โลกนี้สีชมพู

[Rabbitinblack]

  โถ เกศ

[BLACK DRAGON]

  ถ้วย เกศ

[Katezila]

ฉันไม่ได้คิดไปเอง ว่าเธอคนนั้นก็เสียงสั่น

ฉันพูดกับเธอช้าๆ ตั้งสติที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพื่อที่จะบอกเธอให้รับรู้ ว่าเธอโดนหลอก

ว่าเราโดนหลอก


เธอร้องไห้

และฉันก็ร้องไห้


ฉันบอกเธอ ว่าฉันจะยกผู้ชายคนนี้ให้
แต่เธอต้องไประวังเอาเอง ว่าเขาจะทำแบบนี้กับเธออีกไหม

เธอตอบฉันกลับมาว่าเธอไม่ต้องการคบกับเขาอีกแล้ว แต่ยังต้องทำงานที่เดียวกันอยู่
และตัวเธอก็ไม่รู้ว่าจะตัดใจได้เร็วเพียงใด

เหมือนกับฉัน.. ที่ก็คงทรมานใจกับการตัดใจเช่นกัน

ฉันเป็นคนรักคนยาก
แต่เมื่อรักแล้ว ก็รักมาก

ตลอดเวลาที่แกล้งทำเป็นเข้มแข็ง และไล่เขาออกจากบ้านไปนั้น
มันเหมือนเลือดในตัวฉันกลายเป็นน้ำแข็งไปหมด

ความทรมานมันกัดกินจนกลายจะเป็นบ้าเข้าไปทุกวัน
เขายังคงพยายามที่จะกลับมา งอนง้อ และทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม



ไม่นานนัก.. ฉันก็เริ่มทำสิ่งที่ผู้หญิงโง่ๆทั่วไปก็คงทำกัน

นั่นคือใจอ่อน







แต่ก่อนที่อะไรจะแย่เกินไปกว่านั้น

สาว AE ของฉันก็โทรมา..





"เกศเหรอ.."
"ค่ะ สบายดีรึเปล่าคะ"
"อืม ช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย ยังเครียดอยู่เลย อยากตายเนอะ"
"ไม่คุ้มหรอกพี่ เก็บไว้ตายเพื่อคนดีกว่านี้ดีกว่ามั้ย?"
"ฮ่าๆๆ ปากดี ตัวเองก็อยากกลับไปคืนดีกับพี่เค้าไม่ใช่เหรอ"
"เออ ปากดีจริงๆแหละ"
"เกศ.. จะกลับไปหาเค้าจริงๆเหรอ"
"...."
"เมื่อคืนเค้ามาหาพี่นะ"
"...."
"พี่ก็ไม่เข้าใจนะ ตอนแรกเค้าเอางานมาให้ แต่พี่ไล่เค้า เค้าก็ไม่ยอมกลับ.."
"... ค่ะ"
"แล้วเค้าก็ยังคง.. ทำเหมือนเดิมกับพี่นะ .. เข้าใจใช่มั้ย"
"...."
"เกศ คิดดีๆนะ"
"...."
"เค้าบอกพี่ว่า ถ้ากลับไปคบกับเกศก็คงไม่เหมือนเดิมแล้ว .. เค้าถามพี่ว่าพี่รอได้มั้ย"
"...."

"พี่โทรมาบอกเท่านี้แหละ ไว้ว่างๆไปกินข้าวกันนะ"


แล้วฉันก็วางสายไป


พร้อมทั้งตัดสินใจว่าจะไม่เชื่อใจผู้ชายคนไหนอีกแล้วในชีวิต

[Ah!]

มันชมพูตรงไหนเนี่ย

[BLACK DRAGON]

ผู้หญิงหลอกลวงก็มีนะเกศ

[น้ำแข็งไส]

ดำปี๋เลยอ่ะ 

[IM]

สุดท้ายนี่มัน เช็ดดดดด 

[เบลล์]

โอยยย ตาย โอ้ยยยตายยยยยยยยย

ชีวิตจริงยังกะละคร

พี่เกศ

[Katezila]

ไม่รู้ว่าทำไม ผู้ชายคนนึง ถึงได้คิดว่าผู้หญิงสองคนที่เค้าทำร้ายไว้ จะไม่คุยกัน


และไม่รู้ว่าทำไม ผู้หญิงสองคน ที่ถูกคนเลวๆทำร้าย ถึงได้ไม่หลาบจำซักที


ฉันกับผู้หญิงคนนั้นยังคงตกอยู่ในวังวนของการตัดใจไม่ได้อยู่ต่อไปราวๆ สองถึงสามเดือน
โดยที่เราสองคนจะโทรแลกเปลี่ยนเรื่องราวในแต่ละวันกันตลอดมา


ซึ่งมันทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า
เมื่อไหร่ก็ตามที่ใครซักคนดีกับฉันมากๆ
เขาก็สามารถที่จะทำอย่างนั้นให้กับคนอื่นได้เหมือนกัน

มันแย่หน่อย ตรงที่ฉันกับเขาผูกพันกันมานาน
นานเสียจนฉันจำอิริยาบททุกอย่างของเขาได้

และมันก็ไม่ยากเย็นเลยที่จะจินตนาการว่า ท่าทางของเขาเมื่ออยู่กับผู้หญิงคนอื่นจะเป็นยังไง

เขาจะเปิดประตูรถฝั่งที่นั่งให้ ก่อนที่จะข้ามไปฝั่งคนขับ
เขาจะหยิบจาน ช้อนส้อม มาเช็ดให้ก่อนที่จะทานข้าว
เขาจะคอยถือของให้ อำนวยความสะดวกให้ทุกย่างก้าวเสมอ

และเขาจะเป็นอย่างนี้กับทุกๆคน

...

แต่สิ่งที่ฉันทำให้เขา

ฉันไม่เคยทำให้ใคร

ฉันดูแลทุกอย่างให้ ทั้งตารางงาน เงินเก็บ บัญชีค่าใช้จ่าย ที่เขาจัดการเองไม่เคยตรงวัน
ฉันอดหลับอดนอน เพื่อทำโปรเจคเร่งด่วนให้เขา
ฉันทำทุกๆอย่างให้ได้ ขอเพียงแค่เขาร้องขอ


แต่เขาจะไม่ได้อะไรจากฉันอีกแล้ว


และฉันควรจะตาสว่างเสียที








--------------------



พอแล้ว จบ


เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนานแล้ว นานมากจนเกศแทบจะลืมหน้าผู้ชายคนนี้ไปแล้ว
เล่าขึ้นมาเพราะเจ๊นัทเข้าใจผิด คิดว่าเกศได้เจอแต่คนดีๆ

ทั้งๆที่ นี่เพิ่งเป็นหนึ่งในหลายๆคนที่เป็นสีเทาในชีวิตเกศเองนะ 

คนที่เล่านี่ ไม่ใช่คนล่าสุดที่บางคนได้เจอในงานมีตติ้งคาราโอเกะนะ
คนนั้นเป็นสีชมพูจางๆ และเลิกกันด้วยดีค่ะ ^^

ส่วนไอ้คนที่เล่านี่ ปัจจุบันเป็นยังไงบ้างแล้วก็ไม่รู้ ไม่ได้ติดต่อเลยมานานมากละ



ไล่บวกทุกคนที่ตามอ่าน ขอบคุณค่ะ

[น้องเข่มเข๊ม]

ขอให้มัน.....






เกศ.... 

[Rabbitinblack]

  แต่ตอนนี้เกศชมพูก็พอแล้ว

[BLACK DRAGON]

ยังยืนยันว่าโชคดีแล้วที่หลุดออกมาได้
เกศควรจะเจอคนที่ดีกว่านั้น .... ถ้าให้ดีน่าจะจบธรรมศาสตร์ด้วยกัน  



ปล. เจ๊นัทขอให้คนๆนั้นหน้าเขียวทำไมเหรอ  

[IM]

ซึ่งมันทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า
เมื่อไหร่ก็ตามที่ใครซักคนดีกับฉันมากๆ
เขาก็สามารถที่จะทำอย่างนั้นให้กับคนอื่นได้เหมือนกัน

เดี๋ยวอีกชั่วโมงจะกลับมา + ให้อันนี้ 

[มัม]

+ คืน

[น้องเข่มเข๊ม]

ยังยืนยันว่าโชคดีแล้วที่หลุดออกมาได้
เกศควรจะเจอคนที่ดีกว่านั้น .... ถ้าให้ดีน่าจะจบธรรมศาสตร์ด้วยกัน  



ปล. เจ๊นัทขอให้คนๆนั้นหน้าเขียวทำไมเหรอ  

ขอให้มันเป็นวัณโรค + อหิวาตกโรค  ขี้ไหลไม่หยุดเจ็ดชั่วยาม