โลกนี้สีชมพู

[กวางจ้ะ]

ขอเล่าเรื่องถึงพี่คนหนึ่งที่ตอนนี้เขาเดินอยู่บนท้องฟ้ามา 5 ปีแล้วละกันค่ะ

พี่คนนี้กวางเจอเขาครั้งแรกแถว ๆ ป้ายรถเมล์กิโล 9 ค่ะ
วันนั้นกวางนั่งรถจะไปสยาม (141 นี่ล่ะ)
แต่เขาก็ขึ้นรถเมล์สายเดียวกันนี่ล่ะค่ะ
แต่ข้าวของเขาเยอะมากอย่างกะบ้าหอบฟาง หนังสือเอย เป้เอย
จะไปสยามเหมือนกัน (ได้ยินตอนจ่ายเงินให้กระเป๋ารถเมล์)

ตอนนั้นกวางนั่งอยู่เบาะริมทางเดินอ่ะค่ะ ด้านหลัง ๆ
เขาก็ยืนข้าง ๆ กวาง กวางเห็นเขาถือของพะรุงพะรังมากก็สะกิด
"เอ่อ ช่วยถือไหมคะ"
เขาก็ยิ้ม ๆ แล้วบอกขอบคุณครับ และก็ยื่นของให้
กวางก็ถือไปเรื่อย ๆ สักพักโทรศัพท์มาค่ะ
ไม่ใช่โทรศัพท์กวางนะแต่เป็นโทรศัพท์เขา แถมมันดันอยู่ในเป้ที่อยู่บนตักกวาง
เขาก็บอกกวางว่า "เอ่อคุณครับ รบกวนหยิบโทรศัพท์ให้ผมหน่อยได้ไหมครับ"
ก็ช่วยเขาหยิบโทรศัพท์ จนเขาคุยธุระเสร็จ
เขาก็บอกขอบคุณและก็ขอโทษกวางใหญ่เลย
ถือของให้แล้วยังช่วยหยิบโทรศัพท์ให้อีก เกรงใจจังครับ ประมาณนี้
กวางก็บอกว่าไม่เป็นไรค่ะ

เขาก็ชวนกวางคุยไปเรื่อย ๆ ไม่นานนักกวางก็มาถึงสยามค่ะ
ลงป้ายเดียวกันด้วยแหละ แล้วก็แยกกันตรงนั้น เพราะกวางมีันัดกับเพื่อนที่ลิโด้อ่ะค่ะ

จนกวางเสร็จธุระแล้ว กวางรอรถเมล์กำลังจะกลับบ้านที่ป้ายหน้าเภสัชจุฬาฯ
กวางเจอเขาอีกแล้วอ่ะค่ะ แต่รอบนี้เขาไม่มีของพะรุงพะรังแล้วล่ะ
เขาเดินมาทักกวางก่อน บอกว่า เจอกันอีกแล้วนะครับ แล้วก็ยิ้ม ๆ

กวางก็ทักตอบ ไม่ได้คิดอะไรมาก กวางเพิ่งมาสังเกตเขา
เขาก็ตัวสูง ๆ ผิวแทน ๆ แต่ไม่ดำมาก ใส่แว่น แต่แต่งตัวสะอาด ๆ
(วันนั้นจำได้ว่าใส่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์และก็ลากแตะมา)

เขาก็ถามกวางว่า กลับบ้านหรอครับ กวางก็ตอบว่าใช่คะ
เขาก็ถามต่อว่า รอสายอะไรอยู่หรอ
ปรากฎว่าเป็นสายเดียวกันอ่ะค่ะ แต่เขาลงตรงกิโล 9 นะ เพราะบ้านเขาอยู่ในซอยประชาอุทิศอ่ะค่ะ

ก็เลยได้เพื่อนคุยระหว่างทาง ยาวจนถึงตรงป้ายที่เขาจะลง
"เอ่อคุยมาตั้งนานชื่ออะไรหรอครับ"
"ชื่อกวางค่ะ"
"ขอบคุณนะครับคุณกวาง แล้วเจอกันครับ"
"ค่ะ"





ใครจะไปรู้ล่ะว่าจะได้เจอกันอีกจริง ๆ



วันนั้นกวางไปสั่งเค้กแถว ๆ ถนนประชาอุทิศอ่ะค่ะ
มันจะมีร้านเค้กอยู่ร้านหนึ่งใกล้ ๆ โรงเรียนเก่า
กวางเจอเขาอีกแล้ว เขากำลังรอรถเมล์อยู่ล่ะ
ยังไม่ทันเดินไปเลยเขาหันหลังมาเจอกวาง เขาก็เดินเข้ามาหาเลย

"มาซื้อเค้กหรอครับ"
"ใช่ค่ะ พรุ่งนี้วันเกิดเพื่อนน่ะค่ะเลยมาสั่งไว้ก่อน แล้วคุณป้องมาทำอะไรแถวนี้ล่ะคะ"
"อ๋อผมกำลังจะไปตลาดบางปะกอกล่ะ ไปซื้อผลไม้ให้คุณแม่น่ะครับ"
"งั้นไปด้วยกันไหมคะ กวางเสร็จธุระละล่ะ จะไปต่อรถตรงนั้นเหมือนกัน"

นั่ง 75 ไปด้วยกันอ่ะค่ะ รอบนี้กวางกับเขาได้ยืนอ่ะค่ะ
แล้วตอนนั้น 75 มินิบัสเขาขับไวและก็เบรคสะดุดบ่อยน่ะค่ะ
ก็เซ ๆ เกือบจะล้มใส่เขาเหมือนกัน แต่ก็ระวัง ๆ ไว้

เขาแอบบ่น ๆ ว่า คุณแม่ใช้ให้ผมซื้อผลไม้
แต่ผมเลือกไม่เป็นเลยเนี่ยไม่รู้จะทำยังไง
กวางก็เลยบอก งั้นเดี๋ยวช่วยเลือกละกันนะคะ จะได้ไม่โดนคุณแม่ดุ
เขาก็โอเค ก็เลยเดินไปคุยไปตลอดทาง

พอซื้อของเสร็จเขาก็เดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์
และก็ขอแลกเบอร์โทรศัพท์ไว้อีกต่างหาก



ช่วงนั้นกวางไม่มีแฟนอ่ะค่ะ
เลิกกับนายช็อคโกแลตไป 6 เดือนแล้ว
ก็เหงา ๆ บ้าง ได้คุณป้องนี่ล่ะเป็นเพื่อนคุยเล่น

เขาแอบสารภาพกับกวางว่า
เขาชอบกวางตรงที่กวางเป็นคนมีน้ำใจ
เพราะเขาไม่ค่อยเจอใครทำอะไรแบบนี้ให้
ทั้งบนรถเมล์ หรือกับคนรู้จักธรรมดา


เราสองคนนัดเจอกันเอง ไปเที่ยวเล่นดูหนังกินข้าวกันบ่อย ๆ ค่ะ
ส่วนใหญ่จะไปสยาม เพราะเป็นอะไรที่ง่ายที่สุดในการทำสิ่งเหล่านี้อยู่แล้ว


นานวันเข้าก็กลายเป็นความรัก



วันหนึ่ง พี่ป้องนัดกวางที่สวนรถไฟ
ช่วงเช้า ๆ อ่ะค่ะ แบบว่าอยากไปขี่จักรยานเล่น
(เพิ่งมารู้ตอนหลังว่าเขามาก่อนสักพักค่ะ เพียงแค่อยากเซอร์ไพร้ส์)
เขานัดกวางหน้าสวนผีเสื้อ แต่มีข้อแม้ว่าต้องเดินมาทางนี้นะ

กวางก็เดินมาค่ะ กวางเจอพวงกุญแจเขาตกอยู่ตรงทางเดินนั่นล่ะ
ที่จำได้ก็เพราะมันเป็นพวงกุญแจที่ติดเป้เขาไว้ตลอด
ลักษณะจะเป็นหีบเล็ก ๆ อ่ะค่ะ มีแม่กุญแจด้วยนะ
ก็หยิบมาแล้วก็รีบ ๆ เดินไปเจอยังจุดนัดพบ

พอเจอพี่ป้องแล้วกวางก็ยื่นพวงกุญแจให้
บอกว่า พี่ป้องทำหีบสมบัติตกไว้หรอคะ กวางเก็บมาให้
เขาเห็นแล้วก็ยิ้ม ๆ บอกว่า ขอบคุณครับ แต่นั่นอ่ะจะเป็นของกวางแล้วล่ะ
แล้วเขาก็เอาลูกกุญแจไขเจ้าหีบสมบัติเล็ก ๆ นี่ออกมา
แล้วให้กวางเป็นคนเปิดหีบสมบัติ ปรากฎว่าเป็นแหวนวงเล็ก ๆ วงหนึ่งค่ะ

กวางเห็นแล้วก็มองหน้าพี่ป้อง พี่ป้องก็จับมือมากุมไว้ บอกกับกวางว่า

"กวางครับ.."

.
.
.


"เอ่อ คะ?"









ต่อตอนหน้านะจ๊ะ พิมพ์เยอะเหนื่อย 

[คุณหนูฟ้า]

แอร๊ย มีให้ลุ้นด้วย 

[ยัง มี พุง]

เรารอเรื่องนี้ของกวาง.มานานแล้ว

แต่ไม่อยากรบเร้าให้กวาง.เขียน

เพราะเราเข้าใจเรื่องนี้ดี

[กวางจ้ะ]

"พี่อยากจะบอกกวางว่า.."




















ตอนนั้นพี่ป้อง มือเย็นมาก ชุ่มไปด้วยเหงื่อ แบบว่าตื่นเต้นอ่ะค่ะ


"ว่าอะไรหรอคะ.."














"พี่ไม่ได้ชอบกวางแล้วล่ะ"





"แต่พี่รักกวางนะ"













"พี่อยากรู้ใจกวางบ้าง ว่าคิดยังไง.."



















"ขอก๊อบคำตอบมาจะได้ไหมคะ" 

[ยัง มี พุง]

ก๊อบมาโลด 

[icez]

โอ๊ย อิจฉา

[gaenoy]

พี่ตาล  
พี่กวาง 

[กวางจ้ะ]

พี่เขาก็ยิ้ม ๆ บอกว่า

"แหม แค่อยากได้ยินจากปาก"




"งั้นพี่ป้อง เอาหูมาสิคะ"

พี่ป้องก็โน้มตัวลงมาใกล้ ๆ ปาก




















"กวางรักพี่ป้องนะคะ"











ตอนนั้นพอพูดออกไป
อะไร ๆ ก็สีชมพูค่ะ กระทั่งหญ้าแถวนั้นยังชมพูเลย 


พอพูดเสร็จพี่ป้องก็กระซิบบอกกวางว่า

"งั้นเราเป็นแฟนกันดีไหมคะ"






กวางก็พยักหน้าหงึก ๆ และก็ยิ้มรับด้วยความยินดี
เขาก็เอาแหวนจากในหีบสมบัตินั่นล่ะ ใส่ไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย
วันนั้นกวางซ้อนท้ายจักรยานพี่ป้องนั่นล่ะค่ะ ขี่ไปรอบ ๆ
เหนื่อยก็พัก พี่เขาก็นอนตักกวาง

พี่ป้องบอกว่าช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่พี่เขามีความสุขมาก






ตั้งแต่นั้นมากวางก็หัวใจพองโต
มีความสุข แบบว่าชีวิตช่างหวานชื่นมาก ๆ
พี่ป้องเขาก็ดูแลปกป้องกวางสมชื่อเขาเลยนะ
รู้ว่ากวางไปเที่ยวกับเพื่อนก็จะคอยมารับมาส่งตลอด
ดูแลไม่ขาดตกบกพร่องเลยก็ว่าได้





แต่ความสุขก็ไม่ได้อยู่กับกวางไปตลอด..

11 กุมภาพันธ์ 2546
พี่ป้องประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถูกรถอัดก๊อปปี้ อาการโคม่า

12 กุมภาพันธ์ 2546
วันนั้นกวางไปเยี่ยมพี่ป้องที่นอนไม่รู้สึกตัวอยู่ในห้องไอซียู โรงพยาบาลรามาธิบดี
กวางร้องไห้ แต่พี่ป้องเคยบอกกวางไว้ว่า


"ถ้าอยู่มาวันหนึ่ง พี่ป้องไม่อยู่แล้ว สัญญากับพี่นะว่า.. กวางต้องดูแลตัวเอง เปิดใจให้คนอื่น และมีชีวิตอยู่ต่อไป.."
"ทำไมพี่ป้องพูดแบบนี้อ่ะคะ"
"เพราะพี่ไม่รู้ว่าอนาคต เราจะยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกนานแค่ไหน ชีวิตคนเรามันสั้นนะกวาง สัญญากับพี่นะคะ"
"ค่ะ สัญญา"




กวางเห็นเส้นคลื่นหัวใจพี่ป้อง อ่อนลง ๆ เรื่อย ๆ
กวางเลยบอกพี่ป้องว่า พี่ป้องคะ กวางจะมีชีวิตอยู่ต่อ
กวางจะดูแลตัวเอง กวางจะไม่ร้องไห้แล้ว ไม่ต้องห่วงกวางนะคะ






----------------------------------------------ตี๊ด-------------------------------------------------------------


เสียงเครื่องตรวจวัดคลื่นหัวใจแบบนี้ มันเหมือนมีดกรีดใจกวางออกเป็นชิ้น ๆ เลย
กวางหลีกทางให้พี่ ๆ พยาบาลช่วยกัน CPR ให้พี่ป้อง กวางเดินออกมาจากห้อง ICU มายืนอยู่กับแม่พี่ป้อง
สักพักคุณหมอก็ออกมา บอกว่า























เสียใจด้วยนะครับ..













พี่ป้องจากกวางไปเดินเล่นอยู่บนสวรรค์ ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว ในเวลา 14.03 น.











ทุกครั้งที่กวางนั่งรถผ่านแถว ๆ นั้น กวางจะคิดถึงพี่ป้องทุกครั้ง
คิดถึงวันคืนดี ๆ ที่กวางกับพี่ป้องเคยมี ภาพมันจะวนขึ้นมาในหัวตลอด





และก็จะคิดถึงมากขึ้นเมื่อฟังเพลงนี้ด้วยค่ะ




http://www.youtube.com/v/pQPnACld-Ck&hl=en&fs=1



ถ้า.. ถ้าพี่ป้องยังอยู่ ป่านนี้ก็คงจะได้แต่งงานกันไปแล้วมั้ง..





พี่ป้องยังอยู่ในใจกวางเสมอนะคะ

[ยัง มี พุง]

กวาง. 

เราเข้าใจ ยังดีที่กวาง.ยังได้อยู่กับเค้าจนนาทีสุดท้าย

กวาง.ไปหาเค้าบ่อยๆนะ

เรื่องนี้เห็นกวาง.เกริ่นมาครั้งสองครั้ง แต่กวาง.ไม่เคยเล่าเต็มๆแบบนี้

เราอยากมีโอกาสไปเยี่ยมบ้างจัง แต่เราไม่รู้ว่าเค้าอยู่ที่ไหน

[จักรี]

โอ้ว ......

[คุณหนูฟ้า]

  กวางเอ้ย

[Ah!]

ชิท..

ประทับใจมาก
แฟนที่ทิ้งเราไปด้วยเหตุทางกายภาพ
แต่ใจยังอยู่กับเรานี่ มันดีเกินกว่าจะเศร้านะครับ

แต่อ่านแล้วก็เศร้านะครับ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เรื่องเศร้ามากครับ แต่ผมอ่านแล้วมันชุ่มชื่นหัวใจจริงๆ

ความรักดีๆยังมีในประเทศไทยนะเนี๊ยะ 

[จักรี]

จะรักให้ได้แบบนั้นเลย

[gaenoy]

พี่กวาง... เศร้าจังค่ะ