โลกนี้สีชมพู

[beginsun]

เอาโมเดลข้าวหลามหนองมนไหม? 

[น้องเข่มเข๊ม]

เอาโมเดลข้าวหลามหนองมนไหม? 

สำลักเลยตู   

[beginsun]

ทันทีเลยนะแก! 

[เดอะบุ๋ม]

   มิกกี้น่ารักง่ะค่ะพี่บิว

เหมือนพี่เค้าดูเป็นคนละเอียดอ่อนจังเลยเนาะ 
ขนมข้างในอร่อยป่าว 


//

น้องเบลลี่ลี่ 

[Ou!]

  แอบมาแปะไว้ซักหน่อย









เขินจัง

เขินแล้วเอามาลงทำม้าย

[I’Boss]

พี่เบลลลล

[เบลล์]

ทำไมดูสลดจังอะบอส 

โลกนี้มันสีชมพูนะ 

[ออยอิชี่]

ขุดคับ
ไม่ได้เขาจู๋นี้มานาน(พูดคำนี้อีกแล้ว )
ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าสีชมพูมั้ยนะ


วันจันทร์ที่ผ่านมา ผมก็คุยกับฮารุในเอ็มเหมือนเช่นปรกตินั่นแหละ
เขาก็บ่นๆมาว่า
" เย็นนี้สงสัยต้องไปเซ็นทรัลอีกแน่ๆ เลย เฮ้อ"
ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหม (จ้าา พ่อแสนดี  (คิดในใจ))
เขาก็บอกว่า "ไม่เป็นไรๆ"
พอตกเย็นหลังเลิกงาน
เขาก็มาบ่นในเอ็มต่ออีกนิดว่า
"งานยังไม่เสร็จเลย สงสัยวันนี้จะไม่ได้ไปแล้ว"
ผมก็บอกไปว่า
"ไปซักวันพุธไหม ยังไงผมก็ต้องไปทำธุระที่เซ็นทรัลอยู่แล้ว"(ตอนนั้นโม้ไปงั้นแหละ)
  ขอดูก่อนแล้วกัน ยังเอาแน่เอานอนกับงานที่บริษัทไม่ได้

สุดท้าย
วันนี้ ณ วันพุธ
เช้าวันนี้ ผมก็เข้าไปทักใน MSN เหมือนเช่นทุกวัน
  เย็นนี้ยังไปเซ็นทรัลอยู่ไหม
  อื้อ ว่าจะไปอยู่
  งั้นผมขอไปด้วยนะ ว่าจะไปดูกล้อง Handicam ซะหน่อย เหมือนว่าจะได้ไปเกาหลีหน่ะ
(เพื่อนบ้านสนิทกันเขาจะไป ผมไปขอเขาแจมหน่ะ เขาเลยวานให้ไปดูกล้องวิดีโอให้ที เขาดูไม่เป็น)
  อื้อ

ก่อนเลิกงาน ผมก็เข้าไปทักแต่ก็ไม่ได้มีสัญญาณตอบกลับอะไร ใดๆ กลับมาเลย
  จะไปแล้วทักผมหน่อยนะ
แต่ก็นั่นแหละ เหมือนเราเข้าสู่โหมดฝากข้อความยังไงยังงั้น

จนห้าโมงห้าสิบ
เขาก็ทักมา
  ไปแล้วนะ แล้วก็ชิงปิงคอมไปเลย(มารู้ทีหลัง )
  ย๊ากกกกกก 
รีบเก็บของ รีบปิดคอม รีบเก็บนู่นนี่นั่น
เพราะคิดว่า เขาคงทักอะไรมาบอกเรานิดนึงว่า จะไปแล้วนะไรงี้

เราก็รีบดีดตัวจากเก้าอี้ทำงานประหนึ่ง เครื่องบินไอพ่นเจ็ทดีดตัวนักบิน ก็ไม่ปาน
รีบกดลิฟต์เพื่อลงไปรอข้างล่าง
ที่ป้ายรถเมล์หน้าตึกเนชั่น
ใจก็คิดว่า
เขาจะไปแวะซื้ออะไรก่อนหรือเปล่าน้า
เขาจะลงไปหรือยังน้าหลังจากบอกเราในเอ็มแปปนึง
หรือว่าเขาจะนู่นนี่นั่น

แล้วก็มีพี่ที่แผนก เข้ามาทักผมที่ป้ายรถเมล์
  น้องชอยจะไปไหนเหรอ พี่จะไปเซ็นทรัลหล่ะ
  ผมจะไปเซ็นทรัลเหมือนกันครับ แต่ยังรอเพื่อนอยู่  ไม่รู้ว่าเพื่อนเขาไปหรือยังนี่สิ

พูดยังไม่ทันจบประโยคดี
ฮารุก็มายืนอยู่ข้างๆ
แล้วก็ชะโงกหน้า มามองผม
  อ้าว หวัดดี (เขาก็ยิ้มๆ)
  ส่วนผมงี้ยิ้มปากจะถึงหูเลยทีเดียว 
  ไปกันเถอะ รถมาพอดีเลย จิ๊กกรู้ววว 

อีตอนจะจ่ายค่ารถเมล์
  ห้ามเลยนะ มากับเราออยห้ามจ่าย ไม่งั้นคราวหลังไม่ต้องมา
  เหวอ 
  เราเงินเดือนมากกว่า เราเลี่ยงเอง
  นี่แหละ ฮารุหล่ะ 

แล้วฮารุกับผมก็ไปทำธุระที่ Bank นครหลวงไทย
ไปเอาบิลล์ที่ SB Furniture
จ่ายค่าโทรศัพท์ที่ True Shop
ต่อมาก็คิวผมมั้ง
คือทีแรกเนี่ย ผมพูดโกหก(ต้องใช้คำนี้)ว่ามีธุระ คือทีแรกยังไม่มี
แต่ ณ ตอนนี้มีธุระแล้ว ก็ไปดูกล้องแฮนดิแคมไง
เข้าข้างตัวเองว่า ผมไม่ได้โกหกนะ(ทำนิ้วชี้กับนิ้วกลางไขว้กัน)
เข้า Shop Sony
เข้าไปดูเสื้อตีแบตที่ Shop Yonex
จบ

เอ๊ะ จบง่ายจัง(นึกในใจ)
อยู่ๆ ฮารุก็พูดขึ้นมาว่า
  อยากกินไอศกรีม ออยไปกินกันไหม
  คอไอศกรีม ไม่พลาดอยู่แล้วคร๊าบบบ มีบาสกิ้น กับ สเวนเซ่น เลือกเลย ผมได้หมด

แล้วเราก็ไปกิน สเวนเซ่นกัน
ระหว่างที่กิน ก็คุยกันเรื่องนู่นนี่นั่น
เป็นการพูดคุยที่ยาว และรู้จักกันมากขึ้นที่สุด ตั้งแต่รู้จักฮารุมา
เราเรียนมาในสายและสาขาใกล้กัน
ใช้ชีวิต ติงต๊องๆ เหมือนกัน
งุ้งๆ งิ้งๆ เหมือนกัน
แต่ฮารุเป็นคนขี้เบื่อ
เหมือนคนไฮเปอร์ ทำอะไรได้แป๊บๆ เบื่อ(อันนี้ผมรู้มานานแล้ว และที่สำคัญผมรับได้ อย่างดีเสียด้วย ผมรู้สึกเฉยๆกับเรื่องนี้)
คุยกันจนไอติมหมด
ยังกับ แข่งกินไอติมแหนะ
  กินหมดก่อนออยด้วย
  เค้าต่อให้หรอก(พูดในใจ )
ฮารุไม่ชอบกิน เชอรี่ที่ปะมาบนไอศกรีมกับเวเฟอร์
สาเหตุหน่ะเหรอ ไม่ได้ถามหรอก
ผมคิดว่า ถ้าบางคนเขาอยากบอกอะไร เขาคงบอกและจะเล่าให้เราฟังเอง
เพราะผมพร้อมที่จะฟังคนคนนั้นเสมอ

พอถึงตอนจ่ายเงิน(เดี๋ยวต้องมาอีกแล้ว ฮารุโหมดดุ )
ผมก็หยิบบิลไปจ่าย
จ่ายเสร็จ
  ออยเงินเดือนน้อยกว่าเค้านะ เค้าต้องเลี้ยงสิ
  ไม่ได้ ฮารุออกค่ารถเมล์แล้ว ตาผมออกมั่ง 
  ไม่เอา 
  งั้นเอามายี่สิบ 
แล้วฮารุก็ยอม

สุดท้ายไม่มีอะไร เราก็ต้องนั่งรถเมล์กลับพร้อมกันอยู่แล้ว
เพราะว่าหอผม กับบ้านฮารุ อยู่ทางเดียวกัน
แต่
.
..
...
ฮารุชิงดักคอไว้ก่อนเลย
  ไม่ต้องไปส่งนะ เรารู้ว่าออยอยู่หอตรงไหน ไม่อยากให้ออยเดินย้อน ห้ามแม้แต่จะคิด
     (แม่เสือใบไม้ผลิ)
สุดท้ายผมก็ทำตามแหละ เพราะป้ายรถเมล์ที่ผมจะลง ถึงก่อน ฮารุถัดไปอีกสองป้าย
The end

อืมมม เล่าไปเล่ามา ไม่รู้ว่าจะเข้ากับจู๋สีชมพูนี้หรือเปล่า
แต่ก็มาเล่าแล้วหล่ะ  ใจผมหน่ะสีชมพู
ฮารุไม่ได้คิดอะไรกับผมเลย  เราคุยกันรู้เรื่องแล้ว
แต่ก็นะ  บางอย่าง คนเคยชอบ ยังไงมันก็ชอบ
อาจจะไม่ได้มากเท่าครั้งแรกๆ
แต่ความรู้สึกดีๆ ที่ได้รับ
มันไม่เคยลดน้อยลงเลย

ขอบคุณ สาวฤดูใบไม้ผลิ
จาก นายแว่นแดง

[Katezila]

อ่านอีกทีก็ยิ้มอีกที 

[บิ๊กเล็ก]

  พี่ออยย

แต่ฝ่ายหญิงนี่ ใจเสี่ยจริงๆ 

[ส้ ม ♥]

น่ารักดีเนอะ 

[เบลล์]

  น่ารักจัง

[beginsun]

เป็นผู้หญิงแฟร์มากๆ น่ารักมากๆ 

[Princekun]

ถ้าพี่ออยไม่ชมพู ผมคงออกสีดำๆแล้วล่ะ



เอาเป็นว่า ลั๊นลา แฮปปี้ พอละ

[เดอะบุ๋ม]

   พี่ออย


สีชมพูแล้ว ได้ไปเที่ยวกะคนที่เราชอบ น่าปลื้มละ 


+ค่าเล่า และทุกเสียงเชียร์เช่นเดิมจ้ะ 


//

เจ้าบอส ถึงไหนแล้ว  ช่วงนี้สถานการณ์เป็นไงบ้าง