สอนเกรียนเขียนเรื่อง "รัก"

เริ่มโพสต์โดย จักรี, 05 ก.ย. 2010, 20:11 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้


จักรี

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

Romzaikyu


B o o k

เช็กทุกคำไม่ไหวมั้ง มาช่วยกันนี่แหละดีแล้ว
เดี๋ยวช่วยเป็นฝ่ายพสอษ.ให้
สะดุดอยู่สองคำ

ชั่งใจ, ยังไงหรือ อย่างไร

ตอนนี้อ่านเพลินเลยพี่กรี
ชอบๆ มาเล่าต่อไวๆ นะ :12:

จักรี

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

Ou!

งบน้อย


กันย์

อ้างคำพูดจาก: B o o k เมื่อ 20 ก.ย. 2010, 20:30 น.
เช็กทุกคำไม่ไหวมั้ง มาช่วยกันนี่แหละดีแล้ว
เดี๋ยวช่วยเป็นฝ่ายพสอษ.ให้
สะดุดอยู่สองคำ

ชั่งใจ, ยังไงหรือ อย่างไร

ตอนนี้อ่านเพลินเลยพี่กรี
ชอบๆ มาเล่าต่อไวๆ นะ :12:

ชั่งใจถูกแล้ว :25:

ส่วนยังไง กะ อย่างไร

ถ้าใช้ในการเขียนนิยายที่ไม่เป็นทางการเนี่ย ยังไง ก็ใช้ได้นะ
อาจารย์ภาษาไทยก็ยอมรับกันแล้ว จริงๆ มันก็ใช้ต่างกันด้วยแหละนะ :12:
หนุ่มอักษรรักแน่ รักแท้ตลอดกาล~

จักรี

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

จักรี

#69
ตอน ๕...........
..........

บนระเบียงหน้าห้องชั้นสามตึกห้าเพื่อนร่วมห้องของผมต่างทยอยกันมารอท่าเวลาเรียน
เรื่องราวในชั้นเรียนที่ดูจะแปลกตา เพื่อนใหม่ แต่โรงเรียนเก่า
บางคนก็ดูเหมือนจะหน้าใหม่บางคนก็หน้าเดิม
แต่ส่วนใหญ่จะหน้าใหม่กันทั้งนั้นเลย มีหลายคนคงคิดเหมือนผม
....เสียงแวดแว่ววี้ดว๊าดมาแต่ไกล เผยให้เห็นอ่าองค์อนงนาง
ย่างกายมาพร้อมเสียงอันเป็นเอกลักษณ์อันฉงักงัน
เด็กหญิงเสื้อใหม่ไร้คอซองขาวอวบอึ๋มเธอเดินมาสะดุดจุดสดับที่เงียบตับยังกับเสียงเงากระทบกัน
เจ้าหล่อนหันมาทางผมผมมองดูหน้าเธอ พร้อมกับยิ้มเฝื่อนๆ ให้หนึ่งที

"จักรี๊!!!.... ในที้สุด แรวก็ได้อยู่ห้องแดวแกรนอีกแล้นน้า..."  
เสียงลิ้นที่เธอกระดกฟังยังกับเสียงรถแข่งเป็นสิบคันที่วิ่งบนสะพานไม้ที่ไม่ได้ตอกตะปู
แต่กระนั้นยังไม่สู้น้ำเสียงและท่าทางที่เธอโบกป่ายบ้ายบ่ายมือทั้งสองข้าง
และฟัดเหวี่ยงบั่นท้ายไปมายังกับเฮลิคอปเตอร์ที่เพิ่งสตาร์ทเครื่อง

ผมไม่รอให้เครื่องเธอติด จึงรีบตัดบท   "เออ จุ๋ม  รู้สึกเราจะเห็นไก่ นั่งอยู่ฝั่งนู้นหน่ะ"
ผมพูดพร้อมชี้มือ
"ว๊ายยย.....จริงเหรอจักรี๊ ... อีไก่ก็อยู่ห้องแดวกับแรวเหรอนี่ ไปหาอีไก่ก่อนแนะจักรี๊ เดี๋ยวเจอกันใหม่นะแจ้ะ"
"แดะๆ เอ้ย!! ได้ๆ"
เจ้าหล่อนรีบปรี่ไปอย่างรวดเร็ว เหมือนหื่นกระหายคู่สนทนาที่ถูกใจมาแรมปี.....


วันแรกที่ได้เจอเพื่อนเป็นวิชาเคมีของเด็กวิทย์คณิตห้องสุดท้าย ที่ดูรายชื่อ ยังไง้ ยังไง เกรดก็ไม่มีใครเกิน 3.2

เรียกว่าเด็กวิทยคณิตห้องบ๊วยก็ว่าได้  ...
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

แอ้

ยัยคนนี้ใครกั๊น  :30b:


มาๆ พสอษ ทำงานหน่อย

วี้ดว๊าด --> วี้ดว้าด เน้อ อักษรต่ำไม่มีไม้ตรีจ้ะ
ย่างกาย น่าจะเป็น ย่างกราย ไม่ได้เล่นคำใช่ปะ
ฉงักงัน --> ชะงักงัน


อ้างคำพูดจาก: จักรี เมื่อ 22 ก.ย. 2010, 04:31 น.

เด็กหญิงเสื้อใหม่ไร้คอซองขาวอวบอึ๋มเธอเดินมาสะดุดจุดสดับที่เงียบตับยังกับเสียงเงากระทบกัน


ชอบตรงนี้อะ คิดได้ไง สุดยอด  :30:


PalmySyd


จักรี

ขอบคุณที่ติดตามอย่างไม่ลดละนะครับ  เดี๋ยว เขียนจบแล้วจะเอาไปลงเฟสบุ๊คไว้ 
แต่ก่อนจะเอาไปลง คงต้องแก้ ตามที่ ฝ่ายพสอษ. แก้ให้ก่อน

ขอบคุณมากครับ เดี๋ยวพิมพ์เป็นหนังสือ แล้วจะให้เครดิตทุกคนเลย 

แต่เรื่องนี้มันยาวนานอาจจะพิมพ์กันเป็นปีๆ เลยก็ได้   
เพราะมันยิ่งกว่ามัคทายกไหว้(มหากาพย์) ซะอีก




ปูมาตั้งนานเพื่อจะเล่นมุกเดียวนี่แหละ
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย


B o o k

อนงค์นาง :56:







อึ้งมุกนั้นไปเหมือนกัน
แต่แค่สามวิ :30:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines