สังคมแห่งการอยู่รอด

[roundbol123]

มันเป็นสังคมที่ต้องแย่งกันอยู่รอดมาตั้งแต่มนุษย์กำเนิดมาแล้วล่ะค่ะ 
อยู่ที่มารยาทมากกว่า

[เอ้]

"สำนึก"

[นักสืบ]

เป็นสังคมเมืองหลวงมากกว่าครับ บ้านนอกชนบทก็ไม่มีแท็กซี่ให้เรียกอีกแหละ

[aoden_artemiz]

เคยเป็นเหมือนกันครับตอนหลังสอบวิชาเฉพาะเสร็จ
ยืนรอแบบมารยาทงามอยู่ครึ่งชั่วโมง
ชักจะเริ่มทนไม่ไหว เพราะมีเรียนต่อ
เลยต้องเดินเลยไปรอดักอีกหัวมุมนึง
ผมว่ามันก็เหมือนกับในรถเมล์ล่ะครับ
จะลุกให้นั่งดีไหม หรือจะนั่งเองดีหว่า
อย่างว่าล่ะ คนเราต่างคน ก็ต่างใจเนอะ

[ศจ.บิ๊ก ม. ยูชิเรี่ยน]

บนรถไฟก็มีครับ ช่วงหัวลำโพงถึงรังสิต ผู้โดยสารข้างบนรถกำลังจะลง แต่ผู้โดยสารด้านล่างที่ชานชลาจะขึ้นรถมาก็จะดันขึ้นมา จะรีบไปหาที่นั่ง แบบว่าใครช้าเอ็งอดนั่ง  คนที่จะลงก็ทุลักทุเลครับกว่าจะลงได้ 

เหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้ แต่เป็นรถเมล์ครับ

อาจจะออกรุนแรงไปนิดแต่บิ๊กทำจริง

คือใช้มือผลักคนขวางออกไปเลย

คือลงไม่ได้ครับ ตัวใหญ่ครับ

ขอโทษคนที่โดนผลักด้วยครับ

[น้องเข่มเข๊ม]

สวัสดีครับ เพื่อนๆ

ผมเพิ่งเป็นสาวกใหม่ของที่นี่  อ่านใน ไอ้แอนนนนน.คอม มาประมาณอาทิตย์กว่าล่ะ 

วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง..........


เมื่อวานนัดเพื่อนไว้จะไปกินหมูจุ่ม  เพราะร้านเหล้าที่จะไปคนเต็ม  นัดไว้ประมาณหกโมงกว่า   แต่โดนเจ้านายยื้อคุยงานถึงประมาณสองทุ่มกว่า   เราก็รีบไป  กลัวโดนรุมประณาม

เดินออกจากออฟฟิคประมาณสองทุ่มห้านาที มารอ taxi ยืนรอรถประมาณสิบห้านาที  ไม่มีรถมาสักคัน 

สักพัก มีคนจากตึกเดียวกันเดินออกมาประมาณสี่คน  ท่าทางอยากเรียก Taxi เหมือนกัน  ผมก็หันไปมอง พี่เค้าก็เลยเห็นว่ารอรถอยู่  เค้าก็เลยไปยืนรอถัดจากเราไป 

ต่างคนต่างรอกันอีกสิบนาที   มีรถขึ้นไปสีแดง ว่าง มาแต่ไกล  ไอ้เราก็ดีใจ เตรียมโบก   ทันใดนั้น....
.
.
.
.
.
มีสาวสวย ท่าทางมีการศึกษา แต่งตัวดีพุ่งไปข้างหน้าแล้วก็โบกรถคันนั้น    ทั้งผมและพี่กลุ่มข้างหลังก็งง

โอ้วมาจากไหนเนี่ย   โชคดีแท๊กซี่คันนั้น มีจรรยาบรรณ สังเกตว่าเราต้องมาก่อนแน่ ก็เลยจอดที่เรา เลยเจ๊คนนั้นมา    เราก็บอกว่าไปไน่นไปนี่  พี่แท๊กซี่ก็บอกว่าไม่ไป  (เซ็งมัน) 

พี่คนกลุ่มที่มายืนหลังผมก็เรียกต่อไป  แล้วเค้าก็ไป...

ที่นี่ล่ะ  เหลือกันสองคน  ผมก็นึกว่าพี่สาวสวยคงไม่เห็นผมตั้งแต่ตอนแรก  ตอนนี้คงรู้แล้วว่าผมก็ยืนอยู่ คิดเอาเองว่าพี่เค้าคงเดินมาหลังผมหรือไม่ก็ให้ผมโบกก่อน             ที่ไหนได้  พี่เค้าหันมามองหน้าผม  แล้วก็เดินไปดักรถข้างหน้าให้ไกลจากผม

แล้วหลังจากนั้นคนในออฟฟิคต่างก็เดินออกมาเป็นระยะ  แล้วก้อมายืนแถวๆผม สักพักก็เดินไปข้างหน้า  ไปดักข้างหน้า เหมือนสลับฟันปลา

ตอนนั้น หงุดหงิดมาก  แบบว่า พี่ครับ  ผมก็เมื่อยก็รีบเป็นนะ  ไม่ใช่แค่พวกพี่


ผมก็ยืนโง่อีกสิบนาที ให้คนตัดหน้าไปเรื่อย  คิดในใจ ให้มันรู้ไปวะ ว่าเราทำถูกต้องแล้วมันจะไม่ได้รถไป   ยืนรอพลิ้วเลยคับ ไม่ได้รถจริงๆ

ก็เลยทนไม่ไหว เดินไปเรียกที่อื่นแทน  ไปอีกแยกนึงเลย  ไม่เรียกถนนนี้แล้ว

เดินไปก้อโทรไปบ่นกับแฟน  แฟนก็เปรียบดั่งแม่พระ  แก้ตัวแทนพี่พี่พวกนั้น  เฮ้อ.....


เลยโทรไปหาพี่ที่สนิทกัน  คุยเรื่องงานแปร๊บนึงแล้วก็เม้าท์ต่อเรื่องคนเรียกแท๊กซี่       พี่ก็ฟังเราบ่นแล้วก็ขำ   บอกว่า
                 เอาน่า เอาน่า
                 อย่าหงุดหงิดไปเลย
                 นี่มัน "สังคมแห่งการอยู่รอด" 

ผมคงอยู่ผิดที่  หรือ ไม่ก็ผมไม่สามารถปรับตัวได้ใช่มั้ย  

                                   

     ผิดหรือที่เราดำรงเป็นคนดี
                                                                ผิดหรือที่เราไม่ไปแก่งแย่งกัน
                                                                ผิดหรือที่ยอมให้คนมาเบียดเบียน
                                                                หรือผิดที่ หรือผิดทาง หรือผิดใคร

[/color]

ปล. โทษทีคับ ยาวไปหน่อย  เก็บกดเกินไป

เหตุการณ์ช่างเหมือนตูเมื่อวานเลย จะไปคลอง 6 กับตั้งและแตน

[โจ้ ๆ]

แต่ที่เชียงใหม่ส่วนใหญ่ไปนะ  แต่ขนาดเต็มมันยังเอาเรายัดเลยอ่ะ 

[Jinny]

เคยเจอคล้ายแบบนี้เหมือนกัน แต่ก็ต้องทำใจนะ ในเมื่อเค้าแซงเราไปแล้วนี่นา
เศร้า

[โจ้ ๆ]

คือถ้าโดนแซงจะด่า (มารยาทค่อนข้างทราม)  แบบรถผ่านก็พูดมันดัง ๆ หน่อย

[โบว์]

เคยเจอเหมือนกันหน้าฟิวเจอร์รังสิต
ตอนนั้นฝนตก คนรอหลายกลุ่ม
แต่เรามาก่อน แล้วก็มีผู้หญิงวัยรุ่น
พยายามจะเรียกดักหน้า ทั้งๆที่เราและคนอื่นๆมาก่อน
เห็นมันพยายามเรียก ก็เลยเอาว่ะเล่นกะมันสักตั้ง
วิ่งแข่งกะมัน แต่ขอโทษชั้นกะระยะแม่นกว่าแก
กะถูกว่าแท็กซี่จะจอดตรงไหน
ก็เลยได้ขึ้นก่อนหน้ามันแถมด้วยการหันไปยิ้มเยาะมันหน่ึงที
สมน้ำหน้า เล่นกะใครไม่เล่น

[น้องเข่มเข๊ม]

นี่แหละโบว์ นัทก็เจอหน้า ฟิวส์ฯ เหมือนกัน   

[จั๊วจ่ะ :)]

  เจ๊โบว์ เท่


เคยเล่าไปรอบนึงแล้วนิ ตอนฝนตกหนัก ดึกแล้วด้วย ตรงนราธิวาส
แล้วที่หลบฝนได้มีแค่ใต้บันไดรถไฟฟ้านิดนึง กับคนเยอะพอควร
รอให้คิวแรกๆเรียกไปหมดแล้ว แบบมั่นใจว่าคันต่อไปของเราแน่ๆ
จู่ๆ พอแท็กซี่มา มีคนโผล่พรวดมาเรียนไปซะงั้นเลย เจ็บใจโคตร 

พอเห็นอย่างนั้น เลยเดินลงไปกลางถนนเลนริมสุดเลย
ไม่สนใจฝนมันแล้ว ยืนรอทั้งตัวเปียกๆนั่นแหละ แบบโมโหสุดขีด 

[เดอะบุ๋ม]

เคยเจอเหมือนกันหน้าฟิวเจอร์รังสิต
ตอนนั้นฝนตก คนรอหลายกลุ่ม
แต่เรามาก่อน แล้วก็มีผู้หญิงวัยรุ่น
พยายามจะเรียกดักหน้า ทั้งๆที่เราและคนอื่นๆมาก่อน
เห็นมันพยายามเรียก ก็เลยเอาว่ะเล่นกะมันสักตั้ง
วิ่งแข่งกะมัน แต่ขอโทษชั้นกะระยะแม่นกว่าแก
กะถูกว่าแท็กซี่จะจอดตรงไหน      เก่งจัง
ก็เลยได้ขึ้นก่อนหน้ามันแถมด้วยการหันไปยิ้มเยาะมันหน่ึงที
สมน้ำหน้า เล่นกะใครไม่เล่น

อ่านแล้วทำไมต้องยิ้มก็ไม่รุ้ค่ะ   

[อู๋]

พี่โบสุดยอด

[Layiji]

ผมคิดไปคิดมาแล้ว ทางแก้มันอยู่ที่การวางระบบครับ

ห้างห่วยๆไร้จิตสำนึก จะไม่มีระบบพวกนี้ ปล่อยให้เท็กซี่จอดกันเองคนเรียกกันเอง ไม่เกี่ยวกะกู
แทนที่จะตั้งป้ายง่ายๆแค่ "รอเท็กซี่ตรงนี้"   หรือ  "กรุณาเข้าคิว" แล้วจัดยามซักคนมาเรียกเท็กซี่ให้ เท่านี้เรื่องจะง่ายขึ้นเยอะ  (แต่ปัญหาก็ไม่หมด 100% อยู่ดี)

ตามนิสัยคนไทยจะไม่ทำอะไรถ้าไม่ร้อนตัวจริงๆ  อย่างห้างที่ว่ามีระบบแบบนี้คงจะมีแค่เซ็นทรัลชิดลมเท่านั้นมั้งครับ เพราะลูกค้าเป็นฝรั่งเยอะ และลูกค้าพวกนี้ซีเรียสเรื่องการต่อคิวมากๆ


ส่วนถ้าเป็นที่อื่นเช่นข้างถนน อันนี้ก็ซวยกันไปครับ
จะทนเรียกที่เดิม หรือ จะไปรอที่อื่น หรือจะดักหน้ากันไปเรื่อยๆ ก็ต้องเลือกกันเองครับ