งาน เงิน ความหวัง อนาคต

Started by นายโอ้เอ้, 02 Apr 2008, 02:32 น.

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

นักศิลปะ

ของแบบนี้ ใครจะโอนให่ใครได้ โอ้เอ้
:22:

ความรักเหมือนสุขภาพ
อยากได้ต้องทำเอง  :21:
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

ยุนเอ



อยากได้ความรักต้อง ทำรักเองเหรอครับ  :25:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

นักศิลปะ

แหม๊ ซื้อหวยไม่ถูก
ว่าแล้วต้องมีคนเล่น  :30:

แต่นึกว่าจะเป็นจักรี
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

จักรี

ผมไม่เล่นอะไรที่แป๊กๆ แบบนี้หรอกครับ  :11:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย


ยุนเอ

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

นายโอ้เอ้

Quote from: ^-FakE-^ on 02 Apr 2008, 14:41 น.

อยากได้ความรักต้อง ทำรักเองเหรอครับ  :25:

แปลว่าอะไร  :37:>
Today you , Tomorrow me.

นักศิลปะ

Quote from: นายโอ้เอ้ on 02 Apr 2008, 14:45 น.
แปลว่าอะไร  :37:>

อาว ซวยแล้วเอ
โอ้เอ้ งง (คงงงจริง)

หน้าที่เอ็งแล้ว เอเอ้ย
ชงเองกินเองเต๊อะ
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

จักรี

ผมก็ไม่เกี่ยวไปแหละ  แว๊ป!~~
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

icez

แปล: ทำรัก == make love => สำนวน แปลว่ามีเพศสัมพันธ์ครับ

ยุนเอ


เชิญกำนันลงองค์  \:07:/


ทำรัก คล้ายๆ กับการทำลูกเราทำลูกด้วยความรัก
ทำรักไม่ต่างกัน
อยากได้รักต้องทำรักด้วยรัก
ให้ความรักเข้าไป แจกจ่ายเข้าไป ไม่มีใครสนใจก็ช่าง
อย่างน้อยก็ได้รัก
ความรักไม่มีขายอยากได้ต้องทำเอง

ทำรักๆๆๆๆๆๆ  :07:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

โต


าาา๐



ตกงานฟังดูธรรมดา

แต่มันไม่ธรรมดานะครับเนี่ย  :44:
perfectionist

นายโอ้เอ้

ทำรัก โอเค เข้าใจแล้ว  :37:>

Today you , Tomorrow me.

8e88

อยากจะบอกหลายๆคนว่า อย่าไปตั้งความหวังในชีวิตแล้วเครียดกับมันมากเกินไป
(กฎข้อนี้ใช้ได้กับทุกๆคนไม่ว่าจะทำงานอะไร หรือมีฐานะยังไงก็ตาม)
คิดได้ ฝันได้ แต่ส่วนจะเป็นจริงได้หรือเปล่า มันจะต้องแลกกับอะไรบางอย่างพอสมควร
บางทีแลกไปก็อาจจะสูญเปล่า เพราะมันขึ้นอยู่กับจังหวะและโอกาสด้วย

เช่น ...

- กูต้องทำงานแล้วได้รางวัล มีชื่อเสียงในวงการ
- อายุ 25 กูต้องมีรถ
- อายุ 30 กูต้องมีเงินเก็บเท่านั้น เท่านี้
- อายุ 35 กูต้องมีบ้านเป็นของตัวเอง

คำว่า ต้อง มันเป็นคำที่บีบบังคับตัวเองจนเกินไป .... บางคนใช้คำว่า ต้อง จนเกิดความเครียดมากดดันตัวเอง และจะรู้สึกผิดหวังทุกครั้งที่ตัวเองสูญเสียจากสิ่งที่วาดหวังว่าต้องได้ ..... โดยส่วนตัวก็เคยวาดหวังเอาไว้เยอะ ซึ่งก็มีทั้งสมหวังและผิดหวัง จนหลังๆเริ่มปลงได้ เพราะคงโตขึ้น แก่ขึ้น ...เดี๋ยวนี้เวลาคาดหวังอะไรมักจะประเมินไว้ต่ำสุดเสมอ เพราะถ้าทำได้สูงกว่าที่ที่ประเมินมันจะรู้สึกดีขึ้นมากกว่า ... ส่วนเมื่อก่อนน่ะเหรอ มักจะชอบคิดแบบมาตรฐานสูงเอาไว้ก่อน พอผลมันออกมาแล้วไม่ได้อย่างหวัง หล่นตุ๊บมา ก็ยิ่งเจ็บหนัก

เคยคาดหวังกับชีวิตบางเรื่อง แต่ปัจจัยรอบข้างมันทำให้เกิดอุปสรรคแบบไม่คาดคิด ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ แต่ไม่ช้าไม่นานในความรู้สึกแย่ รู้สึกลำบาก มันก็ได้บางสิ่งมาทดแทน เติมเต็มในสิ่งที่ขาดอยู่เหมือนกัน

ตอนมาเรียนด้านศิลปะใหม่ๆคิดว่าจบแล้วอยากทำงานเก็บตังค์ไปเรียนต่อเมืองนอกเอง
แต่ความเป็นจริงทำไม่ได้ ..... ช่วงที่เรียนอยู่ทางบ้านดันโดนญาติโกงเงินไปเป็นล้าน จบแล้วต้องทำงานช่วยเรื่องค่าใช่จ่ายทางบ้านแทน เพราะพ่อแม่ทำงานกันไม่ไหวแล้ว เรียกได้ว่าความฝันส่วนตัวหดหายไปเลย
สิ่งที่มาเติมเต็มในภายหลัง .....แต่ปัจจุบันได้เรียนรู้ว่าไม่ต้องจบนอก เราก็ทำงานสู้คนต่างประเทศได้ ถ้ารู้จักฝึก รู้จักการใช้ inspire จากสิ่งรอบข้างที่มี บ้านเราก็มีสิ่งที่เมืองนอกไม่ได้สอนอยู่ตั้งมากมาย

ตอนออกมาเป็น Freelance ใหม่ๆ วาดหวังว่าจะมีเงินเก็บมากว่า และรวยกว่าการทำงานประจำ
แต่ความเป็นจริงทำไม่ได้ ..... ช่วงที่ทำ Freelance ได้สักพัก ก็รู้ว่าหลานอายุ 8 ขวบป่วยเป็นลูคิเมีย (มะเร็งในเม็ดเลือด) ทางบ้านเขาไม่ได้ร่ำรวยก็ต้องช่วยเหลือเพราะสนิทกับหลานคนนี้ เลี้ยงมาแต่เด็กจนมันติดเรา ผมโคตรเกลียดไอ้โรคนี้เลยเพราะโอกาสที่จะรักษาให้หายมันมี % น้อยมาก และในที่สุดเขาก็จากไป ..... ต่อมาอีกไม่กี่เดือนแม่ตัวเองก็ไปตรวจเจอมะเร็ง ต้องผ่าตัด ให้คีโมรักษา .....จากที่คิดว่าจะมีเงินเก็บได้อยู่หลัดๆตามเป้า ก็ต้องเอามาเป็นค่าใช้จ่ายตรงส่วนนี้อยู่มากโข จนแทบเหลือศูนย์ ....เหมือนชะตากลั่นแกล้งแบบบอกไม่ถูก หมดเงินไม่เท่าไหร่ แต่ความรู้สึกเศร้าสร้อยกับการที่คนที่เรารักเป็นโรคร้ายมันกัดกินความรู้สึกได้มากจริงๆ ซึ่งคนที่ป่วยคงจะรู้สึกแย่และรู้สึกกลัวยิ่งกว่าเราอีกหลายเท่า
สิ่งที่มาเติมเต็มในภายหลัง .....อย่างน้อยก็รู้สึกว่าเข้าใจแม่ของตัวเองมากขึ้น คิดและรู้จักดูแลเอาใจใส่คนรอบข้างมากขึ้น จากเมื่อก่อนจะมีโลกส่วนตัวค่อนข้างเยอะ ไม่ได้ใส่ใจอะไรพวกนี้เลย .... และดีที่แม่รอดพ้นจากขั้นอันตรายของมะเร็งมาแล้ว ถึงไอ้โรคนี้มันจะไม่หายสนิท ต้องคอยควบคุมนิดๆหน่อยๆ ไปหาหมออยู่บ้าง แต่มันก็ยังดีกว่าหลายๆคนที่ไม่มีโอกาสและสูญเสียพ่อ-แม่ ไปจากไอ้โรคร้ายนี้แบบฉับพลัน

....อันนี้ลองยกตัวอย่างชีวิตรันทดของตัวเองมาให้ดูว่า ชีวิตมันคาดหวังอะไรแล้วอาจจะผิดหวังและเกิดเหตุสุดวิสัยได้เสมอ หลายๆคนก็คงเคยเจอเหตุการณ์ที่เราควบคุมไม่ได้คล้ายๆแบบนี้กันอยู่บ้าง .... แต่มันก็มีแง่มุมบางอย่างที่เราอาจจะได้กลับมาทดแทนในส่งที่ต้องสูญเสียไป

อ่านแต่ละความเห็นแล้ว ... กระจู๋นี้มันหนังชีวิตรึเปล่าว่ะเนี่ย  :34:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines