โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

[tmd]

บางครั้งการผิดกฎหมาย
มันก็ไม่ใช่การผิดศีลเสมอไปนะ

"อทินนาทานสิกขาบท"
มีอธิบายว่า ลักด้วยหยิบของนั้น

คือพรากสิ่งใด ๆ จากเจ้าของมา
เพื่อหรือโดยให้เจ้าของไม่สามารถยึดถือได้ต่อไป

การใช้อะไรนะ... แวร์ ๆ... อ้อ! ซุปเปอร์แวร์เถื่อน
ถ้าให้นับในองค์ศีลแล้วศีลยังไม่ขาด เพียงแค่เศร้าหมอง

แต่ในเมื่อเจ้าของเขายังหวงกันเอาไว้ด้วยอำนาจกม.ลิขสิทธิ์
ผู้ก็อปไปใช้ย่อมผิดกฎกบิลเมืองโดนปรับไหม

พระเจ้าพระสงฆ์ก็เช่นกัน

เพราะเหตุนี้ผมจึงแนะนำหลวงพี่ ๆ ในวัดว่า
ใช้ไปเถิดไม่มีปัญหา..

แต่อย่าให้เขาจับได้ก็แล้วกัน!

[iannnnn]

ขุดครับ






อ่านแล้ว เออเนาะ เข้าท่า-ทันสมัยดีครับ
เอามาจากไหนไม่บอก ตามลิงก์ที่อยู่ของรูปเอาเอง

[จักรี]

ขุดครับ






อ่านแล้ว เออเนาะ เข้าท่า-ทันสมัยดีครับ
เอามาจากไหนไม่บอก ตามลิงก์ที่อยู่ของรูปเอาเอง

จริงๆ  ผมทำผิดบ่อยน่ะโดยเฉพาะในจู๋นี้  ส่อเสียดเยอะเลย   

[ดาเฉยๆ]

ขุดครับ






อ่านแล้ว เออเนาะ เข้าท่า-ทันสมัยดีครับ
เอามาจากไหนไม่บอก ตามลิงก์ที่อยู่ของรูปเอาเอง

กระทู้โดนลบไปแล้วอะ 

[iannnnn]

แป่ว


ภาพที่เอามาแปะ บอกไว้ประมาณว่า
ศีลข้อมุสานี่ รวมถึงการกล่าวว่าร้ายส่อเสียดคนอื่นแม้ในเว็บบอร์ดด้วยก็เถอะ

อันนี้มีใครลงยังเอ่ย

ถ้าสมมติผมถูกแม่สอนมาตั้งกะเด็กๆว่าการบี้มดเป็นความดี
ทำให้มดไปสู้สวรรค์ แล้วผมก็บี้มันตายวันละ 1000 ตัวด้วยใจบริสุทธิ์

http://www.pantip.com/cafe/wahkor/topic/X5840337/X5840337.html

เจอมาหลายวันแล้วแต่ลืมลง
มันก็ไม่ได้แปลกอะไรนะครับ แต่ที่ดีคือ
ได้อ่านความคิด ของคนหลากหลาย เออมีแบบไม่ลืมหุลืมตาก็หลายอัน

งั้่นต่อด้วยอันนี้ดีกว่า น่าสนใจมาก
แปลกใจที่ในกระทู้ต้นฉบับมีคนหลงประเด็นเพียบเลย

[จักรี]

จริงๆผมก็ไม่ได้อ่าน ไอ้ความคิดเห็น ในพันทิป หรอกนะครับ อ่านเฉพาะหัวข้อแล้วก็เอามาตอบ ตรงนี้ เลยละกัน

ก่อนอื่น ขอพูด เรื่อง กรรม ก่อนนะครับ 

   กรรม  คือ การกระทำที่ประกอบไปด้วยเจตนา(ไม่ว่าจะเป็นเจตนาดีหรือไม่ดี)
   กิริยา คือ การกระทำที่ไม่เจตนา

   ในกรณีนี้  ผมคิดว่าเป็นกรรม  แต่เจ้าของกระทู้ ต้องการถามว่า มันเป็นกรรมแบบไหน กรรมดี หรือกรรมชั่ว
ที่ถามว่าบาปหรือไม่ นั่นแหละครับ 

แต่เขาให้เหตุผลว่า  เป็นการตั้งใจดี ซึ่งถูกสอนมา
(อันนี้ ผมคิดว่าเขาต้องการเปลียบให้ดูใกล้ตัวและใช้บรรทัดฐานในการตัดสินได้ไม่ยาก
แต่เมื่อไรถ้าเปลี่ยบกับเรื่ององค์กร ลัทธิ หรือแม้ แต่ สังคม วัฒนธรรม นั่นแหละจะเป็นเรื่องใหญ่
และไกลตัวจนไม่สามารถใช้บรรทัดฐานเฉพาะตนได้) 

มาพูดกันเรื่อง เจตนา  เจตนาดีกับเจตนาบริษสุทธิ์นั้น จะว่าไปแล้วผมว่ามันต่างกัน เจตนาดี
เป็นเหมือนส่วนประกอบหนึ่งของ เจตนาบริสุทธิ์  (เหมือน สมาธิที่เป็นพื้นฐานของกรรมฐาน)
ดังนั้น เจตนาดี มีทั้ง เจตนาดีที่เป็นสัมมา และเจตนาดีที่เป็นมิจฉา

เจตนาดีที่เป็นมิจฉา เกิดจาก โมหะ*
(โมหะคือความหลง เห็นผิดเป็นชอบ ก็เรียกว่าโมหะ
(แล้วจะมีคำถามมาอีกว่าอันไหนผิดอันไหนชอบ 55+ แต่อันนี้ผมไม่ตอบ โปรดรู้เอง ฮ่าๆ))

พอมาถึงประเด็น ว่าด้วยโมหะ ก็จะมาเข้า ประเด็นของเจ้าของกระทู้ ว่าด้วยการถูกสั่งสอน
ที่พอเอาบรรทัดฐานทุกอย่างบนโลกมารวมๆกัน ก็จะเห็นพ้องต้องกันว่า เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง
(สิ่งที่มองเห็นง่ายๆ ว่าอะไรถูกอะไรผิดบางที่มันก็เป็น หลักมาตรฐาน หรือหลักธรรมชาติที่ทุกคนต่างเข้าใจตรงกัน
(ไม่จำเป็นต้องถามว่าอะไรคือผิดอะไรคือถูก))

ดังเช่นกรณีฆ่ามด เพราะถูกสอนว่าเป็นวิธีที่จะช่วยมดได้  แล้วเชื่อ
โดยไม่ใช้ปัญญาไตร่ตรอง ก็จะตกอยุ่ในภาวะโมหะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
(แต่จะมีเรื่องอุปสรรค์ ของการเกิดปัญญาตัวนี้อยู่ อย่างเช่น
อยู่ในสังคมที่ถูกสอนมาอย่างนั้น วัฒนธรรมอย่างนั้น ก็เหมือน
เกิดเป็นสัตว์ป่าที่ไม่สามารถรู้ได้ว่าการฆ่ากันเป็นสิ่งไม่ดี
(แล้วจะมีคำถามว่าทำไมมนุษย์ถึงได้ไปตัดสินว่าอะไรดีอะไรไม่ดี
แต่จริงๆแล้วมนุษย์ไม่ได้ตัดสิน เรารับความรู้และประสบการณ์ มาจากธรรมชาติ
ธรรมชาติสอนเรา จนกลายมาเป็น กฏ ระเบียบ แบบแผน เอามาใช้กับ วัฒนธรรม สังคม 
ให้เราได้รับรู้ และปรุงแต่งมันสั่งสอนคนรุ่นต่อรุ่นจะสอนถูกหรือไม่ถูกมันก็อยุ่ที่ ขั้นตอนของมนุษย์เอง(รวมถึงศาสนาด้วย) 
แต่หลักพื้นฐานของธรรมชาติก็ยังคงอยู่ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง))


ดังนั้น เมื่อมีโมหะ คือความเห็นผิดเป็นชอบ แล้ว ถามว่าบาปมั้ย ก็ยังไม่ถือว่าบาป
แต่จิตอาจจะต่ำลงแล้ว เพราะการเห็น ที่ถูกต้อง และเจตนาที่บริสุทธิ์ จะทำให้จิตเราสูงขึ้น
แต่เมื่อไร การกระทำ ที่ประกอบไปด้วย โมหะ คือการได้ลงมือทำตามความเชื่อที่ผิดของตัวเองแล้ว
ผมว่านั่นเป็นบาป หรือได้ก่อกรรมชั่ว ขึ้นแล้ว
ผลของการกระทำนี้ ก็จะส่งผลอีกระดับนึ่ง  คือในระดับ ของเจตนาดีแต่มีโมหะ 
(ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนเพราะคิดว่าจะช่วยเขาได้ ซึ่งตัวเองก็ไม่รุ้ว่าช่วยเขาได้จริงหรือเปล่า สรุปคือคิดไปเองว่าช่วยได้)
พอมีคำว่าตั้งใจดี แสดงว่าการกระทำนี้ ประกอบไปด้วยเจตนา ผลกรรมจะอยู่ในระดับที่หนักกว่า
การกระทำที่ไม่เจตนาและเจตนาแต่ไม่กระทำ แต่จะเบากว่า กระทำด้วยเจตนาที่ไม่ดี ....

แต่ถ้าตนมีโมหะแล้วยังสอนให้คนอื่นรู้และเข้าใจตามตน ก็เหมือนก่อกรรมชั่วขึ้นอีก
ผลของกรรมชั่วข้อนี้คือตนจะยิ่งถลำลึกลงไป โมหะก็จะยิ่งพอกพูนขึ้น ยากที่จะรู้ว่า
กงจักรที่ตนเห็นมาตลอดแท้จริงแล้วมันคือดอกบัว.....


โปรดใช้จักรยานในการอ่าน ....

[iannnnn]

เออ จักรีตอบเข้าท่ากว่าหว้ากออีกร้อยกว่า คห นะเนี่ย
เพราะส่วนมากพอดึงเข้าเรื่องศาสนาของผู้ตอบปั๊บ ไม้บรรทัดก็จะเอียงทันที

แต่ของจักรีนี่ดูมีเหตุผล ชอบๆ

ไม่แป้กๆ +

[คนตาบอดข้างเดียว]

เรื่องถูกสอนมาผิดๆ ในพระไตรปิฎกมีเยอะครับ เช่นองค์คุลีมาร เป็นต้น

แต่ว่า พุทธศาสนาไม่ได้สอนให้ไปสวรรค์ หรือนรกน่ะครับ
คือมันไม่้ไปทั้งสองอย่าง 555  เพราะสวรรค์ไม่ใช่การดับทุกข์  เป้าหมายของพุทธศาสนาจึงไม่ได้อยู่บนสวรรค์หรือว่าก้อนเมฆ

เพราะว่า
หากว่าฆ่ามดวันละ1แสนตัวแล้วได้ไปสวรรค์
ถึงไปอยู่บนสวรรค์แล้ว วันหนึ่งสวรรค์ไฟดับ แอร์ไม่เย็นแล้วเรารู้สึกกระวนกระวายใจ หรือสวรรค์ไม่มีเนทเล่น แล้วรู้สึกเซร็งๆ
แบบนี้แสดงว่ายังเป็นทุกข์อยู่
ใช้ไม่ได้น่ะครับ

เน้นว่า พุทธศาสนามีเป้าหมายอยู่ที่กำจัดความทุกข์ โดยกำจัดที่สาเหตุแห่งทุกข์  เพียงอย่างเดียว

ไม่เกี่ยวกับว่าฆ่าแล้วจิตใจเบิกบานเลยครับ  เพราะมันคนละเรื่องกัน
เพราะถ้าเป็นแบบนั้น วันไหนไม่ได้ฆ่าก็ไม่เบิกบาน  หรือไปเจอเรื่องอื่นๆก็ยังเป็นทุกข์ได้ครับ

พิมพ์มานาน ไม่รู้จะอธิบายยังไงว่ามันคนละเรื่องกัน ระหว่าง พุทธศาสนา-สวรรค์-นรก-และการบี้มด  555

เอาเป็นว่า ผมจะสร้างสวรรค์สำหรับคนบี้มดไว้ให้ ใครบี้ได้เกิน100ตัวผมให้ไปอยู่เลย
แต่คนๆนั้นก็ยังสามารถมีความทุกข์ได้ เพราะมันคนละเรื่องกันน่ะ

พุทธศาสนาสอนให้ดับสาเหตุแห่งความทุกข์ เพราะฉะนั้นถ้าใครปฏิบัติจริงจัง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไปไล่บี้มด
เพราะสาเหตุที่จะไปบี้มด(โทษะ โมหะ อะไรก็แล้วแต่)มันถูกกำจัดออกไปก่อนแล้ว
และไม่ต้องเอาสวรรค์มาล่อ  เพราะพุทธศาสนาไม่ได้มีจุดหมายปลายทางอยู่บนสวรรค์ครับ

[จักรี]

โอ้ว  ใช่แล้วครับ 



จริงๆแล้ว หลักคำสอนของพุทธ  สนองความต้องการของคน ทุกระดับ  ได้เลยนะ   

เช่น ตูอยากขึ้นแค่สวรรค์อะ   ส่วนตูอยากไปนิพพาน ส่วนอีกคนแค่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข งานการสำเร็จ เดินทางปลอดภัย  อะไรแค่นี้ก็พอแล้ว  แต่อย่างที่บอกว่า เป้าหมายสูงสุดนั้นคือสภาวะที่เรียกว่านิพพาน

[iannnnn]

ถ้าไม่พุทธล่ะครับ?

[จักรี]

ถ้า ไม่พุทธ  ตามหลักคำสอนของแต่ละศาสนา เป้าหมายก็จะต่างกัน แต่ ถ้าเอามาเทียบกันแล้ว  ก็อยุ่ใน ลำดับของวัฏสงสาร นั่นแล

เช่น ไปอยุ่กับพระเจ้า  พระเจ้า ในพุทธ ก็จะเปลี่ยบเป็นภพภูมิของเทวดา ที่ เสวยบุญ แต่ก็ยังอยุ๋ในวัฏ ที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยุ่ดี แต่ พระเจ้าของเขา อาจมีบุญเอนกอนันต์ ขนาดที่ เสวยบุญไม่หมดไม่สิ้นก็เป็นได้ ..... แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ตราบใดที่ยังอยุ่ในวัฎสงสาร ฉันใดก็ฉันนั้น เอย....

[ยุนเอ]

กาลามสูตร 11

ข้อสิบเอ็ดกล่าวว่า

อย่าเชื่อเพราะคนผู้นั้นแป๊ก

[iannnnn]

อ่านข้างบนเหมือนว่าเราใช้ไม้บรรทัดวัดจากการที่ตัวเองเป็นพุทธศาสนิกชนน่ะ

คือจริงๆ ที่ถามว่าถ้าไม่พุทธนี่ หมายถึงว่าถ้าเราไปอยู่ในมิติอื่นๆ
เป็นมิติคู่ขนานที่ไม่เคยมีพระพุทธเจ้ามาก่อนในโลก ..แน่นอนว่าไมีมีศาสนาพุทธ
นั่นจะทำให้การกำหนดค่า "ความบาป" แตกต่างจากที่คุยกันไว้ไหมครับ ในกรณีบี้มด

สมมติว่านับถือลัทธิไดเกียว และมีการปฏิบัติเช่นนั้นมาตลอดโดยถือเป็นสิ่งประเสริฐ
แล้วการบี้มดมันจะบาปไหมครับ

[ยุนเอ]

ก็ยังบาปอยู่นะครับ

เพราะถ้าเอาจริงๆ ก็คือ

การฆ่าคนอื่น สิ่งอื่น สัตว์อื่น โดยธรรมชาติ ถ้าทำให้สิ่งหนึ่งสิ่งใดเดือดร้อน เกิดการเบียดเบียน
ก็ต้องเป็นบาปอยู่แล้ว แม้ว่าคนผู้นั้นจะรู้สึกอิ่มบุญก็เถอะ

เพราะการอิ่มบุญด้วยการฆ่า มันไม่ได้สงบแท้

แต่ในการบี้มด ที่เรารู้สึกเหมือนว่าไม่น่าจะบาปมาก

เพราะตัวมันเล็กครับ และปริมาณเยอะ เราลองสมมุติตัวเองเป็นมด โดยที่มีอะไรซักอย่างที่เรียกว่าคนตัวใหญ่มากๆ มาไล่บี้เราเนี้ย

เราจะรู้สึกยังไง ใครจะบาปหรือไม่บาป

[iannnnn]

แล้วถ้ามดมีศาสนาของตัวเอง
ที่รู้สึกว่าการถูกบูชายัญด้วยสัตว์ยักษ์ที่ชื่อว่ามนุษย์เนี่ย
เจ้าจะไม่ได้ตาย แต่จะเปลี่ยนภพเปลี่ยนรูปไปอยู่กับพระเจ้ามดล่ะ?
แล้วศาสนามดก็ยืนยงมาเป็นหลายพันปี
ดังนั้นมดทุกตัวเลยยินดีพร้มใจให้บี้มาโดยตลอด


ถ้าวินวินยังงี้ จะถือว่าบาปไหม?