ตู้โชว์ของโบซซึ

[Bozu]

ภาพชุดคน(เพื่อน) ทั้งหลายนั่นน่าสนใจมากๆเลยครับ
อยากให้เล่า ขั้นตอน และวิธีคิดด้วยจะได้ไหม  

จริงๆแล้วไม่มีอะไรมาก
ผมใช้ Illustrator ดราฟท์รูปเพื่อนดื้อๆเลยครับ

เริ่มจาก
1.เลือกรูปเพื่อนมาหนึ่งรูป โดยเน้นว่าเป็นรูปเพื่อนที่เป็นมุม(หน้า)ประจำของเค้า
2.เปิดอิลัสเตรเตอร์โยนรูปเพื่อนลงไป
3.เวลาวาดผมจะเริ่มวาดจากตาก่อน เหมือนกับว่าถ้าตาไม่เหมือน หน้านั้นๆจะไม่เหมือนไปเลยทีเดียว(ใช้เมาท์ปากกาและหัวภู่กันริบบิ้นในอิลัส ไม่กำหนดความหนักเบานะครับจะได้ฟิลลิ่งแบบปากกามากกว่า)
4.วาดหน้าให้ครบทั้งหน้าแล้วค่อยไปวาดโครงหน้ากับส่วนอื่นๆ โดยวาดส่วนผม(เส้นผม)เป็นส่วนสุดท้าย
*(เวลาวาดพยายามยกปากกาให้น้อยครั้งที่สุด ภาพจะดูเนียนไม่รก โดยเฉพาะเส้นผม วาดฉึบๆๆไปเลยซักสามทีให้ครบทั้งหัวจะได้ปอยผมเส้นจันทร์ไม่เป็นเส้นหมี่ฝอยๆรกสายตา)

เมื่อเราได้เลย์เอาท์ทั้งหมดแล้ว
ขั้นต่อไปก็จะเป็นการลงสี
1.เปิดเนตโหลดภู่กันสีน้ำตามชอบมา
2.จัดการลงเซตสีน้ำลงไปในอิลัสเตรเตอร์
3.ปาดไปเลยครับอย่าไปซีเรียส นึกซะว่าเป็นเด็กอนุบาลคว้าภู่กันได้ปาดก่อน ฟ๊่าบบบ!
4.กำหนดความกว้างทีหลังแล้วก็ดัดๆให้เข้าทรง
5.เซตเส้นภู่กันสีนั้นๆให้เป็น Multiply ให้หมด *หากสีจัดไปให้ลด Opacity ลงด้วย
*สเน่ห์ของสีน้ำสำหรับผมคือความsoftและความซ้อนทับกันเพราะฉะนั้นการกำหนด Multiply และเส้นสีภู่กันให้ซ้อนกันอย่างลงตัวจึงเป็นสิ่งสำคัญ และ opacity ที่พอดีจะกำหนดความสดใสกับความนุ่มนวลได้(นุ่มไปก็จืด สดใสไปก็แข็ง)

*สุดท้ายเวลาวาดรูปแบบนี้อย่าไปคิดอะไร เอามันเข้าว่า เน้นไว(จะได้ดูชุ่ยนิดๆ) :42:และไม่ต้องยกปากกาเยอะ ขยุกๆเอา เลือกสีได้ก็ปาดๆไปตามที่คิดว่าตรงใหนน่าจะเป็นสีอะไร(อาจเลือกกลุ่มสีคุมโทนนิดนึง) จึงเป็นอย่างที่บอกตอนแรกว่า ลูกกะตาสำคัญสุดสำหรับผมนะครับ

--------------------------------------

จบแร้ว! หวังว่าคงอ่านแล้วไม่มึนนะครับ พยายามพิมพ์อย่างที่ทำจริงๆ แฮะๆ   คงเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย


*พยายามวาดรูปคนที่เราแอบชอบครับ แล้วจะทำให้งานดูสวยกว่าความสามารถปกติเป็นพิเศษ
แต่ผมไม่บอกนะครับว่าคนใหนบ้างที่ผมแอบชอบ 

[Bozu]

ส่วนมากเป็นสาวๆ ที่เป็นแรงบันดาลใจมันน่ะพี่ โบ้ตเป็นผู้ชายขี้หวั่นไหว

เปปเปอร์ก็เป็นผู้หญิงที่ทำให้กูหวั่นไหวหรือเปล่าครับ? 

[Buob Marley]

เฮ้ย พี่เขาถามถึงที่มาที่ไปด้วยนะ ไม่ใช่เทคนิคอย่างเดียว
ก็เล่าไปสิว่าน้องคนนั้นยังไง เพื่อนคนนั้นยังไง แหมอย่าให้แฉ

เปปเปอร์ก็เป็นผู้หญิงที่ทำให้กูหวั่นไหวหรือเปล่าครับ? 

บอกว่าส่วนมากไง.. เป้อนี่ใช้คำว่า "พรั่นพรึง" เหมาะกว่า

[นักศิลปะ]

ทำงานชุดนี้เยอะๆ
เก็บไว้แสดงงานได้เลยนะ
ดูมีบุคลิก ดีนะครับ

[Bozu]

เฮ้ย พี่เขาถามถึงที่มาที่ไปด้วยนะ ไม่ใช่เทคนิคอย่างเดียว
ก็เล่าไปสิว่าน้องคนนั้นยังไง เพื่อนคนนั้นยังไง แหมอย่าให้แฉ
บอกว่าส่วนมากไง.. เป้อนี่ใช้คำว่า "พรั่นพรึง" เหมาะกว่า

ไปลงเพิ่มให้แล้วนะถึงที่มาที่ไป (แก้ไข:เทคนิคและแนวคิดตอนวาดรูปเพื่อน)

[Buob Marley]

ยอมรับแล้วว่าแอบชอบอีเป้อ จะเอาไปประกาศในกรุ๊ปบีบี

[Bozu]

ยอมรับแล้วว่าแอบชอบอีเป้อ จะเอาไปประกาศในกรุ๊ปบีบี

...อย่าทำร้ายกันเลยยยย 

[Bozu]

Coffee Shop Postcard Collection

จริงๆไม่ใช่วาดpostcardไปวางขายตามร้านกาแฟ
แต่เป็นกิจกรรมที่พกกระดาษขนาดpostcardไว้ระบายสีน้ำเล่นในร้านกาแฟ
ซึ่งบางครั้งก็ติดสแตมป์ส่งไปให้เพื่อนที่คิดถึงอยู่ขณะนั้น
แต่ละภาพคล้ายๆจะเป็นไดอารี่เสียมากกว่าเพราะวาดจากช่วงชีวิตในเวลานั้น

ไม่เนี๊ยบ แต่จริงใจครับ


1.ต้นแอปเปิ้ลของเรา

คิดถึงแนนซึ่งเป็นเพื่อนร่วมวงที่ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ
จึงวาดรูปนี้ขึ้นมาเป็นผมกับแนน
ต้นแอปเปิ้ลเหมือนดนตรีที่เราทำมาร่วมกัน ซึ่งมันจะไม่หายไปใหน
วันใดที่คิดถึงก็ยังสามารถเด็ดผลเหล่านั้นลงมากินได้
แล้ววันนึงเราก็จะได้มานั่งเล่นใต้ร่มเงาต้นแอปเปิ้ลต้นนี้ด้วยกันอีก



2.ภาพโบซซึ

เคยบ้างไหมที่บ้างครั้งคุณเหมือนไม่รู้จักตัวเอง
ผมวาดรูปนี้ขณะครุ่นคิดว่าตัวเองจริงๆเป็นใคร
ต้องการอะไร และจะเดินหน้าต่อไปอย่างไร


3.เพียงได้มอง

ผมวาดรูปนี้ให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่แอบชอบเค้าอยู่
เค้าคงเข้าใจว่าผมคิดอะไร
ด้วยระยะเวลาและระดับความสัมพันธ์มันยังทำให้ผมพูดอะไรออกไปจากปากไม่ได้


4.ลุงโบซซึระลึกชาติ

หลังจากได้ไปดูหนังเรื่อง"ลุงบุณมีระลึกชาติ"ผมก็กลับมาวาดรูปนี้
ประจวบกับช่วงเวลานั้นผมมีปัญหาที่ถูกคนไม่ชอบหน้าเนื่องด้วยทำตัวไม่เข้าตา
ภาษาชาวบ้านเรียกว่าิ"ติสแดก" ทำให้ผมถึงกับเครียดเพราะผมไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้น
จึงแทนตัวเองเหมือนผี ที่จริงๆแล้วหากไม่คิดรังเกียจผีกับคนก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไรเลย
เข้าใจกันบ้างเถอะนะ


5.เหี่ยว

ช่วงเวลาที่ถูกหลงลืม ทำให้ใครบางคนเฉาไปโดยไม่รู้ตัว ใครคนนั้นคือผมเอง
บรรยากาศเฉาๆในร้านกาแฟลำพัง ผมจึงวาดรูปนี้
เฉานะ แต่ยังไม่ตายนะ รดน้ำให้กันบ้าง พาไปออกแดดบ้างนะ


6.ฝันและตื่น

เรื่องที่แย่ที่สุดของสิ่งดีๆก็คือ เมื่อรู้ว่ามันแค่ฝันไป
ผมเขียนภาพนี้เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดๆนึงที่เหมือนกับผมได้ตื่นขึ้นมาจากฝันดีเพื่อพบกับความเป็นจริงที่ไม่ใช่!
คุณเคยดูหนังเรื่อง Vanilla Sky ไหม?
อารมณ์เดียวกันเลย
แต่ ณ ตอนนี้ ผมเริ่มกลับไปฝันดีอีกแล้วล่ะนะ ชีวิตก็เป็นเช่นนี้แหละ

[Bozu]

โรงงานผลิตเมฆฝน
(ถ่ายจากไอโฟนผ่านแอปฯครอสโปรเซสและคัลเลอร์มิลล์)

โรงงานนี้ผลิตเมฆฝนเพื่อแจกจ่ายน้ำฝนไปยังทั่วพื้นที่ภาคกลาง
โรงงานนี้ตั้งอยู่ในบริเวณเกือบถึงจังหวัดนครปฐมหากเดินทางไปจากกรุงเทพฯ ถ้าให้เจาะจงคงเรียกได้ว่า"บ้านแพ้ว"
โรงงานนี้น่าจะตั้งมานานแล้วสังเกตุได้จากท่อลำเลียงเมฆฝนขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อสร้างโดยใช้อิฐมอญแล้วค่อยต่อปลายสังกะสีขึ้นไปอีกทอด
(ใครไม่รู้จักก็อิฐแดงๆไงครับ)
โรงงานนี้นับว่าเป็นสิ่งควรอนุรักษณ์ในปัจจุบันที่สภาพแวดล้อมเริ่มถูกทำลาย น้ำฝนสะอาดบริสุทธิ์เริ่มจางหายไปอย่างมาก
หากจะให้ดีคุณควณหาเวลาไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตเมฆฝนแห่งนี้เสียในเร็ววันนะครับ  



*แก้บ้านแพร้วเป็นบ้านแพ้ว กระแดะไปหน่อยอยากกระดกลิ้นเล่น

[Buob Marley]

"บ้านแพ้ว" รึเปล่าโบ้ต?

[roundbol123]

เหมือนสีน้ำจริงมากๆอะหน้าแรก 

เบื้องหลังงานเจ๋งดี ติดตามๆ 

[Bozu]

"บ้านแพ้ว" รึเปล่าโบ้ต?

แก้เรียบร้อย แต๊งกริ๊ว

เหมือนสีน้ำจริงมากๆอะหน้าแรก 

เบื้องหลังงานเจ๋งดี ติดตามๆ 

โอว!ขอบคุณคร้าบบ เมื่อกี้เพิ่งไปแอบดูของคุณ นานา่าา มาหมาดๆงานหลากหลายมากยังกะเปิดดูพอร์ตบริษัทอะไรแบบนั้น สุดยอดไปเลย ติดตามเช่นกันครับ 

[ยุนเอ]

ชอบบรรยากาศภาพ 


ดูโรแมนติก

[B o o k]

หูยเจ๋งๆ ชอบงานแบบมั่นใจๆ แบบนี้
เผลอกดบวกไปทีนึงตอนอ่านที่มาที่ไปของงาน
ชอบจังแฮะ

[Bozu]

เพลง ตากลม (อ่านว่าตาก-ลม ไม่ใช่ ตา-กลม)

http://www.facebook.com/v/397498084757

เพลงตามโจทย์ #1
โจทย์: ตากลม
คนตั้งโจทย์: ส้ม วัฒนพานิช

อาจเป็นสายลม ที่พัดเอาความสุขใจมาให้
หรืออาจเป็นสายลม ที่พัดเอาหัวใจฉันลอยไป
อาจเป็นฉันเอง ที่ไม่เคยรู้สิ่งใด
หรืออาจเป็นเธอ ที่ล่องลอยผ่านฉันไป


*ลมที่พัดโชยมาในคืนนี้
ที่ฉันไม่อาจเข้าใจ
ว่าสิ่งใด ซ่อนอยู่ในนั้น


**อาจเป็นเธอ อาจเป็นฉัน และสิ่งนั้น ได้รับรู้แค่ในฝัน
ไม่อาจสัมผัส เพียงสายลมแผ่วโชยมา และทำให้ฉันรู้สึกไป


อาจเป็นสายตา ที่เธอได้มองสบตาวันนั้น
เป็นสิ่งข้างหลังตา ที่ทำให้คิดลึกลงกว่านั้น
ความสุขและทุกข์ใจ เรื่องราวที่ดีเก็บไว้
ภาพเก่าวนย้อนมา หลับตาเปิดใจให้สายลมพาไป

*/**/**