โลกนี้สีชมพู

[น้องเข่มเข๊ม]

โอ้ย   

[Ah!]

ผิดจู๋แล้วเกศ

[แนนเค้ก ❤]

  เชี้ย

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

งั้นลุงอ๋าห์ทำให้ตอนต่อไปกลายเป็นสีชมพูทีครับ

[Ah!]

[กวางจ้ะ]

พี่เกศ








ไร้คำด่า เพราะไม่รู้จะด่าว่าอะไรให้สาสมกับที่มันทำ

[IM]

นั่นซินะ ใจร้ายที่สุด  

[เบลล์]

โอ๊ย ตายแล้ว
อ่านของพี่เกศแล้วร้องไห้เลยอะ 

ทำไมคนน่ารักๆแบบพี่เกศถึงต้องไปเจอคนเลวๆแบบนั้น 

[มัม]

 
รู้สึกตัวชาแทน

[Katezila]

วันรุ่งขึ้น เขากลับมากรุงเทพ

และสาเหตุที่ฉันรู้ว่าเขากลับมาแล้ว
ก็เป็นเพราะเขามาคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฉันนี่เอง

คุกเข่า และร้องไห้ และฟูมฟายราวกับว่าจะขาดใจ


ฉันเองทำอะไรไม่ได้นอกเหนือไปจากการมองอย่างรู้สึกสมเพช
ทั้งซากก้อนที่กองอยู่ตรงหน้า และเวทนารวมไปถึงตัวฉันเอง

ทำไมฉันต้องรักผู้ชายเฮงซวยขนาดนี้ด้วยนะ?


แต่ไม่ว่าฉันจะโง่แค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถที่จะยอมให้เขาหลอกผู้หญิงคนอื่นไปด้วย

สิ่งที่ฉันท่องมาตลอดคืน คือผู้หญิงคนนั้นไม่ผิด
เธอไม่รู้สักนิดว่าเขามีฉันอยู่แล้ว
เธอก็โดนหลอกเหมือนกัน

และฉันยอมให้ใครมาเป็นแบบฉันอีกไม่ได้

...

เขายังคงคุกเข่าอ้อนวอนอยู่อย่างนั้น

ฉันจึงบอกเขาว่าจะยอมกลับไปคืนดีด้วย หากเขาโทรไปบอกความจริงกับผู้หญิงคนนั้นตอนนี้ ต่อหน้าฉัน

เขาอิดออดอยู่พักใหญ่ อ้างว่าแบตหมดบ้าง ยังต้องทำงานร่วมกันต่อไปบ้าง
ฉันตัดบทด้วยการยื่นโทรศัพท์ของฉันให้ แล้วรอ

เขาโทรไป

ปลายสายส่งเสียงสดใสเล็ดลอดออกมา
จริงสินะ.. วันนี้วันวาเลนไทน์พอดี

ฉันได้ยินเสียงเลือนลางจากโทรศัพท์ถามว่า ... พี่เอาเบอร์ใครโทรมาเหรอ

เขานิ่งไปสักพัก และตอบไปว่า เบอร์แฟนพี่เอง


เพียงเท่านั้น และเกศก็คว้าโทรศัพท์มาพูดต่อ

[สมเจี้ยม]

โอ้ววว

[กวางจ้ะ]

ดุเด็ดเผ็ดมันส์มาก




ติดยิ่งกว่าละครอีก 

[BLACK DRAGON]

  โอ้ว สีแดงมาแล้ว

[Ah!]

ที่มาของลายเซ็นใช่ปะ

[น้ำแข็งไส]

รออ่านอย่างใจจดใจจ่อ  
ว่าสรุปจะจบยังไง