โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[คนตาบอดข้างเดียว]

ความเชื่อก็เป็นอย่างนี้ไงครับ ไม่งั้นโลกสงบสุขนานแล้วพี่
ถ้าเชื่อกันกลางๆ อยู่แบบพอดีๆ ไม่กระทบกันมันก็ไม่เดือดร้อนอะไรหรอก

ทีนี้พวกเรามันมีอันจะกิน มีเวลาว่างมาขบคิดเรื่อง ศิลปะ ปรัชญา ศาสนา
อยากคุยกันเรื่องความเชื่อขึ้นมา ก็ต้องทำใจยอมรับ แล้วก็อย่าทะเลาะกันจนเสียน้ำใจให้มากไปเท่านั้นเองครับ 

พุทธศาสนาไม่ใช่ศาสนาที่ต้องอาศัยความเชื่อความศรัทธาแบบไร้สติเป็นแนวทางนะครับ
ถ้าเห็นว่าไม่มีประโยชน์ ก็ไม่จำเป็นต้องเชื่อ
พร้อมที่จะให้ถกเถียง ตรวจสอบ
ศาสนิกชนไม่ต้องปิดหน้าปิดตตา
ไม่ต้องสวดสรรเสริญศาสดาทุกวันหลังอาหาร

ซึ่งการไม่มีศูนย์รวมศรัทธาก็เป็นจุดอ่อนอย่างหนึ่ง
ทำให้มีพวกโจรโพกผ้าเหลืองปลอมแปลงมาหลอกลวงชาวบ้านด้วยการปลุกปั่นความเชื่อไรสาระ ให้เป็นข่าวได้ยินอยู่บ่อยๆ
เพราะธรรมชาติของคนเรามักจะเป็นโรคจิต ต้องคอยหาสิ่งวิเศษเหนือมนุษย์อย่างใดอย่างหนึ่ง มายึดไว้เป็นที่พึ่ง
ซึ่งแต่เดิมพุทธศาสนานั้นไม่มีสัญลักษณ์อะไรให้ยึดให้เหนี่ยวให้เกาะ
ทำให้ไอ้พวกโจรมันอาศัยช่องว่างนี้ทำมาหากินครับ

ตัวอย่างที่พวกมันใช้ล่อหลอก
เช่น ตายไปก็กลัวจะไม่มีอะไรกินไม่มีอะไรใช้  ตอนอยู่ก็ทำทานด้วยก๋วยเตี๋ยวเนื้อ หรือว่า รถเบนซ์ ไปเยอะๆ
ตายไปก็จะได้ใช้อย่างนั้น
หรือว่า หลอกให้ นั่งเพ่งลูกแก้วจนสำเร็จมีสมาธิในขั้นต้น แต่หลอกล่อชี้แนะว่าเป็นขั้นสูงสุด
ทำสำเร็จแล้วจะได้ไปอยู่ในดินแดนอมตะ เนฟเว่อแลนด์

เรื่องไร้สาระ พิสูจน์ไม่ได้ เหล่านี้  ไม่ใช่พุทธศาสนานะครับ แต่เป็นพวกโจรมันแต่งแต้มเสียจนเปรอะ

[iannnnn]

โอ้ กะแล้วว่าต้องโดนเฉ่งแน่ จริงๆ ตอนโพสต์ก็กะไว้แล้วครับ
ขอบคุณณัฐครับที่ช่วยอธิบายให้เป็นอย่างดีเลย
ตูคิดแบบนั้นเหมือนกันแต่สื่อออกมาไม่ค่อยเป็น ขอบคุณมาก+

[โก้]

เมื่อกี้นั่งฟังรายการสรยุทธ์ หลวงพ่อพยอมกับพระอาจารย์สมปอง
มาเทศน์ในรายการ สนุกๆ

ท่านเล่าว่า มีคนถามท่าน ว่าทำงานอย่างเดียว เคยปฏิบัติมั่งมั้ย
ท่านตอบว่า การทำงาน คือการปฏิบัติ ศีล และธรรมอยู่แล้ว

ทำงานต้องใช้ความอดทน ความเพียร ขันติ ฯลฯ งานถึงจะสำเร็จลุล่วง
ไม่ใช่นั่งหลับตาอย่างเดียวก็หมายถึงปฏิบัติแล้ว

ฟังง่ายนะ แต่หลายคนอาจไม่เข้าใจ

[tmd]

ใช่ครับ
การหลับตานั่งสมาธิ
อาจไม่ใช่การปฏิบัติเสมอไป

หลวงพ่อพุทธทาสกล่าวไว้ว่า
"การทำงานคือการปฏิบัติธรรม"

ถ้าเราคิดว่า

การทำงานคือการพักผ่อน

เราจะมีความสุขกับงานที่ทำได้ไม่ยากครับ

[tmd]

ขอเบิ้ล

เห็นคุยกันเรื่องสวรรค์นรกมีจริงหรือไม่

เคยมีโยมคนหนึ่งสงสัยเรื่องนรกสวรรค์ว่ามีจริงหรือไม่
เข้าไปถามพระพุทธเจ้า
พระองค์ตอบว่า :: นรกสวรรค์มีจริงหรือไม่จริง เธอไม่จำเป็นต้องไปรู้ดอก
(สำหรับการทำดี)
ถ้ามันมีจริง ก็ถือเสียว่าการทำดีนั้นจะได้กำไรในชาติต่อไป
ถ้ามันไม่มีจริง ถ้าเธอประพฤติตนดีก็ย่อมมีความสุขแม้ในปัจจุบันนี้
คือเชื่อไว้ก็ไม่เสียอะไร
ไม่เชื่อ แต่ทำตัวดีไม่เบียดเบียนใคร ก็ไม่เสียอะไร

พระพุทธเจ้าไม่บังคับให้เชื่อว่านรกสวรรค์มีจริงหรือไม่
คุณไม่ต้องเชื่อก็ได้!

เพียงแต่บอกว่า
"ประโยชน์ของการทำดีนั้นพึงหวังได้แม้ในปัจจุบัน (ทิฏฐธัมมิกัตถะ)"

อย่างน้อยการทำดีเราก็มีความสุขใจในขณะที่ทำ

เก็บขยะไปทิ้งลงถังก็มีความสุขใจ เลี้ยงขนมเด็ก ๆ ก็มีความสุขใจ
สาดน้ำซาวข้าวลงบนพื้น คิดว่าให้พวกสัตว์ขนาดเล็กได้อาศัยกิน
ก็มี "ความสุข" เป็น "บุญ" แล้ว
บุญ ก็คือ ความอิ่มใจ ความสุขใจในปัจจุบัน

ในเมื่อบุญคือความสุข ความสุขก็คือบุญ
ทำไมเราต้องเบียดเบียนลูกหลานขายบ้านไปทำบุญ
ทุกข์ในชาตินี้ เพื่อหวังผลบุญในชาติหน้าด้วยเล่า

เรามีความสุขจาก "บุญ" ในตอนที่ทำได้ไม่ใช่เหรอ...

นรกสวรรค์มันมีหรือไม่ ช่างหัวมันสิ

เราทำดี เป็นคนดี เป็นชาวพุทธที่ดี เป็นพลเมืองที่ดี
มีความสุขใจกับสิ่งที่มี กับสิ่งที่กำลังเป็น ก็พอแล้ว



#แก้ไข พึ่งเห็น

เท่าที่เห็นๆมา ผมว่าอันนี้น่าจะทีเด็ดที่สุดนะครับ
(รองจากเรื่องแม่ชีปัดปรมณูน่ะนะ)
ภาพจากหนังสือ นรกสวรรค์อะไรทำนองนั้น
คงจะมีเนื้อหาแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของสวรรค์กับนรก
ว่าสวรรค์มีความสุขสุดยอดอย่างไรนรกทรมานแค่ไหน

ผมเห็นหนังสือนี้นานแล้วครับ
หลวงพ่อเอามาให้ดู




แล้วก็หัวเราะกันอยู่สองคน...

[โก้]

คนที่ตายจากผมไป ตายแล้วก็หายไปครับ
ไม่เคยมีใครกลับมาเล่าให้ฟังเรื่องสวรรค์ หรือนรก
ว่าดี หรือร้ายอย่างไรบ้างเลย

จริงๆ นะ ตาย เผา ก็แค่นั้นครับ
สิ่งที่คุณต้องทำก่อนตายนี่สิ น่าสนกว่าเยอะ

ทำดี สบายใจ นั่นล่ะสวรรค์ครับ
ทำไม่ดี ไม่สบายใจ นั่นล่ะนรกครับ

เห็นและได้กับตัวเลย ไม่ต้องมีใครมาเป่าหูด้วย

[นายโอ้เอ้]

เห็นเณรธีแล้วเป็นสุข นับว่าเป็นบุญ ขึ้นสวรรค์ อ๊างง 

// แก้ๆ แหมพี่โก้ทำเป็นงง 

[โก้]

เณธี คืออะหยัง 

[iannnnn]

มือกีต้าร์โมเดิร์นด็อกไงครับ

[โก้]

อ่อ
โอ้เอ้ชอบแบบนั้นเหรอ


งั้นที่ตามตูไปเที่ยวก็...

[iannnnn]

กะขึ้นสวรรค์ไงครับ

โอ๊ะ นั่น สายรุ้ง

[คนตาบอดข้างเดียว]

สมมุติ(ชื่อคน) จะไปเชียงใหม่
เชียงใหม่คือนิพพาน

สมาธิก็คือการวิ่ง
ไอ้การวิ่งนี้มันจะไปไหนก็ได้ ไปเชียงใหม่ก็ได้
แต่ถ้ามาบอกว่า จะไปเชียงใหม่เหรอ ต้องวิ่ง วิ่งไปเดี๋ยวก็ถึงเชียงใหม่

บอกกันแบบนี้เกรงว่าคงจะไปไม่ถึงนะครับ

เราต้องรู้ว่าจะวิ่งไปทางไหนด้วย ต้องอ่านแผนที่เป็น
คือจะต้องมีปัญญาด้วย

เข้าใจว่า ถ้ามีปัญญา อ่านแผนที่เป็น ยังไงมันคงไม่หลงทางแน่
แต่ถ้าวิ่งเก่ง แต่ ปัญญาน้อย แผนที่ไม่ค่อยแม่น อันนี้น่าเป็นห่วงมากกว่า

ปัญญาจึงสำคัญกว่าสมาธิ

[เต่ามาก]

อูว +1 ครับ

[roundbol123]

เอ่อ เพิ่งเห็นสร้อยส้มตำปู 











มันดูทำบุญหวังผลดีจัง 

[เก้อ]

ผมสงสัยว่า ถ้าเราทำบุญด้วยตำปูปลาร้าล่ะครับ
แล้วทำบุญด้วยช็อกโกแล็ต ไอศกรีม ของพระฉันทั้งนั้น

การที่คนเขาเข้าใจต่อธรรมกายไปแบบนั้น(แบบนั้นน่ะแหละ)
ก็เพราะทำเองทั้งนั้นนะ (อาจมีคนอื่นทำบ้าง แต่รวมๆคือทำเอง)
ลองนึกแทนใจคนที่ไม่เคยเข้าไปสัมผัสวัดดู
คนปกติที่ไหนมาเห็นสร้อยส้มตำปูเนี่ยแล้วไม่คิดว่ามันปัญญาอ่อนบ้าง
แล้วเขาจะเชื่อใจคนที่คิดมันขึ้นมาได้ไงเนี่ย นี่คิดแบบบ้านๆ
ไม่มีหลักไหนมาเจือปนเลยนะ