งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[icez]

จะเปลี่ยนไปเป็น

ตื่นแปดโมง อาบน้ำแต่งตัว
นั่งรถเมล์แปดครึ่ง ไปถึง บ. เก้าโมง แล้วครับ

[IM]

อยากทำแบบนั้นมั่ง

[กวางจ้ะ]

อวดมั่ง


ขาไป
- ตื่น 7.30 (โทรปลุกตาแว่น) แล้วนอนต่อ
- ตื่น 7.50 อาบน้ำแต่งตัว
- เดินออกจากบ้าน 8.40 น. (ระหว่างทางมีซื้อของกินมื้อเช้า)
- นั่งวินไปออฟฟิศ ถึงออฟฟิศ 8.50 น. (เข้างาน 9 โมงเช้า)




ขากลับ
- เดินออกมาจากออฟฟิศขึ้นรถสองแถวลงหน้าหมู่บ้าน (กรณีไม่รีบ)
- นั่งวินจากหน้าหมู่บ้านเข้าบ้าน

หรือ

- เดินออกจากออฟฟิศนั่งวินมอไซค์ถึงบ้าน (กรณีรีบ)

[MintJi]

อยากอวดบ้าง

ขาไป
- ญาติไปส่งป้ายรถเมล์
- รอรถเมล์ร่วมครึ่งชั่วโมง ถ้าโชคดีก็ 15 นาที
- นั่งรถ ประมาณ ครึ่งชั่วโมง
- นั่งมอ'ไซ ประมาณ 4 นาที
- เดินขึ้นชั้น 4 ประมาณ 3 นาที
- ถึงห้องเรียน

ขากลับ
- เดินลงจากชั้น 4 ประมาณ 2 นาที
- เดินไปป้ายรถเมล์ฝั่งตรงข้าม ประมาณ 15 นาที
- รอรถเมล์ประมาณ 10 นาที
- นั่งรถประมาณ ครึ่งชั่วโมง
- นั่งมอ'ไซเข้าบ้านประมาณ 10 นาที
- ถึงบ้านแล้ว เย้! \/


ขออยู่หอก็ไม่ได้
อยากทำแบบต๊อป

[ดาเฉยๆ]

อวดมั่ง

ตั้งนาฬิกาปลุกตีห้า ปิดแล้วนอนต่อ
หกโมงแม่ปลุก แล้วนอนต่อ
ตื่นมาเจ็ดโมงเปิดคอมเก็บผัก
เจ็ดโมงสิบอาบน้ำแต่งตัวกินข้าวดูทีวี

เจ็ดโมงห้าสิบได้ยินเสียงวงดุริยางค์โรงเรียนข้างๆ ขยับออกไปแต่งหน้า

ได้ยินเสียงเพลงชาติปัดแก้มเสร็จพอดี

เก็บของล๊อคบ้านปิดรั้วแปดโมงสิบ

แวนซ์มอไซค์ผ่านทางหลวงชนบท

เจอแยกแรก ไฟเขียวพอดี เย้ๆ

แยกที่สอง กำลังนับถอยหลัง สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้า อาาาาา บิดผ่านไปได้พอดี
อะไรจะโชคดีปานนี้

เสร็จแล้วแมวตัดหน้า

รถล้ม
ไปโรงพยาบาล  แผลเต็มตัว

[IM]

(วันที่ต้องไป ม.(สำหรับช่วงนี้))
ตื่นเที่ยงๆ

กรณีไม่ขี้เกียจ
ทำกับข้าว กินข้าว อาบน้ำ ออกจากบ้านประมาณเกือบบ่าย2
กรณีขี้เกียจ
อาบน้ำออกจากบ้านบ่ายกว่าๆ แวะกินข้าวหลัง ม.
จากบ้านไป ม. ถ้าไม่ติดไฟแดงเลย ขับ มอ'ไซด์ไม่เกิน 10นาที

ขากลับไม่ค่อยจะตรงเข้าบ้านเท่าไหร่



ย้อนไปเมื่อ 3-4 ปีก่อน ที่ต้องมีเรียนเช้า
ตื่นราว 7โมง ออกจากบ้านเกือบๆ 8โมง
ขับมอ'ไซด์ไป ม.ไม่เกิน 10นาทีเหมือนเดิม
ข้าวเช้าเรียนวิชาแรกเสร็จก่อนค่อยกิน

ขากลับเหมือนเดิม ไม่ค่อยจะตรงเข้าบ้านเลยสักเท่าไหร่

[ต๊อป]

อยากอวดบ้าง

ขาไป
- ญาติไปส่งป้ายรถเมล์
- รอรถเมล์ร่วมครึ่งชั่วโมง ถ้าโชคดีก็ 15 นาที
- นั่งรถ ประมาณ ครึ่งชั่วโมง
- นั่งมอ'ไซ ประมาณ 4 นาที
- เดินขึ้นชั้น 4 ประมาณ 3 นาที
- ถึงห้องเรียน

ขากลับ
- เดินลงจากชั้น 4 ประมาณ 2 นาที
- เดินไปป้ายรถเมล์ฝั่งตรงข้าม ประมาณ 15 นาที
- รอรถเมล์ประมาณ 10 นาที
- นั่งรถประมาณ ครึ่งชั่วโมง
- นั่งมอ'ไซเข้าบ้านประมาณ 10 นาที
- ถึงบ้านแล้ว เย้! \/


ขออยู่หอก็ไม่ได้
อยากทำแบบต๊อป

อ่าว นึกว่าพี่มินท์ก็อยู่หอแถวนี้มาตลอดเลยนะ

[Rabbitinblack]

อ่านของคนอื่นแล้ว มาลองดูตัวเอง รู้สึกว่า มีพลังในการทำงานเพิ่มขึ้นต่อไปอีก

จบมาตอนแรก ๆ อยากทำงานวิศวะมากมาย แต่สมัครไปกี่ที่ก็ไม่มีที่ไหนรับ

ท้อใจนะ แต่ไม่ถอย สุดท้ายแล้วก็ต้องขุดความสามารถในการเขียนโปรแกรมมาใช้

นั่งอ่านหนังสือ เปิดเน็ตหาความรู้เรื่อง CSS นั่งหัด นั่งทำ แล้วก็ไปของานจากเพื่อน ๆ ที่ทำด้านนี้อยู่แล้ว

ทำไปได้ซักพัก ก็โอกาส และโชคดีก็มาถึง ที่พอดีแอนอยากได้คนมาทำตำแหน่งนี้พอดี

ซึ่งพอมาได้ทำงานแบบจริงจัง ก็ยังติดนิสัยตอนยังไม่ได้งานอยู่

คือ นั่งอ่านหนังสือ เปิดเน็ตหาความรู้เพิ่ม ไป ๆ มา ๆ อ่านหนังสือมากกว่าตอนเรียนซะอีก  

แต่เราก็รู้ ว่าตำแหน่งที่ทำอยู่ มันก็ยังไม่เหมาะกับเราเท่าไหร่

ซึ่งในแผนก ตำแหน่งที่เราคิดว่าเหมาะและเราอยากเป็นก็คือ โปรแกรมเมอร์

ก็เลยพยายามไปดูดความรู้มาเรื่อย ๆ จนวันนึงพี่เค้ามาถาม ว่าบิ๊กอยากมาทำตำแหน่งนี้มั้ย

ก็บอกเลยว่า อยากทำ เพราะเราคิดว่า ถ้าจะให้มีความรู้แค่ CSS อย่างเดียวไม่ได้แน่ ๆ

ขอหาความรู้เพิ่มดีกว่า และสิ่งที่ดีกว่าการอ่านอย่างเดียว คือการได้ลงมือทำไปด้วย

ทุกวันนี้ก็นั่งอ่าน นั่งทำมันทุกอย่างเท่าที่ทำได้

CSS Jquery PHP Ajax MySQL XML อะไรที่เค้าให้ทำ เราทำหมด

ไม่รู้ก็อ่าน ไม่รู้ก็ search ถึงที่สุดแล้วถึงจะถาม

พอมองตัวเองตอนนี้ ทำไมกูไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่ 9 ปีที่แล้ววะ  

[MintJi]

อ่าว นึกว่าพี่มินท์ก็อยู่หอแถวนี้มาตลอดเลยนะ

แม่ไม่ให้ค่ะ

แต่ก็แอบไปนอนหอเพื่อนแถวนั้นอยู่บ่อยๆนะ

[iannnnn]

นั่งอ่านหนังสือ เปิดเน็ตหาความรู้เพิ่ม ไป ๆ มา ๆ อ่านหนังสือมากกว่าตอนเรียนซะอีก 

เหมือนกันเลย

ตอนอยู่บ้าน (ไม่ใช่ตอนนี้นะ) โคตรชอบเลยเวลานั่งอ่านๆ หัดๆ
แล้วได้พลังงานพลุ่งพล่านเนี่ย คือมันต้องดิ้นรนไง ไม่งั้นตายห่า
คงเพราะก่อนหน้านี้เป็นทหาร เสียไปเลยนะ กะอีชีวิตว่าที่คนทำเว็บได้หลายๆ วิธีน่ะ
(ตอนนั้นแฟลชดังก็ว่าหัดได้เยอะ แต่พอเป็นทหารนี่คืนลงหม้อไปหมดเลย ลืมกระทั่งทักษะพื้นๆ)

เลยรู้สึกว่าไม่ได้ละ กูต้องรีบละ กูแพ้คนอื่นมานานเกินไปละ

พอรีบหัดรีบอะไร ก็ได้งาน เริ่มจาก 0 ใหม่อีกครั้งจนเริ่มพอไปได้ละ
ก็ดันมาทำงานบริษัทที่วันๆ ได้แค่ชี้นิ้ว
ตำแหน่งหน้าที่มันบังคับให้โชว์ว่ากูรู้นะ แต่กูไม่ทำ ขอสั่งอย่างเดียว

ตอนนี้ก็ผ่านไปปีนึง (จริงๆ แล้วอีก 4 วันถึงจะครบปี)
สมองฝ่อมาก ตอนนี้เริ่มรู้สึกเหมือนตอนท้ายๆ ที่เป็นทหารละ

คือรู้สึกว่านี่กูแพ้ชาวบ้านเขาไปไกลแล้ว ..คงต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง
เอาวะ!!

[นักศิลปะ]

ผมนี่ยังไม่รู้สึกชนะใครเป็นเรื่องเป้นราวเลยนะ

แต่ชนะใจตัวเองเป็นบางหน
ตั้งใจ ขำนะนี่

[icez]

เหมือนกันเลย

ตอนอยู่บ้าน (ไม่ใช่ตอนนี้นะ) โคตรชอบเลยเวลานั่งอ่านๆ หัดๆ
แล้วได้พลังงานพลุ่งพล่านเนี่ย คือมันต้องดิ้นรนไง ไม่งั้นตายห่า
คงเพราะก่อนหน้านี้เป็นทหาร เสียไปเลยนะ กะอีชีวิตว่าที่คนทำเว็บได้หลายๆ วิธีน่ะ
(ตอนนั้นแฟลชดังก็ว่าหัดได้เยอะ แต่พอเป็นทหารนี่คืนลงหม้อไปหมดเลย ลืมกระทั่งทักษะพื้นๆ)

เลยรู้สึกว่าไม่ได้ละ กูต้องรีบละ กูแพ้คนอื่นมานานเกินไปละ

พอรีบหัดรีบอะไร ก็ได้งาน เริ่มจาก 0 ใหม่อีกครั้งจนเริ่มพอไปได้ละ
ก็ดันมาทำงานบริษัทที่วันๆ ได้แค่ชี้นิ้ว
ตำแหน่งหน้าที่มันบังคับให้โชว์ว่ากูรู้นะ แต่กูไม่ทำ ขอสั่งอย่างเดียว

ตอนนี้ก็ผ่านไปปีนึง (จริงๆ แล้วอีก 4 วันถึงจะครบปี)
สมองฝ่อมาก ตอนนี้เริ่มรู้สึกเหมือนตอนท้ายๆ ที่เป็นทหารละ

คือรู้สึกว่านี่กูแพ้ชาวบ้านเขาไปไกลแล้ว ..คงต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง
เอาวะ!!

ยิ่งงานสาย IT นะ
ไปเจอเด็กเปร.... เอ้ย เด็กเว... เด็กเก่งเวอร์ๆ แบบ @dtinth เข้าซักคนนี่
ถึงกับท้อกันเลยทีเดียว

[iannnnn]

แหม คุณพี่ @icez ขา
ตัวเองนี่นะ ธรรมด๊าธรรมดานะ

[Rabbitinblack]

อีพวกทั้งหลายนี่ละ ที่ทำให้เด็กโข่งแบบตูต้องดิ้นรนหลายเท่า 

[เก้อ]

เล่าของตัวเองบ้างเล็กน้อย
โดยปกติแล้ว ไม่ชอบพูดเรื่องงาน หรือมีความคิดความอ่านอะไรเรื่องงาน
เช่น ใครเป็นยังไง คนโน้นการเมือง คนนี้เป็นนั่นนี่ คืออะไรอย่างนี้ นึกไม่ออก
และไม่มีอารมณ์ความรู้สึกอะไรกับความงี่เง่าของใครในเรื่องการทำงาน
เพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่มีค่าพอที่จะใช้จ่ายความรู้สึก ความรู้สึกเก็บไว้ซาบซึ้งกับศิลปะก็พอ

ช่วงนี้มีอะไรให้ทำหลายอย่าง ทั่วๆไปอย่างเขียนบท กำกับสารคดี การถ่ายทำนี่นั่นนู่นก็เป็นปกติ
การถ่ายทำอะไรต่างๆทำให้ออกเดินทางไปโน่นนี่บ่อยๆ ซึ่งป็นเรื่องสนุก
มีออฟฟิศแห่งหนึ่งจ้างไว้ประจำ หมายถึงมีงาน-เงิน-สวัสดิการให้ประจำเหมือนพนักงาน แต่จะไปไม่ไปก็แล้วแต่เรา
และก็มีงานอื่นๆอีกหลายอย่าง อย่างพวกออกแบบทั่วไป โลโก้ โปสเตอร์ จัดงานคอนเสิร์ต
(ช่วงสงกรานต์ก็มีคอนเสิร์ต 3 วันที่เชียงใหม่ ปลายปีนี้มีจัดงานใหญ่งานนึงที่เชียงใหม่)
ช่วงนี้ที่แปลกๆก็คือ อัดเสียงบรรยาย ทำเสียงหล่อๆประมาณทุ่งแสงตะวัน (ก็บทที่ตัวเองเขียนนั่นแหละ)
มีคนให้กำกับเขียนบทถ่ายทำ สารคดีของ ททท. ซึ่งต้องทำเป็นสองภาษาด้วย
(และถ่ายทำเป็นภาษาอังกฤษหลายส่วน ก็ฟันตังค์ซะหนักๆ ) ต้องไปหลายจังหวัดตามเคย
แล้วก็พึ่งมีให้ทำหนังสือ 1 เล่มเกี่ยวกับท่องเที่ยวจังหวัดภาคใต้จังหวัดหนึ่ง
คือออกตังค์ให้ผมไปกิน-เที่ยวตรัง 1 สัปดาห์กับผู้ช่วยแล้วให้ได้ภาพและข้อเขียนท่องเที่ยวในตรัง
ก็ทำทุกอย่างให้กลายเป็นหนังสือนั่นแหละ หนังสือทำแจกโปรโมทสถานที่ท่องเที่ยว
อะไรอีกนะ อืม โปรเจ็คยาวนานเกี่ยวกับภาพยนต์ฟอร์มใหญ่กับพี่ผู้กำกับท่านหนึ่ง
พยายามขอทุนอยู่ ก็พัฒนาบทและทำหน้าหนังไปขอเงินตามที่ต่างๆ(อันนี้โปรเจ็คนานมากละ เคยไปเสนอเสี่ยเจียงด้วย)
และมีคนมาให้ช่วยปั้นรายการทีวีเสนอตามช่องต่างๆ ได้บ้างไม่ได้บ้าง

เท่าที่นึกออกตอนนี้ก็เท่านี้ล่ะครับ ซึ่งทั้งหมดนี้ ก็อยู่เฉยๆอยู่บ้านนี่ล่ะ
ไม่เคยสมัครถามงานอะไรเลย ฟังดูอีรุงตุงนังจนบอกไม่ถูกเลยว่าทำอาชีพอะไร
แต่ก็ไม่ได้ยุ่งนะครับ โดยปกติผมมีเวลาว่างพอสมควร มีเวลานอนอ่านหนังสืออยู่บ้าน
และยังสังสรรค์บ่อยๆไปมหาลัยทุกแมตช์ ถ้าหากงานตรงกับปาร์ตี้ของมหาลัยผมจะยกเลิกงาน
ก็ไม่น่าเชื่อว่าใช้ชีวิตแบบนี้ก็ยังมีคนจ้างอยู่