สังคมแห่งการอยู่รอด

เริ่มโพสต์โดย karma, 02 ธ.ค. 2006, 15:39 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

karma

สวัสดีครับ เพื่อนๆ

ผมเพิ่งเป็นสาวกใหม่ของที่นี่  อ่านใน ไอ้แอนนนนน.คอม มาประมาณอาทิตย์กว่าล่ะ 

วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง..........


เมื่อวานนัดเพื่อนไว้จะไปกินหมูจุ่ม  เพราะร้านเหล้าที่จะไปคนเต็ม  นัดไว้ประมาณหกโมงกว่า   แต่โดนเจ้านายยื้อคุยงานถึงประมาณสองทุ่มกว่า   เราก็รีบไป  กลัวโดนรุมประณาม

เดินออกจากออฟฟิคประมาณสองทุ่มห้านาที มารอ taxi ยืนรอรถประมาณสิบห้านาที  ไม่มีรถมาสักคัน  :05:

สักพัก มีคนจากตึกเดียวกันเดินออกมาประมาณสี่คน  ท่าทางอยากเรียก Taxi เหมือนกัน  ผมก็หันไปมอง พี่เค้าก็เลยเห็นว่ารอรถอยู่  เค้าก็เลยไปยืนรอถัดจากเราไป 

ต่างคนต่างรอกันอีกสิบนาที   มีรถขึ้นไปสีแดง ว่าง มาแต่ไกล  ไอ้เราก็ดีใจ เตรียมโบก   ทันใดนั้น....
.
.
.
.
.
มีสาวสวย ท่าทางมีการศึกษา แต่งตัวดีพุ่งไปข้างหน้าแล้วก็โบกรถคันนั้น  :13:  ทั้งผมและพี่กลุ่มข้างหลังก็งง

โอ้วมาจากไหนเนี่ย   โชคดีแท๊กซี่คันนั้น มีจรรยาบรรณ สังเกตว่าเราต้องมาก่อนแน่ ก็เลยจอดที่เรา เลยเจ๊คนนั้นมา    เราก็บอกว่าไปไน่นไปนี่  พี่แท๊กซี่ก็บอกว่าไม่ไป  (เซ็งมัน) 

พี่คนกลุ่มที่มายืนหลังผมก็เรียกต่อไป  แล้วเค้าก็ไป...

ที่นี่ล่ะ  เหลือกันสองคน  ผมก็นึกว่าพี่สาวสวยคงไม่เห็นผมตั้งแต่ตอนแรก  ตอนนี้คงรู้แล้วว่าผมก็ยืนอยู่ คิดเอาเองว่าพี่เค้าคงเดินมาหลังผมหรือไม่ก็ให้ผมโบกก่อน             ที่ไหนได้  พี่เค้าหันมามองหน้าผม  แล้วก็เดินไปดักรถข้างหน้าให้ไกลจากผม

แล้วหลังจากนั้นคนในออฟฟิคต่างก็เดินออกมาเป็นระยะ  แล้วก้อมายืนแถวๆผม สักพักก็เดินไปข้างหน้า  ไปดักข้างหน้า เหมือนสลับฟันปลา

ตอนนั้น หงุดหงิดมาก  แบบว่า พี่ครับ  ผมก็เมื่อยก็รีบเป็นนะ  ไม่ใช่แค่พวกพี่ :07:


ผมก็ยืนโง่อีกสิบนาที ให้คนตัดหน้าไปเรื่อย  คิดในใจ ให้มันรู้ไปวะ ว่าเราทำถูกต้องแล้วมันจะไม่ได้รถไป   ยืนรอพลิ้วเลยคับ ไม่ได้รถจริงๆ

ก็เลยทนไม่ไหว เดินไปเรียกที่อื่นแทน  ไปอีกแยกนึงเลย  ไม่เรียกถนนนี้แล้ว

เดินไปก้อโทรไปบ่นกับแฟน  แฟนก็เปรียบดั่งแม่พระ  แก้ตัวแทนพี่พี่พวกนั้น  เฮ้อ..... :08:


เลยโทรไปหาพี่ที่สนิทกัน  คุยเรื่องงานแปร๊บนึงแล้วก็เม้าท์ต่อเรื่องคนเรียกแท๊กซี่       พี่ก็ฟังเราบ่นแล้วก็ขำ   บอกว่า
                 เอาน่า เอาน่า
                 อย่าหงุดหงิดไปเลย
                 นี่มัน "สังคมแห่งการอยู่รอด:05:

ผมคงอยู่ผิดที่  หรือ ไม่ก็ผมไม่สามารถปรับตัวได้ใช่มั้ย  

                                   
     ผิดหรือที่เราดำรงเป็นคนดี
                                                                ผิดหรือที่เราไม่ไปแก่งแย่งกัน
                                                                ผิดหรือที่ยอมให้คนมาเบียดเบียน
                                                                หรือผิดที่ หรือผิดทาง หรือผิดใคร
[/color]

ปล. โทษทีคับ ยาวไปหน่อย  เก็บกดเกินไป

เบลล์

เจออารมณ์ประมาณนี้บ่อยจะตาย
แต่แถวๆหน้าจุฬาไม่ค่อยเป็นนะ
แต่ถ้าเลยไปแถวมาบุญครองล่ะ เพียบเลย

Soris0ri




หน้ามาบุญครองแท๊กซี่ ถ้าเรียกไปใกล้ๆชอบบอกว่า ไม่ไป  :08:
Las Noches Rubicundior

iannnnn

จำได้ว่าตอนนั้นเดินกะแฟนที่ฟิวเจอร์เพื่อรอรถที่ติดตั้งแก๊สอยู่ที่อู่
ก็เจอเหตุการณ์แบบเดียวกันครับ

ปริมาณ Taxi Demand ประมาณ 8000 คน แต่แท็กซี่มีแค่ชั่วโมงละคัน


ยังกะวิ่งแข่ง :21:

นายกงเต๊ก



ผมว่ามีทุกที่แหละครับ ยิ่งช่วงหลังผับ/เธคปิด  :01:


ทำใจครับ ทำใจ ...  :46:
Life is short, enjoy it!!!

เบลล์

เคยเรียกรถตรงเซ็นทรัลเวิร์ล  (ตรงข้ามเป็นโรงแรม)
ทั้งแท๊กซี่และสามล้อ ไม่มีคันไหนไปเลย
แย่มากๆ
กะจะจับแต่ชาวต่างชาติ
เห็นจะๆเลย ขับวนผ่านมาหลายรอบพอเราเรียกก็ไม่ไป พอฝรั่งเรียกล่ะไป

กล่องของขวัญใบใหญ่

บางทีมันก็ไม่ใช่การฝ่าฟัน สัญชาตญาณอะไรนั่นหรอกค่ะ

มันคือ มารยาททางสังคม ที่เสื่อมลง หนูว่างั้นนะ...  :07:
I cannot walk on the same path anymore. It's too painful, with the barbs and shard of the past.

namaste

เจอบ่อยจนชิน เข้าใจได้อย่างถ่องแท้ว่า การศึกษา ไม่ได้ช่วยพัฒนามารยาททางสังคม

อย่าว่าแต่แท๊กซี่เลยค่ะ แม้แต่ห้องน้ำหญิง แย่งกันหน้าตาเฉยบ่อยไป -_-''

เอาเป็นว่า เจอแล้วก้ออย่าหงุดหงิดเลยดีกว่านะคะ
ถือว่าญาติเค้าไม่สบายละกัน


เนอะ

ooooo

เคยเจอเหมือนกัน

คิดซะว่าเขาจะรีบไปเยี่ยมแม่ที่ใกล้จะตายน่ะครับ

กล่องของขวัญใบใหญ่

#9
อ้างคำพูดจาก: namaste เมื่อ 02 ธ.ค. 2006, 16:02 น.
อย่าว่าแต่แท๊กซี่เลยค่ะ แม้แต่ห้องน้ำหญิง แย่งกันหน้าตาเฉยบ่อยไป -_-''

แย่งแท็กซี่ แย่งได้แย่งไปค่ะ
แย่งห้องน้ำ อย่างนี้ต้องจิกลากออกมา  :07:

แต่เราไม่เคยแย่งใครนะคะ
เคยแต่โดนแย่ง
I cannot walk on the same path anymore. It's too painful, with the barbs and shard of the past.

karma

สงสัยต้องทำใจล่ะ   ว่าแต่.....

ถ้าปล่อยให้เป็นอย่างงี้ต่อไปก็คงจะเสื่อมทรามลงเรื่อยๆ ล่ะ


อย่าง แท๊กซี่ มี่เรียกแล้วไม่ไป นี่เป็นปัญหาระดับชาติเลยนะเนี่ย  เลือกการบริการได้ด้วย  คนที่ถูกกระทำก็ยอม  พี่พี่แท๊กซี่ก็ได้ใจ ทำกันแบบนี่  คนตาดำๆ ที่ใช้บริการก็คงลำบาก

อย่าง  พี่ที่ชอบแย่งแท๊กซี่  นี่ก็เหมือนกัน  ปล่อยไปก็เป็นอย่างงี้  



แต่ผมว่านะ  คนไทยทำได้อยู่แล้วล่ะ เนอะ เดี๋ยวก็ดีเองถ้าคนไทยช่วยกัน  เหมือนยาบ้าไง  แต่ก่อนก็ทำไม่รู้ไม่ชี้กัน  พอเริ่มมีกระแส ก็ช่วยกันเป็นหูเป็นตา   ถึงยายังไม่หมด แต่ก็ดี  ที่ไม่เพิ่มขึ้นคับ

B o o k

เดี๋ยวซักพักคงเข้าสู่วงจรอุบาทว์

http://iannnnn.com/?p=80
แนวๆ เดียวกัน


HS-JEF

บนรถไฟก็มีครับ ช่วงหัวลำโพงถึงรังสิต ผู้โดยสารข้างบนรถกำลังจะลง แต่ผู้โดยสารด้านล่างที่ชานชลาจะขึ้นรถมาก็จะดันขึ้นมา จะรีบไปหาที่นั่ง แบบว่าใครช้าเอ็งอดนั่ง  :08: คนที่จะลงก็ทุลักทุเลครับกว่าจะลงได้  :08:
วาว วาว เสียงรถไฟแล่นไปฤทัยครื้นเครง

เก้อ

เวลาเห็นคนทำแบบนั้น ก็อย่าไปว่าเค้าเลยครับ

เดินเข้าไปข้างๆเค้า ตบไหล่ แล้วบอกว่า
เสียใจด้วยนะครับพี่ ก็น่าจะพอครับ
เราต้องเข้าใจครับ เค้าเสียพ่อไป ก็ต้องรีบร้อนเป็นธรรมดา
I ROCK , THEREFORE I AM

Ou!







เส้นทางสู่การแก้ปัญหา ทำลายวงจรอุบาทว์


http://f0nt.com/forum/index.php?topic=7862.0


งบน้อย

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines