วรรคทอง

[toxin]

กลบทกบเต้นสามตอนพึ่งเคยได้ยินครับ
เจ๋งมาก

อ่านแล้วกลบทสะบัดสะบิ้งกับอักษรสลับเลยครับ...
แต่ท่าทางจะแต่งยากกว่า

[กำนม.};oO=]

ระรื่นรื่นชื้นลมพัดลมชาร์ป
ละลิ่วลิ่วริ้วคลื่นครืนซันวา
ละลอกเรื่อยกระทบกระทั่งโตชิบ้า
ละลานตารวิวาบอาบทีวี

"ภาพพิมพ์ใจสองฝั่งบิ๊กซี สาขาสะพานควาย"
นิภา บางยี่ขำ<< เอ๋า มาซื้อไกลนะเรา แถวโน้นมีแต่ห้างพาต้าโชว์หมีๆ

[กำนม.};oO=]

ผมพูดแบบนั้น ไม่มีคนเล่น
เอามา เยอะๆ สามกบเต้น ๆ

[toxin]

นาเอ๋ยนารี
ภคินี, กัลยา, สุดา, สมร
นุชนาถ, วนิดา, พงางอน
สายสวาท, บังอร, พธู, นวล
ยุพดี, กานดา, ยอดยาจิต
โฉม-มิ่งมิตร, น้องนุช, สุดสงวน
สิบเก้าแล้วยังไม่หมดบทกระบวน
เออสำนวนนามผู้หญิงมากจริงเอย

ชิต บุรทัต

ก่อนไปครับ

[toxin]

๏ เสียเจ้าราวร้าวมณีรุ้ง............มุ่งปรารถนาอะไรในหล้า
มิหวังกระทั่งฟากฟ้า................ซบหน้าติดดินกินทราย

จะเจ็บจำไปถึงปรโลก..............ฤารอยโศกรู้ร้างจางหาย
จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย.............อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

ถ้าเจ้าอุบัติบนสวรรค์...............ข้าขอลงโลกันตร์หม่นไหม้
สูเป็นไฟเราเป็นไม้...................ให้ทำลายสิ้นถึงวิญญาณ

แม้แต่ธุลีมิอาลัย......................ลืมเจ้าไซร้ชั่วกัลปาวสาน
ถ้าชาติไหนเกิดไปพบพาน..........จะทรมานควักทิ้งทั้งแก้วตา

ตายไปอยู่ใต้รอยเท้า.................ให้เจ้าเหยียบเล่นเหมือนเส้นหญ้า
เพื่อจดจำพิษช้ำนานา................ไปชั่วฟ้าชั่วดินสิ้นเอย๚

เสียเจ้า
อังคาร กัลยาณพงศ์


ไปทำงานแล้วครับ ... 

[Ah!]

มีเสียเหล้า ด้วยนะด๊อกเตอร์
ผมหาก่อน

[toxin]

เสียเหล้า
   


จะรอชมครับพี่

[กำนม.};oO=]

ซบ หน้า ติด ดิน กิน ทราย
ผมเคยท่องจนหลับไปบนหาดกรวด
หาทรายกินยากจริงๆ ที่สุดแหลมลันตา

[Ah!]

กว่าจะเจอ คุ้ยตั้งหลายที เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

• เสียเหล้าร้าวราวมณีรุ้ง มุ่งหวังอะไรในหล้า
มิหวังกระทั่งผัดคะน้า ซบหน้าติดดินกินหอยลาย
• จะจับคลำจนกว่าจะเป็นโรค ฤารอยโศกฟกซ้ำจางหาย
...

จำไม่ได้แฮะ  

ของคุณไพบูลย์ วงษ์เทศ
ประพันธ์ในนาม อังคาร กัลยาณพวง
(หนังสือ ฉันจึงมาหาความหงอย)

[ยุนเอ]

[กำนม.};oO=]

ที่ลันตา กรวดงาม คลื่นแรง
น้ำและเกลียวคลื่น พัดพา
ขัดสีจนได้กรวดใหญ่ มนสวย
ความงามของกรวดชนิดนี้
สำหรับผมแล้ว อยู่ที่เสียง

};oO=

[กำนม.};oO=]

วิญญาณของทั้งเกาะ
สิงอยู่ในบางวรรคของผม
และลมหายใจมีในระหว่างบรรทัด
...
เสียงกรวดคือเสียงที่อบอุ่น
เสียงที่ท้องน้ำมอบให้ท้องฟ้า
ในค่ำคืนที่สงบ ..
นอนที่ริมผาหาดกรวด
แสงดาว กระพริบเป็นจังหวะ
ท้องฟ้า และก้อนเมฆ เริ่มขยับ
..
กรุ๊ก คร่อก กริ๊ก กรั๊ก ครั่ก คลิ๊ก ..
..
สายน้ำพัด ดนตรีกรวด บรรเลง
เมื่อนั้นทะเลจะร้องบทเพลงรัก
นั่นคือ
เพลง
ของ
ลันตา
...
};oO=

[กำนม.};oO=]

ฉันเยาว์ฉันเขลา ฉันทะลึ่ง
ฉันจึงมาหา ความหงอย
ฉันหวังจะดึง ให้หมดปอย
สุดท้ายดึงได้น้อย กระจุกเดียว
..
จำได้ ..
จากเล่มเดียวกันของกระดึง จ้ะ

[Ah!]

เอ๊ย พี่อย่าเปลี่ยนแนวสิครับ

กำลังเพลินเสียงกรวด

[ยุนเอ]

หาซื้อได้ที่หนา่ยยยยยย