โลกนี้สีชมพู

[กวางจ้ะ]

กวาง. 

เราเข้าใจ ยังดีที่กวาง.ยังได้อยู่กับเค้าจนนาทีสุดท้าย

กวาง.ไปหาเค้าบ่อยๆนะ

เรื่องนี้เห็นกวาง.เกริ่นมาครั้งสองครั้ง แต่กวาง.ไม่เคยเล่าเต็มๆแบบนี้

เราอยากมีโอกาสไปเยี่ยมบ้างจัง แต่เราไม่รู้ว่าเค้าอยู่ที่ไหน

พี่ตาล. กวางคิดว่า แค่พี่ตาล. คิดถึงเขานะ

กวางว่าเขาก็รับรู้ล่ะว่าพี่ตาล. คิดถึงอยู่

และเขาก็จะคิดถึงพี่ตาล. ด้วยเช่นกัน

ขอให้พี่ตาล. พบที่อยู่ของเขาไว ๆ นะคะ 



ส่วนกวางเอง ทุกวันนี้กวางก็ยังคุยกับแม่พี่ป้องอยู่

แม่พี่ป้องก็เอ็นดูกวางนะ สงสารแค่แม่พี่ป้องที่มีลูกชายแค่คนเดียว

ที่ระลึกได้เป็นฉาก ๆ ขนาดนี้

ก็เพราะเขาจากไปช่วงใกล้ ๆ วันเกิดกวางพอดีน่ะค่ะ ถัดไปอีกไม่กี่วันเอง

ชิท..

ประทับใจมาก
แฟนที่ทิ้งเราไปด้วยเหตุทางกายภาพ
แต่ใจยังอยู่กับเรานี่ มันดีเกินกว่าจะเศร้านะครับ

แต่อ่านแล้วก็เศร้านะครับ

กวางคิดว่า ช่วงเวลาที่คนเรามีความสุข มันสั้นมากอ่ะค่ะ

สั้นเสียจนไม่ทันตั้งตัวและเตรียมใจ



สงสัยต้องแจกทิชชูกันละมั้งนี่.. อีโมร้องไห้ขายดีมาก ๆ เลย 

[เดอะบุ๋ม]

   ทั้งสองเรื่องเลย

[ยัง มี พุง]

ในห้วงของความทรงจำ

เค้ายังคงมีชีวิต โลดแล่นอยู่ในจิตนาการของเรา

มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ มีคำพูด มีเสียงให้เราได้ยิน

เมื่อพลันความจริงย้อนกลับมา ...

สิ่งต่างๆในห้วงแห่งความทรงจำ

กลับกลั่นตัวออกมาเป็นน้ำตา 

[เดอะบุ๋ม]

มาเล่ากันอีกนะคะ  เอาบลอคมาแปะก็ได้ 



รออ่านเสมอๆ

[ยัง มี พุง]

นาย ป.

หนึ่งตะวันพันดาว~*
เทอเป็นดั่งดวงตะวัน

ที่มอบความสดใสให้ผม

มอบเสียงหัวเราะให้ผม

มอบกำลังใจให้ผม



แต่ดวงตะวันนั้น

ก้อมีดวงดาวรายล้อมมากมาย

และผมก้อเป็นหนึ่งในนั้น

และเทอก้อยังมี "คนสำคัญ"ที่สุดของเทอ"

ดาวดวงน้อยๆอย่างผมจะไปสู้รบปรบมือใครเค้าได้




ดาวดวงน้อยๆ มีแค่เพียงแสงเล็กๆ

ที่ส่องนำทางเทอไปยังฝั่งฝันของเทอ

ไม่คิดว่าความสามารถของผมจะเป็นที่ปรึกษาให้ใครได้

แต่ขอเป็นกำลังใจให้เทออยู่ห่างๆ

เอาใจช่วยเมื่อเทอก้าวเดิน

ให้กำลังใจเมื่อยามเทอท้อแท้




แต่ในวันนี้ดาวดวงน้อยนี้ท้อแท้เหลือเกิน

เพราะเราคิดกับเทอเกินกว่าที่เทอจะคิดกับผม

แต่ความหวังที่จะไปเคียงข้างเหมือนเมื่อก่อนคงไม่มีทางแล้ว

ขอให้ผลสอบวันนี้เป็นก้าวแรกของเทอที่จะเดิน

ไปสู่ความฝัน

แล้วดวงดวงน้อยจะค่อยๆหายไป

ไปก่อนนะครับ*~


นางสาว ต.

It's time to say goodbye

ชั้นคงไม่หลอกทั้งตัวชั้นเอง
และคุณอีกต่อไป

ความรักของ"เรา"
มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว
มัน"ไม่มี" มานานแล้ว

ชั้นพยายามที่จะเรียกมันกลับมา
คุณก็คงพยายามที่จะทำอะไรให้มันดีขึ้น
แต่ชั้่นทำไม่ได้
ชั้นหลอกตัวเองมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ในเมื่อเราไม่ได้รักกันแล้ว
อย่าพยายามยื้อเลย

วันนี้ชั้นยังเสียใจ
ชั้นยังมีน้ำตา
แต่วันนี้ชั้นคงต้องแข็งใจ
คงต้องตัดใจ
ไม่อยากให้มันเป็นไปมากกว่านี้

ไม่ว่าวันนี้ หรือว่าวันข้างหน้า
เราก็ต้องไปอยู่ดี
เพราะฉะนั้น ... ช้าเร็วมันคงไม่ต่างกัน

น้ำตาวันนี้
ไม่ต่างจากวันที่คุณเดินไปจากชีวิตชั้น
เพียงแต่วันนี้ชั้นขอเลือกเป็นคนเดินออกมา
เพื่อที่ทั้งคุณและชั้น
จะได้ไม่เจ็บทั้งคู่

วันนี้ความรักมันไม่หลงเหลือ
แต่ความรู้สึกดีๆชั้นยังมีให้คุณ
แต่ชั้นก็ทนไม่ได้ที่ต้องมาเห็นคุณแบบนี้
คุณยังคงหวังดี
แต่ชั้นผิดเองที่ไม่อยากรับมันอีกแล้ว
เพราะชั้นไม่อยากเห็นแก่ตัว

วันเวลาดีๆที่เราเคยมี
ต่อไปนี้เราคงต้องเก็บมันเอาไว้
ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเอามันออกมา
ไม่ว่าเราจะยื้อมันเท่าไหร่
ผลที่ออกมามันก็ต้องเป็นแบ่บนี้
มันไม่ต่างกันหรอก

ชั้นเรียกคุณเป็นครั้งสุดท้าย
ที่รัก ...
ชั้นไม่ได้เป็นคนเก่งเลย
รู้มั้ย? ไม่ค่อยมีใครบอกว่าชั้นเก่ง
มีแต่คุณ ที่เชื่อมาตลอดมาชั้นทำได้
ชั้นไม่มั่นใจเหมือนกัน
ว่าต่อจากนี้ถ้าไม่มีคุณ
ชั้นจะมั่นใจในตัวเองมั้ย?

ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้
เพียงแต่ตอนนี้เราไม่ได้เป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว
ต่อจากนี้ไป
ดูแลตัวเองดีๆนะ
ชั้นคงไม่ได้ดูแลคุณอีก
เมื่อก่อนชั้นก็ไม่ค่อยได้ดูแลคุณอยู่ดี

หวังว่าคุณคงไม่ร้องไห้่เหมือนชั้น
ให้ชั้นเป็นคนร้องไห้คนเดียวเถอะ

ชั้นขอบลอคนี้คืนนะ
ขอโทษที่ไม่บอกก่อน

ส่งคุณแค่นี้นะที่รัก
อยากให้รู้ไว้

ชั้นเองก็เจ็บไม่แพ้คุณเหมือนกัน
แต่ชั้นจำเป็นต้องทำ

ชั้นรู้คุณชอบพี่บอย.
เพลงนี้คงเหมาะที่สุดแล้ว

... ลาก่อน ...

((ลงเพลง ส่งแค่นี้ บอย ตรัย))



เมษา 2006

[กวางจ้ะ]

 

[เดอะบุ๋ม]

   เจ๊อ่ะ  ฮื่ออออ ...

[ส้ ม ♥]

กวาง 

คนที่ต้องอยู่ต่อไปนี่ มันสุดๆเลยแฮะ

[กวางจ้ะ]

กวาง 

คนที่ต้องอยู่ต่อไปนี่ มันสุดๆเลยแฮะ

สุด ๆ เลยล่ะ

กว่าจะมีแฟนใหม่ได้ ทำใจอยู่หลายเดือนเลย

[เดอะบุ๋ม]

คนนี้คนที่เท่าไหร่แล้วนะ 



อีกกี่คนอ่ะ   รออ่านอยู่นะจ๊ะ

[ส้ ม ♥]

คนอกหักอย่างตู ไม่กล้าเขียนต่อเลย 

เพราะแค่บรรยาย สถานที่ ที่เคยไปด้วยกัน มุมนั้นเคยเล่นด้วยกัน อาหารที่มันชอบ

มันก็แค่ความทุรนทุราย มันเทียบไม่ได้กับคน ที่ต้องเลิกกันแต่ยังอยู่  กับคนคบกันที่เสียชีวิตไป

ถ้าตูต้องเสียคนรักแบบกวาง ตูคงเป็นลมไปเลย

[ยัง มี พุง]

แต่เอาเข้าจริงมันก็จะผ่านไปได้นะพี่ส้ม. 

ใช้เวลานานหน่อย แต่กลับไปคิดถึงเมื่อไหร่

น้ำตาก็ไหลได้ทุกที

[Ah!]

อย่าว่าแต่คนเลยส้ม
หมาตายก็โคตรเศร้าแล้ว 
กินไม่ได้นอนไม่หลับไปเป็นเดือน

[ส้ ม ♥]

โอ่ยยย  นึกภาพออกเลยพี่   

[เดอะบุ๋ม]

คนอกหักอย่างตู ไม่กล้าเขียนต่อเลย 

เพราะแค่บรรยาย สถานที่ ที่เคยไปด้วยกัน มุมนั้นเคยเล่นด้วยกัน อาหารที่มันชอบ

มันก็แค่ความทุรนทุราย มันเทียบไม่ได้กับคน ที่ต้องเลิกกันแต่ยังอยู่  กับคนคบกันที่เสียชีวิตไป

ถ้าตูต้องเสียคนรักแบบกวาง ตูคงเป็นลมไปเลย

พูดถึงเรื่องนี้ แล้วก็คิดถึงตอนที่น้าเขย เสีย

ตอนเย็นยังเห็นหน้ากันอยู่หลัดๆ
พอตอนเช้าแม่ปลุก บอกว่าน้าเขยเสียแล้ว  
น้าเขยนอนอยู่ อยู่ดีๆก็ตาย แฟนเค้าก็นอนอยู่ข้างๆ
พอรู้เรื่องก็รีบวิ่งไปดู  เจอพ่อกำลังปั๊มหัวใจ
แต่ไม่ทันแล้ว ...

สักพัก รีบพาไปโรงพยาบาล เผื่อจะมีหวัง
พี่ชายกับน้าชายเดินวนไปวนมาอยู่หน้าไอซียู
มองเข้าไปในกระจก หมอหญิงกะหมอชายกำลังช่วยกันปั๊มหัวใจ
จากนั้นไม่นาน เค้าก็เดินมาบอกว่า "เสียใจด้วยนะครับ"
เป็นครั้งแรกที่เห็นพี่ชายกับน้าชาบกอดกันร้องไห้อย่างสิ้นสติ
น้ำตาลูกผู้ชาย เห็นแล้วสะเทือนใจมาก

โทรไปบอกน้า(แฟนคนที่ตายซึ่งรออยู่บ้านไม่ให้มาด้วย)
ได้ยินเสียงน้าแล้วพูดไม่ออก เค้าก็ถาม ว่าเป็นไงบ้าง
ได้แต่ร้องไห้ มันอัดอั้นไปหมด  วางสาย แบบไม่ได้พูดกัน

กลับไปบ้าน มันสลด วันนั้นฝนตกด้วย
บรรยากาศนี่ไม่ต้องบรรยาย
เศร้าแบบไม่คาดฝัน
ไปแบบไม่คิดว่าจะไป และไมได้แม้แต่ลุ้น ไม่ได้เตรียมใจ
แฟนเขาต้องเลี้ยงลุกอีก 2 คน เพียงลำพัง

น้าเค้าเข้มแข็งมาก ร้องไห้จนเป็นลมไปหลายครั้ง
แต่ก็ต้องฝืน จัดงานศพจนเสร็จงาน
น้าบอกว่า ตอนนั้นก็เป็นบ้าเล็กๆ ไปเลย
คิดมากจนเบลอ  แต่ตอนนี้ ทำใจได้ ...

ถึงวันนี้ เขายังไม่แต่งงานใหม่ 5 ปีแล้ว เร็วจัง
เขาบอกว่า น้าเขยเป็นรักแรกของเขา และคงจะเป็นรักสุดท้าย
เพราะลืมไม่ได้ คนอื่นเข้ามาก็ไม่เหมือน แทนกันไม่ได้จริงๆ

ทุกวันนี้ พูดถึงทีไร น้ำตาก็พาลจะไหลทุกที ..


เข้มแข็งไว้นะคะทุกคน

เราคิดว่าเราเจอปัญหาหนักหน่วง
คนที่หนักกว่าเราก็มีอีกเยอะ

สู้ๆ