เบลล์ขอโชว์

[eThics]

อยากเหมือนกัน

แต่วัยขนาดพี่คงต้องไว้รอแก้ตัวรุ่นลูกแล้วล่ะ

[iannnnn]

อ้าว ทำไมพี่ติ๊กว่าตัวเองแก่อย่างนั้นเล่าครับ

[eThics]

ยอมรับความจริงนี่มันน่าอายนักรึไง   

[เบลล์]

ตอนมอปลาย  :    เรียนออกแบบน่าสนุกจัง ไอ้นู่นก็ชอบ ไอ่นี่ก็อยากทำ ลั้นลา
ปีหนึ่ง  :   อืมมม ก็ดีนะ เรียนๆสนุกๆ   
ปีสอง  :  หุ้ย ชิว เดี่ยวก็เสร็จ เล่นเกมก่อนละกัน ไว้ตื่นมาทำการบ้านตอนเช้าก่อนไปเรียน 
ปัจจุบัน  : โอยยยยยยยยยย ไอบ้า     งานเยอะไปแล้วววววววว ไหนจะอินทีเรีย ไหนจะโปรดัก ไหนจะเซรามิกส์ โอ๊ยยยยยยยยย คนนะคะไม่ใช่หุ่นยนต์      อาจารย์ขา ขอเลื่อนส่งได้มั้ยอ่า  ไม่ได้  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด 


คำเตือน  พี่ติ๊กขา รู้จักใคร ชอบใคร รักใครอย่าชวนมาเรียนนะคะ คณะนี้ เข้ามาแล้วจะรู้ว่า นรกมีจริง   

[คุณหนูฟ้า]

อยากเรียนแบบนี้มั่งง้า

ด้วยๆ



ชอบถ้วยใส่มาม่า 

[eThics]

มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอเบลล์ 

[iannnnn]

ใครๆ ก็เป็นแบบนี้แหละเบลล์
เดี๋ยวเรียนจบมาแล้วจะคิดถึงมัน
ดังนั้นจงสนุกกับความทรมานนี้ต่อไป

[เบลล์]

มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอเบลล์ 

ก็ถือว่า ระดับนึงเลยค่ะพี่ติ๊ก  
จริงๆก็อาจจะไม่เลวร้ายสำหรับคนอื่นก็ได้มั้งคะ มันไม่ได้เลวร้ายในแง่ของตัวเนื้อหาวิชาเรียนหรอกค่ะ
มันเลวร้ายตรงที่ปริมาณความรู้ที่ต้องรับเข้าไปเทียบกับเวลาที่มี มันช่างไม่สมดุลเอาเสียเลย
เวลามีน้อย ความรู้มันเยอะ ยิ่งนับวันยิ่งเยอะขึ้น แต่เวลาตามหลักสูตรมันเท่าเดิม
เลยเกิดอาการจุกเสียดเวลาที่ความรู้มันพยายามพุ่งหาเรา แล้วเรารับไว้ได้ไม่หมด ทั้งๆที่อยากรับเหลือเกิน
อยากทุ่มเต็มที่ให้กับทุกงาน แต่เวลามันไม่อำนวยจริงๆ หรือมองอีกมุม เบลล์อาจจะแบ่งเวลาไม่เป็นเองก็ได้ค่ะ
แต่ก็ไม่อยากจะมองมุมนั้นเลย เพราะพยายามแบ่งแล้ว ไม่ได้จริงๆ ไหนจะต้องเรียน บางวันเรียนสตูดิโอปฏิบัติตามตารางบอกไว้เลิกหกโมง
เอาเข้าจริง งานไม่เสร็จ ก็ต้องอยู่ทำจนเสร็จ กว่าจะได้กลับบ้านจริงปาเข้าไปดึกๆดื่นๆ เคยกลับบ้านตีสอง(บางคนยังไม่กลับ)
เวลาของการทำการบ้านก็ถูกเบียดไปละ ทีนี้ก็ถึงเวลาเลือกว่าเราจะแบ่งให้สุขภาพกี่ชั่วโมง ให้การบ้านกี่ชั่วโมง นี่ยังไม่ได้นึกถึงการหาความรู้จากนอกห้องเรียนเลยนะคะ  ใครเลือกจะทุ่มการบ้านก็ยอมอดนอน ใครรักสุขภาพก็จะบอกกับตัวเองว่า เพื่อสุขภาพ เพื่อสุขภาพ
ตอนเช้าก็ต้องรีบตื่นเพื่อไปเรียนให้ทัน คณะนี้โดดยากค่ะ คนเรียนน้อย อาจารย์จำได้หมด จริงๆแล้ว ไม่ควรโดดอย่างยิ่งเพราะจะเรียนต่อไปไม่รู้เรื่อง ทำงานปฏิบัติไม่ได้ เสียเปรียบชาวบ้านค่ะ  ชีวิตเด็กคณะนี้ช่างน่าเศร้าเหลือเกินค่ะพี่ติ๊ก  

นอกจากเรื่องเวลากับการเรียนแล้ว ยังมีเรื่อง "เงิน" ด้วยค่ะ การเรียนในคณะนี้ไม่ใช่ว่า จ่ายค่าเทอมค่าหนังสือแล้วจะเรียนได้
ยังจะต้องเจอค่าอุปกรณ์ ทำเพลตงาน ทำโมเดล ค่ากระดาษ ค่าสี ที่เยอะกว่าค่าอาหารเป็นเท่าตัวในแต่ละเดือน (แต่ไอดีจะไม่ค่อยได้ทำโมเดลค่ะ แต่ถ้าทำทีนึงก็หมดเป็นพัน ง่ายๆว่า จ่ายตู้มเดียวนานๆครั้ง  ถ้าอยู่พวก สถาปัตย์ก็จ่ายน้อยแต่บ่อยๆ ) สงสารพ่อแม่ค่ะ ตั้งแต่เข้าคณะมา รู้สึกว่าใช้จ่ายเยอะมาก ไม่ได้ไปดูหนังเที่ยวเล่นแบบใครๆ รายจ่ายหมดไปกับอุปกรณ์และอาหารประทังชีวิต เมื่อไม่นานมานี้ เลยพยายามหาเงินเองค่ะ รับติวความถนัด ก็มีน้องมาเรียนคนสองคน ก็ช่วยซัพพอร์ทเงินป๊าได้บ้าง เงินที่เคยได้จากที่บ้าน เดี๋ยวนี้ก็ไม่ได้แบบเต็มๆแบบแต่ก่อน หาเงินเองใช้เอง ใช้ไม่พอก็ต้องขอพ่อแม่ (แทนที่ทำงานหาเงินจะคืนให้พ่อแม่  ) ตอนนี้เลยไม่ค่อยมีเงินเก็บค่ะ หาเงินได้ ก็หมดไปกับรายจ่ายส่วนตัว ชีวิตของเด็กคณะนี้ก็แบบนี้กันเยอะแยะค่ะ ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมชอบรับติวกันจัง  

ฟังดูเหนื่อยมาก และมันก็เหนื่อยจริงๆค่ะ แต่ที่เรียนอยู่ทุกวันนี้ได้ ไม่ซิ่วไปซะก่อน คงเป็นเพราะชอบในตัววิชามากจริงๆ
เลยทนทำทุกอย่างมาได้จนถึงจุดนี้ ยอมอดนอนเพื่อให้มีงานส่ง พยายามทำให้ได้มากที่สุด เท่าที่เวลาจะมี

ไหนๆเบลล์บ่นซะยาวยืดแล้ว ก็อยากอธิบายเผื่อผู้ปกครองที่มีลูกหลานที่รักที่จะเรียนสาขาวิชาแบบนี้ซะเลย
อยากให้เข้าใจลูกๆนะคะ ว่าต้องมีกลับดึกบ้างล่ะ ใช้เงินเยอะบ้างล่ะ ชีวิตเด็กจะเปลี่ยนไปจากตอนเรียนมัธยมอย่างมากเลยค่ะ
ที่กลับดึก ไม่ได้ไปไหน ก็ทำงานอยู่ในสตูนั่นล่ะค่ะ (ไม่เชื่อก็ลองมานั่งดูลูกทำงานก็ได้ค่ะ ยังกะกรรมกรชั้นดี ฮ๋าๆๆๆ )
เวลาที่เคยได้ไปเที่ยวเล่นก็หายไป เรียนเต็มวันไม่ค่อยมีคาบว่างแบบคณะอื่น บางคณะเรียนวันละชั่วโมง กลับบ้าน ชิวมาก
ช่วงสอบ อาจจะไม่เห็นลูกท่องหนังสือ เพราะต้องรีบทำโปรเจ็คให้เสร็จทันเวลา แล้วไปอ่านสอบเอาหน้าห้องสอบ
อาจะต้องอดหลับอดนอนมาช่วยลูกตัดโมเดล ติดผนัง ติดต้นไม้ ทำไม่ได้ดั่งใจอาจโดนลูกบ่น แต่ถ้าลูกอยู่หอก็สบายใจได้นิดนึง  

แต่เรียนทางนี้ก็มีข้อดีนะคะ

-มีโอกาสประกวดแบบเยอะกว่าคณะอื่นๆเค้า งานประกวดมีอย่างชุกชุม โอกาสที่จะแจ้งเกิดก็มีอยู่บ่อยๆค่ะ
-ได้ไปเที่ยวชมโรงงานบ่อยๆ ได้สัมผัสของจริง
-รู้จักการช่วยเหลือกันแบบที่คณะอื่นคงไม่เคยเจอ (ลงแขกช่วยเพื่อนปั่นงาน)
- ยังคิดไม่ออกค่ะ ฮ่าๆๆ ต้องมาเรียนเอง จะได้อะไรที่บอกไม่ถูก  


ไว้นึกอะไรออกจะมาเติมอีกนะคะ เป็นข้อมูลเพื่อการตัดสินใจ ทั้งผู้ปกครอง ว่าที่ผู้ปกครอง และน้องๆที่สนใจ  

ใครๆ ก็เป็นแบบนี้แหละเบลล์
เดี๋ยวเรียนจบมาแล้วจะคิดถึงมัน
ดังนั้นจงสนุกกับความทรมานนี้ต่อไป

แต่เบลล์เห็นทางลางๆว่าจบแล้วก็ยังคงทรมานแบบนี้อีกต่อไปนะคะพี่แอน
แค่ตอนนี้เรียนอยู่ นี่ยังรู้สึกว่าหมดไฟยังไงชอบกล
และคิดๆดูสายนี้เป็นสายอาชีพที่คนไม่ค่อยเห็นความสำคัญยังไงก็ไม่รู้
อาจารย์เคยพูดอะไรประมาณว่า ออกแบบตึกแถมโลโก้
มันน่าน้อยใจเนอะ ออกแบบโลโก้ก็ต้องคิดนะคะ 

พี่แอนเคยเจอแบบว่า "เฮ้ย แกช่วยออกแบบ...ให้หน่อยดิ ขอวันพุธนะ  " บ้างมั้ยคะ 
คนไม่ได้เรียนด้านนี้ก็ไม่รู้หรอกเนอะว่า โปรเจ็คนึงมันต้องใช้เวลาและข้อมูล ใช่ว่า บอกมาป๊าบได้งานเลยซะที่ไหน
ชีวิตมันเศร้า แค่ต้องสู้ต่อไป 

[iannnnn]

เอาน่า ระยะวัดใจ เดี๋ยวรอรุ่นพี่ๆ มาให้ความเห็นละกัน

[ไอ้เบิร์ด]

ก็คล้ายกันนะ ของสายนิเทศศิลป์ เล่นเผากันหน้าห้องก่อนส่งเลยก็มี

งานมีส่งทุกวันทุกวิชาถึงจะบอกว่าให้เวลาอาทิตย์นึงก็เถอะ แต่ผมก็ไม่ได้เรียนวิชาอาจารย์ววิชาเดียวนะครับ
ไหนจะ comm.design ads. วิชาบุ๊คดีซายท์

แต่พอปี4 ก็มานั่งแกล่วอยู่บ้านทำproject สุดจะกลายเป็นเป็นตัวขี้เกียจไปแล้ว กลับไปนึกๆดูตอนเรียนๆมาปี1-3 นี่เราขยันหรือขี้เกียจกันแน่

[iannnnn]

ก็ลองเรียนไม่เก่งแบบพี่ดูสิ จะได้ไม่ต้องซีเรียส

[เบลล์]

ก็คล้ายกันนะ ของสายนิเทศศิลป์ เล่นเผากันหน้าห้องก่อนส่งเลยก็มี

งานมีส่งทุกวันทุกวิชาถึงจะบอกว่าให้เวลาอาทิตย์นึงก็เถอะ แต่ผมก็ไม่ได้เรียนวิชาอาจารย์ววิชาเดียวนะครับ
ไหนจะ comm.design ads. วิชาบุ๊คดีซายท์

แต่พอปี4 ก็มานั่งแกล่วอยู่บ้านทำproject สุดจะกลายเป็นเป็นตัวขี้เกียจไปแล้ว กลับไปนึกๆดูตอนเรียนๆมาปี1-3 นี่เราขยันหรือขี้เกียจกันแน่

โหววว โดนมากๆ 

ก็ลองเรียนไม่เก่งแบบพี่ดูสิ จะได้ไม่ต้องซีเรียส

อยากทำใจไม่ให้ซีเรียสบ้างอะ แต่ทำไม่ได้ เบลล์ว่าเบลล์เป็นโรคเครียดไปแล้วอะพี่แอน

[iannnnn]

ก็ตอนระยะประมาณนี้แหละเบลล์
พี่เลยย้ายไปเรียนคณะสโม

แล้วก็มาเป็นแอนอย่างในปัจจุบันนี้แหละ
นี่ไม่ได้ยุให้ออกนอกลู่นอกทางนะ เบลล์อาจจะได้ดีในสายอาชีพก็ได้

[เบลล์]

เคยจะไปทำอยู่เหมือนกันนะคะพี่แอน(กิจการนิสิตของจุฬา)
และแล้ว ก็ไม่รอดไม่สามารถปันใจให้ได้จริงๆ ฮ่าๆๆๆ
ในจุฬา ตามชมรมมักจะไม่มีเด็กถาปัดเลย เพราะแค่ในคณะก็ไม่รอดแล้ว 

แต่ไม่ใช่ว่าเอาแต่เรียนนะคะ ทำกิจกรรมในคณะด้วย รับน้งรับน้อง ติวเต็ก ร่วมหมด
สนุกดีๆ ได้เพื่อนด้วย   

อิจฉาชีวิตพี่แอนเหมือนกันแฮะ ดูสนุกกับชีวิตได้ตลอด ไม่เครียดเลย 

[คุณหนูฟ้า]

ก็ถือว่า ระดับนึงเลยค่ะพี่ติ๊ก  
จริงๆก็อาจจะไม่เลวร้ายสำหรับคนอื่นก็ได้มั้งคะ มันไม่ได้เลวร้ายในแง่ของตัวเนื้อหาวิชาเรียนหรอกค่ะ
มันเลวร้ายตรงที่ปริมาณความรู้ที่ต้องรับเข้าไปเทียบกับเวลาที่มี มันช่างไม่สมดุลเอาเสียเลย
เวลามีน้อย ความรู้มันเยอะ ยิ่งนับวันยิ่งเยอะขึ้น แต่เวลาตามหลักสูตรมันเท่าเดิม
เลยเกิดอาการจุกเสียดเวลาที่ความรู้มันพยายามพุ่งหาเรา แล้วเรารับไว้ได้ไม่หมด ทั้งๆที่อยากรับเหลือเกิน
อยากทุ่มเต็มที่ให้กับทุกงาน แต่เวลามันไม่อำนวยจริงๆ หรือมองอีกมุม เบลล์อาจจะแบ่งเวลาไม่เป็นเองก็ได้ค่ะ
แต่ก็ไม่อยากจะมองมุมนั้นเลย เพราะพยายามแบ่งแล้ว ไม่ได้จริงๆ ไหนจะต้องเรียน บางวันเรียนสตูดิโอปฏิบัติตามตารางบอกไว้เลิกหกโมง
เอาเข้าจริง งานไม่เสร็จ ก็ต้องอยู่ทำจนเสร็จ กว่าจะได้กลับบ้านจริงปาเข้าไปดึกๆดื่นๆ เคยกลับบ้านตีสอง(บางคนยังไม่กลับ)
เวลาของการทำการบ้านก็ถูกเบียดไปละ ทีนี้ก็ถึงเวลาเลือกว่าเราจะแบ่งให้สุขภาพกี่ชั่วโมง ให้การบ้านกี่ชั่วโมง นี่ยังไม่ได้นึกถึงการหาความรู้จากนอกห้องเรียนเลยนะคะ  ใครเลือกจะทุ่มการบ้านก็ยอมอดนอน ใครรักสุขภาพก็จะบอกกับตัวเองว่า เพื่อสุขภาพ เพื่อสุขภาพ
ตอนเช้าก็ต้องรีบตื่นเพื่อไปเรียนให้ทัน คณะนี้โดดยากค่ะ คนเรียนน้อย อาจารย์จำได้หมด จริงๆแล้ว ไม่ควรโดดอย่างยิ่งเพราะจะเรียนต่อไปไม่รู้เรื่อง ทำงานปฏิบัติไม่ได้ เสียเปรียบชาวบ้านค่ะ  ชีวิตเด็กคณะนี้ช่างน่าเศร้าเหลือเกินค่ะพี่ติ๊ก  

นอกจากเรื่องเวลากับการเรียนแล้ว ยังมีเรื่อง "เงิน" ด้วยค่ะ การเรียนในคณะนี้ไม่ใช่ว่า จ่ายค่าเทอมค่าหนังสือแล้วจะเรียนได้
ยังจะต้องเจอค่าอุปกรณ์ ทำเพลตงาน ทำโมเดล ค่ากระดาษ ค่าสี ที่เยอะกว่าค่าอาหารเป็นเท่าตัวในแต่ละเดือน (แต่ไอดีจะไม่ค่อยได้ทำโมเดลค่ะ แต่ถ้าทำทีนึงก็หมดเป็นพัน ง่ายๆว่า จ่ายตู้มเดียวนานๆครั้ง  ถ้าอยู่พวก สถาปัตย์ก็จ่ายน้อยแต่บ่อยๆ ) สงสารพ่อแม่ค่ะ ตั้งแต่เข้าคณะมา รู้สึกว่าใช้จ่ายเยอะมาก ไม่ได้ไปดูหนังเที่ยวเล่นแบบใครๆ รายจ่ายหมดไปกับอุปกรณ์และอาหารประทังชีวิต เมื่อไม่นานมานี้ เลยพยายามหาเงินเองค่ะ รับติวความถนัด ก็มีน้องมาเรียนคนสองคน ก็ช่วยซัพพอร์ทเงินป๊าได้บ้าง เงินที่เคยได้จากที่บ้าน เดี๋ยวนี้ก็ไม่ได้แบบเต็มๆแบบแต่ก่อน หาเงินเองใช้เอง ใช้ไม่พอก็ต้องขอพ่อแม่ (แทนที่ทำงานหาเงินจะคืนให้พ่อแม่  ) ตอนนี้เลยไม่ค่อยมีเงินเก็บค่ะ หาเงินได้ ก็หมดไปกับรายจ่ายส่วนตัว ชีวิตของเด็กคณะนี้ก็แบบนี้กันเยอะแยะค่ะ ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมชอบรับติวกันจัง  

ฟังดูเหนื่อยมาก และมันก็เหนื่อยจริงๆค่ะ แต่ที่เรียนอยู่ทุกวันนี้ได้ ไม่ซิ่วไปซะก่อน คงเป็นเพราะชอบในตัววิชามากจริงๆ
เลยทนทำทุกอย่างมาได้จนถึงจุดนี้ ยอมอดนอนเพื่อให้มีงานส่ง พยายามทำให้ได้มากที่สุด เท่าที่เวลาจะมี

ไหนๆเบลล์บ่นซะยาวยืดแล้ว ก็อยากอธิบายเผื่อผู้ปกครองที่มีลูกหลานที่รักที่จะเรียนสาขาวิชาแบบนี้ซะเลย
อยากให้เข้าใจลูกๆนะคะ ว่าต้องมีกลับดึกบ้างล่ะ ใช้เงินเยอะบ้างล่ะ ชีวิตเด็กจะเปลี่ยนไปจากตอนเรียนมัธยมอย่างมากเลยค่ะ
ที่กลับดึก ไม่ได้ไปไหน ก็ทำงานอยู่ในสตูนั่นล่ะค่ะ (ไม่เชื่อก็ลองมานั่งดูลูกทำงานก็ได้ค่ะ ยังกะกรรมกรชั้นดี ฮ๋าๆๆๆ )
เวลาที่เคยได้ไปเที่ยวเล่นก็หายไป เรียนเต็มวันไม่ค่อยมีคาบว่างแบบคณะอื่น บางคณะเรียนวันละชั่วโมง กลับบ้าน ชิวมาก
ช่วงสอบ อาจจะไม่เห็นลูกท่องหนังสือ เพราะต้องรีบทำโปรเจ็คให้เสร็จทันเวลา แล้วไปอ่านสอบเอาหน้าห้องสอบ
อาจะต้องอดหลับอดนอนมาช่วยลูกตัดโมเดล ติดผนัง ติดต้นไม้ ทำไม่ได้ดั่งใจอาจโดนลูกบ่น แต่ถ้าลูกอยู่หอก็สบายใจได้นิดนึง  

แต่เรียนทางนี้ก็มีข้อดีนะคะ

-มีโอกาสประกวดแบบเยอะกว่าคณะอื่นๆเค้า งานประกวดมีอย่างชุกชุม โอกาสที่จะแจ้งเกิดก็มีอยู่บ่อยๆค่ะ
-ได้ไปเที่ยวชมโรงงานบ่อยๆ ได้สัมผัสของจริง
-รู้จักการช่วยเหลือกันแบบที่คณะอื่นคงไม่เคยเจอ (ลงแขกช่วยเพื่อนปั่นงาน)
- ยังคิดไม่ออกค่ะ ฮ่าๆๆ ต้องมาเรียนเอง จะได้อะไรที่บอกไม่ถูก  


ไว้นึกอะไรออกจะมาเติมอีกนะคะ เป็นข้อมูลเพื่อการตัดสินใจ ทั้งผู้ปกครอง ว่าที่ผู้ปกครอง และน้องๆที่สนใจ  

แต่เบลล์เห็นทางลางๆว่าจบแล้วก็ยังคงทรมานแบบนี้อีกต่อไปนะคะพี่แอน
แค่ตอนนี้เรียนอยู่ นี่ยังรู้สึกว่าหมดไฟยังไงชอบกล
และคิดๆดูสายนี้เป็นสายอาชีพที่คนไม่ค่อยเห็นความสำคัญยังไงก็ไม่รู้
อาจารย์เคยพูดอะไรประมาณว่า ออกแบบตึกแถมโลโก้
มันน่าน้อยใจเนอะ ออกแบบโลโก้ก็ต้องคิดนะคะ 

พี่แอนเคยเจอแบบว่า "เฮ้ย แกช่วยออกแบบ...ให้หน่อยดิ ขอวันพุธนะ  " บ้างมั้ยคะ 
คนไม่ได้เรียนด้านนี้ก็ไม่รู้หรอกเนอะว่า โปรเจ็คนึงมันต้องใช้เวลาและข้อมูล ใช่ว่า บอกมาป๊าบได้งานเลยซะที่ไหน
ชีวิตมันเศร้า แค่ต้องสู้ต่อไป 

เอาใจช่วยนะน้องเบลล์  สู้ๆจ๊ะ


เอากำลังใจจากพี่ฟ้าได้ตลอดน๊า