วรรคทอง

[แอ้]

ปรับอารมณ์ไม่ทันค่ะ.. กำลังเพลินกับสายลม กับประภาคาร.. 

[กำนม.};oO=]

อย่าได้คิดกระดึง เดี๋ยวหนวดพันกันบนหาดกรวด
ภาพแบบนั้น มันไม่รัญจวน
มัน
ยัก
แย่
ยัก
ยัน
..
เดี๋ยวมาต่อ เพื่อกะดึงอากาศน้อยของผม

[กำนม.};oO=]

เอาไปอ่านกันทั้งฉบับไหม

[ยุนเอ]

ขอบคุณครับ

[จักรี]

เดือนเพ็ญสวยเย็น                  เห็นอร่าม
นภาแจ่มเดือนดูงาม                เย็นชื่นหนอยาม เมื่อลมพัดมา
แสงจันทร์นวลชวนใจข้า          คิดถึงถิ่นที่จากมา
คิดถึงท้องนา                        บ้านเรือนที่เคยเนา



//แต่งเหนื่อยเลยนะเนี่ย

[หมีโหด*]

เนาคืออะไร

ถามคนแต่ง 

[จักรี]

เนา ๑  ก. เย็บห่าง ๆ พอให้อยู่เป็นแนวเพื่อเย็บให้เรียบร้อยต่อไป.


เนา ๒  ก. อยู่. (ข.).


เนา ๓  (แบบ) น. เรือ, สําเภา, เภตรา. (ส.).


เนา ๔  น. วันที่อยู่ถัดจากวันมหาสงกรานต์ หน้าวันเถลิงศก ปรกติตรงกับ
วันที่ ๑๔ เมษายน เรียกว่า วันเนา.


// เชื่อยังว่าแต่งเอง 
กูเกิลสู้ๆ

[toxin]

 

เป็นหนังสือที่น่าสนใจมาก
ลุงกระดึง ลุงกำนมครับ
เล่มไหนครับ วานบอก จะได้หาดูบ้าน

อิทธิฤทธิ์กูเกิ้ลยังหาไม่เจอ 

[ณต]

ดาวดวงลับล่วงแล้ว.................แลหาย
แสงดาวยังพร่างพราย.............จากฟ้า
ชีพดับลับมลาย......................เป็นดิน
อยู่ยั้งยืนคู่หล้า.......................นั้นคือความดี

คนดั้นด้นค้นหา.......................ล่าฝัน
ไขว่คว้าหาตะวัน......................แจ่มจ้า
ปีนป่ายไปถึงสวรรค์.................นับอยู่
ร่วงลงนรกชั่วช้า......................มิถ้วนหลงทาง

คนลืมตนลืมที่.........................เกิดมา
คล้ายเศษดาวเกลื่อนนภา...........ดวงน้อย
หลุดแตกจากดารา...................อับแสง
ไหลไปตามแรงร้อย..................ดึงดูดดวงดาว

หนึ่งคนชีวิตนั้น.......................แสนสั้น
เร่งรีบทำดีกัน.........................สรรสร้าง   
ยาวไกลในความฝัน.................ยังอยู่
เป็นแรงใจผลักง้าง..................สองเท้าก้าวเดิน

ผมเขียนเอง ตอนปี 2000

จนถึงวันนี้ มีกลอนเยอะแยะที่ผมเขียน
แต่โคลงมีไม่กี่บท ที่เขียนได้ ไม่รู้ทำไม

[กำนม.};oO=]

มือซ้ายคล้ายกำเงินยี่สิบ
เดินดุ่มลิบลิบสู่อังกฤษตรางู
เอากระจู๋โปรยโรยปริ๊กลี่ฮีท
มือขวารีบๆคว้าได้ฆ้อนปอนด์
};oO=
ระเรื่อยประแดแรคำ
ย่ำค่ำคำคึกดึกๆ จุ๊กกรู
ป.ล. มีคนชวนผมไปอังกฤษ ผมจึงคิดรวบรวมอุปกรณ์ประกอบชีวิต
เท่าที่สตืสท์และสติปัญญาจะรวบรวมได้ดังนี้ ..
1. เงินยี่สิบค่ารถ ไปพระรามเก้า ห้างอังกฤษตรางูอยู่ตรงนั้น
2. เพื่อให้สบายกาย โรยแป้งปริ๊กลี่ฮีท ใส่ไข่ทั้งสองใบ จ๊ากกกกกกกกก
3. เงินมีแล้ว อย่าลืมฆ้อนปอนด์ แว่วว่าที่อังกฤษยังใช้ฆ้อนปอนด์ในการค้า
4. เมื่อเดินทางไปถึง หวังว่าหญ้าบนสนามวิมเบิลดั้นคงกำลังยาวพอดีคำ เล็มๆ พออิ่มพอคำไหม ณต

[ณต]

ทุกข้อโอเค ยกเว้นข้อสอง
แป้งปริ๊กลี่ฮีท โรยไข่มันแสบ
จนน้ำตาไหลนะจ๊ะห์ 

[Ou!]

สมัยเด็กๆ เคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง มีความเรียงแทรกบทกลอนสลับกันไปตามแต่อารมณ์ผู้เขียน

มีบทหนึ่ง กระทบใจมาก


            น้อยหรือวาจาช่างน่ารัก       เสนาะนักน้ำคำร่ำเสียดสี
ทั้งเหน็บแนมแกมหยิกเหมือนจิกตี       โธ่ อีผี เดี๋ยวกูตบสลบเลย


โดย ศศิวิมล ในหนังสือ ศศิวิมลว่าร้าย ครับ

[แอ้]

โคลงของป๋าณตสุดยอดจริงๆ ค่ะ .. ชอบอ่ะ ..
แอ้แต่งโคลงไม่เป็นล่ะ.. 

[ณต]

ศศิวิมล หรืออาจารย์จักรพันธ์
แกเป็นรุ่นพี่ของอาผมที่ศิลปากร

คารมแก สุดยอดแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ลองไปหา ศศิวิมลตอบปัญหา มาอ่านดูสิครับ
โคตรมัน 

[เดอะบุ๋ม]

สมัยเด็กๆ เคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง มีความเรียงแทรกบทกลอนสลับกันไปตามแต่อารมณ์ผู้เขียน

มีบทหนึ่ง กระทบใจมาก


            น้อยหรือวาจาช่างน่ารัก       เสนาะนักน้ำคำร่ำเสียดสี
ทั้งเหน็บแนมแกมหยิกเหมือนจิกตี       โธ่ อีผี เดี๋ยวกูตบสลบเลย


โดย ศศิวิมล ในหนังสือ ศศิวิมลว่าร้าย ครับ

//

แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

< จาก พระอภัยมณี ของท่าน สุนทรภู่ >