งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[ยุนเอ]

แบบมีถังอ๊วกเอาไปทำปุ๋ยหมัก ทำแก๊ซหุงต้มงี้
พวกขวดเหลือๆ เอาไปหลอมทำแก้วใหม่งี้
คนเมาก็มีเตียงพักบำบัดโรคติดเหล้างี้

[นักศิลปะ]

เคยมีเพื่อนเปิดลานเบียร์ ไม่ลดสักบาท แต่เรื่องของแถมนี่เยอะมาก
คือพอเรากินแบบสบายใจ ไปอุดหนุนกัน มันก็แถมแบบสบายใจเหมือนกัน

ปล.พี่ร่มเปิดร้านเหล้าแบบสร้างสรรค์สังคมดิ

งั้น พี่ร่มทำโร้ดแม็ปเลยสิ

จะทำร้านเหล้าที่สร้างสรรค์สังคม(แบบที่ร้านเหล้าทำได้นี่แหละ)
ต้องทำอะไรบ้าง  


น่าสนนะ
ครั้งนึงผมเคยอยากเปิดบาร์ลูกทุ่ง และ บาร์แจ๊สเหมือนกัน

[เก้อ]

ตอบโจทย์สร้างสรรค์สังคมมากๆ
มีโปรโมชั่นดื่มหนึ่งขวด สมทบทุนวัดถ้ำกระบอก ยิ่งดื่มเยอะยิ่งได้บุญ

[นักศิลปะ]

ตอบโจทย์สร้างสรรค์สังคมมากๆ
มีโปรโมชั่นดื่มหนึ่งขวด สมทบทุนวัดถ้ำกระบอก ยิ่งดื่มเยอะยิ่งได้บุญ

เอาจริงเลยพี่ร่ม
เป็นจุดขายที่ดีมาก

[Buob Marley]

แล้วไปออก SME ตีแตกกัน

[JΛNΣ]

บันทึกประวัติการทำงานของตัวเองบ้าง
ไม่มีอะไรหวือหวา แค่เอาไว้เตือนตัวเอง  


เรียนจบ เริ่มต้นทำงานที่บริษัทฝรั่งแห่งหนึ่ง ถือว่าโชคดีมาก ที่เค้าดูแค่ความสามารถ ไม่ได้ดูเกรดอะไรเลย(จบมาด้วยเกรด 2.0x)
ทำอยู่ที่นั่นนานเหมือนกัน 3-4 ปีได้มั้ง งานสบายมาก เงินก็ดีมากเช่นกัน(เงินเดือนสุดท้ายดีกว่างานปัจจุบันอีก)
เสียแต่ว่ามันเป็นงานที่ไม่ถูกต้องเท่าไหร่ คือเป็นบริษัทถูกต้อง เนื้องานที่ทำก็ถูกต้อง ไม่มีปัญหา
แต่งานเหล่านั้นดันเอาไปป้อนให้บริษัทที่ไม่ถูกต้อง และหากินบนความล่มจมของคนอื่น


ก็ทำไปๆ หาลู่ทางย้ายงานไปเรื่อยๆ จนมีที่นึงตอบรับ ก็แจ้งลาออกกับที่เดิม
เจ้านายเรียกไปคุย ก็บอกว่าได้งานใหม่เงินเดือนเท่านี้(โม้ไปว่าได้ 2 เท่าของที่ทำอยู่ที่นี่)
มันก็ดันทะลึ่งสู้ราคา ขึ้นเงินเดือนให้ 2 เท่ารวดเดียว
เอาไงละพี่น้อง อยู่ต่อซิครับ


ทำอยู่ได้อีกซักพัก เริ่มหารายได้เสริมออนไลน์ เพราะถนัดทางนี้ที่สุด
สุดท้าย มาลงที่ ebay ทำไปได้ไม่กี่เดือน รายได้เริ่มดีกว่างานประจำ
ประกอบกับงานประจำ มีเพื่อนร่วมงานใหม่ที่ไม่ได้เรื่องและเจ้านายงี่เง่า
(เพื่อนร่วมงานใหม่เป็นฝรั่ง คุยภาษาเดียวกันเจ้านายเลยฟังมันเยอะ เชื่อมันหมด ทั้งๆ ที่ลับหลังมันด่าเจ้านายตลอด)
ก็เลยลาออกมาทำ ebay อย่างเดียวซะเลย


ช่วงที่ทำ ebay ตอนนั้นชีวิตสุขโขสโมสรมาก
มีเวลาเหลือเฟือ ทำงานวันละไม่กี่ชั่วโมง แต่รายได้ดีมาก
ดีขนาดที่ว่าใช้เงินกันอย่างเละเทะ มีเงินติดกระเป๋าอยู่เกือบๆ หมื่นตลอด
อยากได้อะไรก็ซื้อ ซื้อของใช้ของเล่นบ้าบอเต็มบ้านไปหมด ก็ยังมีเงินเหลือเก็บ


ช่วงนั้นจะเรียกว่าเหลิงหรือประมาทหรือโง่ก็ได้
ได้เงินเยอะ ก็ใช้เยอะ เก็บไม่เท่าไหร่
จนสุดท้ายมีโดนโกงล๊อตใหญ่ บวกกับคู่แข่งเยอะ ค่าเงินบาทแข็ง ทำไปก็ไม่ค่อยคุ้ม
และคิดจะซื้อคอนโดด้วย ก็เลยหางานประจำทำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจว่าจะมีเงินจ่ายค่างวด



สูงสุดสู่สามัญ
กลับมาทำงานประจำอีกครั้ง เป็น network eng แถวๆ บ้าน เพราะขี้เกียจเดินทางเข้าเมือง
ถึงจะได้เงินเดือนกระจิดริ๊ดก็ยังดี น้อยชนิดที่ว่าน้อยกว่าตอนเพิ่งเข้าของที่ทำงานที่แรกอีก

ทำไปเรื่อยๆ พออยู่พอกินไม่เดือดร้อน แต่ไม่มีเงินเก็บ
จนสุดท้าย ย้ายงานมาทำในเมืองอีกครั้ง เงินเดือนดีขึ้น แต่รายจ่ายก็เยอะขึ้น และยังไม่มีมีเงินเก็บอยู่ดี



ตอนนี้กำลังหาทางลงทุนทำอะไรซักอย่าง พอจะเห็นลางๆ บางแล้ว แต่ไม่ชัดเท่าไหร่
ทั้งๆ ที่ตอนทำ ebay ตอนนั้นเห็นลู่ทางทำโน่นนี่นั่นเยอะมาก
ยังคิดอยู่เลยว่า จะไปโง่ทำงานประจำทำไมว่ะ มีลู่ทางทำมาหากินที่ดีกว่างานประจำเยอะแยะเลย



แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้มันตื้อตัน คิดอะไรไม่ออกเหมือนตอนนั้นเลย
หรือว่าการทำงานประจำมันจะดูดพลังชีวิตจริงๆ  




// ตัดหน้ากันมโหฬาร  

[iannnnn]

มาทำงานประจำแบบผมกันมั้ยครับ   วันนี้ มันก็ไม่มีใครมาทำงาน   น้องที่ทำประจำคนหนึ่ง ไม่ได้เจอหน้ามันมา 6 เดือนแล้วด้วย  

อันนี้ประจำเดือนหรือประจำปีครับ



ของผมนะพี่โอ๋
มองว่าไอ้การทำงานประจำนี่ก็เป็นการรับจ้างอย่างนึง
คือเราโตมากับการรับงานมา 1 งาน ทำให้จบ ปิดงาน แล้วหางานใหม่ต่อไป
ชินกับระบบแบบนี้ เลยไม่เคยคิดว่าจะอดตาย จะมีความเสี่ยงเหมือนที่ใครๆ กลัวกัน
มองกลับกัน มันคือวิธีที่จะทำให้เราไม่อยู่นิ่ง ไม่ฝ่อ ไม่หมดไฟ (หมดไฟเมื่อไหร่ก็ตาย)
เหมาะกับพวกไฮเปอร์แบบนี้จริงๆ นะครับ

..แต่ความไฮเปอร์ก็ไม่ได้เกิดกับทุกคนซะหน่อย

เวลาพิมพ์เล่าเรื่องตัวเองแบบขี้อวดๆ นี่ก็จะย้ำบรรทัดข้างบนนี้ไว้เสมอๆ
ไม่งั้นเดี๋ยวเห็นว่าดีแล้วอยากทำตามกันโดยไม่ดูตัวเอง แล้วก็ได้เจ๊งกันหมด



ส่วนงานประจำอันนี้ที่ทำอยู่
ก็มองว่ามันคืองานรับจ้างผลิตของ 1 อย่าง แบบเดียวกะที่เคยทำมาตลอด
เผอิญว่ามันเป็นของชิ้นใหญ่ที่ต้องใช้พลังเยอะ และเขามีอุปกรณ์ให้เราคือคน
แทนที่จะให้เราจับเมาส์แล้วนั่งทำเอง ก็เปลี่ยนมาเป็นให้เราบริหารด้วยการชี้นิ้ว
ซึ่งโอเค มันก็ทำให้งานจบได้ด้วยการวางระบบ การกำกับ การเป็นบรรณาธิการของเราเอง
แต่สุดท้ายแล้วตอนนี้งานมันเริ่มอยู่ตัว ถือว่าหน้าที่ในส่วนที่ตั้งใจจะมารับผิดชอบมันหมดลงแล้ว
ก็ขอปิดงานด้วยตัวเอง และช่วงนี้ก็ค่อยๆ วางแผนทยอยส่งมอบงานให้คนใหม่ที่จะมารับช่วงต่อไป

เพื่อจะได้กลับไปทำเสื้อทำเว็บต่อซะที

//ตัดหน้าหก

[นักศิลปะ]

นั่นสินะแอน


วิธีคิดแบบแอน มันจ๊อดทุกเรื่องเลย
ผมปรับเอาไปใช้ได้เยอะมาก 

[eThics]

โดนโกง 2 รอบนะตัวเธอ  

อะไรที่มันเทาๆ มันไม่ยั่งยืน เดี๋ยวก็ต้องคืนเขาไป  





//พี่โอ๋เคยบอกค่ะว่าได้ส่วนลด
แต่ว่าตอนโน้นอ่านเรื่องแล่าของพี่แล้วไม่สะดวกใจจะขอลด
คราวนี้แหละขอส่วนลดอย่างสบายใจแล้ว  

[JΛNΣ]

เห็นพี่โอ๋ขยายสาขาได้ขนาดนี้แล้วก็.......          ขอเรียนฟรีเลยแล้วกัน 

[เก้อ]

อืม ที่พี่แอนว่ามาก็มีเหตุผล

หมายถึง อ่านแล้วก็คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นเหมือนกัน
ให้ไปอยู่ประจำที่ไหนนี่ น่าจะไม่ไหว ไม่ชอบทำงานอะไรซ้ำๆ ขี้เกียจตื่น
ขี้เกียจเข้าประชุม ขี้เกียจคุยติดต่องาน ขี้เกียจรับโทรศัพท์ ขี้เกียจสวัสดีผู้ใหญ่
(เป็นคนปีนเกลียว ไม่นับถือผู้ใหญ่) เอาเป็นว่าขี้เกียจทุกอย่างเลยแล้วกัน

[JΛNΣ]

เรื่องขี้เกียจๆ ที่เก้อว่ามา คิดว่าเป็นกันทุกคนแหละ


แต่ว่าแต่ละคนมีความสามารถในการสร้างทางเลือกให้ตัวเองได้ไม่เท่ากัน

อย่างที่แอนว่าอีกนั่นแหละ

[นักศิลปะ]

เล่าข้ามไปเรื่องนึง

การที่ผมออกจากงานประจำได้
ไม่ใช่ไม่มีการสำรองรายได้นะครับ
ผมออก ก็ส่งเมียไปทำ

เพื่อรับประกันรายได้ว่า
ถ้าสิ่งที่เราทำมันไม่เป็นอย่างที่คิด
อย่างน้อยๆ ลูกก็มีค่าเทอม

เปรียบเป็นฟุตบอล
ทีมผมเล่นแบบรับเหนียว
และค่อยๆ ตีโต้เมื่อมีโอกาส

//พี่โอ๋เคยบอกค่ะว่าได้ส่วนลด
แต่ว่าตอนโน้นอ่านเรื่องแล่าของพี่แล้วไม่สะดวกใจจะขอลด
คราวนี้แหละขอส่วนลดอย่างสบายใจแล้ว  

สบายใจได้
จริงๆ สบายใจได้ทุกขณะนั่นแหละ
ผมไม่กลุ้มเลยนะในการทำงาน

เพื่อนโกงไปสองรอบ เหมือนกัน
ก็ช่างมันเหมือนกัน

เห็นพี่โอ๋ขยายสาขาได้ขนาดนี้แล้วก็.......          ขอเรียนฟรีเลยแล้วกัน  

ลูกผมยังเสียค่าเรียนเล้ย  
เพราะมันมีสองหุ้น (ถึงผมจะเยอะกว่าเขามากก็เถอะ แต่เกรงใจเขาไง)

[อู๋]

ชอบวิธีคิดแบบเก้อ แต่ชีวิตจริงจะหาคนคิดแบบนี้น้อย 

[Buob Marley]

ชอบวิธีคิดแบบเก้อ แต่ชีวิตจริงจะหาคนคิดแบบนี้น้อย 

เชื่อว่าหลายคนคิดได้นะ
แต่เท่าที่เคยประสบมามีเก้อคนเดียวที่ทำได้