โลกนี้สีชมพู

[เดอะบุ๋ม]

ปริ๊น 

ได้ใกล้ชิดขนาดนั้นเลยอ่ะ  น่าอิจฉาๆ

คิดถึงเพลงของแหม่มแคทเลย  ชื่อเพลง ใกล้ชิดมั้ง    ที่ร้องว่า

"ได้ใกล้ชิดกับเธอก็พอ ได้แค่ขอมีเธอในใจ แค่เพียงเธอไม่ร้างไกล เท่านี้ก็พอ ~ ♫"


เวลาผู้ชายชอบผู้หญิงซักคนนึง แล้วทำอะไรดีๆ เป็นพิเศษๆให้ด้วย
ดีจังเนอะ  คงรู้สึกดีทั้งผู้ให้และผู้รับ

เวลามีคนที่เราชอบหรือรัก มันก็ทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์เลย 
บุ๋มก็เคยเป็น เมื่อก่อน ตอนที่ยังรักกับแฟนใหม่ๆ
ตื่นเช้า ทำอะไรดีๆ เพื่อตัวเอง เพื่อเค้า  คิดถึงแล้วมีความสุขดีเนอะ 


ปริ๊นมาเล่าอีกนะ รออ่านจ้ะ 

[กวางจ้ะ]

บุ่มบุ๋ม ชื่อเพลงนั่นอ่ะ เพลงเธอไม่เคยรู้ จ้ะ 

[เดอะบุ๋ม]

อ่อ จ้ะ ขอบคุณจ้ะกวาง  จุ้บๆ 

[ยัง มี พุง]

A guy next shop!

(คล้ายๆ A girl next door)

ปี 254X กลับไปทำงานตอนช่วงปิดเทอมปกติ

ออกบูธช่วงวัน ฮัลโลวีนเป็นปกติประจำกันทุกปี

ปีนั้นก็ไปจัดร้าน ก่อนวันที่จะเปิดหนึ่งคืน ณ. คาร์ฟูร์ พัทยา

ตอกไม้ปีนป่ายเสา เยี่ยงแรงงานกรรมกรกันเลยทีเดียว

ส่วนพ่อหนุ่มร้านตรงข้าม ก็เอาผ้าคลุมตู้โชว์ ก๊อกแก๊กๆอะไรไปตามเรื่อง

ไม่ถึงห้านาทีเค้าก็กลับบ้าน แต่ตู ยังคงตอกไม้ต่อไป

ผ่านไปเกือบอาทิตย์ ตูถึงได้วนไปอยู่ร้านที่คาร์ฟูร์อีกครั้ง

เริ่มต้นกิจวัตรประจำวันด้วยการเปิดร้าน จัดของ

แล้วก็สอนเด็กใหม่ให้เล่นกล บอกราคาของ และสอนภาษาอังกฤษ

(แม่ม สอนหลายอย่าง เงินได้เท่าเดิม แอบบ่น  )

เอาน่ะ ตอนนั้นก็ได้หลายอยู่ นอกเรื่องไปไกลล่ะ

จากนั้นก็เข้าสู่ช่วงเวลาวงจรการทำงานปกติ

ขายของ เล่นกล สัมภาษณ์เด็กที่มาใหม่บ้าง

แต่วันนั้นเป็นวันที่ไม่วุ่นมาก มีเวลานั่งพัก นั่งอ่านอะไรไปเรื่อยๆ

แหงนหน้าไปมองคนเดินผ่านไปผ่านมาบ้าง

จนแหงนหน้ามาอีกครั้ง เจอผู้ชายคนนึง

ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก

โลกเงียบอีกแล้ว ... โลกเงียบอีกครั้ง

เหมือนในหนังสือการ์ตูนเลย เหมือนพี่แกมีออร่าวิ๊งๆรอบตัว

เดินผ่านหน้าร้านตูไป

ลอย ละล่อง~

เค้าอยู่ร้านตรงข้ามกับตูนี่แหละ วันที่ตูมาจัดร้านตูก็เห็นเค้านะ แต่แว้บๆไม่ทันได้สังเกต

แต่วันนี้ เห็นจังๆ เต็มๆ เค้ามาหยุดมองหน้าร้านแป๊บนึง

โอ้ ... ในหัวมีเพลงลอยขึ้นมาเลยนะ

"บ้านพี่อยู่ฝั่งกระโน้น บ้านน้องอยู่ฝั่งกระนี้~"

แต่ว่า บ้านพี่ขายเพชร บ้านน้องขายผี

ทำไมฐานันดรศักดิ์มันช่างต่างกันขนาดนี้

หลังจากนั้นเหรอ ... ตูเหมือนคนบ้า

ให้น้องในร้านเนี่ยแหละ นั่งเฝ้าเคาเตอร์

ส่วนตูน่ะ ลงไปนั่งกะพื้น แล้วเปิดประตูตู้เคาเตอร์

(มันเป็นกระจก)แล้วแอบมองพี่คนนั้นจากกระจก โรคจิตขนาดหนัก

จนวันนึงตูก็แอบๆนั่งมองพี่แกอยู่นี่แหละ หายไปจากโฟกัสสายตา

อ้าว ... ไปไหนวะ? สงสัยจะไปกินข้าว กำลังจะนั่งอ่านหนังสือต่อ

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"

พี่แกมาเคาะกระจกตู้เคาเตอร์ตูนี่แหละ

"ลงไปนั่งทำอะไรข้างล่างอ่ะครับ?"

กรี๊ดดดดดดดด อายก็อาย ดีใจก็ดีใจ

พี่แกก็ถามอะไรนิดๆหน่อยๆ จนสุดท้ายพี่แกถึงถามชื่อนี่แหละ

"พี่ชื่อทอม.นะ เดี๋ยวพี่ไปร้านก่อน แม่มองตาเขียวแล้ว อู้นาน"

อุกรี๊ดดดดดดดด

แต่หลังจากนั้นก็เหมือนพจมาน. กับชายกลาง.ที่ถูกคุณหญิงแม่กีดขวางทางรัก

คือเมื่อไหร่ที่เป็นเวรตูไปอยู่ร้านที่คาร์ฟูร์

คุณพี่ทอม.ก็จะถูกคุณหญิงแม่ กระเด็นให้ไปเฝ้าร้านที่ชั้นหนึ่งบ้างล่ะ

ใช้ให้ไปเอาแหวนเอาทองที่ทำไว้มั่งล่ะ เอาเช็คไปขึ้นที่ธนาคารมั่งล่ะ

สารพัดที่จะใช้เพื่อที่จะไม่ให้อยู่ที่ร้านตรงข้ามกับร้านตู

แต่ ... คุณหญิงแม่ก็ไม่ทันตูและพี่ทอม.หรอก

ถ้าวันไหนที่พี่แกเฝ้าร้านที่ชั้น 1 ตูก็จะทำเนียนเดินไปกินข้าวฟูดคอร์ทใกล้ๆร้านพี่ทอม.

พอพี่แกทักก็ชวนกินข้าวด้วยกันเลย  

ก็มีแค่นั้นน่ะ วันไหนตูไปอยู่คาร์ฟูร์ ก็แอบๆคุยกะพี่แกบ้าง เนียนไปกินข้าวกันบ้าง

ตามแต่สะดวกและคุณหญิงแม่ไม่เห็น

จนวันที่ตูจะกลับกรุงเทพนั่นแหละ พีทอม.ก็จะไปงานแต่งงานเพื่อนเหมือนกัน

เลยตัดสินใจว่าจะเข้าบางกอกพร้อมกัน

กรี๊ดจะมีสารถีไปส่งแล้ววุ้ยดีใจจังเลยตู

"พี่ขี้เกียจขับรถอ่ะตาล. พรุ่งนี้ก็ต้องกลับมาพัทยาแล้ว งั้นไปรถทัวร์ดีกว่า"

เอาวะ นั่งรถทัวร์ด้วยกันก็ยังดีวะ

นั่งคุยงุ๊งงิ๊งๆกันไปเรื่อยๆ จนเกิดอุบัติเหตุรัก

ไม่ต้องลุ้นว่ารถจะเบรค รึพี่แกจะมาหอมตูแต่ประการใด

แต่อุบัติเหตุจริงๆ รถเสียข้างทาง! แถมเป็นทางบายพาสที่มีแต่รถบรรทุกกะรถทัวร์ไม่ประจำทางผ่าน!  

เลยยืนรอเรื่อยๆว่าเมื่อไหร่รถจะซ่อมเสร็จ

ซักพักพี่ทอม.ส่งโทรศัพท์มาให้ฟังเพลง

"หายใจเข้าก็เฮ้อเธอ หายใจออกก็เฮ้อเธอ"

เขินนะนั่น

หายใจเข้าก็เฮ้อทอม ... หายใจออกก็เฮ้อทอม ... เหมือนกัน  



รูปตอนปาปารัซซี่ แอบถ่ายจากใต้เคาเตอร์

(มีต่อ เรื่องนี้ไม่ยาว แต่ไม่เศร้า)

//ตัดหน้า 24 คน!!!

แค่หลับไปตื่นเดียวแล้วมาพิมพ์ต่อแค่นี้เอง

[psyfer]

ตื่นเดียวนี่กี่ชั่วโมงเรอะ 

[กวางจ้ะ]

ป้าดดด เรื่องพี่ตาล. อ่านไปยิ้มไป 

[เดอะบุ๋ม]

เจ๊ตาล 



ชื่อทอมซะด้วย     

รออ่านตอนต่อไปจ้า เอามาลงเลยๆๆ 

[psyfer]

เหมือนแกตกหลุมรักทอมเลยว่ะ
ว่าแต่พิมพ์ตอนต่อให้เสร็จก่อนหลับนะ  

[เดอะบุ๋ม]

แปะกลอนคั่น  ได้มาจากลุงพิษ โดนใจเหลือหลาย 

ใจเอย ใจล่องลิ่ว ปลิวไปหา
คิดถึงเธอ อยากพบเจอ เธอแทบบ้า
เหงาหนักหนา เธอจ๋า ฉันเฝ้ารอ

ใจล่องลอย วกเวียนวน
ว้าวุ่นสับสน จนบ้า จนบอ
หยั่งเสียงหัวใจ ใจฉันร้องขอ
"อยากเจอเธอคนดี"

.....

  คิดถึงนะคะ

[ยัง มี พุง]

คิดถึงลุงพิษ.อ่ะหรอบุ๋ม.? 

เจ๊จอย. ก็ไปตกหลุมรักทอม.ก่อนน่ะสิ

[psyfer]

แหม่ ตูไม่หลงทอม
ตูหลงดี้ 

[เดอะบุ๋ม]

คิดถึงลุงพิษ.อ่ะหรอบุ๋ม.? 

เจ๊จอย. ก็ไปตกหลุมรักทอม.ก่อนน่ะสิ

ป่าวค่ะเจ๊ ไม่ได้คิดถึงลุงพิษค่ะ
คิดถึงผู้ชายคนนึง


เพราะว่าเรา....ห่าง ไกลกันเหลือเกิน ~ 

แหม่ ตูไม่หลงทอม
ตูหลงดี้ 

[psyfer]

สมัยเรียนม.ปลาย
แมนพอควร
พอวาเลนไทน์
จะมีเจอรี่ เอาช็อกโกแลตมั่ง ดอกไม้มั่งมาให้ 

[เดอะบุ๋ม]

เล่าไม่ละเอียด 

[psyfer]

เล่าละเอียดไม่ได้
เพราะตูจำได้แค่นี้ 
เค้าให้ช็อกโกแลตมาตูก็กิน
ให้ดอกไม้ก็เอา