื้อเรื่องจะมีหลายอย่างให้เราเลือกเปิดหน้าตามเอาเอง
ทั้งเนื้อเรื่อง ทั้งตอนจบ จะต่างกันไปแล้วแต่เราจะเลือกอ่าน

เดี๋ยวนี้หาอ่านไม่ได้แล้ว ใครพอจะเห็นที่ไหนขายบ้างไหมครับ
ชอบที่ต่างคนอ่านอาจพบตอนจบเดียวกัน แต่น้อยคนที่จะได้เนื้อเรื่องเหมือนกัน

[蓝月 (lán yuè)]

ตอนอ่านถั่วงอกกะหัวไฟ เดือนก็เฉยๆ กะพี่แกนะ
คือยังไม่ถึงกะชอบมากง่ะ
ไปเจอ "ฉันก็รักเธอ" ในอะเดย์ปึ๊บ
โอ้ว!! ทำไมมันลึกซึ้งกินใจอย่างนี้

พอมาอ่าน Nine Live ยิ่งกรี๊ดใหญ่
แล้วพอมาอ่าน 7sins
เดือนก็ต้องกลับมาหยิบถั่วงอกกะหัวไฟอ่านอีกครั้ง

[iannnnn]

Design+Culture โดย อ.ประชา สุวีรานนท์ (แนะนำเลยครับเล่มนี้สำหรับนักออกแบบ ผมว่าดีนะ)



เจ้าชายน้อย (รอบที่5ได้)

โคตรอยากอ่านเลยครับเล่มนี้
จริงๆ ก็อ่านจากมติชนสุดฯ ทุกสัปดาห์อยู่แล้ว
แต่มันอาร์ตเวิร์กไม่สวยเลย อยากอ่านของรวมล่มมากกว่า
หาซื้อในเน็ตก็แล้ว ไปตามร้านหนังสือก็แล้ว แต่ไม่มีเลย

เลยเป็นโจทย์ประจำงานหนังสืองวดนี้เลยนะ

[Ou!]

มีวางขายที่ B2S หมวดหนังสือธุรกิจจ้ะ